Group Blog
 
 
มิถุนายน 2549
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
25 มิถุนายน 2549
 
All Blogs
 
ใครบางคนที่ฝากรอยบางรอย

เดินวนๆเวียนๆอยู่แถวตู้หนังสือของพ่อ ในเวลาบ่ายของวันนี้ ด้วยความรู้สึกว่างเปล่า(ก็มันว่างจริงๆ เพราะช่วงนี้ที่ร้านไม่ค่อยมีลูกค้า) เบื่อทุกครั้งที่ต้องเผชิญภาวะเช่นนี้


หลังจากที่ใชเวลาทั้งเช้านั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ท่องเน็ตไปเวบโน้นเว็บนี้จนเบื่อ ก็เลยลุกขึ้นมายืนหันซ้ายหันขวา อยู่หน้าตู้หนังสือ ขณะใช้สายตาสำรวจไปบนชั้น ฉันมองเห็นหนังสือบางๆเล่มหนึ่งเข้า สันปกรายงานตัวกับฉันว่าเขาชื่อ "มีเธอในความคิดถึง" (อยากจะเอาภาพปกมาให้ดูกันอยู่หรอกค่ะแต่ยังไม่รู้เลยว่าจะลงอย่างไร) เห็นคำโปรยที่หัวหนังสือเพียงสามพยางค์ "ถ้อยคำ ความฝัน สัญญา" พลิกดูข้างในจึงพบว่าเป็นหนังสือที่แปลจากบทกวีภาษาอังกษฤ มาเป็นบทกวีไทยอีกที ฉันคิดว่านี่น่าสนใจจึงได้หยิบมาเปิดอ่านดู


รู้สึกใจหายเมื่ออ่านได้ 3-4 หน้า เปล่าหรอกค่ะ...ไม่ได้มีเรื่องเซอร์ไพรซ์ กระชากใจอะไรประมาณนั้นในหน้าหนังสือ หากแต่เหตุของความใจหาย เกิดจากการหายไปของความรู้สึก ดื่มด่ำลึกซึ้งอันเคยรู้สึกได้จากการอ่านบทกวี ที่เกี่ยวกับความรัก ความคิดถึง ความโหยหาอาทร ที่ต้องห่างไกลคนรักนั่นต่างหาก
ย้อนนึกถึงเมื่อวันที่ฉันยังเยาว์ แล้วอดที่จะยิ้มให้ตัวเองไม่ได้ ทุกครั้งที่อ่านบทกวีแนวนี้เป็นต้องนั่งน้ำตาคลอเบ้าทุกที


หลังจากที่นั่งทบทวนความรู้สึกในใจตัวเองอยู่เป็นครู่ ฉันก็ได้ข้อสรุปว่า นี่เป็นเพราะฉันเติบโตขึ้นและพบเผชิญเรื่องราวต่างๆมากมาย จนมันหล่อหลอมหัวใจฉันให้แกร่ง กระทั่งเรื่องราวและถ้อยคำอ่อนไหวในบทกวี ไม่อาจกรีดเฉือนหัวใจฉันให้เป็นร่องรอยได้อีกต่อไป
หาได้เป็นเพราะความด้านชา ไร้ความรู้สึกของจิตใจอย่างที่ฉันนึกตระหนกแต่แรกไม่


ทำไมสิ่งนี้จึงสำคัญ เพราะหากหัวใจของฉันชาด้านไร้ควารู้สึกเสียแล้ว ฉันคงไม่อาจเก็บรับความรู้สึกดีๆใดได้อีก ใช่...หัวใจของฉันยังเหลือส่วนที่อ่อนนุ่มอยู่ เพียงแต่ฉันอนุญาติให้กับเรื่องบางเรื่องเท่านั้น ในขณะที่ฉันพบว่าเรื่องราวความเศร้า ที่เกิดจากความรักไม่อาจทำร้ายฉันได้อีก ฉันก็ยังมีช่วงเวลาที่เรื่องบางเรื่อง ถ้อยคำบางถ้อยคำเรียกน้ำตาจากหัวใจของฉัน และฉันเองปราถนาให้มันเป็นเช่นนั้น


นี่คือบทบันทึกของชายคนหนึ่งที่ฉันได้อ่านมาเมื่อวาน ชายผู้วิ่งไล่ความฝันของตัวเอง แบกเป้หนึ่งใบเดินทางมุ่งลงใต้หลังลาออกจากงาน จุดประสงค์ก็เพียงเพื่อตามหาร้านหนังสือในดวงใจของเขา เขากล่าวไว้ในบันทึกหน้าแรกว่า "ผมตกหลุมรักร้านหนังสือเข้าแล้ว" และในบทถัดมาว่า "ผมตัดสินใจเดินทางด้วยมนต์เสน่ห์อันยั่วยวนใจเหล่านั้น และความฝันหนึ่งที่ซุกซ่อน รุกเร้าอยู่ในใจ ฝันที่จะย่ำเท้าไปทั่วไทยค้นหาความฝันเล็กๆอันยิ่งใหญ่ ที่ซุกซ่อนอยู่ในร้านหนังสือ ของคนทำร้านหนังสือตัวเล็กๆ" แล้วนำมาเปิดเผยบอกเล่าให้โลกรู้ ทั้งที่เขาเองก็ได้ยินมาบ่อยๆว่า "ร้านหนังสือ คือฝันที่เจ็บปวด" แต่เขากลับไม่เชื่อเช่นนั้น


การเดินทางของเขาไปจบที่จังหวัดภูเก็ต แน่นอนเขาฝากรอยบางอย่างไว้ในหัวใจของฉัน รอยที่เรียกน้ำตาของฉันให้เอ่อท้นขึ้นมาปริ่มๆขอบตา หากแต่ในหัวใจนั้นท่วมท้น อิ่มเอิบด้วยความสุข และพลังใจ แม้ว่ามันจะเป็นเพียงถ้อยคำไม่กี่ประโยคว่า "วัย...ไม่ใช่ข้อจำกัดเรื่องความฝัน หากแต่ทุกคนต้องมีมันไว้หล่อเลี้ยงชีวิต โตขึ้น...ความฝันของเราไม่ได้เล็กลง แต่เราประนีประนอมให้ใกล้เคียงกับความเป็นจริงได้มากขึ้น" ชายผู้ฝากรอยนั้นให้ฉันชื่อ ดำรง บุตรดี โต๊ะคาเฟ่ พันทิพย์


ฉันปิดหนังสือบางๆเล่มนั้นลง สอดมันเก็บไว้ในชั้นหนังสืออย่างเดิม จริงอยู่มันไม่สามารถทำให้ฉันรู้สึกซาบซึ้งได้เหมือนเมื่อก่อน แต่นี่ก็ไม่ใช่การตัดสินว่าหนังสือเล่มนั้นไม่ดี เพียงแต่ว่าฉันเจอมันช้าไป เจอมันในวันที่ฉันปิดกั้นหัวใจตัวเองออกจากเรื่องราวบางอย่างนานแล้ว

เปล่าเลย...ฉันยังสามารถรักใครๆได้ แต่เชื่อแน่ว่ามันจะไม่มีวันทำร้ายฉันได้ เหมือนเช่นตอนฉันยังเยาว์

กระนั้นก็ตามฉันต้องขอบคุณโลกนี้ ที่มีหนังสือให้ฉันได้อ่าน อ้อ....และถ้าเผื่อว่า เพื่อนคนนั้นของฉันได้มีโอกาสแวะเวียนเข้ามาอ่าน ฉันก็อยากบอกเธอว่า "ฉัน...เชื่อมั่นว่าเธอจะกลับมาเขียนได้อีก ฉัน...เชื่อมั่นว่าเธอจะกลับมาเขียนได้อีก และ ฉัน...เชื่อมั่นว่าเธอจะกลับมาเขียนได้อีก"



Create Date : 25 มิถุนายน 2549
Last Update : 18 มีนาคม 2550 12:49:20 น. 23 comments
Counter : 399 Pageviews.

 
ขออวยพรให้เขียนได้อีกครั้งอย่างที่ตั้งใจค่ะ

อาการแบบนี้ สีน้ำฟ้าเป็นบ่อยมาก..
บางทีวันละ 3 เวลาหลังอาหาร

วิธีแก้ไข..อ่านทุกอย่างที่ขวางหน้า
ไม่เว้นแม้แต่หนังสือพิมพ์ที่ห่อของมาค่ะ

ยินดีที่ได้มาอ่าน และจะพยายามติดตามค่ะ



โดย: สีน้ำฟ้า วันที่: 25 มิถุนายน 2549 เวลา:10:43:35 น.  

 

ขอให้ความเชื่อมั่น จงสำเร็จค่ะ



โดย: พลอยสีรุ้ง วันที่: 25 มิถุนายน 2549 เวลา:11:53:50 น.  

 
มาขอบคุณค่ะ ที่แวะไปที่บล็อกโอเล่
ดีจังเลยค่ะที่ทิ้งหลักฐานไว้ ไม่งั้นโอเล่มาไม่ถูกจริงๆค่ะ
เพราะเพื่อนๆอัพบล็อกกันเยอะ
ขอให้มีความสุขมากๆนะค่ะ


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 25 มิถุนายน 2549 เวลา:22:31:27 น.  

 
"ร้านหนังสือ คือฝันที่เจ็บปวด"
ครั้งหนึ่ง ผมเคยมีความฝันอันเจ็บปวดมาแล้วเหมือนกัน


..ผมก็คิดว่าสักวันนึง ผมจะกลับมาเขียนได้อีกเหมือนกัน..


โดย: 9A วันที่: 26 มิถุนายน 2549 เวลา:7:11:56 น.  

 
รักร้านหนังสือเหมือนกัน แต่พอกลับมาเป็นแม่บ้านเฉยๆ ไม่มีเงินเดือนประจำ ก็เลิกซื้อหนังสือ(ยกเว้นตำรา)
ได้แต่อาศัยอ่านของฟรีในเน็ท ไปทุกเว็บที่ต้องการ นี่ละ

ยินที่ที่ได้รู้จักนะคะ ... คนใต้เช่นกันค่ะ .....


โดย: ป้ามด วันที่: 26 มิถุนายน 2549 เวลา:9:08:58 น.  

 
แวะมาสวัสดีอีกครั้งค่ะ ขอบคุณนะค่ะ

ที่แวะไปที่บล็อกโอเล่


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 28 มิถุนายน 2549 เวลา:1:42:56 น.  

 
วิญญาณในภาพถ่าย มีหลายเวอร์ชั่นที่นำมาร้องกันหลายๆท่าน ไพเราะทั้งนั้น แต่ที่โอเล่นำมาลงของ คุณ หยาด นภาลัย ค่ะ แต่คุณสุเทพ วงศ์กำแหง ก็ขับร้องไว้ไพเราะมากค่ะ


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 28 มิถุนายน 2549 เวลา:1:51:48 น.  

 
ขอบคุณค่ะ ที่ไปเยี่ยมที่บล๊อค อยากเขียนได้อย่างคุณจัง มีแต่เก็บไว้ในสมอง จนหัวจะโตกว่าตัวแร๊ะ 5555555555 ขอคำแนะนำบ้างน่ะค่ะ


โดย: ชณัฐ IP: 84.101.187.194 วันที่: 28 มิถุนายน 2549 เวลา:4:22:26 น.  

 
สวัสดีตอนเช้าค่ะ
ขอบคุณมากนะคะที่แวะไปทักทายที่บล็อค
ถ้ามีงานเขียนอะไรก็บอกๆ กันบ้างนะคะ
จะตามไปหามาอ่านค่ะ^^







...


โดย: ขอบคุณที่รักกัน (blueberry_cpie ) วันที่: 28 มิถุนายน 2549 เวลา:8:45:45 น.  

 
แฮ่ ๆ อ่านแล้วดูเหมือนเศร้า ๆ นะครับ แต่อยากไปภูเก็ตมั่ง


โดย: 90210 วันที่: 28 มิถุนายน 2549 เวลา:8:52:53 น.  

 
แวะมาเยี่ยม ยินดีที่ได้รู้จักนะ


โดย: Open Your Heart วันที่: 29 มิถุนายน 2549 เวลา:19:51:39 น.  

 
ซาหวัดดีจ๊ะแวะมาทักทายจ๊ะ ขอบคุณนะค่ะที่ชม
อย่าลืมแวะไปเล่นบ้านเราบ่อย ๆ นะบ้านเราอบอุ่นเสมอจ๊ะ


โดย: 304 คอนแวนต์ (304 คอนแวนต์ ) วันที่: 29 มิถุนายน 2549 เวลา:20:03:17 น.  

 
อ่านแล้วก็เกิดอารมณ์อ่อนไหวตามนะค่ะ ... เราว่าด้วยเพราะวัยเรา เห็นอะไรหลากขึ้น ความคิดมันก็ค่อยๆ ปรับเปลี่ยนมุมมองในการเห็นน่ะค่ะ เห็นแล้วคิด คิดแล้วก็คิดอีก มันก็เลยทำให้เราได้กลั่นกรองสิ่งที่เราเห็นได้มากขึ้น ถือว่าประสบการณ์สั่งสมน่ะค่ะ ...

เห็นด้วยนะค่ะว่ามีฝันเอาไว้น่ะดี เพราะมันเป็นการให้กำลังใจเราได้ดีนัก ถึงแม้ฝันจะไม่พร่ำเพ้อเหมือนเก่าแต่มันก็ทำให้เรามีความสุขที่ได้มีฝัน และเมื่อไหร่ก็ตามถ้ามันเป็นจริง มันจะยิ่งสุขยิ่งกว่านี้หลายเท่าเลยล่ะค่ะ

(รอฝันเหมือนกันค่ะ)


โดย: JewNid วันที่: 29 มิถุนายน 2549 เวลา:22:12:13 น.  

 

ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมกันนะค่ะ อะไร ๆ ดี ๆ ต้องเกิดขึ้นกับคุณแน่นอนค่ะ

เป็นกำลังใจให้เสมอนะค่ะ


โดย: NinG_CDC วันที่: 29 มิถุนายน 2549 เวลา:22:39:46 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณ บรรณภรณ์
โอเล่มาส่งเข้านอนค่ะ
ฝันดีนะค่ะ


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 30 มิถุนายน 2549 เวลา:1:44:38 น.  

 
วัย...ไม่ใช่ข้อจำกัดเรื่องความฝัน หากแต่ทุกคนต้องมีมันไว้หล่อเลี้ยงชีวิต โตขึ้น...ความฝันของเราไม่ได้เล็กลง แต่เราประนีประนอมให้ใกล้เคียงกับความเป็นจริงได้มากขึ้น"

ชอบประโยคข้างต้นนี้จริงๆค่ะ

ทำให้เรานึกถึงความฝันของเราบางอย่างที่อยากจะทำแต่ยังไม่มีโอกาศทำ เพราะคิดว่ามันคงยากเกินไป

แต่ได้อ่านประโยคนี้แล้วทำให้รู้สึกอยากจะทำตามฝันมันอีกครั้ง

ขอบคุณที่ไปเยี่ยมบล๊อคนะค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ


โดย: Sugar and spice วันที่: 30 มิถุนายน 2549 เวลา:7:27:16 น.  

 
บางคนก็ไม่เข้าใจจริงๆ นะค่ะว่าความฝันนี่มันเป็นเสมือนน้ำหล่อเลี้ยง เพราะเค้าออกจะดูเป็นแนวแฟนตาซีพร่ำเพ้อไปซะ แต่ไม่เป็นไรค่ะ มีอะไรก็แอบมาเขียนทิ้งไว้ที่นี่ได้ เพื่อนบล็อกเยอะแยะเข้าใจค่ะ แล้วก็ไม่แน่ว่ามีการแลกเปลี่ยนกันด้วยน่ะค่ะ ไม่ต้องห่วงค่ะ ถ้าเรียกว่าฝันเป็นเรื่องเพ้อ สงสัยแถวนี้คนเพ้อก็มีเยอะค่ะ ไม่เหงาดี


โดย: JewNid วันที่: 30 มิถุนายน 2549 เวลา:10:26:28 น.  

 



แวะเข้ามาอ่าน และทักทายจ๊ะ


โดย: อย่ามาทำหน้าเขียวใส่นะยะ วันที่: 30 มิถุนายน 2549 เวลา:10:32:25 น.  

 
...
...
เมื่อวานมารอบนึงละค่ะ แต่แอบไปฟังนิทาน เรื่องความซื่อสัตย์...
มาอีกรอบ ...เมื่อคืนเพิ่งคุยเรื่องเพลง The first cut is the deepest ...น้องถามว่า จิงป้ะ...เรา...ไม่มีข้อโต้แย้ง
...
แต่ตอนนี้อ่ะ เหมือนอย่างข้อความข้างบนเลย คงจะเป็น...
...
...
... เพราะฉันเติบโตขึ้นและพบเผชิญเรื่องราวต่างๆมากมาย จนมันหล่อหลอมหัวใจฉันให้แกร่ง กระทั่งเรื่องราวและถ้อยคำอ่อนไหวในบทกวี ไม่อาจกรีดเฉือนหัวใจฉันให้เป็นร่องรอยได้อีกต่อไป ...
...
...
และก็ประโยคถัดมาอีก ...อธิบายได้ดีจังค่ะ
...
...
Have a nice day na kha


โดย: Serendipity_t วันที่: 30 มิถุนายน 2549 เวลา:10:45:37 น.  

 
ขอบคุณนะคะที่แวะไปทักทายกัน
ทูน่าก้อชอบอ่านหนังสือค่ะ พวกผู้ใหญ่ที่บ้านอ่านหนังสือ ก้อเลยมีโอกาสตามท่านไปร้านหนังสือมาตั้งแต่เด็กๆค่ะ


โดย: ทูน่าค่ะ วันที่: 30 มิถุนายน 2549 เวลา:13:03:55 น.  

 
ดีใจด้วยค่ะ ที่ยังรักใครๆได้อีก โดยไม่เอาเรื่องที่ต้องปิดกั้นหัวใจมาเป็นบรรทัดฐาน เพราะเรายังต้องรักใครและมีใครมารักอีกมากมาย

ขอบคุณที่ไปเยี่ยมกันที่บล็อกนะคะ ยินดีที่ได้รู้จัก แล้วจะมาหากันบ่อยๆนะคะ


โดย: PANDIN วันที่: 30 มิถุนายน 2549 เวลา:18:48:11 น.  

 
อ่านแล้วนึกถึงสมัยตัวเองยังวัยรุ่นกว่านี้ค่ะ ตอนนั้นความฝันและอุดมการณ์เต็มเปี่ยม มั่นใจและเชื่อมั่นในสิ่งที่ตัวเองเห็นว่าถูกต้อง...
ตอนนี้ เราต้องพยายามประนีประนอมกับความเป็นจริงค่ะ แต่นานๆครั้ง ความรู้สึกคึกคักที่จะตามฝันในวัยเด็กก็มีเหมือนกัน

อ่านแล้วชอบภาษาของคุณบรรณภรณ์ค่ะ ใช้ภาษาได้นุ่มนวลจังเลย ทำให้คิดถึงสมัยที่ยังได้นั่งหลบมุมห้องสมุด ใช้เวลาสำรวจตัวหนังสือสวยๆพร้อมเรื่องราวที่ชื่นชอบค่ะ


โดย: cat in the cradle วันที่: 4 กรกฎาคม 2549 เวลา:10:48:31 น.  

 
ขอบคุณมากๆเลยนะค่ะ


โดย: อัญ IP: 125.26.84.142 วันที่: 1 มีนาคม 2551 เวลา:16:05:40 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

บรรณภรณ์
Location :
สุราษฏร์ธานี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




"ถ้าลดขนาดความต้องการของเราให้เล็กลง ขนาดของความสุขจะเพิ่มมากขึ้น"




Everything happens for a reason,live it, love it,learn from it, make your smile change the world but don't let the world change your smile





ชื่อติ๊กนะคะ ......
จะเรียกน้อง (ถ้ายังมีคนที่อายุมากกว่าอยู่อ่ะนะ)
จะเรียกพี่ เรียกน้า อา หรือป้าก็ได้ไม่ว่ากัน
แต่อย่าเพิ่งเรียกยายเท่านั้นเพราะอายุยังไม่ถึง
ขณะนี้อยู่ที่สถานีรถไฟหลักสี่ตอนต้น ๆ ค่ะ

ก่อนอื่นใด ....คงต้องกล่าวคำขอบคุณจากใจ
ทั้งกับเพื่อนเก่าที่ไม่ลืมกัน.........
และเพื่อนใหม่ที่เข้ามาทักทาย
และให้โอกาส จขบ. ได้ทำความรู้จักนะคะ
รู้สึกเป็นเกียรติมาก
สำหรับมิตรภาพที่ทุกคนมีให้
ขอบคุณที่เข้ามาบ้านนี้และทิ้งคำทักทายไว้ให้
ไม่โหวด ไม่ไลค์ไม่เป็นไรค่ะ
แค่เข้ามาอ่านและทักทายกันก็ดีใจแล้ว
kiss kiss



New Comments
Friends' blogs
[Add บรรณภรณ์'s blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.