★ ★This is just the beginning of my journey ^^ ★ ★
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2554
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
12 มีนาคม 2554
 
All Blogs
 
กวน....มึน....(เกือบ) โฮ ... ที่หม่าเล หม่าเลยย์ (ตั้งชื่อไรเนี่ย)

ก่อนอื่น ขอแสดงความเสียใจและให้กำลังใจกับผู้ประสบภัย Tsunami ทุกท่านด้วยนะคะ นับวันโลกเรายิ่งคาดเดาไม่ได้จริงๆ ...

มาเข้าเรื่องกันดีกว่า อย่างที่เกิรืนไว้ในบล๊อคที่แล้วว่าจะไปบินมาเลย์ - ภูเก็ต เราเป็นคนที่ชอบไฟลท์แบบนี้มาก ที่มันต้องไปต่อที่ไหน เช่น กรุงเทพ - ฮานอย หรือไม่ก็มิลาน - นีซ เพราะมันกินเวลาไป 4 วันเลย ระบะเวลาการทำงานในแต่ละเดือนมันจะผ่านไปเร็วมากๆ ยิ่งไฟลท์ถ้าได้ลูกเรือมันส์ๆ นะ อยู่กัน 4 วันจะเป็นไรที่แฮปปี้มาก

แต่เรื่องเดิมๆ ที่มักจะเกิดขึ้นกับเรา...

ลิมกล้อง
เอากะช้านเซ่ ไปตั้ง 4 วัน แล้วจะกลับมาเขียนบล๊อคยังไง๊
ก็ใช้บริการผู้ช่วยเจ้าเก่า บีบีเคิ้บนั่นเอง

ไปรอบนี้เกือบเอาชีวิตไม่รอด (ชีวิตการงาน)

มาเล่าเรื่องไฟลท์ ไฟลท์นี้กินเวลาประมาณ 7 ชั่วโมงด้วยกัน ทั้งขาไป ขากลับ ผู้โดยสารมาเลย์ก็อย่างเคย คล้ายๆ ผู้โดยสารจากาต้าร์ น่ารักมากกกกก น่ารักจริงๆ ให้บินแบบนี้ตลอดเลยได้มั้ย ว่าไปอยากสมัครแอร์เอเชียเบสมาเลเซียเลยทีเดียว คืออัธยาศัยดี ยิ้มแย้ม น่ารัก ไม่เหวี่ยง ขออะไรจากเราเราให้หมดเลย ช้อยส์อาหารหมดก็ไม่ว่า ถึงแม้จะเป็นลูกค้าบัตรทองบัตรเงิน แต่เราเบื่อมาก เวลาช้อยส์อาหารหมด วันนี้ทุกคนจะกินแต่ไก่ พอเหลือแต่ปลา แทบจะกราบผู้โดยเลยทีเดียว ไอขอโทษ ไอมดแย้ววว ไอไม่มีแร้ววว เข้าใจไอเถอะ ฮ่าๆๆๆ

แต่พวกผู้โดยคุณทราบหรือไม่ว่า เมนูปลาของเราเป็นอะไรที่โอเคมาก ยิ่ง Catering ที่ออกจากมาเลย์นะ ปลาเป็นชิ้นใหญ่มากๆ เสิร์ฟกับพาสต้าเส้นกลมผัดกับน้ำมันมะกอก คือได้กลิ่นเลยอ่ะ (แอบกินอ่ะ...กร๊ากก..ไม่ใช่ ก็อันนี้เหมือนกับอาหารลูกเรือ ปกติอาหารลูกเรือจะมีให้เลือกเยอะกว่า เช่น ถ้าไปยุโรป catering จะให้ช๊อคโกแลต ไม่ก็มูสช๊อคโกแลตอย่างใหญ่มาให้ ฮ่าๆ อวด) ต่อๆ เสิร์ฟพร้อมกับพวก Pickle ที่มันซอสไรราดไม่รู้สีแดงๆ ถ่ายรูปมาได้ถ่ายไปละ แต่ยังไม่อยากโดนไล่ออก

กินปลากันบ้างนะผู้โดย

เล่าตรงไหนก่อนดีเนี่ย ไปอยู่มาหลายวันเลยงงๆ วันแรกไปถึงประมาณบ่ายแก่ๆ สี่โมงไรงี้อ่ะ ก็นอนไปแป๊บนึง ก็นัดกันลงมากินบุฟเฟ่ต์ตามเดิม 34 ริงกิต แหม๊...ถูกจริง คุ้มจริง ( 1 ริงกิต = ประมาณ 10 บาทค่ะ) หลังจากนั้นกลับห้องสลบบบบบบ ไปตื่นอีกทีเมื่อไหร่รู้มั้ย....

เที่ยงของอีกวันน รายเนี่ยยยยย เสียเวลาไปเปล่าๆ เกือบวันนึงเลย เพราะมัวแต่นอนกัน บ่ายๆ ก็ออกไปเดินเล่นชิวๆ กันในหนามบิน เพราะโรงแรมเป็นโรงแรมแอร์พอร์ท ในห้องพักเล่นบาสได้เลย กว้างมาก (อิเว่อร์)

อาหารวันแรก ขึ้นไปกินที่ Food Court เนื่องจากไม่มีไรกินเท่าไหร่ เลยไปสั่งที่ร้านอาหารไทย ที่ไม่เหมือนไทยเลย ในรูปเป็นข้าวห่อใหญ่ยิ่งใหญ่สวยงามน่ากินมาก แต่ไหงออกมาเป็นอย่างนี้ คือทอดไข่เตรียมไว้แล้วเป็นชามเลย ที่เหลือแค่ผัดๆ ยัดลงไป หน้าตาออกมาเป็นอย่างนี้ ประมาณ 6 ริงกิตซึ่งถือว่ารับได้

Photobucket

แล้วก็กินชาอีกแก้วนึง ไม่อร่อยเท่าไหร่ 6 ริงกิตเหมือนกัน เป็นชานม แต่ที่ไทยอร่อยกว่า

เอาล่ะ มาถึงวันที่เราออกเดินทางกันบ้าง คราวที่แล้วไปกับพี่คนไทยแบบบัส กินเวลา 1 ชั่วโมง เสียไปแค่ 5 ริงกิตเพราะได้ส่วนลด (ยังจำกันได้ไหม) แต่คราวนี้เราเปลี่ยนไปแบบรถไฟมีสองประเภท

KLIA Express 35 ริงกิต คือ ไม่แวะจอดไหนเลย ประมาณไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ถึง
KLIA Transit กี่ริงกิตไม่รู้ แต่พวกเราได้ลดเลยได้ไปแค่ 15 ริงกิต คือเหมือนกับข้างบนรูทเดียวกัน แค่ไปแวะจอดประมาณ 5 สถานี ซึ่งไม่ได้กินเวลาเลย ถูกกว่าตั้งเยอะด้วย

การขึ้นรถไฟ ไปที่สนามบิน ไปหา Counter ขายตั๋ว มองป้ายไว้ ลงไปชั้นล่างสุด มันจะมีป้ายประมาณว่าเป็นรูปรถไฟปล้วเขียนว่า KLIA Transit หรือ KLIA Express ถ้าอยากจำให้ง่าย KLIA = Kualalamphur International Airport

ว่าแล้วก็ออกเดินทางกันเลยค่ะ

Photobucket

เราไปลงกันที่สุดสายคือ KL Sentral อย่างเคย คราวนี้เป้าหมายของเราคือไปที่ Bunki Bintang เลย ไม่ไปตึกปิโตรนาสแล้ว เพราะจะไปสอย Vincci 555 ก็เปลี่ยนไปขึ้นรถไฟฟ้าเรียกว่า Monorial แต่สถานีเดินค่อนข้างไกลจาก KL Sentral ฝนก็ตกอีก เอาวะ ไปก็ไป

แล้วเราก็มาลงที่สถานี Bukit Bintang ที่เค้าชอบเปรียบเทียบว่าเหมือนสยามบ้านเรา แล้วก็เดินไปห้าง Sugei Wang เช่นเคย สอยรองเท้าได้ 1 คู่ก็
Photobucket

หิวกันอีกแล้ว ก็เลยไปแวะร้านนี้อยู่ข้างล่าง

Photobucket

เมนูแนะนำของเค้า บอกว่าเป็น Truly Malasian Style
Photobucket

เราก็เลยสั่งมา เห็นไม่ค่อยน่ากิน แต่พอกินไปแล้ว ไก่ที่โรยหน้ามีแบบวิญญาณนั่นแหละ เหมือนเป็นไก่หวานๆ แข็งๆ อร่อยเลยแหละ ค่าเสียหายจานนี้ 9 ริงกิต

Photobucket

เห็นเมนูชานี้อยู่มี 3 ชั้น 3 เลเยอร์ก็ลองสั่งมา
Photobucket

แล้วก็อร่อยจริงๆ ชั้นบนเป็นนม ตรงกลางเป็นชา ล่างสุดสีเข้มๆ เป็นไซรัป
Photobucket

ประกฏว่าคืนนั้นก่อนไปบิน นอนไม่หลับเลย อันนี้แรงมาก ไม่แนะนำ แต่อร่อยมากเช่นกัน

เดินไปเดินมาอิพวกนี้ก็หิวกันอีกแล้ว นี่เลย เทปันยากิแบบมาเลมาเล คือ ตัดสินใจผิดตั้งแต่คิดจะกินอาหารญี่ปุ่นที่มาเลย์แล้ว สรุปคือเสียพื้นที่กระเพาะไปอย่างเปล่าประโยชน์ ไม่อร่อยเลยยยยยย แอทออลลล..

Photobucket

แต่นี่ดีกว่า ประทับใจเลย เดินข้ามถนนมายังฝั่ง Isetan ลงไปชั้นล่างสุดจะมี Food Court เราจึงอยากกินขนมล้างปากกันขึ้นมาทันที เจอร้านนี้ ตอนแรกคิดว่าเป็นประมาณน้ำแข็งใสราดน้ำหวาน เดินเข้าไปดูใกล้ๆ เมนูเยอะเชียว จริงๆ มันทำด้วยเครื่องนี้ ที่เห็นนี่เป็นรถเผือก

Photobucket

เห็นมั้ย สีม่วงๆ ที่อยู่ในเครื่อง
แล้วเค้าก็สไลด์ใส่จาน เหมือนสไลด์เนื้อไงงั้น ออกมาเป็นแบบนี้ ท่าดา.....สวยงามมั้ย อันนี้รสเผือกจ้า
Photobucket

ส่วนอันนี้ของเราเอง อร่อยมาก จะแพงหน่อยประมาณ 12 ริงกิต แต่คุ้มมาก เนื้อน้ำแข็งใสของเค้าคล้ายๆ ไอศกรีม มีกลิ่นนม กลิ่นโยเกิร์ต ถ้วยนี้เป็นแบบผลไม้รวม อร่อยมากมายยยยย ปกติกินไรแบบนี้ไม่ค่อยหมด อันนี้เกลี้ยงเลย ไม่หวานแสบคอด้วย

Photobucket

อันนี้ถ่ายรูปหมู่ ฮ่าๆๆๆ มีเผือก ผลไม้รวม แล้วก็มะม่วง

Photobucket

เมนูนี้ใครไปขอแนะนำจริงๆ เพราะว่าอร่อย เดินเข้าไปในฟู้ดคอร์ทลึกๆ เลยนะ ร้านในสุดเลย

การออกไปครั้งนี้ไม่มีไรมาก อยากไป Genting แต่ฝนดันตกทั้งวันเลย ที่ทำได้ก็คือชอปๆ กินๆ เท่านั้น จบ

ย้อนไปถึงตอนที่จะออกไปบินภูเก็ต คือเราจะพักมาเลคืนนึง แล้วไปทำภูเก็ตแบบไปกลับ แล้วกลับมานอนที่มาเลย์ ตอนจะออกไปทำภูเก็ต พอถึงตม. อ้าววววววว เราลืมพาสปอร์ตเว้ยเห้ยยยยย ตายล่ะ ทำไงดี ดีนะทีโรงแรมมันอยู่ในสนามบิน แต่มันไม่ได้ใกล้ขนาดนั้น มันไกลมากกกกกกกก คือเดินไกลเลยแหละ เราแบบวิ่งไปเลย ลากกระเป๋าใส่รองเท้าส้นสูง วิ่งๆๆๆๆๆ 4 คูณสร้อยไปเลยทีเดียว แบบเมื่อยไปอีกสามวัน ไม่เคยเมื่อยแบบนี้มานานแล้ว แบบขยับตัวแทบไม่ได้ คือเมื่อวิ่งลงลิฟอะไรไปถึงแล้ว ซึ่งตม. ไกลมาก ก็ต้องไปเรียกรถกอล์ฟเพื่อนั่งไปโรงแรมอีก โชคดีมีรถโรงแรมจอดอยู่ เราโบกมือเรียกเลย รอก่อนนนน ไปด้วย เค้าตกใจ เค้าบอก อะไร ลูกเรือไปกันแล้วไม่ใช่เหรอ

ช้านลืมพาสปอร์ตตตตตต คือเราย้ายไว้อีกกระเป๋านึงไง เผื่อเอาไปใช้เวลาแลกเงิน (แต่ที่นี่ไม่ต้องใช้นะคะ) ก็แค่เผื่อไว้อ่ะ

เราวิ่งจนแบบว่าคนมอง เสียภาพลักษณ์บริษัทมาก (สม) ฮ่าๆๆ เอาน่ะ ไม่มีทางเลือก แล้วพอกลับไปถึง ตม. ทุกคนไปกันหมดแล้ว ตอนหลังพี่หัวหน้าเล่าให้ฟังว่า เค้าถามกัปตันว่าจะให้รอมั้ย กัปตันบอกว่า เธอคนนั้นจะไม่รู้ทางไป GATE (ทางขึ้นเครื่อง) ได้ยังไง พี่หัวหน้าเลยข้ามกันไป แล้วพอทุกคนข้าม ตม. ไปกันหมดแล้ว กัปตันหันกลับมาถามว่า

"อ้าว ไม่รอเหรอ"
พี่เค้าก็แบบอ้าววววววววววววววว เมิงจะเอายังไง

เอางี้ต้องเกริ่นก่อนว่ากัปตันคนนีมีเรื่องกับลูกเรือทั้งเซ็ตตั้งแต่วันที่มาถึง เค้าคิดว่าลูกเรือไม่ค่อยเชื่อฟังคำสั่งเค้าไรงี้อ่ะ จน First Officer (เราเรียกกันว่าผู้ช่วยคนขับ) มาอยู่กะพวกเราอ่ะ มาเข้าข้างเรา ฮ่าๆๆๆ อย่างฮา แต่เราโชคดีอย่างนึง มีตอนนึง กัปตันเรียกให้ทุกคนเข้าลิฟแต่ไม่มีใครเชื่อ ทุกคนไปบันไดเลื่อน แล้วเราเผอิญสบตากะแกอยู่ เลยวิ่งไปเข้าลิฟ กัปตันเลยจะไม่ค่อยโกรธเราที่สุด แล้วแกก็บ่นว่า พวกนี้ ไม่รู้จัก Chain of command เลยนะ พี่หัวหน้าเลยบอกว่า ดีนะตอนนั้นที่พิงเข้าลิฟไปกับเค้า เค้าเลยไม่ค่อยโกรธมากเรื่องลืมพาสปอร์ต นี่ขนาดไม่โกรธนะ ยังกะไม่รอเลย

เอาล่ะต่อ เราก็วิ่งๆๆๆ ประเด็นคือ ไม่รู้จริงๆว่า Gate ไหน นึกได้ วิ่งไปดูจอ Monitor โอเค เห็นชื่อสายการบินเราล่ะ ทีนี้วิ่งอย่างเดียว

แต่ก็อีกอ่ะสนามบินมันกว้าง ปกติจะต้องนั่งรถไฟไปยังทางออกขึ้นเครื่อง เวรกรรม ช่วงนี้่รถไฟปิดปรับปรุง!!! อะไรล่ะเนี่ยยยยยยย มีป้าย โอเค ไปบัสวะ ไปก็ไป ก็เลยไปต่อบัส ลงบันไดไปอีกสามชั้น โอ๊ยยยย อะไรเนี่ย โอเค เห็นบัสแล้ววิ่งขึ้นไปเลย

อิผู้โดยค่ะ กว่าจะเยื้องกรายมาขึ้นบัสได้ รู้ม้ายยยว่ากรูรีบ คนที่คุมบัสก็พยายามโบกๆ ให้ผู้โดยมาขึ้นเร็วๆ เพราะเค้าเห็นว่าเรารีบ เราเลยหันหน้าไปมอง ขอความช่วยเหลือ ว่ากูรีบมากจริงๆ คนคุมบัสทำไงรู้ป่ะ บัสยังไม่เต็ม ฮีเป่านกหวีดปิ๊ด ประตูปิด ปึ้ง! ไล่ให้รถออกเลย ฮ่าๆๆๆๆๆๆ โคตรซาบซึ้งเลย ขอบคุณมากค่ะพี่ ขอโทษนะพวกผู้โดยตัวแสบ

โอเค นั่งบัสลอดอุโมงค์นู่นนี่นั่นกันไป ทำไมมันไกลจังว้าาาาาา เราก็รีบมากกกกกกกกกกกก อย่างรีบเลยอ่ะ โอเค ใกล้แล้วๆๆๆ เกท C2 เห็นเกทตัว C แล้ว เราพยายามมองเห็นหางกวางน้อย (หางเครื่องบินของเราเป็นรูปคล้ายๆ กวางสีแดงเลือดหมู เค้าเรียกว่าตัว Oryx) อ้าวววว.....ไหนล่ะหางชั้นนนนนนน?!?!?!? ไม่มีว้อยยยยย เห้ยยย มาผิดรึเปล่า ตายล่ะ ถ้ามาผิด หาทางกลับไปไม่ได้แน่ เพราะมาไกลมากแล้ว ซวยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อาจตกเครื่อง

เราก็ลองเสี่ยงดู วิ่งขึ้นไปบน Terminal เลย เพราะเกท C2 อยู่ตรงนี้ชัวร์ เห็นป้ายอยู่ เลยก็วิ่งไปๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ พอวิ่งจะขึ้นทางเลื่อนอ่ะ ทางราบ ที่มันช่วยให้เดินได้เร็วขึ้น นึกออกป่ะที่สุวรรณภูมิมันจะพูดว่า "ระวังสิ้นสุดทางเลื่อน End of the walk way ตื้ด ตื้ด" (ตอนพูดต้องทำเสียงกระแดะเล็กน้อย) วิ่งไปแล้วไปหยุดบนนั้น แล้ว แล้ว แล้ว...

เครื่องเสียยย! โอ๊ยยยยยยยยยยยย มีอะไรจะซวยไปกว่านี้อีกมั้ย แต่หันขวาไป เจอพวกลูกเรือของเรานั่งรออยู่กันเพียบเลย เรารีบวิ่งเข้าไป พอถึง ทุกคนถากถาง พวกกราวน์สตาฟ แบบ ยู ทำไมยูเลทนู่นนี่นั่น แต่เป็นถากถางแบบล้อเล่นอ่ะ หัวเราะกันใหญ่ พอไปถึงสรุปว่า


...

...

เครื่องยังมาไม่ถึง ยังไม่แลนด์!!!!!

แล้วที่เราวิ่งมามันคืออะไรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร

ที่แย่ไปกว่านั้น กัปตัน...ไปชอปดิวตี้ฟรีอยู่

....อยากจะถามซ้ำว่า

แล้วที่กรูวิ่งมาเนี่ยค่ะ!!!!! คืออะไร!!!!!!!

เฮ้อออ จบ นี่ไง ถึงชื่อเรื่องว่า กวน(กัปตัน) มึน(เราเอง) เกือบโฮ (ถ้ามาไม่ทัน) ได้ Warning Letter แน่ค้า

แต่ที่โชคดีคือทั้งหัวหน้าใหญ่ (ผู้ายฟิลิปปินส์) กะหัวหน้าเล็ก พี่อ้อ ดีมากกกกกก เลยทำให้อะไรๆ ก็ดี ทำงานสะดวก เที่วมันส์ ยังมีพี่จูนคนไทยอีกคนด้วย

ต่อๆ ไปทำไฟลท์ภูเก็ต มีป้าฝรั่งถืออะไรขึ้นเครื่องมารู้มั้ย?

ไม้กวาด ฮ่าๆๆๆ น่ารักมาก เค้าชอบไม้กวาดไทยมาก ไม้กวาดไทยดีที่สุดจริงๆ นะ ไม้กวาดโดฮานี่ก็เป็นพลาสติก กวาดอะไรไม่ค่อยมีประสิทธิภาพเท่าไหร่เลย

บล๊อคนี้ดองไว้นานมาก เพราะขี้เกียจ ประกอบกับติดละครพี่โดม ติดกุหลาบร้ายกลายรัก (ฮ่าๆ) แล้วก็ติดหนังเกาหลีอยู่ด้วย (เอาเข้าไปสิ) ติดเทรนด้วย

ลืมบอกว่า ตอนนี้เทรน Boeing 777 เสร็จแล้ว สอบได้เต็มหมดเลย หุหุหุ (เต็มส่วน...ไม่ใช่ละ)
อีกไม่นานจะได้ไปที่อื่นเยอะกว่านี้ เช่น ออสเตรเลีย เอเมริกา ไฟลท์ที่กำลังจะไปก็คือปักกิ่ง แล้วโบอิ้งไปญี่ปุ่นได้ด้วย ไปไหนอีกหว่า บราซิล แล้วที่เปิดใหม่คือแคนาดา วี๊ดด อยากไปมากมาย ตอนนี้มีประมาณ 100 Destination รายละเอียดเพิ่มเติมเชิญที่ qatarairways.com ว๊ากกก ไม่น่าโฆษณาให้เลย เดี๋ยวคนมาขึ้นเยอะ ผู้โดยเต็มแอร์เหนื่อยนะคะคุณผู้โดย


Create Date : 12 มีนาคม 2554
Last Update : 26 มีนาคม 2554 1:07:08 น. 5 comments
Counter : 1393 Pageviews.

 
มาอ่านคนแรกเลยพี่สาว ฮ่าๆๆๆๆ
บล๊อกครั้งนี้แอบฮานะเนี่ยย ^^
สู้ๆนะค๊าา ว่างก็พักผ่อนเยอะๆน๊าาา

*พี่โดมหล่อเนอะ 5555(ไม่เก่วว)

**น้องสาวก็ทำบล๊อกแล้วเหมือนกัน เด๋วไว้ส่งให้น๊าา (แต่ไม่ใช่ของบล๊อกแก๊ง 555)


โดย: cin IP: 180.183.167.194 วันที่: 20 มีนาคม 2554 เวลา:7:14:44 น.  

 
น้องพิง หวัดดีค่า
กวน มึน โฮ (ฉบับน้องพิง) หนุกหนานมาก
อ่านไปลุ้นไปว่าจะได้ขึ้นเครื่องสายรึป่าว
อ้าววววว เครื่องบินมาช้า อุตสาห์รีบแทบตาย อิอิอิ
มิเป็นไรนะค้า ยังไงเราก็ไม่สาย
(อยากร้องเพลง "พรุ่งนี้ไม่สาย" ของ ทาทา ยัง ให้ฟัง
อรุ๊ย น้องพิงเกิดไม่ทันแน่เลย เพลงสมัยพี่ยังสาว อิอิอิ)

ชอบหน้าตาน้ำแข็งใสมาก น่าหม่ำจริงๆ
เด๊วว่างๆ จะลองทำทานเองที่บ้านดีกว่า
ดีใจด้วยที่เทรน Boeing 777 เรียบร้อยแล้ว
อีกหน่อยได้บินทั่วโลก ว้าวว้าว งานนี้เที่ยวสนุกแน่นอนค่ะ


โดย: diamondsky วันที่: 24 มีนาคม 2554 เวลา:14:17:32 น.  

 
น้องพิง ช่วงนี้อากาศที่มิลานดีขึ้นเยอะเลยค่ะ
วันนี้พี่เอิงไปเดินเล่นในเมืองช่วงบ่าย อุณหภูมิเกือบ 20c
ถือว่าอุ่นมาก เพราะเพิ่งพ้นจากฤดูหนาว
เดือนหน้าจะมีเทศกาลดอกไม้ริมคลอง Navigli ในมิลาน
ถ้าฝนไม่ตก พี่กะไปเดินถ่ายรูปมาฝากกันแน่นอนนะคะ



โดย: diamondsky วันที่: 25 มีนาคม 2554 เวลา:3:12:48 น.  

 
เพิ่งอ่านวันแรกครับ

ฮามากครับ


โดย: สิงโต IP: 71.182.249.179 วันที่: 7 เมษายน 2554 เวลา:11:29:28 น.  

 
รบกวนถามนิดนึงค่าาา แอร์เอเชีย เบสมาเลเซียยังเปิดรับคนไทยอยู่มั๊ยคะ คือเพิ่งว่ามีเบสมาเลเซียด้วย


โดย: Nidnoi IP: 49.230.212.8 วันที่: 15 มีนาคม 2558 เวลา:8:58:08 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Bloody Distance
Location :
Doha Qatar

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 57 คน [?]




Photobucket

สวัสดีค่ะ พุงพิงคร่าาาาาาาา

พิงคือหญิงไทยธรรมดาที่มีโอกาสได้มาทำงานและได้ท่องเที่ยวในหลายประเทศ อยากไปเพื่อนๆ ตามไปเที่ยวด้วยกันนะคะ

ฝากติดตาม Track เพลง Cover ของวง Crazy Signal ของพิงและเพื่อนๆ ด้วยนะคะ Subscribe ได้ใน Youtube ของ Pinky8878 จ้ะ

INSTAGRAM : pingthewicked_boo

MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com
New Comments
Friends' blogs
[Add Bloody Distance's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.