Pilgrim's Beautiful days...Beautiful mind
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2548
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
29 ตุลาคม 2548
 
All Blogs
 
บ้านเช่านักเรียนต่างแดน : ตอน มันแอบอยู่ในหอ

จากประสบการณ์การอยู่หอและเช่าบ้านอยู่ร่วมกับคนอื่นมาเกือบค่อนชีวิต ทำให้ฉันซาบซึ้งใจกับคำว่า “เสียสละ” “การมีจิตใจสาธารณะ” และ “ความเห็นแก่ตัว” ความมักง่าย” ของผู้คน

ตอนอยู่หอพักในไทย (เป็นหอหญิงล้วนค่ะ) เห็นสาวๆหลายคน ภายนอกดูสวยปิ๊ง หน้าตาน่ารัก หวานแหวว เจรจาหน้าตาบ้องแบ๊ว ออดอ้อน เสียงอ่อนเสียงหวาน

แต่พออยู่ในหอ ด่าเก่งสะบัด ตะโกนเสียงดังแสบแก้วหู ราวกับเคยเลี้ยงควายแล้วตะโกนไล่ควายกลางทุ่งมาก่อน กินข้าวกินปลา ไม่ยอมล้างหม้อ ล้างไห ปล่อยคาอ่างไว้แบบไม่เกรงใจคนอื่น เปิดน้ำแล้วไม่ปิด ปล่อยให้ไหลพรูๆ เปิดไฟทางเดินแล้วไม่ปิด กลับดึกๆดื่นๆ ส่งเสียงดังอย่างไม่เกรงใจเพื่อนร่วมหอ


ฉันเห็นแล้วก็ได้แต่ดีใจที่เกิดมาไม่(ค่อย) สวย(ว่ะ) สวยแล้วเป็นแบบนี้ ไม่เอาดีกว่า ที่พูดแบบนี้ ไม่ใช่เห็นเขาสวยแล้วหมั่นไส้เขานะ จริงๆแล้วฉันชอบและชื่นชมคนสวยมาก ก็เลยไม่อยากให้คนสวยมีนิสัยเสีย

พอมาเช่าบ้านเมืองนอก ในฐานะนักเรียน บางทีเราก็เลือกไม่ได้ว่าเพื่อนร่วมบ้านจะเป็นใคร ฉันโชคดี ได้เพื่อนร่วมบ้านเป็นชาวเอเชียเหมือนกัน คือ สิงคโปร์กับไทย เลยไม่ต้องปรับตัวมาก จะลุกขึ้นมาผัดพริก ผัดกระเพรา ต้มยำทำแกง อะไรได้ทุกอย่าง เพราะถ้าเป็นฝรั่งแล้ว กลิ่นพวกนี้ จะรบกวนเขามาก

แต่ก่อนที่จะย้ายมาเช่าบ้านอยู่ข้างนอก ฉันได้เข้าไปอยู่ในหอพักของมหาวิทยาลัยก่อน
อยู่รวมกับเด็กฝรั่งและเด็กเอเชีย กินอาหารของหอ ทั้งเช้า กลางวัน เย็น

พอเข้าห้องอาหารก็สังเกตเห็นชัดเจน คือ เด็กเอเชียจะนั่งรวมกันโต๊ะหนึ่ง (รวมทั้งนักเรียนจากแอฟริกา และอเมริกาใต้ อย่างบราซิล ด้วย) ส่วนฝรั่งหัวแดง หัวทอง ก็จะนั่งรวมกันอีกโต๊ะหนึ่ง
เรียกว่าแบ่งแยกชาติพันธุ์กันโดยปริยาย โดยไม่ต้องให้ใครบอก

เด็กฝรั่งจะชอบปาร์ตี้ กลับเข้าหอดึกๆดื่นๆ หอที่ฉันอยู่เป็นหอหญิงล้วน เขามีกฎห้ามพาผู้ชายกลับมาค้าง แต่ฉันได้ยินเสียงผู้ชายกับผู้หญิงเดินเข้าหอมาหัวเราะเอิ๊กอ๊าก กันในราวตีหนึ่ง ตีสอง (ผับเลิก) แทบทุกคืน เพื่อนเอเชียบางคนบอกว่า ตอนเช้า เปิดประตูห้องน้ำจ๊ะเอ๋กับนักเรียนชายประจำ บางทีมีกางเกงในผู้ชายถอดทิ้งไว้ในห้องน้ำด้วย (ดีนะ ไม่เจอตอนกำลังถอดกางเกงในอยู่ เหอๆๆๆ)

หอแบบนี้ จะมีครัวเล็กๆพร้อมตู้เย็นให้เราเก็บของกินเล่นๆ เช่น นม เนย ชีส ขนมปัง และเขาก็มีกาต้มน้ำ กับไมโครเวฟไว้ให้ด้วย เผื่อใครหิว ก็มาทำอะไรกินเล็กๆน้อยๆ

ถ้าคืนไหน มีบอล หรือ มีรายการโทรทัศน์เด็ดๆ เช้าขึ้นมา จะเห็นกล่องพิซซ่าเกลื่อนห้อง ทีวี

ของฉันเคยนมหาย (นมในขวดนะคะ) ซื้อมาใหม่ๆ แช่เอาไว้ในตู้เย็น ยังไม่ได้เปิดนมเลย พอตอนเช้า เหลือครึ่งขวด หายไปแบบจับมือใครดมไม่ได้

ส่วนเพื่อนอีกคน ชีสสเปรด หาย คือ มันแหว่งไปแบบผิดปกติ

ฉันก็เลยได้รู้ว่า เด็กฝรั่งนี่มันก็ขี้ขโมยเหมือนกันแฮะ ที่ปักใจว่าเป็นฝรั่ง เพราะส่วนใหญ่ในห้อง ทีวี จะมีแต่เด็กฝรั่งเข้าไปจับจองฝูงใหญ่ และอยู่กันดึกๆ
นี่แหละค่ะ ขโมยทั้งหลายมันแอบอยู่ในหอนี่เอง

เอาละค่ะ วันนี้ เล่าเรื่องในหอก่อน แล้วจะมาเล่าตอนไปเช่าบ้านอยู่ต่อไป






Create Date : 29 ตุลาคม 2548
Last Update : 29 ตุลาคม 2548 20:16:52 น. 16 comments
Counter : 414 Pageviews.

 
สวัสดีค่ะ แวะมาทักทายค่ะ ไม่เคยมีชีวิตนักเรียนหอ แต่อยากมีเหมือนกันค่ะ ใช่ค่ะ เพื่อนเราก็เคยเล่าเหมือนกันเรื่องของหาย หรือมีปัญหาแบบใครเสียงดังอะไรแบบนี้ คืนนี้หลับฝันดีนะค่ะ


โดย: Star in the Sky วันที่: 29 ตุลาคม 2548 เวลา:20:41:31 น.  

 
ก็อย่างว่าอะนะ อยู่หอแบบนั้นอะ คงทำไปด้วยความคะนองมากกว่าอะนะ
ไม่รู้จาว่างไงนิ


โดย: อินทรีทองคำ วันที่: 29 ตุลาคม 2548 เวลา:20:51:24 น.  

 
ใครมีเรื่องอยู่หอ อยู่บ้านเช่าๆแบบเด็ดๆ ขอเชิญมาเล่าสู่กันฟังนะคะ


โดย: pilgrim (navyblue ) วันที่: 29 ตุลาคม 2548 เวลา:20:52:18 น.  

 
เเวะมาเยี่ยมชมครับ
ผมก็เคยอยู่หอเเบบนี้เหมือนกันครับ มีทั้งคนดีไม่ดีเเหละครับ

ก่อนผมย้ายออกมาชั้นบนสุดของหอ โดนงัดเกือบทุกห้อง
ข้าวของโดนกวาดเรียบ ขโมยนี่ก็มีทุกประเทศจริงๆนะครับ
ต้องระวังกันตลอดไว้ใจไม่ได้เลย


โดย: Dark Secret วันที่: 29 ตุลาคม 2548 เวลา:21:35:39 น.  

 
เรื่องขโมยนี่มีทุกประเทศล่ะค่ะ ในบริสเบนก็มี ห้องข้าง ๆ นี่แหล่ะลืมล็อกประตูด้านที่ติดกับสวน เลยโดนยกเค้าเรียบ (นึกถึงมายลอร์ดเลยแฮะ... แต่มายลอร์ดยังโชคดี หายแค่แก้วก้อนเดียว ส่วนเพื่อนข้างห้องนั่นโนตบุ้คหายไปสองตัว ทรัพย์สินต่างหากค่ะ... )


โพไม่เคยอยู่หอเลยค่ะ เพิ่งจะเคยใช้ชีวิตร่วมบ้านกับคนอื่นก็ตอนไปบริสเบนนั่นแหล่ะ แถมเพื่อนร่วมบ้านยังเป็นคนดีสุด ๆ เป็นสองหนุ่มอินเดียที่น่ารักมาก ๆ ทำกับข้าวอินเดียให้เรากินทุกวันเลย ตอนจากกันก็ร้องไห้ขี้มูกโป่งแล้วโป่งอีก ถ้ามีโอกาสกลับไปจะต้องไปเยี่ยมแน่นอน...

แต่เพื่อนรุ่นพี่ที่ไปพบกันที่โน่นโชคร้ายกว่าค่ะ เจอแฟลทเมทแบบสุด ๆ แล้ว สาวอินเดียแสนสวย ตาโตกลม เสียงหวาน แต่ขอโทษเถิด...เค็มเสียยิ่งกว่าทะเลเดทซี แถมท่าจะมีปัญหาทางประสาทอีกต่างหาก เวลาทะเลาะกันแล้วจะน่ากลัวมาก ๆ พี่เขาติดสัญญาเลยย้ายหนีไม่ได้จนกว่าจะครบสัญญา พอครบปุ๊บย้ายออกปั้บ วันย้ายออกแม่นั่นยังมายืนคุมเพราะกลัวว่าพี่เขาจะยกสมบัติของหล่อนติดมือไปด้วย


คนเราร้อยพ่อร้อยแม่แต่นิสัยเสีย ๆ จะคล้าย ๆ กันนะคะ แปลกดี สงสัยมันคงติดอยู่ใน DNA ค่ะ


สุขสันต์วันเสาร์นะคะ จุ๊บจุ๊บ


โดย: Poceille ขี้เกียจล็อกอิน(อีกแล้ว) IP: 202.57.181.97 วันที่: 29 ตุลาคม 2548 เวลา:22:03:32 น.  

 
แวะมาอ่านประสบการณ์ชาวหอค่ะ
แล้วจะแวะมาอ่านอีกนะคะ


โดย: ป้าติ๋ว (nature-delight ) วันที่: 29 ตุลาคม 2548 เวลา:23:07:05 น.  

 
ไม่เคยอยู่หอรวมเลยค่ะตอนอยู่เมืองนอก แต่ตอนอยู่เมืองไทยอยู่แบบหอรวมเล็กๆ บ้านค่ะ ก็เลยไม่ค่อยมีปัญหาอะรัย จะมีก็แต่กะนังแม่บ้านตัวแสบน่าแหละ


โดย: Justin's mom IP: 68.184.210.66 วันที่: 29 ตุลาคม 2548 เวลา:23:09:47 น.  

 
เคยอยู่หอตอนเรียนที่ไทยเหมือนกันค่ะ ก็อย่างที่ว่าจริงๆ
ค่ะว่าบางคนเห็นสวยๆ แต่ว่าพออยู่หอนะคนละเรื่องเลย
บางคนเราเห็นหน้าอย่างแต่พอเวลาเราเจอหลังเลิกเรียน
ก็อีกอย่างเลย ก็ถือว่าได้เรียนรู้กับการอยู่ร่วมกับคนอื่น
นะค่ะ ... โชคดีก็ได้เพื่อนดีโชคไม่ดีก็ต้องอดทนหน่อย
ล่ะคะ


โดย: JewNid วันที่: 29 ตุลาคม 2548 เวลา:23:32:26 น.  

 
ขำพี่พิล ต้องย้ำอีกว่า นมที่หาย เป็นนมในขวด ก๊าก


นึกภาพออกเลยค่ะ อดีตเด็กหอเหมือนกันค่ะ อยู่ร่วมกับคนไทยและต่างชาติ เรื่องขโมยคงมีกันทุกชาติค่ะ แต่ที่เห็นไม่ได้เกิดขนาดงัดแงะ แค่ เผลอ ก็หายแว้บ ในฐานะที่ไม่ระวังเอาเองค่ะ

เคยต้องอยู่ร่วมห้องกับคนไทยด้วยกัน ต่างกันยังไง ก็พอคุยกันได้ค่ะ ยกเว้นประเภทสุด ๆ จริง ๆ วัฒนธรรมหลาย ๆ อย่างก็ใกล้เคียงกัน แต่ถ้าให้อยู่ร่วมห้องกับคนต่างชาติคงต้องปรับตัวกันเยอะ

เรื่องคนสวยแต่ต่อหน้าคนหมู่มากนี่เคยเห็นเหมือนกันค่ะ เห็นแล้วหมดศรัทธา แหะ ๆ


โดย: kkd IP: 161.200.40.26 วันที่: 30 ตุลาคม 2548 เวลา:16:44:56 น.  

 
หางสิงห์ ไม่เคยอยู่หอเลย ดีจ๊ะที่ได้ยินคนหอพูดบ้าง แต่เคยได้ยินเพื่อนเม้าท์ ให้ฟังเรื่องเพื่อนร่วมห้องเค้า หน้าตาสวยงามค่ะ แต่ชีไม่เก็บที่นอนตอนเช้า รองเท้าวางให้เกลื่อน ห้องน้ำไม่ช่วยล้าง แปรงฟันเลอะหน้ากระจกไปหมด แต่พอชีก้าวพ้นประตูห้อง จะสวยงาม และดูไฮโซค่ะ
แย่เนอะ ที่คนนั้นที่อยู่ด้วย ไม่ล้างหม้อ ล้างไห หลังกินข้าวแล้ว วันนี้ พี่พิลออกแนว x นะ มีนมหายด้วย ฮิ ฮิ หนุกดี เรื่องที่พี่เขียน
แล้วจะแวะมาอ่านอีกน่ะ


โดย: Sing's Tail IP: 165.21.21.38 วันที่: 31 ตุลาคม 2548 เวลา:9:02:48 น.  

 
ไม่เคยอยู่หอ แต่ครึ่งหนึ่งของชีวิตมักจะติดอยู่ในโรงแรม เพราะต้องเดินทางตลอด พิลกริมเล่ามาตลกจนอยากจะออกจากบ้านไปเช่าหออยู่ซักเดือน สองเดือน ดูซิว่าจะเป็นอย่างไร


โดย: พี่เต่า IP: 203.146.253.1 วันที่: 1 พฤศจิกายน 2548 เวลา:10:07:35 น.  

 


ไม่เคยอยู่หอค่ะ

แต่ชอบอ่านเรื่องชีวิตในต่างแดนแบบนี้อ่ะค่ะ

แล้วจะแวะมาหาบ่อยๆนะคะ


โดย: Dying To Be Alive วันที่: 2 พฤศจิกายน 2548 เวลา:14:52:18 น.  

 

มีประสบการณ์ค่ะ แต่ไม่โหดขนาดนี้ เพราะของไม่เคยหาย
แต่เพื่อน ๆ แอบหนีเที่ยว ตอนดึก แล้วปีนป่ายข้ามหอ
จากหอแม่ไปหอลูก ดู ๆ เค้าแล้วก็สนุกดีค่ะ


โดย: mylife IP: 61.19.52.38 วันที่: 4 พฤศจิกายน 2548 เวลา:12:35:01 น.  

 
อืม..เรื่องราวในอีกแง่มุมหนึ่ง


โดย: มาริอา วันที่: 4 พฤศจิกายน 2548 เวลา:16:58:18 น.  

 
แอบๆมาอ่านทีหลังคนอื่นเลยค่า....


โดย: Batgirl 2001 วันที่: 5 พฤศจิกายน 2548 เวลา:23:59:45 น.  

 
สวัสดีค่ะเจ๊พิล ขออภัยค่ะหาย (หัว) ไปนาน

ตอนอยู่หอรวม ที่ต้องใช้ครัวร่วมกัน จะไม่ค่อยโผล่ลงครัวเท่าไหร่เลยค่ะ เป็นนางอายค่ะ อาศัยลงครัวตอนดึกๆ ที่ชาวบ้านชาวช่องหลบ เอ๊ย หลับกันหมดแล้ว ฮี่ๆ ไม่ชอบความวุ่นวาย แล้วก็เลอะเทอะไปหมดเลยค่ะ อยู่กันหลายๆ ชาติ แล้วมั่วๆ น่าดู

ตู้เย็นเก็บของส่วนกลางก็ไม่เคยไปเก็บเหมือนกันค่ะ เพราะได้ข่าวว่ามีหายเหมือนกัน ไม่รู้ว่าหัวทองหรือหัวดำค่ะ ก็จะอัดๆ ยัดๆ ในตู้เย็นที่อยู่ในห้องนอนล่ะค่ะ อัดจนตู้บวม อิอิ

เจ๊พิลสบายดีนะคะ นู๋ยังเดี้ยงไม่หายเลยค่า กำหนดสอบมาแว้วว แต่ยังไม่พร้อมเลยค่ะ งือๆๆ


โดย: ฮันนี่เจ้าเก่าค่า ^^ IP: 133.1.128.95 วันที่: 7 พฤศจิกายน 2548 เวลา:13:45:28 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

navyblue
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Beautiful days...Beautiful mind



เป็นคนเริ่มแก่ค่ะ แต่ก็ยัง"เก๋า" พอประมาณ หลังจากไปร่ำเรียนหนังสือ ที่มหาวิทยาลัยในเกาะบริเทน แถว East Midlands ก็ได้ฤกษ์จบมาแล้ว ใช้เวลาเรียนเกือบ 5 ปี เพราะเรียนไปเที่ยวไปตามใจฉัน

ตอนนี้กลับมาทำงานรับใช้ชาติอยู่ในประเทศไทย ในเมืองหลวง ชีวิตการทำงานก็เหนื่อยดี เพราะงานเยอะมาก ๆๆๆๆๆ

ตอนนี้ก็ทำงานไป เที่ยวไปตามใจฉันแบบเดิมๆ ชีวิตนี้มีทั้งสาระและไร้สาระค่ะ

Friends' blogs
[Add navyblue's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.