กรกฏาคม 2555

1
2
3
4
5
6
8
9
10
12
14
15
16
17
18
19
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
แด่แม่..ผู้ถูกทอดทิ้ง

แม่...ผู้ถูกทอดทิ้ง

    ผมเผ้าขาวเลาดอกบอกอายุ

ฟันฟางผุหูตาก็ฝ้าเฝื่อน

เดินย่องแย่งแข้งขาสะบ้าเบือน

ไม่มีเพื่อนเลื่อนลอยหงอยเดียวดาย


ลูกหลานเหลนหลบหน้าไม่มาเยี่ยม

ใจกายเปี่ยมล้นทุกข์สุขสลาย

เรี่ยวแรงล้าระอาอ่อนนอนซังตาย

หมดความหมายเหม่อมองหมองหม่นใจ


เคยทำงานเหนื่อยหนักมานักแล้ว

ใยลูกแก้วทิ้งขว้างอย่างนี้ได้

เติบโตมาสง่างามน้ำมือใคร

ลืมหรือไรไม่แลหลังมาสังวร


ยามเดียงสาอาการคุณปานนี้

ฟันไม่มีมือเท้ายังเยาว์อ่อน

เดินไม่ได้ไห้หาคนอาทร

ยามหิวอ้อนอ้อแอ้เอาแต่ร้อง


ใครเล่าคอยปลอบป้อนช้อนชูอุ้ม

เคียงข้างคุ้มฟูมฟักรักปกป้อง

โงนเงนล้มใครเล่าเข้าประคอง

มิใช่สองมือนี้หรือที่ทำ


แล้วไฉนไม่อยู่เลี้ยงดูบ้าง

พระคุณจางหมดใจ..ไม่เอ่ยพร่ำ

หรือรอท่านสิ้นลมเพราะตรมช้ำ

แล้วค่อยร่ำน้ำตา..ขมากัน.




Create Date : 20 กรกฎาคม 2555
Last Update : 20 กรกฎาคม 2555 22:01:34 น.
Counter : 588 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

peka
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



คนซื่อๆ มองโลกตามความจริง ใช้ชีวิตไปตามสภาพดินฟ้าอากาศ วันไหนฟ้าใส จิตใจสดชื่น อาจหัวเราะเริงร่า พูดคุยสนุก วันไหนฟ้ามืด จิตใจซึมเศร้า อาจนั่งเงียบเหงาเขียนบทกวี วันไหนโลกแล้งยุติธรรม จิตใจหดหู่ อาจกินๆนอนๆดูทีวีทั้งวัน