การเดินทางของความรัก 2
หากย้อนเวลากลับไปได้ ผมคงไม่อยากให้ตัวเองรู้สึกลึกซึ้งมากมายไปกว่านี้...ในวันที่ผมเจอคุณ พบคุณ ได้อยู่ใกล้ๆคุณ...มันทำให้ผมรู้สึกหวั่นไหวข้างในลึกๆเสมอ มิอาจห้ามตัวเองไม่ให้สั่นสะท้านไปได้เลย ผมไม่รู้ว่าเพราะอะไรที่ทำให้ผมเป็นไปได้มากเพียงนี้ ในยามที่อยู่ใกล้ๆคุณ ผมอยากจะทักทาย อยากจะพูดคุย ทำความรู้จักกับคุณ...อยากให้เราสองคนรู้จักกันมากกว่านี้ มากกว่าการเป็นคนแปลกหน้าที่คุ้นตา พบเจอกันทุกวัน...แต่ผมก็มิอาจทำได้ เป็นเพราะผมไม่กล้าพอ ผมกลัวสายตาของคุณคู่นั้น ไม่รู้ว่ากลัวความหวั่นไหวในใจ หรือสายตาที่ดูไม่เชิญชวนของคุณกันแน่...ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม ผมอยากจะเข้าไปอยู่ใกล้ๆคุณ เพียงแค่ได้ยืนข้างกาย..เท่านั้นก็พอ คุณรู้ไหมว่าผมมีความสุขทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้คุณ แม้จะเป็นช่วงเวลาที่ไม่มากก็ตาม...ผมแอบมองคุณเสมอ ไม่รู้ว่าคุณจะรู้ตัวรึเปล่า...ความเป็นธรรมชาติของคุณที่ผมแอบมองทุกวันนั้น มันช่างน่าหลงใหลจริงๆ ในวันนั้นที่คุณแสดงความมีน้ำใจให้กับผม คุณเข้ามาช่วยผม ผมได้ยืนอยูข้างๆคุณ ใกล้กันมากจนผมไม่อยากจากไปไหน อยากจะยืนอยู่ตรงนั้น ซึบซับความสุขที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาเพียงน้อยนิด...อยากจะหยุดเวลาไว้แค่นั้นจริงๆ...ให้คุณกับผมได้อยู่ใกล้กัน...


พรุ่งนี้ผมจะได้เจอคุณรึเปล่านะ...ผมอยากเจอคุณทุกวันนะ...คุณรู้ไหม...คุณทำให้ผมมีความสุข แต่ขณะเดียวกันผมก็ทุกข์ใจไม่แพ้กัน หากวันหนึ่งข้างหน้า เมื่อภารกิจของผมหมดลง ผมคงจากที่แห่งนี้ไป...ที่ๆมีคุณอยู่...ผมจะทำอย่างไรเมื่อถึงวันนั้นล่ะ...คุณบอกผมได้ไหม...ผมไม่อยากเจ็บปวดและทรมานเพราะคิดถึงคุณเลย...แต่ในวันนี้ผมก็มิอาจห้ามใจไม่ให้ทำเช่นนั้นได้...พอถึงวันนั้นผมคงทุกข์ใจไม่น้อย...ผมจะรับมันได้ไหมนะ...


จะทำอย่างไรดีล่ะ...ในเมื่อมันดำเนินมาถึงขั้นนี้แล้ว...ผมควรทำอย่างไรดีครับ...บอกผมทีได้ไหม...คุณนิติกร...



Create Date : 21 มกราคม 2550
Last Update : 21 มกราคม 2550 20:19:05 น.
Counter : 273 Pageviews.

1 comments
  
ขอบคุณ
โดย: Hall (TayoHall ) วันที่: 21 มกราคม 2550 เวลา:21:27:50 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Passepartout
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



คนธรรมดาคนหนึ่งบนโลกใบนี้ ซึ่งกำลังก้าวข้ามผ่านกาลเวลา เพื่อไปสู่อนาคต...

พยายามเข้าใจกับคำว่า "ตราบใดที่มีรัก..ย่อมมีหวัง"
มกราคม 2550

 
1
2
6
10
11
12
13
14
15
16
17
18
20
25
27
29
 
 
All Blog