Group Blog
 
<<
มกราคม 2549
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
24 มกราคม 2549
 
All Blogs
 
ได้หลับเสียที

อ่านตอนที่ 1 ได้ ที่นี่

อ่านตอนที่ 2 ได้ ที่นี่

ในช่วงเวลาเดียวกันนั้นเอง...

ที่จิตใจของผมรวบรวมความกล้า กำกระดาษโพสเทอร์เอาไว้แน่น ยกร่างขึ้นสูงเหนือกิ้งกือในระยะที่มองเห็นได้อย่างเด่นชัด ผมก้มตัวต่ำลงอย่างรวดเร็วจนได้ยินเสียงวูบของคลื่นลม กระทบผ่านรังสีอำมหิตเป็นตัวเร่ง ผมมองเห็นมันยังคงขดตัวแน่นิ่งอยู่อย่างนั้น จนกระทั่งผมแกว่งกระดาษปัดเจ้ากิ้งกือออกจากที่มั่นสุดท้ายในทันที

มันถูกแรงพัดกระเด็นไปไกลจากที่เดิมอยู่โข ข้างลำตัวถลอกปอกเปิกอันเนื่องมาจากแรงเสียดทานกับพื้นไม้ ผมนิ่งดูอยู่สักพัก สายตาเพ่งพินิจอยู่นาน

ใบไม้บนต้นมะม่วงด้านนอกส่งเสียง ปลิวไสวอยู่ในความมืด ไม่นานนักผมก็รู้สึกได้ถึงแรงลมที่พัดผ่านใบไม้เหล่านั้น นำพาความชุ่มชื่นของธรรมชาติเข้าสู่ความทุกข์เนื้อร้อนใจเช่นกัน

"เจ้ามาทำร้ายข้าทำไม ข้าไม่ได้ทำอะไรผิดเสียหน่อย" เจ้ากิ้งกือกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นคลอน ระคนความเจ็บปวดเสียใจ

"เจ้าเข้ามาในเขตแดนของข้าไม่พอ ยังบังอาจมาเริงร่าอยู่ในดินแดนเส้นทางโคจรของข้าอีก ทำให้ข้าเกิดความตกใจไปเสีย 200 เดซิเบล เจ้าคือตัวการแห่งหายนะก่อนนอนทั้งหมดทั้งปวงนี้!" ผมตอบด้วยความเชื่องช้าแต่ไม่ขาดตอน ลมพัดแรงขึ้นจนขนแขนเริ่มมีปฏิกิริยา

"ในถิ่นของข้านั้นขาดแคลนซึ่งอาหาร ข้าเดินทางมาแรมชั่วโมงเพื่อผ่านห้องนอนของท่านจากฟากฝั่งหนึ่งแห่งนครกันสาดที่แสนเวิ้งว้างว่างเปล่า ไปยังนครต้นมะม่วงที่กำลังสุกงอม ใกล้ร่วงหล่นจากกิ่งก้านสู่พื้นดินเต็มที" กิ้งกืออธิบาย ในช่วงเวลาเดียวกันที่เสียงมะม่วงสุกด้านนอกหล่นกระทบลงส่งเสียงดัง ดับสรรพทุกอย่างให้เงียบงันสักครู่ "ข้าไม่ตั้งใจมารบกวนท่าน ข้า ... ข้าขอโทษ ..."

สิ้นสุดคำขอโทษแสนจริงใจ สีหน้าผมเปลี่ยนไป ผมนั่งลงบนเตียงสักพัก และเริ่มทบทวนความคิด เริ่มเข้าใจถึงสัจธรรมของการดิ้นรน

เหงื่อเม็ดสุดท้ายได้ระเหยแห้งไปแล้วตามธรรมชาติ และที่เจ้ากิ้งกือดันมาโผล่อยู่ในห้องนอนของผมกลางดึกก็คงเป็นเพราะธรรมชาติเช่นกัน

เท้าทั้งสองข้างก้าวข้ามร่างเจ้ากิ้งกือไปยังประตูบานสีน้ำตาล แล้วเปิดออกสู่ระเบียง ลมเย็นปะทะเข้าที่ใบหน้าพร้อมความเย็นที่เท้าทั้งสองสัมผัสได้จากพื้นกระเบื้องสีขาว ผมใช้มือผลักประตูเปิดออกกว้างขึ้นจนไฟถนนสีขาวจ้าส่องสว่างสาดเข้าจนแยงตาที่ริมขอบประตู ผมตัดสินใจเดินกลับไปยังเตียงนอนปราการเพื่อพบกับกระดาษโพสเทอร์

คีอานู รีฟส์จ้องมองผมด้วยตาเป็นประกายทุกย่างก้าวจนเราประจันหน้ากัน "เข้าใจผมแล้วสินะ..." เขากล่าวขึ้นอย่างเบาๆ

ผมพยักหน้ารับ

กระดาษถูกหยิบขึ้นมาอีกครั้ง ช้อนเจ้ากิ้งกือขึ้นเบาๆ ลอยลำขึ้นเหนืออากาศอย่างเชื่องช้า ปลายด้านหนึ่งเจ้ากิ้งกือนอนสิ้นแรง ตาของมันจ้องมองดูแสงไฟถนนด้วยความหวัง บัดนี้เราทั้งสองยืนแน่นิ่ง ณ ริมรั้วระเบียง ผมมองที่เจ้ากิ้งกือเป็นครั้งสุดท้าย ครั้งนี้ผมมองด้วยสองตาอย่างจริงใจ

และสำนึกผิดในสิ่งที่ได้ทำลงไปทั้งหมด

ผมยิ้มให้เจ้ากิ้งกือด้วยน้ำตาคลอ พูดกับมันว่า "กิ้งกือ ... วันนี้เราได้เรียนรู้ข้อคิดอีกอย่าง"

"อะไรหรือ?" เจ้ากิ้งกือถามอย่างหมดแรง

"เราได้เรียนรู้ว่า เมื่อเราเดินเหยียบกิ้งกือ นั้นไม่ได้หมายความว่าเราต้องฆ่ามัน ประหนึ่งมันเดินมาเหยียบหัวเราเอง"

"อืม..."

"ลาก่อน และโชคดี กิ้งกือเพื่อนรัก"

เจ้ากิ้งกือลอยละล่องกลางอากาศ ม้วนและบิดตัวสวยงามคล้ายท่ายิมนาสติคทีมชาติ ผ่านความมืดสู่ดวงไฟสีขาว และผ่านดวงไฟสีขาวร่อนลงสู่พื้นถนนเบื้องล่าง

แป๊ะ!

หวังว่ามันคงไม่ตายนะ...

...จบบริบูรณ์...


Create Date : 24 มกราคม 2549
Last Update : 24 มกราคม 2549 11:18:11 น. 16 comments
Counter : 290 Pageviews.

 


โดย: อพันตรี วันที่: 24 มกราคม 2549 เวลา:11:28:34 น.  

 
น่าจะเอาเค้าไปปล่อยที่ต้นไม้นะคะ

อยู่บนถนนเสี่ยงโดนเหยียบนา


จริงๆ กิ้งกือเค้าไม่ค่อยน่าหยะแหยงนะ

แต่อย่างว่า บางคนก็กลัวเอามากๆ จริงๆ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 24 มกราคม 2549 เวลา:11:45:42 น.  

 
........โถถัง ลาก่อนนะกิ้งกือน้อย


โดย: แผล (J'aime l'amour... ) วันที่: 24 มกราคม 2549 เวลา:12:41:09 น.  

 


............


โดย: กำปงพิราเทวี วันที่: 24 มกราคม 2549 เวลา:14:18:19 น.  

 


โดย: asariss วันที่: 24 มกราคม 2549 เวลา:16:35:35 น.  

 
บ๊ายบายยยยย

กิ้งกือ

ขอให้โชคดีไม่โดนทับน้าาาาาา


โดย: มิสส้มนิล (Amani ) วันที่: 24 มกราคม 2549 เวลา:16:58:11 น.  

 
หวัดดีค่ะ คุณปีเตอร์


โดย: เปียโนสีเเดง วันที่: 26 มกราคม 2549 เวลา:13:42:08 น.  

 
ว๊าววววว กิ้งกือน้อยน่าร๊ากกกกกกก

นู๋ร๊ากกิ้งกือ จุ๊บๆ


โดย: ChiToSe วันที่: 26 มกราคม 2549 เวลา:18:34:01 น.  

 
สวัสดีครับ ปีเตอร์ หนุ่ยเอง เป็นไงบ้างคุยกันได้นะที่ nuiultimate@gmail.com


โดย: ชัยวัฒน์ IP: 58.11.4.167 วันที่: 27 มกราคม 2549 เวลา:16:45:21 น.  

 
มาเยี่ยมเจ้าค่ะ อัพแล้วค่ะ

หุหุ


โดย: ChiToSe วันที่: 28 มกราคม 2549 เวลา:16:57:37 น.  

 
จุดจบ เอ้ย ตอนจบสวยงามมากครับ ไม่เสียแรงตามอ่านมา 555


โดย: นายเบียร์ วันที่: 28 มกราคม 2549 เวลา:21:16:49 น.  

 
กิ้งกือน่ารักๆๆๆ แต่พี่ปีเตอร์น่ารักกว่าเยอะเลย คิดถึงน่ะ อิอิ


โดย: •»♥--|3aS--♥«• IP: 203.130.159.2 วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:14:20:15 น.  

 
ติตามมาตลอด น่ารักดีนะคับ สงสารกิ้งกือตัวน้อย หล่นลงไปซะ เขียนได้ดีมากคับ มีญาณคุยกับกิ้งกือได้ด้วยนะ เก่งจิง ๆ


โดย: Simon IP: 61.91.230.215 วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:12:14:49 น.  

 
ลัลล้า

ดองเค็ม

ดองเค็ม


โดย: ++peter++ IP: 58.9.2.96 วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:16:02:57 น.  

 
แวะมาทักทายค่ะ

อัพแล้วนะคะ



โดย: ChiToSe วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:0:05:03 น.  

 
สุขสันต์วันแห่งความรักครับเตอร์ ;)


โดย: BAYROCKU วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:11:40:25 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

++peter++
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





You Always Give Me Rights
Make Me See the Truths
For This Fascinate Life
I Also Got From You

In This Crazy World
And the Books of Lies
Without You Here With Me
I would Defenitely Die....







ส่งหลังไมค์ถึง ++peter++
Friends' blogs
[Add ++peter++'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.