ลมหายใจของใบไม้
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2553
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
7 มีนาคม 2553
 
All Blogs
 
:::เก็บไว้ให้เธอ:::

  

 

  

     




เห็นหลักสูตร Teaching By Design ที่เสนอมาก็รู้แล้วอบรมคราวนี้ all in one
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ สำนักความสัมพันธ์ต่างประเทศร่วมกับ AUA
จัดโควต้าให้กระทรวงศึกษาคัดเลือกผู้เข้าอบรม ฉันเป็นหนึ่งใน กลุ่มผู้เข้าร่วมสัมนาใน5 หน่วยงาน
AUA จัดอบรมหลักสูตรนี้เพื่อคุณครูโดยเฉพาะเน้นโครงสร้างสำคัญ..ฉันโชคดีเสมอ..
ขอบคุณผู้บริหารวิสัยทัศน์กว้างไกลที่อนุมัติงบประมาณให้เบิกจ่ายเป็นเงินก้อนใหญ่
ค่าเบี้ยเลี้ยง ค่าที่พัก ค่าพาหนะ ค่าลงทะเบียน ตลอดจนวัสดุอุปกรณ์
ศึกษานิเทศก์ PM กระซิบ องค์กรมีศักยภาพ รวมบุคคลากรด้วยได้เปล่า?


วันที่จากมา..หวายสีขาวกำลังบานสะพรั่ง อุปาทานเหมือนกลิ่นอ่อนๆนั้นตามมาส่ง
ช่วงเริ่มปิดเทอมการจราจรสะดวกราบรื่นไปจนถึงดอนเมือง
เส้นทางสายเดิมๆนั้นไม่มีอะไรแตกต่าง ฉันเลือกเดินทางแต่เช้าตรู่
โชคดีที่มาถึงเร็วก่อนกำหนดการแสดงบินโชว์ไม่อย่างนั้นคงมืดก่อนเข้าที่พัก
เสียงหนึ่งเตือนมาให้ระมัดระวังเรื่องที่พัก ฉันเลี่ยงโรงแรมเก่าชานเมือง

พี่สามกระโดดติดรถมาด้วย เป็นห่วงสงสัยจะขยาดคดีเขย่าขวัญกลางกรุง
เธอส่งแมวมองมาเตรียมที่พักไว้ล่วงหน้าเป็นอาทิตย์
คงกลัวฉันจะทะเร่อทะร่าเป็นชิ้นส่วนหมกถัง (คนสองพันเก้าโหดเหี้ยมเกินไปแล้ว!)
แล้วก็ได้รู้ว่า ที่พักที่เตรียมไว้เหมาะสำหรับฉันคนความจำสั้นที่สุด
นะ..ถึงความจำสั้นแต่ความรักนั้นยืนยาว (...)

ชีวิตระหว่างวันที่เปลี่ยนไป แต่ไม่แตกต่าง เหมือนใครมาวางบล็อคไว้ให้อย่างดี
ชีวิตเริ่มต้นหกโมงสี่สิบห้าเหมือนเคย อาบน้ำแต่งตัว ทานอาหารเช้าในคอฟฟีชอฟใต้ดิน
ออกจากที่พักก็พอดีได้ใส่บาตรเหมือนที่จากมา ต่างไปที่ได้ออกกำลังกายด้วย
ฉันเดินทอดน่องลัดเลาะไปกลางชุมชน ไม่รีบร้อน ไม่ต้องเสี่ยงกับการข้ามถนน
ขึ้นลงรถไฟฟ้าแบบอัตโนมัติลงปลายทางก็เข้าอบรมได้เลย อะไรจะเป็นใจขนาดนี้
บันไดเลื่อนขึ้นสถานีรถไฟฟ้าดักอยู่ข้างหน้าทุกวัน หากหลงทิศอีกก็อายแมวแล้ว..

หาคำตอบว่าฉันชอบวิถีชีวิตอย่างนี้มั้ย มีอะไรแตกต่างจากคืนวันที่ผ่าน?
ตอบอย่างไม่ต้องหยุดคิด ฉันก็ยังพอใจเป็นคนเดินทาง (ก็ชีวิตคือการเดินทาง)
อ้อยอิ่งเก็บรายละเอียดระหว่างทางมาทันเข้ากลุ่มใหญ่ได้ทุกวัน มองแท็กซี่สีลูกกวาดแทนไม้ดอก
เคยถามใครใคร ทำไมนิยมปลูกต้นปาล์มกันนัก ? ก็เห็นในพื้นที่ของฉันมีปาล์มสารพัดชนิด
แต่ไม่เห็นว่าจะมีสักต้น สักพันธุ์ที่ต้องตา ฉันว่ามันเกะกะ ไม่เหมาะสมกับอาคารไม้ อาคารตึกที่จากมา
แต่ปาล์มเป็นแถวเป็นแนวนั้นกลับดูงดงามเมื่อปลูกเป็นแนวทาบอาคารสูงต่ำต่างระดับในเมืองใหญ่

ในเส้นทางรถไฟฟ้าฉันมองเก็บรายละเอียดยิบ ได้เห็นได้รู้ว่าบนดาดฟ้าก็ยังมีสลัม
ในกระแสที่หนังไทย "รถไฟฟ้ามาหานะเธอ" กำลังมาแรง ฉันไม่ได้คิดถึงเรื่องราวหนุ่มสาวสักนิด
ท่ามกลางความจอแจฉันจินตนาการรถไฟฟ้าเป็นเส้นทางทะลุมิติ
หากผู้โดยสารมากมายราวกองทัพมดดำหายวับไปกับรถไฟฟ้า
ประตูเปิดปิดที่เขมือบผู้คนหายไปแต่ละขบวนนั่นหากไม่มีปลายทางเรื่องจะจบอย่างไรดี

"ท่านผู้โดยสารโปรดทราบเกิดเหตุขัดข้องในเส้นทางสุขุมวิท
แต่คาดว่าจะแก้ไขได้ในเวลา 5 นาที ขออภัยในความไม่สะดวก"
ความคิดฉันหยุดนิ่ง เสียงประกาศเตือนดังกว่าเสียงฟ้า ฝนกำลังจะตก
ข้างล่างยังเห็นสนามกอล์ฟเขียวขจีกลางป่าคอนกรีต ชีวิตยังดำเนินต่อไป..


ทุกภาคเช้าเป็นการบรรยาย แค่ได้ประสบการณ์การฟังจับใจความก็เกินคุ้ม
ที่คุ้มกว่าก็เห็นจะเป็นเพื่อนใหม่มากประสบการณ์ทั้งมวลซึ่งล้วนแต่หัวกระทิเคี่ยวข้น
กิจกรรมทุกกิจกรรมที่คัดสรรมาให้คุณครูเรียนรู้ด้วยตัวเองมีประโยชน์ยิ่ง
มองเห็นความแตกต่างอย่างชัดเจนของการจัดการอบรมภาครัฐและเอกชน
เหลือเวลาตอนเย็นได้ใช้ห้องสมุดหรูๆที่ให้ใช้ Internet ได้ฟรี บรรณารักษ์บอก "กรณีพิเศษ"

..อยากเป็นคนพิเศษของคนพิเศษ
..นะขอเป็นคนพิเศษของคนพิเศษ
..ให้เธอเป็นคนพิเศษ




Create Date : 07 มีนาคม 2553
Last Update : 7 มีนาคม 2553 7:05:12 น. 0 comments
Counter : 529 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Peakroong
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 41 คน [?]





"หากต้องตัดสินใครสักคน

เริ่มจาก "ทำไม"คงจะดีกว่า"อย่างไร"

เพราะสิ่งที่มองเห็นไม่แน่ว่ามีอยู่จริง

สิ่งที่มองไม่เห็นใช่ว่าไม่มี

สิ่งที่คิดว่าใช่อาจไม่ใช่

สิ่งที่ไม่คิดว่าใช่สำหรับคุณ

มันอาจใช่เลยสำหรับใครอีกคน"


"
๐ ให้ลมหายใจของใบไม้เป็นบันทึกคนกล่อง
คำเขียนของคนล้มลุกคลุกคลาน
แต่ยังมีลมหายใจเป็นของตัวเอง
แม้ไม่ใช่ทุกอย่างที่มีหากเป็นทุกอย่างที่เป็น
เก็บความว่างเปล่าไว้เติมเต็ม..

๐ ขอบคุณตัวละครทุกตัว
ทั้งที่มีอยู่จริงและที่ไม่มีตัวตน
ขอบคุณวันเวลา-ครูบา-อาจารย์
ที่สอนให้เก็บเกี่ยว ฝึกให้คิด สอนให้เขียน

๐ ขอบคุณเพื่อนเพื่อนชาวไซเบอร์
ที่กรุยทางให้สร้างสรรรค์บล็อคได้เท่าใจ
ขอบคุณทุกภาพงดงามจากบล็อกน้องญามี่ขอบคุณ https://www.thaipoem.com
ที่ให้เพลงประกอบเป็นอมตะนิรันดร์กาล

๐ ขอบคุณความเป็นเธอ..
ที่ส่งผ่านการ"ให้"มาเสมอฝัน
ขอบคุณความเป็นฉัน..
คนเกี่ยวประสบการณ์ระหว่างวันมาถักทอ


'ปีฆรุ้ง
27 มกราคม 2553


Friends' blogs
[Add Peakroong's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.