Group Blog
 
<<
เมษายน 2557
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
17 เมษายน 2557
 
All Blogs
 
สิงหลา ภาคสองทะเล : ๑๐ รักแรกพบ (๑)

 

พิธีแต่งงานระหว่างฉันกับเมอเตอัสถูกกำหนดขึ้นอย่างรวดเร็วจนฉันตั้งตัวไม่ติด แม้ใจหนึ่งต้องการล้มเลิกข้อตกลงที่เคยให้ไว้กับเมอเตอัส แต่ใจหนึ่งก็ยังลังเล เพราะถ้าฉันคือเพนนีจริง ๆ ล่ะก็...ฉันต้องไม่หนีพิธีแต่งงานและปล่อยให้เมอเตอัสออกตามหาจนถูกโจรสลัดฆ่าตาย

หรือไม่...บางทีเรื่องราวที่เคยรับรู้จากมะเตโอส...อาจเป็นความเข้าใจผิดก็ได้

ครอบครัวของผู้แทนการค้าเมอเตสนับถือศาสนาคริสต์ พิธีการแต่งงานจึงถูกจัดขึ้นที่โบสถ์ในหมู่บ้านวิลันดา...สมัยที่อยู่ในร่างสร้อย ฉันไม่มีเวลาสำรวจดูเลยสักนิด ว่าด้านหลังลานดินกลางหมู่บ้านนั้น มีโบสถ์ครึ่งอิฐดินเผาครึ่งไม้ขนาดใหญ่อยู่ด้วย

วิเลียนช่างเป็นผู้หญิงสาวสวยและแสนดี เธอมอบชุดแต่งงานซึ่งทำมาจากผ้ามัดหมี่ให้กับฉัน และคอยช่วยเหลือเป็นเพื่อนเจ้าสาวจนฉันรู้สึกอุ่นใจ

หน้าแท่นพิธีกล่าวคำปฏิญาณ ก่อนที่บาทหลวงชาวดัตซ์จะเดินมาที่แท่น ฉันพูดกระซิบย้ำขอคำมั่นจากเมอเตอัส

‘สัญญากับฉันอีกครั้ง...ว่าเราจะแต่งงานกันเพียงเป็นพิธีเท่านั้น’

‘ฉันจะไม่หักหาญน้ำใจเธอเด็ดขาด’ น้ำเสียงของเมอเตอัสราบเรียบจนน่าใจหาย

‘พร้อมแล้วใช่ไหม ขอเชิญญาติของเจ้าบ่าวเจ้าสาวมายืนใกล้ ๆ’ เสียงบาทหลวงผู้ทำพิธีพูดขึ้นทำให้ฉันใจเต้นตึ่กตัก

ฉันกำลังเข้าพิธีแต่งงานกำมะลอ...และหวังว่าจะไม่มีอะไรผิดพลาดเกิดขึ้น

‘เดี๋ยว...รอเขาอีกคน...เพราะตอนนี้เขาก็เป็นคนในครอบครัวของเราคนหนึ่งแล้ว’ เมอเตสพูดเสียงดังขึ้นก่อนจะเดินออกไปที่ประตูโบสถ์และทำท่าทางพยักหน้าเหมือนกำลังเรียกให้ใครเข้ามาข้างใน

ไม่นานนักฉันก็ได้คำตอบ...เด็กหนุ่มในชุดสีเทามอซอเดินทำหน้าเหรอหราเข้ามา แม้รูปร่างนั้นจะผอมบางเก้งก้าง แต่ฉันจำเจ้าของผมหยักศกสีน้ำตาลแดง จมูกโด่งคมสัน นัยตาเรียวใต้คิ้วหนาเข้มนั้นได้เสมอ

“เนปา” ฉันได้ยินเสียงตัวเองตะโกนออกมา กว่าจะรู้ตัวว่าได้ทำอะไรลงไปก็ต่อเมื่อถูกดึงตัวให้ห่างออกมาจากเด็กหนุ่มร่างผอมแล้ว

ฉันวิ่งโผเข้าไปหาเขาตั้งแต่เมื่อไหร่นั้นฉันไม่รู้จริง ๆ รู้แต่ว่าเขาผงะและถอยหลังหนี สีหน้าท่าทางตื่นตกใจและหวาดระแวงเป็นอย่างมาก

‘เธอเรียกเขาว่าอะไร เธอรู้จักเขารึ’ เมอเตสถามเสียงดัง ‘หนุ่มน้อยคนนี้...จำไม่ได้แม้แต่ชื่อของเขาเองด้วยซ้ำ’

‘เนปา...เขาคือเนปา’ ฉันยืนยันก่อนจะสำรวจคนที่กำลังยืนตัวสั่นอยู่ข้าง ๆ เมอเตส แล้วก็ให้นึกใจหาย

แววตาของเขาช่างว่างเปล่า ท่าทางที่พยายามหลบตาผู้คนของเขาทำให้ฉันนึกสะท้อนใจเมื่อคิดหวนคำนึงถึงคำบอกเล่าของนายทหารเนปา

‘ฉันจำไม่ได้ว่าตัวเองเป็นใคร มาจากไหน รู้แต่ว่าเจอกับท่านเมอเตสบนเรือโจรสลัด เขารับฉันเลี้ยงดูเป็นลูกบุญธรรม’

ฉันได้แต่ปะติดปะต่อเรื่องราวเดาว่าเนปาอาจมีชะตาเช่นเดียวกันกับฉันหลังตกจากเรือ...นั่นคือวิญญาณมาอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มร่างผอมเก้งก้างซึ่งมีหน้าตาเหมือนเขามาก...

ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่...ในเวลานี้เนปาจึงจำไม่ได้แม้แต่เรื่องราวตัวตนที่แท้จริงของเขา...และแน่นอน...เขาไม่รู้แน่ ๆ ว่าฉันเป็นใคร

‘เธอรู้จักเขารึ’ เสียงเมอเตอัสดังอยู่ข้าง ๆ หูจนฉันถึงกับสะดุ้ง

‘เขา...เขาชื่อเนปา’ ฉันตัดสินใจบอกไปอย่างนั้น ‘ฉัน..ฉันคิดว่า...เราเคยเจอกันมาก่อน’

‘เจอกันที่ไหน  ทำไมฉันไม่รู้’ เมอเตอัสเสียงกร้าวขึ้นทันควัน ‘เราอยู่ด้วยกันตลอดเวลาการเดินทางบนเรือ รวมทั้งที่ปัตตาเวีย และปตานี’

‘บะ...บนเรือโจรสลัดที่ปล้นเรือบริษัทอังกฤษ  ก่อนที่ท่านจะเจอกับฉัน’ ฉันแต่งเรื่องราวขึ้นขึ้นมาอย่างฉับพลัน ‘ฉันคิดว่า...อาจจะเป็นเขา...ที่เคยช่วยเหลือฉันไว้’

‘หมายความว่า..มันเป็นพวกโจรสลัดจริง ๆ สินะ...พ่อไม่เปลี่ยนใจรึ...ถ้าเกิดความจำของมันกลับมา...มันอาจคิดฆ่าพวกเรายกบ้านก็ได้’ มะเตโอสพูดขึ้น ฉันเหลือบไปเห็นแววตาดูถูกดูแคลนของเขาจนได้

‘เด็กนี่ช่วยชีวิตฉันไว้ตอนที่พวกโจรสลัดขึ้นปล้นเรือระหว่างเดินทางกลับมาจากปัตตาเวีย’ เมอเตสเสียงเข้มหนักแน่น ‘ถ้าไม่มีเขา...ฉันคงไม่ได้มายืนอยู่ตรงนี้’

‘เนปาช่วยชีวิตพ่อของเธอไว้’ ฉันพูดย้ำให้มะเตโอสฟัง หวังอยากให้เขาไม่รังเกียจเดียดฉันท์เนปาที่เป็นเด็กบนเรือโจรสลัด ‘เธอควรขอบคุณเขาไม่ใช่หรือ’

‘หึ...ท่าทางว่าที่ภรรยาของพี่จะชอบมัน...เอ่อ...ลูกบุญธรรมของพ่อเสียเหลือเกิน’ มะเตโอสไม่วายเหน็บแนมเสียงสูง

‘เดี๋ยวสิ...เธอบอกว่าเคยเจอกับเขาตอนที่พวกโจรสลัดขึ้นปล้นเรืออังกฤษที่เธอเป็นทาสเชลยลำนั้น...เธอมีเวลามากพอที่จะรู้จักกับเขาด้วยรึ’ เมอเตอัสมีแววตาสงสัย เขาจ้องมองฉันด้วยแววตาของเหยี่ยวจ้องมองเหยื่อ

‘มีเวลามากพอ...ใช่...อย่าลืมสิว่าฉันเป็นเชลยบนเรืออังกฤษ และโจรสลัดพวกนั้นเป็นชาวดัตช์  ฉันจึงร้องขอให้พวกเขาช่วย แต่น่าเสียดายที่พวกโจรสลัดแพ้พวกอังกฤษนั่น...’ ฉันเล่าเป็นฉาก ๆ ก่อนจะพยายามเลี้ยวไปหาคำตอบที่เมอเตอัสตองการ ‘แต่ถึงอย่างนั้น...ฉันก็ได้รู้ชื่อของเนปา ตอนที่เขาพยายามจะพาฉันกระโดดหนีลงจากเรืออังกฤษ...แต่สุดท้ายฉันก็ถูกพวกอังกฤษจับตัวไว้ได้ทัน ส่วนเนปากระโดดหนีลงจากเรือได้สำเร็จ’

‘แสดงว่าเด็กนี่เป็นชาวดัตช์เหมือนพวกเรา’ เมอเตสหัวเราะเสียงดังขึ้น เขาแย้มยิ้มอย่างเปิดเผยด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะหันไปหาและจับไหล่ทั้งสองข้างของลูกบุญธรรมที่ยังยืนตัวลีบอยู่ข้าง ๆ เขา ‘เอาล่ะ...เนปา...ในที่สุดแกก็ได้ชื่อตัวเองกลับมาแล้ว’

ฉันจ้องมองสำรวจเนปาอีกครั้ง ในใจนึกอยากโผเข้าไปกอดเขาไว้ให้หายหวาดหวั่น...เขาจะรู้ไหมนะ...ว่าในอนาคตเขาจะกลายเป็นายทหารรับจ้างผู้องอาจและกล้าหาญชาญชัยเพียงใด

 ‘เป็นความประทับใจตั้งแต่แรกพบสินะ...เธอดูมีความสุขและดีใจจนออกนอกหน้า’ เสียงสูงแหลมของมะเตโอสทำให้ฉันต้องละสายตาจากเนปาไปหาเขา...จึงได้เห็นว่ามะเตโอสกำลังจ้องมองฉันอยู่เช่นกัน ‘ฉันว่ารีบ ๆ ทำพิธีแต่งงานให้เรียบร้อยเถอะ...ก่อนที่คนบางคนอาจจะเปลี่ยนใจ’

พอจะเดาได้ว่าเขาค่อนขอดฉันอยู่...มะเตโอสคิดว่าฉันตกหลุมรักเนปาตั้งแต่แรกพบ เหมือนอย่างที่เขาเคยบอกไว้จริง ๆ

ก็แน่ล่ะ..ถ้าไม่ติดว่ากำลังอยู่ในพิธีแต่งงาน ถ้าไม่ติดว่ากำลังถูกสายตาของคนในครอบครัวเมอเตสจ้องมองล่ะก็...ฉันอยากคว้ามือของเนปาและพาวิ่งหนีออกไปให้ไกลที่สุด

* * * * * * * * *

ฉันจำใจต้องปล่อยให้พิธีดำเนินต่อไปด้วยความรู้สึกอันสับสน แม้ตอนกล่าวคำปฏิญาณ...สายตาของฉันก็ยังแอบเหลือบไปมองเนปา แต่รายนั้นไม่มีท่าทีอะไรตอบกลับมาเลย...นอกจากอาการระแวดระวังและมีแววตาตื่นกลัวอยู่ตลอดเวลาจนฉันรู้สึกสงสาร

เมื่อเสร็จสิ้นพิธีทางศาสนา ยังมีงานเลี้ยงซึ่งถูกจัดขึ้นที่ลานหน้าบ้านของครอบครัวเมอเตส ผู้มางานเลี้ยงซึ่งเป็นคนของบริษัท วี.โอ.ซี. ที่มาประจำการที่สิงหลาได้นั่งล้อมวงกันเป็นวงกลมรับประทานอาหารร่วมกัน พอทานอาหารเสร็จก็มีการเต้นรำกันกลางวง...แม้จะติดว่าเป็นเพียงงานแต่งงานที่มีความหมายเพียงในนาม และยังกังวลใจกับอาการความจำเสื่อมของเนปา...แต่ฉันต้องยอมรับว่าสนุกสนานไปกับการเต้นรำของเมอเตอัสจริง ๆ ...ฉันไม่รู้มาก่อนเลยว่าเขาจะเป็นคนหนึ่งที่ชอบเต้นรำแปลก ๆ ตลก ๆ และหัวเราะเฮฮาเริงร่าเสียงดัง

กัปตันเมอเตอัสผู้เข้มงวดตอนอยู่บนเรือ กลายเป็นหนุ่มน้อยเจ้าเสน่ห์ไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน...และนั่นทำให้ฉันอดคิดถึงโดโลฮอฟ กับ โดลอฟ ขึ้นมาไม่ได้...ทั้งสองคนนั้นพิศวาสการเต้นรำมาก ๆ

ฉันยังเคยแอบคิดมาตลอดว่า...โดลอฟ อาจจะเป็นโดโลฮอฟที่กลับชาติมาเกิดก็ได้...ถ้าเรื่องการกลับชาติมีจริงน่ะนะ

‘ไม่เคยเห็นพี่ชายฉันมีความสุขแบบนี้มาก่อนเลย’ เสียงมะเตโอสดังอยู่ข้าง ๆ...เขากำลังยืนจิบไวน์จากแก้วทรงสูงแบบโบราณอย่างละเมียดละไม ‘เขาคงรักเธอมาก...จึงได้มีความสุขในวันแต่งงานมากมายขนาดนี้’

ฉันพูดอะไรไม่ออก ได้แต่ยืนเงยหน้ามองดวงจันทร์ที่กำลังโผล่พ้นขึ้นมาบนขอบฟ้า

‘ได้เวลาส่งตัวเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้าหอแล้วสิ’ วิเลียนตามมาสมทบ ‘ฉันตื่นเต้นแทนเธอเหลือเกิน...เพนนี’

ฉันท้อใจแล้วกับการพยายามให้วิเลียนเปลี่ยนมาเรียกชื่อฉันว่า แปนเนีย...เพราะฉันยังหวังว่า...เพนนีจะไม่ใช่ฉันคนนี้...แม้ในความจริงที่เห็นผ่านกระจกบานใสจะย้ำให้ตระหนักว่าหน้าตาของฮารูโกะในยามที่ผมยาวขึ้น มีเนื้อมีหนังไม่ผอมกระหร่องอย่างแต่ก่อนนั้น ช่างเหมือนกับเพนนีมากเหลือเกิน

‘ตอนนี้ เธอก็กลายเป็นคนในครอบครัวเดียวกันกับเราแล้ว...ยินดีต้อนรับ’ คำพูดของมะเตโอสทำให้ฉันรู้สึกตื้นตันในมิตรน้ำใจของเขาขึ้นมา ถ้าหากไม่ได้ยินประโยคที่ตามมาหลังจากนั้น ‘ยินดีด้วย...เพนนี ฟาน เมอเตส’

(โปรดติดตามต่อไป)




Create Date : 17 เมษายน 2557
Last Update : 29 เมษายน 2557 3:04:09 น. 7 comments
Counter : 634 Pageviews.

 
ได้อ่านตอนใหม่แล้ว
โหวตให้เลยนะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
~My Birthday is on April 14~ Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 5 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: pantawan วันที่: 17 เมษายน 2557 เวลา:22:09:39 น.  

 
ขอบคุณค่ะคุณปาน^^
ลงไว้ 50% ก่อน...กำลังตื่นเต้นกับเนปา และพยายามทำใจกับสิ่งที่กำลังจะเขียนให้จบในตอนที่ 10 นี้


โดย: ~My Birthday is on April 14~ วันที่: 17 เมษายน 2557 เวลา:22:15:34 น.  

 
ลงชื่อก่อนค่า พี่แกะ ^^
เดี๋ยวดึกๆนุ่นมาใหม่นะคะ
เนปามีบทแล้ว เยๆ

แก้ว=เพนนี ฟาน เมอเตส

ว๊าววว ตื่นเต้นค่า เดี๋ยวมาอ่านเต็มๆ+เมนท์นะพี่แกะ ^^



โดย: lovereason วันที่: 17 เมษายน 2557 เวลา:22:28:45 น.  

 
รู้ที่มาของเนปาแล้ว
แสดงว่าภาคหนึ่งนี่เป็นอนาคตของภาคนี้ไปอีกหลายๆปี
แล้วก็ภาคสองก็เริ่มที่อนาคตของภาคหนึ่งไปอีกหลายๆปี
ก่อนจะย้อนกลับมาที่อดีตของภาคหนึ่งอีกที
แหม่ พี่แกะผูกเรื่องเก่งมากค่ะ นุ่นเดาไม่ถูกเลยอ่ะ
เดามาตั้งแต่ภาคหนึ่ง 555 ยันภาคสอง มาเพื่อเจอว่าเริ่มต้นใหม่
เนปากับเพนนี้ คือดินกับแก้ว
มาพร้อมกันแต่เนปาจำแก้วไม่ได้ อืม ทำไมอ่ะ ทีแก้วไหงจำได้
รออ่านต่อนะคะ



โดย: lovereason วันที่: 18 เมษายน 2557 เวลา:1:49:58 น.  

 
สวัสดีวันปีใหม่ไทยย้อนหลังค่ะพี่แกะ โอ้ตอนนี้รักแรกพบ50% ^^
แปะดอกไม้แฮ๊ปปิ้น๊าพี่แกะ จุ๊บๆ


โดย: mastana วันที่: 20 เมษายน 2557 เวลา:17:00:15 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
เวียงแว่นฟ้า Book Blog ดู Blog
~My Birthday is on April 14~ Literature Blog ดู Blog

แวะมาอ่านและส่งกำลังใจให้ด้วยค่ะ
มีความสุขกับงานวันนี้นะคะ


โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 23 เมษายน 2557 เวลา:10:16:49 น.  

 
สวัสดียามเช้า แวะมาทักทายค่ะ ^^


โดย: มี๊เก๋+ป๊าโอ๋=ซีทะเล (kae+aoe ) วันที่: 24 เมษายน 2557 เวลา:8:57:18 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

~My Birthday is on April 14~
Location :
สงขลา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 44 คน [?]






widget counter สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับเพื่อน ๆ บล็อกแก็งค์และผู้อ่านที่น่ารักทุกท่าน เจ้าของบล้อกเขียนหนังสือเป็นงานอดิเรก ด้วยใจรัก เพราะเขียนแล้วมีความสุข...ทั้งนี้ งานเขียนทุกชิ้นมีลิขสิทธิ์ตามกฏหมาย เพราะฉะนั้น ห้ามนำไปดัดแปลง ต่อเติม แก้ไข และเผยแพร่เป็นผลงานของตัวเองเชียวนะคะ เพราะจะถือเป็นการกระทำผิดกฏหมายลิขสิทธิ์ ขอบคุณค่ะ
New Comments
Friends' blogs
[Add ~My Birthday is on April 14~'s blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.