รักบีมจัง !!!
Group Blog
 
 
กุมภาพันธ์ 2549
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728 
 
20 กุมภาพันธ์ 2549
 
All Blogs
 
ความทรงจำเกี่ยวกับบีม

ไหน ๆ ก็เปิดบล็อกแสดงตัวชัดเจนว่า " รักบีมจัง !!!"
เป็นแฟนคลับบีม ( 4 ปี) แล้ว มาบันทึกเรื่องราว
เกี่ยวกับบีมไว้ในบ้านหลังนี้ซักนิดหน่อยดีกว่า
เพื่อให้เข้ากับคอนเซป "รักบีมจัง!!!"
เป็นคนเรียบเรียงเรื่องไม่ค่อยเก่งซะด้วย
ใครหลงเข้ามาอ่านแล้วงง ๆ หรือไม่ได้สาระอะไร
ก็ขออภัยนะจ๊ะ เรื่องนานมากแล้วล่ะ ตั้งแต่
บีมกลับจากออสเตเลียใหม่ ๆ แน่ะ
วันนั้นเป็นงานสัปดาห์หนังสือ ที่ศูนย์ประชุมสิริกิตติ์
ครอบครัวบีมไปเปิดตัวหนังสือตามรอยแม่
อย่างไม่เป็นทางการเป็นงานหนังสือวันแรก
สมเด็จพระเทพฯทรงเสด็จเปิดงาน
บีมกับคุณพ่อคุณแม่และน้องบัวน้องสาวบีม
ก็ไปรอรับเสด็จด้วย พอรู้ข่าวจากเพื่อน
เราก็ไม่รอช้ากะจะไปสัมผัสบีม(ด้วยสายตา)
แบบใกล้ ๆ สักครั้ง อยากไปซื้อหนังสือด้วย
เลยชวนหลานสาวคนเล็กกะหลานชายที่ตามไปทีหลัง
นัดเจอเพื่อนรุ่นน้องอีกคน เราไปถึง
ตอนสมเด็จพระเทพฯ กำลังจะเสด็จ
เดินหาทางเข้าไม่ถูก(เพราะเพิ่งไปเป็นครั้งแรก)
จนพระเทพฯท่านเสด็จมาแล้วก็ยังไม่เจอทางเข้า
เดินไปชักเมื่อยเลยไปนั่งพักกะหลานสาว
จนกระทั่งมีเด็กผู้หญิงใส่ชุดนักเรียนม.ต้น 4-5 คน
เดินออกมารับเพื่อนที่เดินมาทางเดียวกับเรา
เขาทักทายกันแบบตื่นเต้นมาก ๆ ว่า
"เจอพี่บีมด้วย พี่บีมน่ารักมาก ๆ" เท่านั้นแหละ
เราหูผึ่ง ลุกเดินโดยไม่รีรอเด็ก ๆ เดินออกมา
จากทางไหน เราไปทางนั้นแบบว่าดิ่งไปเลยล่ะ
แต่ก็ต้องเศร้าเพราะพระเทพฯท่านเสด็จ
เข้าไปด้านในแล้ว(รวมทั้งครอบครัวบีมด้วย)
และเขากันไม่ให้ใครเข้าจนกว่าพระเทพฯ
จะเสด็จกลับ เราก็เลยรออยู่แถวนั้น
ไม่ไปไหนรอเป็นชั่วโมง กะว่า
ถ้าเปิดให้เข้าเมื่อไหร่จะตรงดิ่งไปบูธ
ที่ครอบครัวบีมอยู่เลยล่ะเพราะดูแผนผังบูธไว้แล้ว
เพื่อนเราก็มาถึงแล้วแต่ยังเดินหาเราไม่เจอ
ทั้ง ๆ ที่เขาบอกว่ามาที่นี่บ่อย ๆ
เราก็อธิบายทางแล้ว เพื่อนก็ยังมาไม่ถูก
เขารอคนละประตูกะเรา เราโชคดีได้รอ
ประตูที่เปิดให้เข้าก่อนพราะ พระเทพฯท่านเสด็จ
ไปทางอื่นแล้ว แต่ประตูที่เพื่อนรอยังไม่เปิด
เราก็ตรงไปที่บูธที่ตั้งใจไว้ ไปถึงยังไม่มีใครเลย
นอกจากเรากับหลาน คนที่เข้ามาพร้อม ๆ กับเรา
ก็ไปเดินทางอื่น เรามองไม่เห็นบีม
แต่หลานเหลือบไปเห็นบอกเราว่านั่นไงพี่บีม
เราก็นึกว่าหลานอำ เพราะเสาบังจนมองไม่เห็น
แต่พอเดินพ้นเสาทีนี้ล่ะเราตื่นเต้นมาก ๆ
บีมนั่งอยู่กับครอบครัวตรงมุมเสากลางบูธ
ใส่ชุดสูท ถอดเสื้อนอกออกเหลือแต่เสื้อสีขาว
แขนยาวผูกไทผมแดง (เพิ่งกลับจากออสฯ ใหม่ ๆ)
น่ารักมาก ๆ ผิวขาวยังกะโอโม่ เราก็ให้หลานสาว
ไปขอลายเซ็นเพราะเตรียมหนังสือบันทึกจากใจแม่
เล่มพิมพ์ครั้งแรกมาด้วย(มีลายเซ็นของสมาชิกทุกคน
ในครอบครัวบีม ขาดแต่บีมคนเดียว) หลานเกิดเขิน
ไม่กล้า เราก็อดไม่ได้เสียดายโอกาสที่นาน ๆ
จะเจอบีมแบบไม่มีแฟนคลับล้อมหน้าล้อมหลัง
เลยถือหนังสือเดินเข้าไป แต่ไม่ถึงตัวบีม
(มีกองหนังสือล้อมรอบ) บีมก็ไม่ได้มองมาทางเรา
เราก็เอาไงว่ะ ไม่กล้าเรียก เขินเหมือนกัน
แต่พอเราเดินเข้าไปใกล้ ๆ เท่านั้นแหละ
คนที่ยืนหน้าร้าน(คงเป็นเพื่อนคุณแม่บีม)
ร้องเรียกชักชวนให้ซื้อหนังสือตามรอยแม่
(ที่แพครวมกับเล่มแรกฉบับพิมพ์ใหม่มีภาพสีสวยงาม)
จะแถมลายเซ็นบีม ถึงไม่แถมเราก็ซื้ออยู่แล้ว
ทีนี่ล่ะสายตาทุกคู่ของสมาชิกในครอบครัวบีม
(รวมทั้งบีมด้วย) พุ่งตรงมาที่เรา คุณแม่บีมกับบีม
ก็เดินเข้ามาหาลูกค้ารายแรกและรายเดียวคือเรา
เราก็ตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูกเลย
เพื่อนคุณแม่บีมถามเราว่าซื้อมั้ยค่ะ
บีมกับคุณแม่ก็มองมาทางเราแบบว่า
ลุ้นกันใหญ่บีมคงนึกว่าจะซื้อมั้ยว้ารุ่นนี้แล้ว
ไม่น่าจะใช่แฟนคลับเขา เราพยักหน้า
คนขายก็ถามเอาลายเซ็นบีมไหมค่ะ
เรานึกในใจ จุดประสงค์เลยล่ะจะไม่เอาได้ไง
บีมกับบัวน้องสาวบีมก็ปรึกษากันจุ๊กจิ๊กน่ารักว่าจะ
เซ็นตรงไหนดี แล้วก็ตกลงเซ็นบนกล่องหนังสือ
พอเขาเซ็นเสร็จ คนขายรับตังค์เรียบร้อย
เราก็ยื่นหนังสือเล่มเก่าให้บีมช่วยเซ็นให้หน่อย
บีมรับไป ตอนนี้แหละเพื่อนเราโทรศัพท์
มาถามทาง บีมเซ็นเสร็จ ก็จะยื่นหนังสือส่งให้เรา
เราก็มัวแต่โทรศัพท์บอกทางให้เพื่อน
บีมยืนเมียงมอง จะส่งหนังสือคืนให้เรา
เห็นเรามัวแต่โทรศัพท์ เลยนึกว่าเรา
ไม่สนใจเขา ก็วัยเรามันก็นะ.. เขาคงนึกว่าเรา
ขอลายเซ็นให้หลาน บีมแลเขิน ๆ
ไม่ค่อยสบตาพอเขาส่งหนังสือคืน
เราก็ได้แต่พยักหน้าขอบคุณ
เพราะยังโทรศัพท์อยู่ หลังจากนั้นประตูทางเข้า
เปิดหมดแล้ว คนเลยกรูกันเข้ามารวมทั้ง
เพื่อนเราด้วย มาถึงก็รุมซื้อหนังสือกันใหญ่
เพื่อนเอาหนังสือเล่มเก่ามาด้วย
แต่ไม่กล้าขอลายเซ็นเพราะคนเยอะมาก
บีมก็เดินไปนั่งรอแจกลายเซ็น
สำหรับคนที่ซื้อหนังสืออยู่ข้างเสากลางร้าน
มีพนักงานขายเดินเอาไปให้ เราก็เอาไงดี
อยากให้เพื่อนได้ลายเซ็นมั่ง
มองไปที่บีมแบบส่งกระแสจิต สักพัก
บีมเงยหน้ามาเราก็พยักหน้าเรียกบีม
พร้อมยื่นหนังสือเล่มเก่าของเพื่อนส่งให้บีม
บีมก็ลุกเดินเข้ามารับ เรารู้สึกดีจัง
ที่บีมลุกมาตามที่เราเรียก
เพราะของคนอื่นพนักงานขาย
ต้องเอาไปให้ เอ หรือเขาเห็นเรา
รุ่นอาวุโสแล้ว เลยเกรงใจถ้าจะทำเฉย
บีมรับหนังสือจากเราไปเซ็น
และก็ฝากพนักงานขายมาคืน
เพราะมีคนยืนหน้าร้านเต็มไปหมด
บีมคงนึกยายนี่ไม่ไปไหนซักทีว่ะ หนังสือก็
ได้ไปแล้วพร้อมลายเซ็นทั้งเล่มเก่าเล่มใหม่
สรุป...วันนั้นเราก็เลยเดินวนเวียน
อยู่แถวบูธที่บีมนั่งนั่นแหละ
บีมก็อยู่นานมากคงคอยกลับพร้อมคุณแม่
เดินไปกี่รอบบีมก็ยังไม่กลับ แต่ดึกแล้ว
เราเลยต้องกลับก่อน บ้านไกล
เกรงใจหลาน ๆ ด้วย พาหลานไปเลี้ยงข้าวเสร็จ
ก็กลับบ้านนอนหลับฝันดีเลยคืนนั้น
มีรูปบีมกับบัวที่ใช้มือถือรุ่นโบราณถ่าย
หลานสาวถ่ายให้เสียดายมากที่ภาพมัว ๆ
บีมกับบัวแอคชั่นน่ารักดี
ตั้งใจให้ถ่ายแบบมองกล้องยิ้มหวานเลย ..
เล่าซะยาวเพราะเมมโมรี่ไว้(ในความทรงจำ)
ไม่เคยลืม อาจไม่มีสาระสำหรับบางคน
แต่สำหรับเรา รู้สึกดีทุกครั้งที่นึกถึง
แค่นี้ก็เพียงพอแล้วนี่เนอะ



Create Date : 20 กุมภาพันธ์ 2549
Last Update : 20 กุมภาพันธ์ 2549 20:48:00 น. 15 comments
Counter : 382 Pageviews.

 
อิอิ เข้ามาทักทายค่ะ บล็อคน่ารักมั่กๆ
อ่านแล้วยังรักกวีเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง


โดย: เจ้าแก้วฯ IP: 203.155.221.253 วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:11:43:25 น.  

 
แก้วได้ไปแต่ งานเปิดตัวหนังสือเล่มแรกอ่าพี่ พี่บีมเพิ่งกลับมาสดๆร้อนๆเรย


โดย: ^_^ เขี้ยวแก้ว ^_^ (^_^ เขี้ยวแก้ว ^_^ ) วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:15:02:07 น.  

 
มาอ่านแล้วนะตัวเองถึงจายาวไปหน่อยแต่ก้อน่าร้ากซะ ไม่เปลี่ยนแปลงเล้ย.....
อิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิ


โดย: น้องนุ่นเอง IP: 61.90.80.181 วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:20:56:03 น.  

 
บีมน่าร้ากกกกกค่า

พี่พิมเล่าแล้วนึกภาพตามเลย


โดย: i_am_tutu IP: 210.246.70.143 วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:21:55:00 น.  

 
ไดสวยมากมากเลยค่ะ พี่พิม
พี่พิมเล่าแล้วนึกภาพออกเลยอ่ะ
เป็นความทรงจำที่น่าจดจำเป็นที่สุดค่ะ


โดย: Praew_Beam IP: 125.24.85.118 วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:22:15:43 น.  

 
พี่พิมแอบมีบล๊อคตั้งแต่เมือไรเนี้ย เด๋วสอบเสร็จพลอยแอบทำบ้างดีกว่า อิอิ

ปล.ทำไมแบ็คกราว (สะกดไม่เป็น 555 ) เห็นแต่หัวคุณกวีหล่ะพี่พิม แต่แค่เส้นผมก็น่ารักแล้วเนอะ


โดย: Ploy IP: 202.5.89.166 วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:12:54:52 น.  

 
พี่พิม memory พี่ดีมาก ๆ อ่ะนะคนเรเวลาประทับใจอะไร มันจะอยู่กับเราไปตลอดแหละ
ชอบจังบล็อคพี่ "ทำให้รักกวีมากมาย"


โดย: khunjay (khunjay ) วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:18:07:46 น.  

 
อยากเป็นคนนั้น...ในใจเธอ !!

อุอุ กวีน่ารักเยี่ยงนี้ ม้าถึงร๊ากมะเปลี่ยนใจ


โดย: n'mod-d@ng (n'mod-d@ng ) วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:20:37:29 น.  

 
ไดน่ารักจังเลยค่ะพี่พิมชอบตัวหนังสือรักบีมจังน่ารักดี


โดย: a IP: 203.150.83.197 วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:0:02:14 น.  

 
ให้ตามล่า หาคนรักบีมจัง

จากคนรักบัว หุหุ


โดย: คนใจร้าย IP: 202.8.84.29 วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:0:05:29 น.  

 
ชอบพี่บีมมากๆ


โดย: nummon IP: 125.26.23.234 วันที่: 4 พฤศจิกายน 2550 เวลา:16:12:20 น.  

 


โดย: แนนนี้ IP: 202.143.135.162 วันที่: 19 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:10:59 น.  

 
รักพี่บีมคนนี้จัง


โดย: เรย์ IP: 125.26.243.101 วันที่: 20 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:12:49 น.  

 
พี่บีมน่ารักมาก หล่อด้วย นิสัยดี


โดย: แอน IP: 125.26.53.30 วันที่: 5 มกราคม 2552 เวลา:18:18:50 น.  

 
พี่บีมน่ารักมาก หล่อด้วย นิสัยดี


โดย: แอน รักบีมจัง IP: 125.26.53.30 วันที่: 5 มกราคม 2552 เวลา:18:22:05 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

อินทุอร
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




รักบีมจัง!! !!!
Friends' blogs
[Add อินทุอร's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.