|
|
| | 1 |
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | 31 | |
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
(นิทานเรื่องที่ 3) THE SEED Story
นักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จคนหนึ่งเริ่มแก่ตัวลง และต้องการหาคนมาสืบทอดธุรกิจ แทนที่เขาจะเลือกผู้อำนวยการ หรือ ลูกของเขา เขาตัดสินใจที่จะทำบางอย่างที่แตกต่างออกไป เขาเรียกนักบริหารหนุ่มๆ ในบริษัทของเขามารวมกัน และพูดว่า " ถึงเวลาที่ฉันจะวางมือ และเลือกคนที่จะเป็น CEO คนใหม่แล้วล่ะ และฉันก็จะตัดสินใจเลือกคนหนึ่งในพวกคุณเนี่ยะแหละ
พวกหนุ่มต่างรู้สึกช็อกกันใหญ่ เขาพูดต่ออีกว่า วันนี้ผมจะให้เมล็ดพืชแก่พวกคุณคนละเมล็ดเป็นเมล็ดพิเศษ คุณต้องดูแลและรดน้ำ นับจากวันนี้ไปอีก 1 ปี
กลับมา และผมจะตัดสินจากต้นไม้ที่เจริญเติบขึ้นที่พวกคุณนำมาให้ผม คนที่ผมเลือกจะได้เป็น CEO คนต่อไป "
นักบริหารหนุ่มคนหนึ่ง ชื่อ จิม เขาเป็นหนึ่งในหนุ่มๆ ที่ได้รับการคัดเลือกในวันนั้น เขาได้รับมาเมล็ดพืชพิเศษมา 1 เมล็ด และกลับบ้านด้วยความตื่นเต้น เขาบอกภรรยา และช่วยกันเตรียมกระถาง ดิน และปุ๋ย เพื่อเตรียมปลูกต้นไม้ พวกเขาดูแลรดน้ำมาตลอด
ผ่านไปสามสัปดาห์ พวกนักธุรกิจหนุ่มคนอื่น ได้พูดคุยกันเกี่ยวกับเมล็ดพื่ชที่เขาได้รับ และเริ่มเจริญเติบโต แต่จิมก็เฝ้าดูทุกวัน แต่ก็ยังไม่มีต้นอะไรงอกออกมา
3 สับดาห์ ผ่านไป ... 4 สับดาห์ ผ่านไป ... 5 สับดาห์ ผ่านไป ... ก็ยังไม่เห็นอะไรในกระถาง
ตอนนี้หนุ่มๆ ได้พูดถึงต้นไม้กันอีกแล้ว แต่จิมไม่มีอะไรจะพูด เพราะเขาไม่เห็นต้นไม้ของเขา
เขาเริ่มรู้สึกว่าล้มเหลว ผ่านไป 6 เดือน ก็ยังไม่มีอะไรงอกขึ้นมา เขาเริ่มรู้สึกว่าเขาได้ทำลายเมล็ดนั้นไปซะแล้ว
ตอนนี้ทุกๆ คนมีต้นไม้ที่เติบโตขึ้น ยกเว้นจิมที่ไม่มี แต่เขาก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้กับเพื่อนร่วมงาน
เขาก็ยังเฝ้าดูแลรดน้ำมันมาตลอดเวลา
ผ่านไปครบ 1 ปี ทุกคนก็ได้นำต้นไม้ ไปให้ CEO ตัดสิน จิมพูดกับภรรยาว่า ผมจะไม่เอากระถางเปล่าๆ ใบนี้ไปแน่ ภรรยาบอกเขาว่า ให้พูดความจริงออกไป ว่ามันเป็นยังไง จิมรู้สึกว่าท้องปั่นป่วนไปหมด เป็นวินาทีที่เขารู้สึกอับอายที่สุดในชีวิต แต่เขาก็คิดว่าภรรยาของเขาพูดถูก
ดังนั้นเขาจึงถือกระถางเปล่าๆ เข้าไปในห้องทีได้นัดหมายกันไว้
เมื่อจิมมาถึง เขาแปลกใจมากว่า ทำไมต้นไม้ของคนอื่นถึงสวย และแข็งแรงกันหมดทุกคน เมื่อพวกเขาเห็นกระถางของจิม ส่วนใหญ่ก็จะหัวเราะเยาะ มี 2-3 คนเท่านั้นที่แสดงความเห็นใจ
เมื่อท่านประธานเข้ามาถึง เขาได้ทักทายทุกๆ คน แต่จิมก็แอบหลบอยู่ข้างหลัง โอ ทำไมต้นไม้ของพวกคุณถึงได้สวยกันเหลือเกิน เอาละ หนึ่งในพวกคนจะได้เลื่อนเป็น CEO กันวันนี้แหละ
แต่พอท่านประธานเห็นกระถางของจิมที่อยู่ข้างหลังห้อง เขาก็บอกให้ผู้อำนวยการฝ่ายการเงินเรียกจิมขึ้นมาข้างหน้า จิมรู้สึกกระอักกระอ่วนอย่างบอกไม่ถูก เขาคิดว่าท่านประธานคงคิด ว่าเขาล้มเหลว และเขาอาจจะถูกไล่ออก
เมื่อจิมเดินมาหน้าห้อง ท่านประธานก็ถามว่า เกิดอะไรขึ้นกับต้นไม้ของคุณ จิมก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง แล้วท่านประธานก็บอกให้ทุกคนนั่งลง ยกเว้นจิม ท่านมองมาที่จิม และก็ประกาศว่า CEO คนต่อไปก็คือ ....... จิม
จิมแทบไม่เชื่อหูตัวเอง เพราะต้นไม้ของเขาก็ไม่มี เขาจะได้เป็น CEO ได้อย่างไร และท่านประธานก็พูดว่า เมื่อปีที่แล้ว ผมได้ให้เมล็ดพืชกับพวกคุณทุกคน ให้พวกคุณดูแล รดน้ำมันทุกๆ วัน แต่มันเป็นเมล็ดที่ต้มแล้ว
ดังนั้น มันจะงอกเป็นต้นไม้ได้อย่างไร พวกคุณทุกคนยกเว้นจิม นำต้นไม้ที่สวย งาม มาให้ผม นี่ก็แสดงว่า เมื่อพวกคุณพบว่าเมล็ดมันไม่งอก พวกคุณก็เอาเมล็ดอื่นปลูกแทนน่ะสิ จิมเป็นคนเดียวที่กล้ายอมรับความจริง และนำกระถางเปล่าพร้อมกับเมล็ดที่ผมให้ มาให้ผม
ดังนั้น ผมจึงแต่งตั้ง จิม ให้เป็น CEO คนต่อไป
คติธรรม ที่ได้ เมื่อคุณปลูกความซื่อสัตย์ คุณก็จะได้รับความไว้วางใจ เมื่อคุณปลูกความดี คุณก็จะได้รับมิตรภาพ เมื่อคุณปลูกความอ่อนน้อมถ่อมตน คุณก็จะได้รับความยิ่งใหญ่ เมื่อคุณปลูกความพากเพียร คุณก็จะได้รับความสำเร็จ เมื่อคุณปลูกความพิจารณา คุณก็จะได้รับความละเอียดละออ เมื่อคุณปลูกความทำงานหนัก คุณก็จะได้รับความสำเร็จ เมื่อคุณปลูกการให้อภัย คุณก็จะได้รับการคืนดี ดังนั้น ตรองดูซักนิด ว่า คุณจะปลูกอะไร คุณก็สามารถกำหนดสิ่งที่คุณจะได้รับได้
ปฐมบท นิทานรอบกองไฟ
| Create Date : 23 มีนาคม 2551 |
| Last Update : 23 มีนาคม 2551 18:11:14 น. |
|
1 comments
|
| Counter : 1772 Pageviews. |
 |
|
|
| โดย: ครูลูกเสือ IP: 58.9.55.58 วันที่: 19 พฤศจิกายน 2552 เวลา:22:01:04 น. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Location :
กรุงเทพฯ Thailand
[ดู Profile ทั้งหมด]
|
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

|
ฝากให้เธอช่วยดูแล ช่วยดูแลเธอให้ฉัน ในวันนี้ที่เราต้องไกลกัน คงทำได้แค่ส่งหัวใจ
ฝากให้เธอช่วยดูแล ไม่ว่าเธออยู่ที่ไหน ให้คุณพระคุ้มครอง ให้ปลอดภัย ในไม่ช้า เราคงได้กลับมาพบกัน
|
|
|
|
|
|
|
|
|
หึหึหึ ฮ่าๆ ๆ ๆ
ฉันได้แล้ว