Bloggang.com : Peakroong : แด่เธอผู้จากไป

แด่เธอผู้จากไป

ถูกสั่งให้อยู่ในบ้านไม่ต้องออกไปไหนสามสี่วันในช่วงสงกรานต์
ฉันปฏิบัติตามอย่างว่านอนสอนง่าย ก็ใจจดจ่ออยู่กับข่าวในจอทีวี
ภาวะที่บ้านเมืองเดือดร้อนวุ่นวายขนาดนี้ เอาจิตใจที่ไหนไปเบิกบาน
ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่าการรอคอยและเฝ้ามองอย่างกระวนกระวาย
ขออำนาจสิ่งศักดิ์สิทธ์คุ้มครองประเทศชาติและคนดีให้อยู่รอดปลอดภัย
ในความสับสนของการรอคอย ฉันสงสัยมีคนไทยรักแผ่นดินรู้สึกเหมือนเราไหม ?

ประเทศเล็กๆที่น่าจะเป็นเมืองสงบ มีทรัพยากรอุดมสมบูรณ์
ธรรมชาติสวยงามเป็นจุดขาย วันนี้กลายเป็นสมรภูมิรบ สงครามประชาชน สงครามข้อมูลข่าวสารปะทุกรุ่นกลางเมือง
ทำได้ดีที่สุดแค่ภาวนาให้ "วัตถุไวไฟในกลไกรัฐ" ทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ ความอยู่รอดของสังคมไทยวันนี้คงต้องพึ่งพาพลังมวลชนแล้ว งมหาคำตอบ ประเทศไทยยังรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทยจริงหรือเปล่า ?

ฉันเชื่อมั่นเสมอว่าเนื้อแท้ของคนไทยยังคงรักชาติรักแผ่นดินรักความเป็นไทย แต่วันนี้สถานการณ์จะยังสร้างวีรบุรุษไหมเล่า ในวิกฤตยังมีโอกาสอยู่อีกไหม?
หลายปีที่ฉันเฝ้ามองการเมืองเมืองไทยเหมือนพายเรือในอ่าง
ความอยู่รอดของสังคมไทยป่วยหนัก เครือข่ายอำนาจรัฐมีแต่เสี้ยนหนาม
ความศรัทธาที่มีต่อผู้นำมวลชนเหมือนเปลวเทียนริบหรี่

เคยฟังมาชั่วชีวิตว่าสุดยอดแห่งความสุขของคนเราคือการที่ได้ทำในสิ่งที่รัก
ฉันก็คิดว่าบรรทัดฐานนี้น่าจะเป็นสากล คนอื่นๆบนโลกเดียวกันน่าจะคิดไม่แตกต่าง แต่ทำไมบางใครกลับมีความสุขในการช่วงชิงของรักของคนอื่น ตระหนักมาตลอดว่าธรรมชาติบำบัดเท่านั้นที่จะจรรโลงให้มนุษย์สามารถใช้ชีวิตร่วมกันได้

หากคนเราพยายามหลีกหนีจากธรรมชาตินั่นคือการหนีห่างจากความสุขออกไปทุกที แต่กี่คนจะหันมาฟังเรื่องราวดึกดำบรรพ์ของธรรมชาติ กี่คนจะเชื่อว่าธรรมชาติเป็นส่วนหนึ่งของมนุษย์ เห็นด้วยกับหลักการว่า สุขภาวะที่ดีที่สุดเป็นตัวต้านโรคทุกสายพันธุ์คือ อากาศดี อาหารดี อารมณ์ดี และอิทธิบาทสี่ ลุกขึ้นมาเคร่งครัดกับตัวเองจึงเข้าที่ทำงานแต่เช้าทุกวันเพื่อมีโอกาสได้เดินออกกำลังกายไปบนหญ้านุ่ม มีเวลาได้คุยกับต้นไม้ใบหญ้า มองเห็นความผลิบานแปลกใหม่ของอรุณวันใหม่ก่อนใครๆ

อีกหนึ่งความสุขของฉันคือการจะได้เฝ้ามองดูคนเป็นพ่อแม่มาส่งลูกเข้าโรงเรียน ฉันมองความงามของความรักของพ่อแม่ลูกที่แสดงต่อกัน มองภาพลูกโบกมือหยอยให้พ่อ ภาพแม่กอดหอมลูก ก่อนส่งเข้าประตูโรงเรียน ศิลปะที่งดงามมีคุณค่าคือความผลิบานของมนุษย์โดยธรรมชาติ
หลายคนถาม ทำไมไปทำงานแต่เช้านัก ฉันตอบเพราะลูกศิษย์ฉันมาถึงโรงเรียนกันแต่เช้า ฉันต้องมาเช้ากว่า อย่างน้อยพ่อแม่ผู้ปกครองเด็กต้องสบายใจว่าลูกหลานที่ส่งมาถึงปลายทางปลอดภัย

ในเวลาที่พอเหลือบ้างสำหรับตัวเอง ในวันที่ไม่มีไม้ดอกอื่นผลิบาน ฉันหากล้วยไม้มาจัดมุม ใช้เวลากว่าปีกว่าจะเลี้ยงรูปทรงของกล้วยไม้ต่างป่าให้เข้ากันได้สมบูรณ์ทั้งดอกและรากใบ แอตโตแซนต้าสีเหลืองทองดอกใหญ่ช่อยาว ฟ้ามุ่ยสีม่วงอมฟ้า ลูกผสมสกุลนอราสีขาวอมชมพู แวนดาสีม่วงเข้ม มาดามสีขาว และลูกผสมแอตโตแซนต้าแวนด้าสีฟ้าที่หายาก มอคคาร่าสีเหลือง ม่วง ชมพู วางสลับให้ไม้สีสวยผลัดเปลี่ยนเวียนกันมีดอกให้ชมได้ตลอด ซึ่งไม่เคยผิดหวัง ฉันมีไม้ดอกผลัดเปลี่ยนให้ชมตลอดทั้งปี

ลมร้อนหลังสงกรานต์มาถึง
เหตุการณ์บ้านเมืองทำท่าว่าจะสงบ ฉันถูกปลดเคอร์ฟิว
ฝนหลงฤดูกรูกราวผ่านมาช่วงเดียว สนามหญ้าเขียวขจี พุดแสงจันทร์เหลืองอร่ามไปทั้งต้น ชัยพฤกษ์สลัดใบสะพรั่งดอก อินทนิลสีขาวแซมม่วงอมชมพูแย่งกันออกดอก เข็มสีแดง สีส้ม ดอนย่าสีชมพู สีขาว สีแดง ผีเสื้อสีเหลืองพริ้วปีกบินว่อนเหมือนเส้นทางสายฝัน ธรรมชาติสวยงามอย่างที่หลายคนแสวงหาสงบนิ่งอยู่ที่นั่นแล้ว

ขับรถออกจากบ้านดิ่งเข้าองค์กร
เห็นสองเท้าเดินมาหลังคามุงกระเสียม..
ก็คนแบกกระเสียมนั่นแหล่ะ! ได้ความว่าขอขุดหน่อปาล์ม
ฉันนึกภาพสวนหย่อมของฉันที่กำลังมีแอตโตแซนต้าสีเหลืองทองดอกใหญ่ช่อยาวยังออกดอกไม่สุดช่อ ฟ้ามุ่ยสีม่วงอมฟ้า กำลังเป็นตุ่มเล็กๆเตรียมแทงช่อดอก ลูกผสมสกุลนอราสีขาวอมชมพูเริ่มแย้มดอก และลูกผสมแอตโตแซนต้าแวนด้าสีฟ้าที่หายาก มอคคาร่าสีเหลือง ม่วง ชมพู ที่นั่นมีลูกปาล์มหล่นลงเกลื่อนพื้น เมื่อได้สภาวะดีดีก็งอกต้นเล็กๆ บางครั้งก็งอกบนกอกล้วยไม้ ฉันจับใส่ถุงไว้แจก หากเรารู้จักแลกเปลี่ยนไม้ที่มีอยู่กับคนอื่นๆบ้าง เราจะได้พันธุ์ไม้แปลกๆเพิ่มขึ้นโดยไม่ต้องซื้อหา

ฉันส่งหน่อปาล์มที่เพาะไว้ในถุงส่งให้เพื่อไม่ต้องเสียเวลาขุด กับกลัวจะทำสวนหย่อมเสียทรง

ในจังหวะที่ไม่อยู่ของวันรุ่งขึ้น สวนหย่อมของฉันถูกทึ้ง ฤาษีผสมระเนระนาด
แอตโตแซนต้าสีเหลืองทองดอกใหญ่ช่อยาวยังออกดอกไม่สุดช่อที่ยังรอให้ลุ้น ฟ้ามุ่ยสีม่วงอมฟ้า กำลังเป็นตุ่มเล็กๆเตรียมแทงช่อดอก ลูกผสมสกุลนอราสีขาวอมชมพู อันตรธาน!!

ฉันมองนิ่งๆ นี่อย่างไรเล่าโรคสายพันธุ์ใหม่ที่กำลังระบาดในศตวรรษที่มนุษย์ปล่อยให้เทคโนโลยีทำงานแทนสมอง

" มือใครยาวสาวได้สาวเอา " เราพบคนประเภท "อยากได้แต่ไม่ลงทุน" ทุกหนทุกแห่งจริงจริงด้วย

ภาวนาแค่ จะเปลี่ยนไปอยู่ที่ใดก็ตามแต่ดูแลเค้าให้ดีแทนฉัน
ถึงเวลาออกดอกตอบตัวเองให้ได้ก็แล้วกัน ภูมิใจไหมกับสิ่งที่ได้มา
หวั่นใจแต่ที่นั่นมีเด็กในวัยพัฒนาการทางจิตสาธาณะอยู่ไหม เขากำลังซึมซับแบบอย่าง
เขาจะคิดอย่างไรหากได้รู้ว่าสิ่งสวยงามนั้นได้มาจากการช่วงชิง

นโยบายสร้างจิตสาธารณะมาช้าเกินไปหรือเปล่า?
มันจะต้าน "วัตถุไวไฟในกลไกโลกาวิวัฒน์" ได้จริงไหม?
ฉันจะหาคำตอบได้จากหลืบไหนของกลไกรัฐ?

Create Date : 09 กุมภาพันธ์ 2553

Last Update : 9 กุมภาพันธ์ 2553 8:19:25 น.

3 comments

Counter : 673 Pageviews.

นโยบายสร้างจิตสาธารณะมาช้าเกินไปหรือเปล่า?
มันจะต้าน "วัตถุไวไฟในกลไกโลกาวิวัฒน์" ได้จริงไหม?
ฉันจะหาคำตอบได้จากหลืบไหนของกลไกรัฐ?

โดย: Peakroong

วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:6:41:38 น.

เข้ามาอ่านคะ

โดย: tempopo

วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:7:38:18 น.

k. tempopo ยินดีต้อนรับค่ะ
กำลังจัดบ้านอยู่นะคะ เชิญแวะมาบ่อยๆ อ่านแล้วมีความเห็นอย่างไรคะ

โดย: Peakroong

วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:8:23:00 น.