พฤษภาคม 2550

 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
23
24
26
28
29
30
31
 
 
21 พฤษภาคม 2550
Sangdoo Let's Go to school




Sangdoo Let's Go to school เป็นเรื่องราวของ ... ชาซางดู ... ชายหนุ่มผู้มีจิตใจดีงาม มั่นคงในรัก หากแต่มีชะตาชีวิตพลิกผันมากมาย

ซางดูเกิดมาในครอบครัวที่ยากจน พ่อแม่ของเขาเสียชีวิตตั้งแต่เขายังเด็ก มีเพียงลุงซึ่งมีอาชีพที่น่ารังเกียจในสังคมเป็นคนเลี้ยงดู (ผู้ชายขายบริการ)

ตอนที่ซางดูอายุราว 10 ปี เขาถูกลุงทิ้งไว้ที่หน้าบ้านของคนรวยที่เพิ่งสูญเสียบุตรชายไป ซางดูจึงได้รับการอุปการะจากครอบครัวนั้นเพื่อทดแทนบุตรชายจนเติบโต

เมื่อโตขึ้นซางดูกลายเป็นเด็กหนุ่มที่ป๊อบปูล่าในหมู่สาวๆ แต่รักแรกของเขาคือเพื่อนร่วมชั้นที่ชื่อ "แชอุนวาน" เด็กสาวหน้าตาธรรมดาที่เป็นเหมือนเพื่อนสนิทที่สุดของเขา คนทั้งสองมักขี่จักรยานไปโรงเรียนด้วยกันเสมอ



อุนวานซึ่งมีฐานะไม่ค่อยดีเธออาศัยอยู่กับแม่และน้องชาย ต่อมาแม่ของอุนวานถูกตามทวงหนี้และยึดข้าวของ บังเอิญซางดูผ่านมาพอดี เขาจึงต่อสู้กับกลุ่มชายที่มายึดของๆ อุนวานและพลาดทำชายผู้นั้นบาดเจ็บและซางดูคิดว่าผู้ชายคนนั้นเสียชีวิต ทำให้ซางดูถูกจับเข้าสถานกักกันเยาวชนและโดนไล่ออกจากโรงเรียน



ในคืนเดียวกันนั้นอุนวานกับครอบครัวก็ต้องเก็บข้าวของหนีเจ้าหนี้ทันทีเช่นกัน ทำให้เธอไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นกับซางดู และทำให้ทั้งสองขาดการติดต่อกันตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา



เมื่อออกจากสถานกักกัน ซางดูใช้ชีวิตอย่างเหลวแหลก มั่วสุมอยู่ตามโต๊ะสนุ๊ก โดยมีหญิงสาวชื่อ มุนเซรา หลงรักและพยายามผูกมัดซางดู จนซางดูเข้าใจว่าเขากับเซรามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันแล้ว จนเซราตั้งท้องและบอกว่าเด็กในท้องเป็นลูกของซางดู

หลังคลอดมุนเซราทิ้งลูกไว้ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแล้วหนีไป ซางดูจึงกลับไปรับเลี้ยงลูกไว้เองและตั้งชื่อลูกสาวว่า ... ชาโบรี



โบรีเป็นเด็กอ่อนแอและมีโรคประจำตัว ทำให้ต้องใช้เงินในการดูแลรักษาจำนวนมาก ซางดูจึงตัดสินใจไปอยู่กับลุงและดำเนินอาชีพเดียวกันเพื่อหาเงินเลี้ยงดูและรักษาโบรี



10 ปีต่อมา ซางดูได้พบกับอุนวานโดยบังเอิญ โดยที่ในขณะนั้นเธอเป็นครูในโรงเรียนมัธยมและมีคนรักเป็นหมอชื่อ คังมินซุก



หลังจากที่ได้พบกันโดยบังเอิญ ทำให้ซางดูรู้ตัวว่าเขายังรักอุนวานอยู่ เขาจึงพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อกลับมาใกล้ชิดกับเธออีกครั้ง

โดยเริ่มจากการสมัครเป็นยามที่โรงเรียนของอุนวานและได้เข้าเรียนเป็นนักเรียนโข่งในห้องเรียนของอุนวานในเวลาต่อมา



เรื่องราวของนายซางดูจะเป็นอย่างไรต่อไปก็อยากให้เพื่อนๆได้ลองดูกันนะคะ








Sangdoo Let's Go to school นำแสดงโดย :

Cha Sang Doo รับบทโดย Bi (rain)

Chae Eun Hwan รับบทโดย Gong Hyo Jin

Kang Min Suk รับบทโดย Lee Dong Gun

Cha Bo Ri


เรื่องนี้หามาดูหลังจากได้ดู Full House จบไปอาทิตย์กว่า ๆ แล้วติดใจเรนขึ้นมานิดๆ สำหรับเรา Sangdoo Let's Go to school เป็นละครที่ดีที่สุดของเรน เขาฝากฝีมือไว้เยี่ยมยอดมาก และเรื่องนี้ทำให้เราดูจนถึงตี 4 ถึงสองคืนติดๆ กัน



พร้อมทั้งร้องไห้เพราะสงสารหนูน้อยโบรีถึงสองวันสองคืน จนคนทักว่าป่วยเพราะตาบวมสุดๆ จึงทำให้เราตัดสินใจที่จะแอบดูตอนจบของซีรี่ย์ทุกเรื่องทันทีที่เริ่มเศร้า เพราะไม่อยากเสียใจจนเว่อร์และเสียใจเก้อเหมือนเรื่องนี้

สำหรับเรา...ไม่เคยสนใจตอนจบของเรื่องทุกเรื่องค่ะ ชอบรู้ตอนจบก่อนด้วยซ้ำ เพราะความสนุกของหนังหรือละครอยู่ในการดำเนินเรื่อง ไม่ได้สนุกเพียงเพราะว่าจบแบบไหน หักมุมอย่างไร

ขอสรุปว่า Sangdoo Let's Go to school เป็นซีรี่ย์ที่ดีมากๆ เรื่องหนึ่งและเป็นซีรี่ย์ในดวงใจที่ทำให้เราร้องไห้มากที่สุดค่ะ

Credit : //forums.popcornfor2.com/index.php?showtopic=12







Create Date : 21 พฤษภาคม 2550
Last Update : 6 มกราคม 2551 14:23:13 น.
Counter : 595 Pageviews.

2 comments
  
เรื่องนี้เศร้าดีค่ะ

(ไม่ได้ดูอีกเช่นเคย)
โดย: verdancy วันที่: 22 พฤษภาคม 2550 เวลา:4:51:32 น.
  
ชอบเรื่องนี้มาก ๆ เลยค่ะ

เรนน่ารักมากๆ แต่นางเอกสวยน้อยจังเนอะ
โดย: Coffee Princess วันที่: 28 พฤษภาคม 2550 เวลา:1:06:08 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ภาษาดาว
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



"ภาษาดาว" ... เป็นผู้หญิงธรรมดา ๆ คนนึง ที่ อ่าน-ถาม-ตอบกระทู้ อยู่ใน Pantip มาสิบกว่าปี

ถ้าถามว่าอนาคตอยากเป็นอะไร? เมื่อก่อนคงอยากเป็นนักเขียน อยากทำงานอิสระและได้ท่องเที่ยวไปยังที่ต่างๆ แต่ด้วยเวลาและอะไรหลายๆอย่าง ทำให้ค่อยๆ ห่างวงการนี้ไป แต่ทุกวันนี้ก็ยังขยันอ่าน ขยันหาความรู้รอบตัวต่างๆ ใส่สมองอันน้อยนิดอยู่เสมอ

หวังว่าสักวันหนึ่ง...ไม่ว่าตอนนั้น เราจะอยู่ตรงจุดไหนหรือทำอะไรก็ตาม...เราก็ยังคงมีความสุขในแบบของเราเอง ในแบบ...ภาษาดาว