เปิดบล็อกใหม่...อีกแล้ว!!!


Merry X'mas & Happy New Year


*************************************



กลับมาอีกแล้ว...เริ่มอีกแล้ว...หลังจากที่ตั้งใจว่าจะเลิกเขียนไดอารี่ออนไลน์หรืออะไรทำนองนี้ตั้งนาน แต่สุดท้ายก็ทนได้ไม่นาน เพราะอยู่ว่างๆ ไม่รู้จะทำอะไรดี จะให้นั่งเล่นเน็ตหรือแชทอย่างเดียวก็แสนเบื่อ เป็นอะไรที่ทำบ่อยมาก พอเริ่มนานๆเข้าก็เริ่มเซ็งกับการทำอะไรที่ซ้ำซากจำเจอยู่ทุกวี่ทุกวัน...และในที่สุด ก็ต้องกลับมาเขียนบล็อกอีกตามเคย ถ้าจะให้นับล่ะก็ บล็อกนี้เป็นบล็อกที่ 5 แล้ว หลังจากที่เขียนๆและเลิกๆอยู่เรื่อยมา...แต่ก็เอาเถอะ แม้จะไม่รับประกันว่าจะมาอัพเดตทุกวันรึป่าว (จะพยายามอัพเดตล่ะกัน) แต่อย่างน้อยก็ยังดีกว่านั่งหายใจทิ้งเฉยๆโดยไม่ได้ทำอะไรเลยล่ะกัน ขอให้มีอะไรมาให้ทำบ้างเถอะ...ไม่อยากอยู่เฉยๆแล้ว...

ขอสารภาพอีกนิดว่าตอนที่กำลังเขียนบล็อกหน้านี้อยู่น่ะ ยังอยู่ที่ทำงานอยู่เลยครับ (เวลา 14.15น.) ไม่ได้อู้งานนะ แต่วันนี้เผอิญว่าที่ทำงานมี Party ฉลองปีใหม่เล็กๆน่ะ ก็เลยไม่ค่อยมีงานอะไรให้ทำ (แต่สุดท้ายก็หางานให้ตัวเองทำจนได้..หมายถึงเมื่อช่วงเช้าน่ะ) ก็พวกพี่ๆในห้องทำงานเขาเลี้ยงด้วยข้าวเหนียวสัมตำ ทั้งตำไทย ตำปู ตำปูปลาร้า ไก่ทอด แถมยังสั่ง Chester Grill Delivery มาให้พวกเราอีก ทั้งข้าวหน้าไก่ย่าง ยำไทยไก่ย่าง สลัด พอกินๆได้ไม่นาน พี่ๆจากกองอื่นก็เอาของกินมาให้อีก ทั้งลูกชิ้นลวก ไก่ทอด น้ำพันช์ ช่วงบ่ายวันนี้ก็เลยเปรมปรีกันสิ แต่พอบ่ายๆเข้าก็เริ่มว่างแล้ว มีพี่ๆจากกองอื่นมาให้ช่วยทำงานบ้างนิดหน่อย แต่ที่น่าประทับใจก็คือพวกพี่ๆจากกองอื่นเขามา Happy New Year พวกพี่ๆกะพวกเราเด็กฝึกงานถึงในห้องทำงานเลย ก็แบบว่าประทับใจและรู้สึกดีมากๆ พวกเราเด็กฝึกงาน 4 คนก็พลอยได้ของขวัญปีใหม่ไปกับเขาด้วย เป็นผ้าเช็ดตัวผืนเล็กๆ น่ารักๆ กับ ขนม Toffee cake อีก 1 กล่อง...กะว่าจะเอาเค้กไว้ก่อนช่วงบ่ายๆแก่ อิอิอิ

อยากบอกว่าตอนนี้ว่างมากๆ แม้จริงๆจะมีงานให้ทำก็เถอะ แต่พี่เขาก็บอกว่าไม่ต้องทำ ให้เอาไว้ทำวันหลังบ้าง เดี๋ยวจะไม่มีอะไรทำตอนช่วงท้ายๆของการฝึกงาน...ก็ได้ครับ ยอมว่างก็ได้ แต่สุดท้ายก็หาทางออกให้ตัวเองด้วยการมานั่งเขียนบล็อกซะเลย...มองออกไปนอกห้องทำงานเห็นบรรยาการ Party ของกองงานอื่นๆก็น่าเฮฮาดีนะ ดูตัวอย่างห้องตรงข้ามนี้สิ (อยู่ตรงข้ามกับโต๊ะที่ผมนั่งทำงานเลย) ได้ยินเสียงคาราโอเกะมาตั้งแต่ช่วงเที่ยงๆแล้ว ป่านนี้ก็ยังไม่เลิกเลย (ไม่ได้รำคาญพวกเขานะ..แต่อยากไปร่วมด้วย) นี่ก็เพิ่งได้ยินเสียงเฮ้...ดังๆมาหลายครั้งแล้ว สงสัยจะเล่นเกมหรือจับฉลากกันแน่ๆเลย บรรยากาศมันส์มากๆอ่ะ แอบเห็นบนโต๊ะอาหารเขามีทั้งส้มตำ ไก่ทอด...จริงๆอาหารก็คล้ายกับของห้องเรานะ แต่ทำไมดูของเขาเฮฮาปาร์ตี้กันจัง (ตะกี้เพิ่งได้ยินเสียงลูกโป่งแตกไปหลายใบ) ก็อย่างว่านะ..ของเขาคนทำงานกันเยอะ แต่ห้องเรามีเด็กฝึกงาน 4 คนก็พี่อีก 2 คน ถ้าจะให้ไปเฮฮาโหวกเหวกก็เกรงว่าจะโดนด่าเข้าให้ งั้นก็สรุปว่าเฮฮาในแบบของพวกเราละกัน..เงียบๆเรื่อยๆ แต่ก็ฉลองได้...จริงไหม...

พอแค่นี้ก่อนดีกว่าครับ...ความคิดเริ่มตันแล้ว ไม่รู้จะเขียนอะไรต่อดี...เอาเป็นว่า อาจจะกลับมาเขียนบล็อกนี้ต่อล่ะกัน อ่อ...ลืมไป วันนี้ตอนเย็นกะว่าจะไปที่โรงเรียนเก่าสมัยประถมซะหน่อย ไปดูการแสดงปีใหม่ของนักเรียน ซึ่งครั้งหนึ่งเมื่อครั้งผมอยู่ประถมก็ได้แสดงอะไรแบบนี้ด้วยแน่ะ ตั้ง 6 ปีเชียว ก็ตั้งแต่ป.1-ป.6 เหมือนกลับไปดูตัวเองสมัยเด็กๆอีกครั้ง...เอาล่ะ ไปก่อนดีกว่า ไว้จะกลับมาเขียนใหม่ครับ...บายๆ

*************************************



Create Date : 27 ธันวาคม 2549
Last Update : 27 ธันวาคม 2549 15:15:18 น.
Counter : 274 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Passepartout
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



คนธรรมดาคนหนึ่งบนโลกใบนี้ ซึ่งกำลังก้าวข้ามผ่านกาลเวลา เพื่อไปสู่อนาคต...

พยายามเข้าใจกับคำว่า "ตราบใดที่มีรัก..ย่อมมีหวัง"
ธันวาคม 2549

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
31
 
 
All Blog