Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2556
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
12 มิถุนายน 2556
 
All Blogs
 
ในบ่วงมนตรา...อ่านแล้วอินสุดๆ ค่ะ



ในบ่วงมนตรา
ปิยะพร ศักดิ์เกษม : สำนักพิมพ์ อรุณ


หยิบเล่มนี้มาอ่านเป็นครั้งที่สองค่ะ 
รู้สึกชอบกว่าครั้งแรกเป็นไหนๆ 
(ครั้งแรกก็ชอบนะคะ แต่ครั้งนี้ชอบมากๆ)

จารวีร์...เป็นสาวน้อยวัย 17 ที่มีสัมผัสพิเศษ สามารถมองเห็นอนาคตได้
ภายนอก เธอดูเหมือนเป็นแค่วัยรุ่นแก่นๆ ซนๆ ที่สนุกไปตามประสา

แต่จริงๆ แล้วเธอมีความคิดที่ค่อนข้างเป็นผู้ใหญ่
กล้าคิด กล้าทำ แล้วก็ใส่ใจคนรอบข้างมากๆ ค่ะ 

ส่วนคุณน้าภนต์...หนุ่มใหญ่ (แต่ไม่มากนะคะ)  ที่มีความกดดันบางอย่าง
ทำให้ต้องคอยเก็บกดความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเอง

จนเขาได้มาเจอกับ เธอ 
ความร่าเริง ความสดใส ความอ่อนโยน และ เอาใจใส่ คนรอบข้าง 
ทำให้กำแพงที่เขาพยายามสร้างไว้ ค่อยๆ ถูกทำลายลง

แต่น้าภนต์ ก็ยังกลัวๆ ค่ะ ถึงจะรู้สึกดีกับสาวเจ้าไม่น้อย
เพราะ... อายุที่ห่างกันเยอะ นี่แหละ
(จริงๆ ก็ไม่เยอะสักหน่อย เหมือนที่นางเอกบอกพระเอกบ่อยๆ ว่า
น้าภนต์ยังไม่แก่ ส่วนเธอก็ไม่ใช่เด็กๆ ซะหน่อย)

นางเอกของเรา เลยเป็นฝ่ายสารภาพรักก่อนซะเลย

เป็นฉากที่น่ารักดีค่ะ ชอบมากๆๆ





"จาช่วยพี่เม มาเป็นเพื่อนเขา เพราะเห็นเขาเป็นเพื่อน
ไม่เหมือนอย่างที่จาอยากช่วยและจะช่วยคุณน้าภนต์หรอกค่ะ
จารู้สึกกับคุณ...มากกว่านั้น"

"ถูกต้องแล้วที่เธอ จะ.. ง่า... รู้สึกกับฉัน มากกว่าที่รู้สึกกับเมธัส"

"ฉันทำงานกับลุงของเธอ ฉันแก่กว่าเธอ ฉันควรได้รับความเคารพด้วย
ถ้าเธอเห็นฉันเป็นแค่เพื่อนอย่างที่เมธัสเป็นละก็
แสดงว่าฉันทำตัวไม่เหมาะสม หรือไม่ก็..."

"หรือไม่ก็จาลามปาม...ใช่ไหมคะ"

"คุณน้าภนต์ทำตัวถูกต้องเหมาะสมแล้วค่ะ 
ความเคารพน่ะ จามีให้คุณแน่นอน...มากด้วย...
แต่จาก็มั่นใจว่าตัวเอง ไม่ได้ลามปามหรอกนะคะ 
ที่จาจะรักคุณไปด้วย...มากเหมือนกัน"

"อย่าไปพูดอย่างนี้กับใครนะ"

"อ๋อ ไม่แน่นอนค่ะ จาพูดแบบนี้กับคุณคนเดียวอยู่แล้ว"

"เธอกำลังชักใบให้เรือเสีย ตามถนัดของเธอ...เธอยังเด็กเกินกว่าที่จะพูดเีรื่องแบบนี้
ไม่มีสาวๆ ที่ไหน เขากล้าพูดแบบเธอ มีแต่ๆ เด็กเท่านั้นแหละที่จะพูดได้"

"เธอยังไม่รู้ใจตัวเองชัดเจนหรอก สักวัน เธอจะขำตัวเองที่พูดแบบนี้กับฉัน
วันที่เธอเติบโต พบคนที่ถูกใจ เจอคนที่เหมาะสม
วันนั้นเธอจะอยากได้คำพูดของตัวเองกลับคืนไป..."

"เพียงแต่สิ่งที่เธอคิดและเชื่อ อาจจะเป็นจริงก็เฉพาะในเวลานี้ วินาทีนี้
เธออาจแค่รู้สึก เพียงเพราะบังเอิญฉัน กำลังทดแทนสิ่งที่เธอ กำลังขาด..."

"เช่นมาทดแทนพ่อที่ตาย พี่ชายที่มีครอบครัวของตัวเอง ใช่ไหมคะ...
คุณน้าภนต์ไม่แก่พอที่จะเป็นพ่อของจาได้หรอกค่ะ"





อ่านแล้วสงสัยอยู่นิดนึงค่ะ

พระเอกที่อายุเยอะกว่านางเอกประมาณหนึ่ง
ทำไมชอบคิดว่า ความรู้สึกของอีกฝ่าย ไม่ใช่ของจริงนะ 

ชอบคิดว่า มันเป็นเพียงอารมณ์ชั่ววูบ
เป็นความรู้สึกของเด็กๆ ที่สักวัน คงจะเปลี่ยนแปลงไป

...หรือไม่ก็...
สักวัน มันจะเปลี่ยนไป เพราะเธอ... คงได้เจอคนที่ดีกว่า เหมาะสมกว่า

ทำไมถึงไม่เชื่อว่า บางทีอายุก็เป็นเพียงตัวเลข

และความรู้สึกนั้นก็เป็นของจริง 
ไม่ใช่แค่อารมณ์ที่ืชั่ววูบ...เหมือนลมที่พัดมา แล้วก็พัดเลยไป

สงสัยจริงๆ นะเออ







Create Date : 12 มิถุนายน 2556
Last Update : 12 มิถุนายน 2556 13:55:28 น. 5 comments
Counter : 5542 Pageviews.

 
เป็นอีกเล่มที่ชื่นชอบของปิยะพรค่ะ


โดย: แม่ไก่ วันที่: 12 มิถุนายน 2556 เวลา:15:53:17 น.  

 
ลอกคุณแม่ไก่ ...ไม่ตกหล่นสักคำ


โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 12 มิถุนายน 2556 เวลา:18:24:10 น.  

 
คุณแม่ไก่ - เหมือนกันค่ะ แต่ที่ชอบมาก ต้อง ในวันวาร เพราะพ่อเทิด น่ารักเกินห้ามใจจริงๆ ค่ะ


คุณ ~:พุดน้ำบุศย์:~ -


โดย: คอเล่า วันที่: 13 มิถุนายน 2556 เวลา:8:15:58 น.  

 
ยังไม่เคยอ่านงานของปิยะพรเลยค่ะ


โดย: ชบาหลอด วันที่: 15 มิถุนายน 2556 เวลา:16:02:24 น.  

 
คุณชบาหลอด - ลองหามาอ่านดูนะคะ จริงๆ ของคุณปิยะพร มีหลายแนวเลยค่ะ


โดย: คอเล่า วันที่: 18 มิถุนายน 2556 เวลา:13:03:56 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
คอเล่า
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




Friends' blogs
[Add คอเล่า's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.