มีนาคม 2551

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
15
16
17
18
20
21
22
23
24
25
27
28
30
31
 
 
บทละครนอก รักแห่งสยาม ฉบับบ้านพิชทรายทอง ตอนที่ ๑
บทละครนอกเรื่อง



รักแห่งสยาม
( อาจจะเก็บจากหนังมาไม่หมดนะ )

อารัมภบท

มาจะกล่าวบทไป ครั้งหนึ่งยังเยาว์วัยชันษา
ฟากฝั่งบางกอกน้อยกรุงรัตนา มีหนามีเรื่องจะเล่าไป
มีเพื่อนบ้านสองหลังได้ตั้งติด มาผูกมิตรยิ่งญาติหยาดน้ำใส
หลังหนึ่งของมิวน้อยกลอยใจ อีกหลังไซร้โต้งแตงได้เล่นกัน
คราหนึ่งบ้านโต้งไปเชียงใหม่ ซื้อของฝากมาให้แก่จอมขวัญ
ตุ๊กตุ่นตุ๊กตามาสำคัญ จมูกนั้นพลัดหายนิรายรันดร์
เสมือนว่าลางแกล้งจะแจ้งเหตุ ทางทุเรศพี่แตงหลงกลางไพรสัณฑ์
โต้ง พ่อกร แม่สุนีย์ นี้จาบัญ ได้โศกศัลกันทั่วกว่าครึ่งปี
พิษรัก พิษร้าย ทำลายจิต พ่อกรคิด ย้ายนิวาส เคหาสน์หนี
ปรึกษาหารือ ทั้งโต้งและสุนีย์ ที่สุดนี้สองครอบครัวได้ร้างลา

เมื่อนั้น โต้งน้อยเอ่ยพจนารถว่าลาหนา
แต่นี้มิพานพบพักตรา ให้ยอดรักข้าถนอมองค์อย่าอ่อนแอ
ชายอื่นหมื่นแสนที่แม้นหมาย อย่าให้กรายแกล้งได้นะชะแม่
พี่ลาแล้วมิวเอยเจ้าดวงแด ใยเจ้าจะมิแลพี่เลย

เมื่อนั้น มิวน้อยได้ฟังคำเฉลย
สุดจะเอื้อนออกมาว่าองค์เอย มิวหรือเคยดูดายพระพี่
แต่บัดนี้จะมารั้งให้คงอยู่ มิวก็รู้เกินกาลกำหนดที่
แต่จะรอรอหนารอที่นี่ ได้แต่คิดเร็วรี่มิเอ่ยคำ

เมื่อนั้น โต้งน้อยเห็นมิวไม่จาระนำ
ก้คลาดคลาลาจากคมขำ ดำเนินดำเนียร รถะ จรลี

เมื่อนั้น มิวน้อยคล้อยหลังพระทรงศรี
เห็น รถะไถลตามวิถี น้ำเนตรชลธีได้หลั่งริน


ครวญ



สุดเอยสุดเศร้า ต้องจากเจ้าห่างนั้นหายฤดี
เคยอยู่ใกล้ร่วมเรียงเข้าเครียงศรี ต้องมาลี้ลับพรากลำบากใจ
ได้แต่เห็นเปียโนนั้นเป็นดพื่อน ไว้คอยเตือนความหลังนั่งร่ำให้
โอ้อนาถวาสนานี่กระไร ช่างสิ้นไร้ร้างเพื่อนไว้เตือนตา


โอด



เพลงจีนเก็บบุปผา



มาจะกล่าวบท ไปถึงหญิงน้อยผู้ใจแกล้วกล้า
ย้ายเคหาสถานผ่านเข้ามา ใกล้เคหาบ้านมิวให้หวิวใจ
ตั้งแต่มองเมียงมองจ้องผ่านหน้า เฝ้าคอยหามิวเจ้าคิดพิสมัย
หวังฝากรักฝากจิตฝากดวงใจ แล้วเมื่อไรจะได้ชิดสนิดกัน
ที่บ้านหญิงม่าให้ทำแต่ขนม จะเป็นลมนวดแป้งด้วยเข็งขัน
มีอาเฮียปากหมาอยู่พร้อมกัน ทุกคืนวันเห็นเจ้าแต่เฝ้ามอง

ครั้นเวลาผ่านมาได้ห้าปี มิวเจ้านี่เติบใหญ่ไม่มีสอง
เป็นหนุ่มน้อยจิ้มลิ้มผิวดังทอง เจ้าขับร้องไพเราะเสนาะฟัง
มีเพื่อนพ้องน้องพี่ที่ร่วมวง ได้เสริมส่งสร้างงานขานมนต์ขลัง
วงออกัสเจ้าอยู่ดูจริงจัง ได้สร้างสั่งงานเพลงบรรเลงดี



เชิด



บัดนั้น เจ้าปิงปองน้องนอ้ยนักดนตรี
ตามหาพี่มิวน้อยลอยเร็วรี่ มาซิพี่มาฟังนั่งฟังกัน
เมื่อตอนเช้าเพลงเราเขาเปิดแล้ว เสียงเจื้อยแจ้วดังทั่วทุกเขตขันธ์
ชักจะดังแล้วเหวยเพลงสำคัญ มะมากันฟังเพลงเราอย่าเศร้าใจ

เมือนั้น เจ้ามิวน้อยลอยหน้าอันสดใส
มองดูน้องปิงปองร้องออกไป เออกะไรน้องรักผู้ภักดี
พี่ได้ยินแล้วหนาเพลงวงเรา เจ้าอย่าเฝ้าตื่นเต้นเหมือนเห็นผี
ขอพี่ทำการบ้านนะคนดี เดี๊ยวตัวพี่ติดศูนย์อาดูลใจ

บัดนั้น พี่อ๊อดคนขยันท่านผู้ใหญ่
เรียกประชุมออกัสไม่ขัดใจ พี่จะให้ทำเพลงบรรเลงลือ
จะให้ทำเพลงรักสลักจิต เจ้ามิวคิดเพลงพี่ว่าจะได้หรือ
เอาไว้เปิดให้คนฟังได้อึ้งอือ เจ้าคนซื่อเร่งทำมาไวไว
ว่าพลางทางเรียกแม่น้องจูน มาเพิ่มพูนดูแลช่วยแก้ไข
มาดูน้องวงออกัสอย่าขัดใจ จูนคลาใคลมาหาพูดจาพลัน

ครานั้น เหล่าหนุ่มน้อยออกัสไม่เหียนหัน
มองพี่จูนสาวน้อยคนสำคัญ ตาเป้นมันมองหน้านั่งตาลอย
เจ้าหนุ่มเอ็กพลอยมองเข้าจ้องหน้า งามหนักหนาไม่กล้าอื้มมือสอย
โอ้ตัวเราเกิดมาอายุน้อย ไม่ได้ลอยมาคู่อยู่ด้วยกัน

โดยคุณ : ไก่แก้ว


เมื่อนั้น ออกัสส่งเพลงเสร็จก็เหหัน
มาสยามเชคยอดซ.ด.กัน สารพันสนทนาสาระคำ
เจ้าเอ๊กซ์บอกมิวขอเบอร์พี่จูนหนา มิวก็ว่าหน้าเจ้าชู้ไม่เคยหนำ
ปิงปองบอกมาหนามาฟังคำ ร้านประจำขายซ.ด.เราหมดพลัน
ได้สรวลพร้อมหน้าทั้งวง ก็มุ่งตรงกับบ้านไปนอนฝัน
แสนยินดีปรีดาเฮฮากัน จรจรัญบ่ายบุ่งไปทันที




เมื่อนั้น โต้งมาที่สยามย่านวิถี
สืบเสาะล๊อะถามเพลงซ.ด. ที่ไหนมีเท.ออกัสบ้างครับ

บัดนั้น เจ้าของร้านได้สดับ
จึงแจ้งว่าหมดสิ้นแล้วพร้อมสำทับ เชิญขอรับทางโน้นคนทำพึ่งไป



Create Date : 19 มีนาคม 2551
Last Update : 26 มีนาคม 2551 23:57:06 น.
Counter : 166 Pageviews.

3 comments
  
ติชมได้ตามอัธยาศัย
โดย: Yeonsan วันที่: 19 มีนาคม 2551 เวลา:23:04:47 น.
  
OH.. MY .. GOD!!
โดย: juSt JealouS วันที่: 19 มีนาคม 2551 เวลา:23:42:12 น.
  
เอ้อออ

อ้าา

อืมมมมมมมม

โอ๊ะยยยยยย

แปลว่า ชอบ อ้ะ
โดย: rosepinkbutterfly วันที่: 12 เมษายน 2551 เวลา:16:26:38 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Yeonsan
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]