~ ~★ ~ ~★ ~ ~★ เด็กสาวจากดาวใส อยากให้เด็กมัธยมของไทยได้อ่านจัง ~ ~★ ~ ~★ ~ ~★










เขียนโดย Jerry Spinelli
แปลโดย จิระนันท์ พิตรปรีชา
ราคาปก 139 บาท
สำนักพิมพ์ แจ่มใสพับลิชชิ่ง





สวัสดีค่ะ






ในชีวิตเพื่อนๆ แต่ละคนเคยเจอใครบางคน - -ที่แตกต่างไปจากคนรอบข้างอย่างเหลือเกินหรือไม่คะ?



คนคนหนึ่งที่แต่งตัวประหลาดไปจากคนอื่นๆ - ไม่ใช่แค่เชย แต่ "ประหลาด" อย่างที่คนอื่นคงไม่กล้าแต่งอย่างนั้นไปปรากฏตัวต่อหน้าคนอื่นๆ


คนที่มีวิถีชีวิต คนที่เดิน เล่น ทำกิจกรรมต่างๆ อย่างไม่เหมือนใคร และไม่มีใครกล้าเหมือน (จริงหรือ?)







เราเคยเจอค่ะ




และคิดถึงเธอคนนั้นอีกครั้ง (แม้จะไม่รู้จักชื่อจนบัดนี้)



เ มื่ อ ไ ด้ อ่ า น ห นั ง สื อ เ ล่ ม นี้



.....

.....

.....







เธอเป็นเพื่อนร่วมรุ่นคนหนึ่ง ซึ่งเราได้เห็นในคืนปาร์ตี้รับน้องตอนเราเรียนปีหนึ่ง



เธอยืนเต้นท่าแอโรบิกเพียงลำพัง โดยที่คนข้างๆ ทิ้งระยะห่างเป็นวงรอบพร้อมกับชวนคุยซุบซิบ หัวเราะหัวใคร่ ขณะที่พวกเขาเหล่านั้นก็เต้นตามท่าที่วัยรุ่นส่วนใหญ่เต้นกัน


แน่นอน...ว่ามันดูแปลกและประหลาด แต่ก็ "โดดเด่น" ไม่น้อย แม้ว่าจะเป็นความโดดเด่นที่ราวกับเป็นตัวตลกของคนอื่นๆ



เราเคยเห็นเธอแค่คืนนั้นคืนเดียว และไม่เคยเจอเธออีกเลย (หรือถ้าเจอ เราก็คงจำเธอไม่ได้แน่นอนนักหรอก แต่พอจะจำเค้าหน้าได้)



ไม่รู้แม้กระทั่งว่าเธอชื่ออะไร ยังเรียนอยู่ที่คณะเดียวกับเราต่อหรือเปล่า (มีเพื่อนบางคนที่บางคณะที่เรียนปีเดียวแล้วก็ออกไปซิ่วเรียนคณะอื่นค่ะ)





แต่จำได้ว่า..เจ็บปวดกับแววตาและท่าทางของคนรอบข้างที่ทำอย่างนั้น - -กับเธอ






ทว่า...ก็ไม่กล้าพอที่จะทำอะไรมากกว่านั้น





อ่านหนังสือเล่มนี้แล้วคิดถึง "เธอ" คนนั้นจริงๆ ค่ะ









เรื่องย่อ



สตาร์เกิร์ล เด็กสาวที่เคยเรียนแต่โฮมสกูลมาโดยตลอด เข้ามาเรียนมัธยมเกรดสิบ (น่าจะประมาณมัธยมศึกษาปีที่ 4 ของเราแหละค่ะ) ด้วยภาพลักษณ์ที่แตกต่างจากคนทั่วไป ทั้งการแต่งตัว การพกพิณมาโรงเรียน การพาเจ้าหนูตัวเล็กๆ ใส่ย่ามลายดอกทานตะวันซึ่งบางครั้งก็ไต่ปีนขึ้นมาบนบ่า การดีดพิณร้องเพลงสุขสันต์วันเกิดให้กับทุกคนในโรงเรียนในช่วงพักเที่ยง ฯลฯ

จากการที่ทุกคนคิดว่าเธอประหลาด จนกลายมาเป็นนิยมชมชอบ และตั้งข้อรังเกียจ จนกระทั่งถึงจุดแตกหักสำคัญในท้ายเรื่อง (ซึ่งขอไม่สปอยล์ค่ะ แต่ชอบที่เรื่องนี้จบแบบนี้ - เพราะมันเป็นอย่างที่ "ควร" เป็นนั่นแหละค่ะ)





ความคิดเห็นที่ได้อ่าน


โดยรวมค่อนข้างชอบมากๆ ค่ะ ชอบการสร้างตัวละครเอกตัวนี้ขึ้นมา (ซึ่งเราเชื่อว่า หลายคนน่าจะเคยเจอสตาร์เกิร์ลในสังคมตัวเองนะคะ เพียงแต่เคยมี "สายตา" เพื่อมองเขาบ้างหรือเปล่า) ชอบการวางโครงเรื่องตั้งแต่เริ่มจนจบ (ครบสูตรการเขียนนิยายหรือเรื่องสั้นเลยค่ะ ทั้งจุดเริ่ม พีค จุดหักเห และจบ) ชอบการแทรกเรื่อง เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยหลายๆ อย่างในเรื่องนี้ การแปลและสำนวนการแปลที่อ่านแล้วค่อนข้างเข้ากับเนื้อหาและ "เนียน" ใช้ได้ สรุปว่าชอบแทบทั้งหมดเลย (แอบเสียน้ำตาด้วย )






แต่โดยส่วนตัว..คิดว่าคนที่จะอินมากๆ น่าจะเป็นคนที่เคยเป็น หรือ เคยคล้ายหนูดาว - สตาร์เกิร์ล น่ะค่ะ


คนที่เคยรู้สึกว่า ตัวเองไม่เหมือนคนอื่น แล้วอาจจะเลือกที่จะปรับตัวเพื่อให้สังคมยอมรับ

คนที่เคยรู้สึกว่า ตัวเองไม่เหมือนคนอื่น แล้วก็ต้องอยู่เงียบๆ เพียงลำพัง และลดความ "พิเศษ" ในตัวเองนั้นลง

คนที่เคยรู้สึกว่า ตัวเองไม่เหมือนคนอื่น - แต่ลืมเลือนความรู้สึกนั้นไปแล้ว






แต่สตาร์เกิร์ล - เลือกวิถีที่ไม่เหมือนใคร และจบแบบ..ไม่เหมือนใคร








ลองอ่านที่อาร์ชี่พูดถึง (แบบกลายๆ) ถึงสตาร์เกิร์ลดูค่ะ





"รู้รึเปล่า มีบางจุดในกาลเวลาและสถานที่ที่เราทุกคนต้องผ่านทุกๆ วัน แต่แทบไม่เคยคิดถึงมัน ไม่เคยสัมผัสมันเลย และมันปรากฏขึ้นแค่วันละไม่เกินหนึ่งนาทีเท่านั้น"

"แล้วมันคืออะไร" ผมฉงน

"สำหรับเราส่วนใหญ่ มันเกิดขึ้นตอนเช้าๆ ในเสี้ยวนาทีที่เราเริ่มรู้สึกตัวแต่ยังไม่ตื่น จุดนั้นเราจะเป็นอะไรที่ย้อนรอยถอยหลังไปจากสิ่งที่เรากำลังเป็นอยู่ในเวลานี้ เพราะเราเพ่งผ่านช่วงนิทราที่ไม่ผิดแผกไปจากการหลับใหลของบรรพชนต้นสายพันธุ์ของเรา มีอะไรบางอย่างจากพวกเขาและโลกของพวกเขาที่ยังตกค้างอยู่ในตัวเรา ในช่วงนาทีนั้นเราเป็นแค่ชีวิตบุพกาลที่ไม่รู้จักความเจริญ ไม่รู้จักตัวเอง ไม่มีชื่อ ไม่มีภาษาพูด เราเป็นสัตว์โลกที่คุ้นเคยกับต้นไม้มากกว่าคีย์บอร์ด เราอยู่ในช่วงผ่านระหว่างสิ่งที่เราเคยเป็นและสิ่งที่เราจะเป็น เหมือนลูกอ๊อดที่จะกลายเป็นกบ หรือหนอนดักแด้ที่ใกล้ถอดรูปเป็นผีเสื้อ ในช่วงเวลาแค่พริบตาเดียวนั้น...เราเป็นทุกอย่างที่เราอาจเป็นได้ แล้วก็..."

เขาหยิบถุงยาเส้นออกมาเติมไปป์......(ละไว้ค่ะ) "แล้ว...อ่า...เราก็ลืมตาขึ้น พบกับวันเวลาที่รออยู่ตรงหน้า" เขาดีดนิ้ว "เรากลายเป็นตัวเราทันที"







ขอแนะนำให้รู้จักสาวน้อยคนนี้มากขึ้นจากการกระทำหลายๆ อย่างของเธอ



นอกจากการเที่ยวซื้อต้นไม้ให้คนอื่นๆ ที่อาจนอนป่วยอยู่โรงพยาบาล หรือมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นกับพวกเขา (โดยที่เธอไม่ได้รู้จักมักจี่กับเขามาก่อนแต่อย่างใด) การเล่นเกมด้วยการเที่ยวเดินตามใครสักคน เพื่อจะทำข้อสรุปว่า คนๆ นั้นน่าจะมีเรื่องราวชีวิตอย่างไร น่าให้การ์ดแบบไหน การแอบถ่ายรูปใครบางคนไว้เพื่อทำอัตชีวประวัติให้เขา เพื่อให้เขามีความทรงจำดีๆ เก็บไว้ (และอีกแล้ว - ทั้งที่ไม่ได้รู้จักกันแต่อย่างใด) นิสัยอีกอย่างก็คือ...เธอก็ยังเลือกที่จะหย่อนเหรียญเพนนี นิกเกิล ควอเตอร์ (น่าจะประมาณเหรียญสิบ เหรียญบาท เหรียญสตางค์บ้านเราค่ะ) ไว้ตามที่ต่างๆ และเมื่อมีใครบางคนพูดว่า

"เคยคิดรึเปล่า ปีนึงคุณโยนเงินทิ้งไปเท่าไหร่" ผมถาม

"เคยเห็นรึเปล่า สีหน้าของเด็กเล็กๆ เวลาเจอเหรียญตกอยู่ข้างทางน่ะ" เธอย้อน






สาวน้อยคนเดียวกัน เลือกที่จะเก็บเศษผมที่เธอตัดเมื่อผมยาวเกินไว้ เอาไปวางไว้นอกบ้านในฤดูใบไม้ผลิ เพื่อจะให้นกเอาไปสร้างรัง




สาวน้อยคนเดียวกัน ที่เปลี่ยนชื่อไปเรื่อยๆ เมื่อรู้สึกว่า ชื่อนั้นๆ ไม่ได้เหมาะกับเธอ ณ ขณะนั้น (เธอรู้สึกว่าชื่อเหมือนเสื้อผ้า ที่เมื่อไม่เหมาะ ก็หาอันใหม่มาใช้ได้นี่นา)





และนี่หละค่ะ สตาร์เกิร์ล






ฉันสัญญานะว่า ต่อไปนี้


ถ้าฉันได้พบคนอย่างเธออีกครั้ง ฉันจะพยายามเป็นอย่างดอรี - - คนที่จะอยู่ข้างเธอเสมอ..นะจ๊ะ








จากที่อ่านมาข้างบนๆ นี้..ถ้าหลงรักเธอเหมือนอย่างเจ้าของบล็อก ก็ลองไปหาอ่านดูนะคะ





ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ









ป.ล. อ่านแล้วก็ให้เกิดคำถามว่า ถ้าหากวันหนึ่งวัยรุ่นทั่วโลก หันมานิยมความแปลกและโดดเด่นด้วยการคิดหาวิธีการทำความดี ทำสิ่งดีๆ ให้คนรอบข้าง (อย่างที่สตาร์เกิร์ลทำในหนังสือเล่มนี้) น่าจะเป็นการสร้าง "ความโดดเด่น" หรือ "ความแปลกแตกต่าง" ที่ดีกว่าที่จะเที่ยวไปแต่งตัว ไปก่อกวนชาวบ้านหรือสร้างความโดดเด่นอย่างอื่นที่ไม่ได้มีประโยชน์อะไรต่อโลก ต่อสังคม...นะคะ



แต่...มันก็คงเป็นได้แค่ความฝัน+ความอยาก ที่ยากจะเป็นจริง (กระมัง)






112821/2732





Create Date : 22 สิงหาคม 2550
Last Update : 22 สิงหาคม 2550 0:11:45 น. 74 comments
Counter : 1602 Pageviews.

 
เพื่อนแนะนำให้อ่านเล่มนี้เมื่อหลายปีก่อน
อ่านจบแล้วชอบมาก
ชอบจนต้องบอกต่อ
และอยากซื้อเก็บรวมทั้งซื้อให้ใครต่อใครหลายคน
แต่ว่าพอถามไปทางสำนักพิมพ์
เขาบอกว่าไม่มีตีพิมพ์แล้ว
ก็เลยเศร้าไปค่ะ

แต่ถ้าให้นึกถึงว่าเคยเจอใครแบบสตาร์เกิลไหม
เท่าที่นึกออกตอนนี้
คิดว่าไม่เคยค่ะ
แต่ก็มีบางอย่าง
ที่เราอยากทำแบบสตาร์เกิลนะคะ
หรือคิดดีๆ ได้อย่างนั้นบ้าง
แม้จะตกเป็นตัวประหลาดในสายตาใครก็ตาม
บางทีก็รู้สึกว่าอยากโลดแล่นและเริงร่า
ได้โดยไม่ต้องแคร์สายตาใครๆ
ไม่รู้ว่าเอากรอบมาครอบตัวเองไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่เหมือนกันค่ะ


ยินดีด้วยกับงานใหม่นะคะ
ขอให้มีความสุขมากขึ้นๆๆ
^^



โดย: I am just fine^^ วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:0:59:15 น.  

 
เด็กเลยวัยมัธยม จะขออ่านบ้างได้ไม๊ค่ะ

น่าสนใจจัง จะไปหามาอ่านค่ะ


โดย: Sirinut วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:1:04:33 น.  

 
อย่างที่คุณสาวไกด์ฯ ว่า...

แต่ตราบใดที่คนในสังคมยังมองว่า การทำอะไรโดดเด่นไม่เหมือนใคร เป็นเรื่องดูน่าขบขัน โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองนั้นน่าขันกว่าไม่รู้เท่าไหร่ ก็คงยากครับที่ความฝันของคุณสาวไกด์ฯ จะเป็นความจริง


โดย: ahiruno007 วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:1:31:07 น.  

 
น่าสนใจครับ


โดย: ฟ้าดิน วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:1:48:45 น.  

 


ชักอยากจะเป็นสตาร์เกิลบ้างแล้วสิคะ
เป็นตัวของตัวเอง ไม่แคร์ใคร ไม่มีกรอบ ไม่มีลิมิต ชีวิตเกินร้อย ..อิอิ.. ไปไกลเลย อยากอ่านค่ะ


เรื่องงานขอให้เป็นอย่างที่หวังไว้นะคะ


โดย: ดาวทะเล วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:2:14:18 น.  

 
อ่านแล้วค่ะ ชอบมาก
หลงรักสตาร์เกิล์ าราเวย์
คุณจีระนันท์ แปลไว้น่าอ่านมากเลย


โดย: January Friend วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:3:41:26 น.  

 
สตาร์เกิล คาราเวย์


โดย: January Friend วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:3:44:03 น.  

 
สตาร์เกิร์ลจิตใจดีจังเลยค่ะ น่าอ่านจังแต่อ่านแล้วต้องเสียน้ำตาหรอ แง่ว..
พักนี้อ่านแต่นิตยสาร อยากจะซื้อหลาย ๆ เล่มรอสอยตอนไปงานหนังสือลูกเดียว
จันทร์หน้าเริ่มงานใหม่ขอให้สนุกสนานกับงานใหม่นะค๊า แล้วงานอีกสองเดือนข้างหน้าเตรียมการไปถึงไหนแล้วค๊า^^


โดย: คุณย่า วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:4:58:40 น.  

 
บางครั้งอะไรที่เราคิดว่า "แปลก" ก็เพราะเค้าทำไม่เหมือนกับที่เราทำเท่านั้นเอง
เค้าอาจจะมีเหตุผลของตัวเอง ที่เค้าคิดแล้วว่ามันเหมาะสมก็ได้ค่ะ
เคยเจอเหมือนกันค่ะพี่ และก็เจ็บปวดกับสายตาของคนรอบข้างที่มองเค้าเหมือนกัน ทั้งที่จริงๆแล้วเค้าก็ไม่ใช่คนไม่ดีซะหน่อย (แต่พอสนิทกันมากขึ้น ก็แอบบอกเค้าเหมือนกันนะว่ามันแปลกน่ะ)
มองคนที่จิตใจดีกว่าเนอะ

ปล. สงสัยเมื่อวานระบบจะล่มมากกว่าอะ วันนี้ใช้ได้แระ


โดย: juriojung วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:7:23:16 น.  

 

จบมัธยมมาหลายปีแล้วอ่านได้ไหมคะ อิอิ
เดี๋ยววถ้าไปร้านหนังสือ ดี.จะซื้อให้น้อง
อ่านจากบล็อกนี้แล้ว ก็เลยตั้งใจอย่างนั้นน๊า





โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:7:25:49 น.  

 
emoemo


โดย: เพียงแค่เหงา วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:7:32:05 น.  

 
เคยรู้จักอาจารย์สอนภาษา
อังกฤษท่านนึง
แต่งตัวเชย
เก่า ปอน

แต่ภาษาอังกฤษสุดยอด
ทั้งสำนวน และลีลาการพูด
เหมือนคนอังกฤษมาเองเลย
(สำนวนอังกฤษ ไม่ใช่
อเมริกันค่ะ)

สวัสดีตอนเช้านะคะ


โดย: โสดในซอย วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:7:45:32 น.  

 
อรุณสวัสดิ์คุณสาวไกด์ฯ ค่า ไม่ได้เข้ามาทักทายนาน คิดถึงเหมือนกันค่ะ ขอบคุณมากๆ นะคะที่แวะไปหา

ยังไม่ได้อ่านเล่มนี้ แต่ชอบรีวิวคุณสาวไกด์ฯ โดยเฉพาะประโยคในป.ล. ค่ะ เห็นด้วยมากๆ

ขอบคุณสำหรับการแนะนำหนังสือดีๆ ค่า ^^



โดย: tintin (nyx ) วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:8:22:00 น.  

 
ดีใจ + ยินดีกะข่าวข้างบน
ความสุขมันทำให้เรายิ้มได้กว้างและนานกว่าเงินอะนะ

-- คิดถึง

=)


โดย: hunjang วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:8:48:28 น.  

 
ยินดีด้วยกับงานใหม่


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:9:35:00 น.  

 
...

ยินดีด้วยค้าบบบบบบบบบบบ...กับงานใหม่
เงินไม่ใช่ปัญหาอยู่แล้วเนอะ? (เพราะปัญหาคือไม่มีเงินต่างหาก อิอิ)


อ่านที่พี่เขียนแล้วนึกถึง L (ฝาแฝดทางปัญญาของผม...กล้าพูดเจงๆอั้ย นัท-คุง)
ผมว่าคนแบบนี้น่าจะนึกในใจประมาณว่า...ต่างกับคนอื่นแล้วไง ก็ข้าพเจ้า "เจ๋ง" อ่ะ...มั้งครับ
เท่ห์ดีเหมือนกันเนอะ



โดย: The Legendary Midfielder วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:10:15:14 น.  

 
คนเหล่านี้มีself esteemค่ะ เป็นความภาคภูมิใจในตัวเองค่ะ ซึ่งจากจากความเชื่อมั่นในตัวเองนะคะ เราจะเห็นว่าวัยุร่นเดี๋ยวนี้มีความเชื่อมั่นในการแต่งตัว ในการแสดงออก แต่ข้างในกลับขาดความภูมิใจในคุณค่าของตัวเอง จึงแสดงออกในแบบที่กลุ่มเพื่อนยอมรับ คือทำยังไงก็ได้ที่ให้คนอื่นยอมรับตัวเอง หากแต่ตัวเองกลับไม่ยอมรับสิ่งที่ตนเองเป็นอยู่

ขอบคุณนะคะที่แนะนำหนังสือดีๆ ไม่อ่านไม่ได้แล้วค่ะ


โดย: mrs.postman วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:10:55:10 น.  

 
.. น่าอ่านๆ


โดย: แม่มดพันปี วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:11:07:29 น.  

 
ยินดีกับงานใหม่ด้วยจ้ะ
บางที เงินก็มิใช่คำตอบสุดท้ายสำหรับสิ่งที่รักที่ชอบที่จะทำมันเสมอไป..

งานเขียนเรื่องนี้
อ่านแล้วนึกถึงหนังฝรั่งเศสเรื่องนึง ใช่แอนนี่รึเปล่าไม่แน่ใจ แต่ประมาณความดีที่นางเอกทำมีนิสัยประหลาดๆ
เธอน่ารักชะมัดเลยในเรื่องนั้น ดูแล้วหลงรักเธอไปเลย....


โดย: prncess วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:11:31:53 น.  

 
ยินดีด้วยกับงานใหม่ค่ะ
ขอให้มีความสุขกับงานนะคะ

เราว่าจริง ๆ เรื่องนี้เป็นเรื่องรักนะ
หนูดาวเธอไม่สนหรอกว่าเธอแปลกกว่าคนอื่นไหม แต่ที่เธอพยายามเปลี่ยนตัวเองก็เพื่อตัวพระเอกน่ะ
สรุปคือ ความรักทำลายความเป็นตัวของตัวเองได้ 555


โดย: ยาคูลท์ วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:11:31:55 น.  

 


โดย: TopFee วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:12:02:47 น.  

 
ได้งานใหม่หรือคะ (แอบเห็นจากคคห.คุณยาคูลต์) ยินดีด้วยนะคะ

อืม คนพิเศษ ไม่เหมือนใครเหรอ รู้สึกว่าตัวเราเองแหละที่เป็นแบบนั้น แต่ออกแนวแปลกแยกและสันโดษมากกว่า แถมไม่คิดจะปรับตัวเพื่อใครอีกต่างหาก


โดย: L.I.R.A. วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:12:58:04 น.  

 
ไม่รู้อ่ะ ว่ามีหรือป่าวแล้วพี่เต้ยจะออกจากงานแล้วเหรอ....


โดย: ทัน (ราม-ไทย-จีน ) วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:13:16:41 น.  

 
+ มีหนังหลายๆ เรื่องเหมือนกันนะครับเจ๊ ที่พูดถึงการที่ใครสักคนเป็นตัวของตัวเอง แล้วถูกมองด้วยสายตาแปลกๆ หรืออาจถูกกระทำจากคนรอบข้าง ... ซึ่งจริงๆ แล้วในสังคมมันก็มีอยู่ทุกที่นั่นแหละ ... ตัวอย่างง่ายๆ ก็อย่างเช่น ลูน่า เลิฟกู๊ด ในแฮรี่ภาค 5 นั่นไง
+ ส่วนอีกประเด็นนึงเรื่องการ(แอบ)ทำความดีให้แก่คนอื่น โดยไม่ให้เจ้าตัวเค้ารู้ ... นี่เลยครับ Amelie (ไม่รู้เจ๊เคยดูยัง?) ผมอ่านที่เจ๊เขียนปุ๊บ แล้วก็นึกถึงคาแรกเตอร์ของเธอขึ้นมาจับใจ ... จะมีใครซักกี่คนเนอะครับ ที่คิดได้ และได้ทำแบบนี้บ้างอ่ะ
+ การเป็นคนที่แตกต่างจากคนอื่น ถ้าเป็นช่วงที่ยังอยู่ในระหว่างการค้นหาอัตลักษณ์ของตัวเองอยู่ ก็คงมีหวั่นไหวไปตามเสียงซุบซิบรอบข้างบ้างแหละครับ ... แต่พอโตจนถึงจุดนึงแล้ว ก็จะเปลี่ยนความรู้สึกเป็นว่า "ช้านก็เป็นของฉันแบบนี้แหละ ใครจะทำไม ไม่ได้ทำความเดือดร้อนให้ใครนี่ฟระ?!?"
+ ผมอัพบล็อกหน้าใหม่แว้วนะคับเจ๊ ... แต่หน้านี้ สงสัยจะไกลตัวเจ๊ไปหน่อยแฮะครับ อุๆๆ


โดย: บลูยอชท์ วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:13:27:35 น.  

 
น่าสนใจเหมือนกันนะคะเนี่ย
ไว้จะลองไปหามาอ่านดูบ้าง

ขอบคุณสำหรับรีวิวนะคะ


โดย: หัวใจสีชมพู วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:13:35:24 น.  

 
...

ผมก็ไม่เห็นว่าทั้ง "แอลคุง" กับ "สตาร์เกิร์ล" จะแปลกและพยายามแปลกหรอกนะครับ
แค่ที่เป็นอยู่มันไม่เหมือนคนอื่นเท่านั้นเอง

แต่ในความไม่เหมือนคนอื่น ถ้าเรามองว่ามันกลายเป็น "แปลกแยก" ก็จะทำให้เรารู้สึกแย่ไป
หากเปลี่ยนเป็นว่าไอ้ที่เราเป็นอยู่นี่ (ถึงมันจะแปลกในมุมมองชาวบ้านก็เหอะ) ก็ "เจ๋ง" ดีอยู่แล้ว
แถมยังอาจจะ "เจ๋ง" กว่าคนอื่นเขาด้วยซ้ำ ฮุฮุ


ป.ล. หลังจากเมื่อวานรู้สึกดีขึ้น "จึ๋งนึง" เมื่อเช้าเลยยึดสโลแกน...จิตเป็นกาย นายเป็นบ่าว...และไปฟิตเนส
ผลคือ กลับไปสู่เช้าวันจันทร์กลายๆอีกแล้วอ่า
(สมน้ำหน้ามันเจงๆ )



โดย: The Legendary Midfielder วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:13:36:56 น.  

 
+ เพิ่มเติม (พอดีผมโหลดหน้านี้ไว้ตั้งแต่เช้า เพิ่งได้ตอบตอนกลางวัน) ... หนังเรื่องที่คุณ prncess #19 พูดถึง ก็คือเรื่องเดียวกับที่ผมพูดถึงนั่นแหละครับ "Amelie" แสดงโดยออเดรย์ โตตู ... เธอแจ้งเกิดจากบทนี้ และทำให้ได้เล่นหนังใหญ่เรื่องถัดๆ มา อย่างเช่น Dirty pretty things (โทรมแต่ยังสวย), A very long engagement (ได้ใจเช่นเคย), The DaVinci code (จึ๋ยยย) และล่าสุดเพิ่งออกจากโรงได้ไม่นานก็คือ Priceless (แก่นเซี้ยวเปรี้ยวซะ)
+ พอดีลืมทักเจ๊เต้ยไป ... อ่านจากที่คนข้างบนๆ เขียนไว้ เห็นว่าเจ๊เริ่มงานใหม่อาทิตย์หน้าแล้วเหรอครับ ... ขอให้เริ่มต้นด้วยดี และมีความสุขนะครับผม ... คนจิตใจอ่อนโยนอย่างเจ๊ ต้องไปกับงานนี้ได้ดีแน่ๆ เลย (ยังไม่รู้เลยนะเนี่ยว่างานอะไร เหอะๆ)


โดย: บลูยอชท์ วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:13:38:46 น.  

 
เอ๋..ทำไมเราไม่เคยได้ยินเพลงนี้หละคะ แปลกจัง เราว่าเราก็ฟังคาราบาวเยอะพอควรนะนี่ เชยจริงๆ

โฆษณาตัวที่ว่านี้ยังไม่ได้ดูเลยค่ะแหะๆ สงสัยต้องลองเปิดๆ ทีวีดูหน่อยซะแล้ว

^
^
อยู่ในอัลบัม อเมริกา อเมริโกยค่ะ


ส่วนคลิปโฆษณา คลิกตามลิงก์ที่บล็อกได้เลยค่ะ


โดย: Sirinut วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:15:54:35 น.  

 
ไม่ให้เครดิตไว้เหรอคะ?

ถ้าจำไม่ผิดจาก "รักเขาเท่าเพลงไหน" นะคะ

เดี๋ยวคนอ่านคนอื่นเค้าจะว่าเอาน่ะค่ะ แหะๆ
^
^
สวัสดีค่ะคุณไกด์

ขอบคุณมากนะคะที่กรุณาบอกเราน่ะค่ะ

แต่หมายถึงบทความหรือเปล่าคะ

บทความได้มาจาก forwordmail และเราบอกไว้ตั้งแต่ตอนที่1

ตอน 2 นี่คงจะก๊งค่ะเลยไม่ได้ลงไว้

แต่จริงๆไม่ทราบว่าเป็นบทความเรื่องอะไรหรือของใคร

ขอบคุณจริงๆค่ะที่กรุณาบอก

เดี๋ยวจะได้แก้ไขให้เลย

เราก็ไม่ละเอียดค่ะรอบนี้พอดีแอบนายเล่นบล็อคค่ะ

อิ อิ งานเยอะน่ะค่ะ


โดย: เพียงแค่เหงา วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:16:09:00 น.  

 
รู้สึกเสมอว่าการยอมรับในกลุ่มๆ หนึ่ง หลายครั้งต้องแลกกับการเปลี่ยนตัวตนของเรา แล้วพอเราไม่เปลี่ยน คนก็มองว่าเราแปลก เสียความมั่นใจใช่น้อยเลย หนังสือเล่มนี้น่ารักจัง น่าอ่าน เอาผมไปเป็นรังนกงี้ (ถึงจะน่ากลัวนิดๆ) อีกอย่าง ปกสวย อยากอ่าน


โดย: อั๊งอังอา IP: 124.120.118.246 วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:16:15:32 น.  

 
กี๊ซซซ เล่มนี้ล่ะค่า ที่รอสอยมาอ่านอยู่ ขอบคุณสำหรับรีวิวนะคะ


โดย: Kitsunegari วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:16:54:31 น.  

 
เราเชื่อว่าทุกที่และทุกสังคมนั้นนอกจากจะมี
คนที่ทำอะไรเหมือนๆ กันอย่างเป็นกระแสแล้ว
มันก็คงมีบ้างล่ะค่ะที่มีบางคนที่ไม่คล้อยตาม ซึ่งอาจจะ
เป็นการไม่คล้อยตามเพราะว่าไม่ชอบ ก็เลยทำให้
มองเห็นว่าเค้าแปลก แตกต่างจากเราๆ ไป ...


แต่เชื่อล่ะค่ะว่าความแปลกนั้น ทำให้เราเห็นซึ่ง
มุมต่างกันออกไป เราว่ามันไม่น่าเบื่อดีอ่ะค่ะ


เรื่องนี้น่าสนใจคะ เพราะว่าเคยอ่านรีวิวจากเพื่อน
บล็อกคนหนึ่งเอาไว้เหมือนกัน (และเหมือนเคย
ซึ่งก็จำไม่ได้แล้วด้วยว่าจากไหน แต่ว่าจดเอาไว้
แล้วอ่ะค่ะว่า "ต้องหา"มาอ่านให้ได้


โดย: JewNid วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:17:32:39 น.  

 
เคยเห็นมานานแย้วคับ
แต่ยังไม่มีโอกาสหยิบมาอ่าน

ขอบคุณครับที่แนะนำ จะหามาอ่านบ้าง : )


โดย: ชรันจ์ วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:19:01:12 น.  

 
มหลังจากอ่านเรื่องนี้ เราหลงรักแม่สาวสตาร์เกิลทันที เราว่านิสัยบ้าๆบอๆเหมือนเราเลย
และก็รักคุณจีระนันท์ พิตรปรีชาขึ้นอีกจมเลย ที่แปลหนังสือดีๆ อย่างนี้ให้อ่าน
แถมยังโชคดี เราไปเจอฉบับภาษาอังกฤษลดที่งานหนังสือด้วยดีใจมากเลย คว้าหมับทันที
แต่ขอโทษจนบัดนี้ยังไปไม่ถึงไหนเลย

ตอนอ่านจบแรกๆก็แปลกใจว่าทำไมไม่ค่อยมีใครพูดถึง ทั้งๆที่เราคิดว่าหนังสือดีมาก
เราว่าเราอ่านบล็อคเดียวกันแน่เลย ที่บอกว่าอ่านแล้วเฉยๆ

แล้วก็คิดเหมือนเราเปี๊ยบเลยว่าอยากให้เด็กไทยได้อ่านหนังสือแนวนี้กันบ้าง
เพราะรู้สึกจะเป็นหนังสืออ่านนอกเวลาของเด็กอเมริกา
ไม่ใช่เห่อตามเขา แต่เราว่าตัวเนื้อหาที่ผู้เขียนต้องการนำเสนอมันน่าสนใจจริงๆ

เย้ ดีใจจังเลยวัน
นี้



โดย: January Friend วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:20:45:48 น.  

 
อ้าวเมนท์แล้วหาย
จำได้ว่าจะจัดงานแถว ๆ ทะเลเดือนตุลา สงสารเราจะจำผิด แฮ่ ๆ


โดย: คุณย่า วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:21:17:14 น.  

 
หนังฝรั่งเศสเรื่องที่ว่า
ก็เรื่อง เอมิลี่ค่ะ แหะๆ
จำชื่อผิดไปหน่อย
(จริงๆชอบจำชื่อผิดประจำ
ไม่ว่าจะหนังสือหรือหนัง)



โดย: prncess วันที่: 23 สิงหาคม 2550 เวลา:9:23:43 น.  

 
น่าอ่านเน๊าะ



โดย: สายลมอิสระ วันที่: 23 สิงหาคม 2550 เวลา:9:46:29 น.  

 
มีเหมือนกันค่ะ เป็นเพื่อนที่เรียนห้องเดียวกันเลย เค้ามักจะทำอะไรแปลกๆ แต่ไม่ขอเล่าละกันค่ะว่าเค้าทำอะไรบ้าง

พอเรียนจบ ต่างคนก็ต่างแยกย้าย ถ้าได้เจอกันอีกที ต่างคนจะจำกันได้หรือเปล่าก็ไม่รู้ค่ะ เพราะเค้าก็ไม่ค่อยสุงสิงกับใครด้วยล่ะค่ะ


โดย: ตุ๊กตาไขลาน วันที่: 23 สิงหาคม 2550 เวลา:15:55:44 น.  

 
น่าอ่านจังครับ
ติดที่ว่ากองหนังสือดองไว้เยอะมาก จนเรียกว่าไม่ต้องไปสัปดาห์หนังสืออีกสามปียังได้เลย 555+

(ตอนนี้อยากอ่าน "8 1/2 ริกเตอร์" ของคุณอนุสรณ์ ติปยานนท์ มากๆเลยครับ เรื่องเกี่ยวกับทหารญี่ปุ่นที่มาตายในประเทศไทยตอนสงครามโลก แล้วก็กลับชาติมาเกิด)


โดย: nanoguy วันที่: 23 สิงหาคม 2550 เวลา:20:52:17 น.  

 
ดีใจจังเจอคนชอบเหมือนกัน ตอนอ่านจบแรกๆนี่แปลกใจเหมือนกันที่ไม่ค่อยมีคนพูดถึง

อ่านแล้วไม่แค่หลงรัก สตาร์เกิล คาราเวย์คนเดียว
แต่เรารักคุณจีระนันท์ขึ้นอีกจมเลยค่ะ ที่แปลหนังสือดีๆอย่างนี้ให้อ่านกัน

แถมยังโชคดีได้เจอหนังสือฉบับภาษาอังกฤษลดที่งานหนังสืออีก คว้าทันทีเลย
คิดเหมือนกันว่าอยากให้เด็กไทยได้อ่านกันเยอะๆ
เราว่าสิ่งที่ผู้เขียนตั้งใจจะสื่อออกมา น่าสนใจมากๆเลยค่ะ


โดย: January Friend วันที่: 23 สิงหาคม 2550 เวลา:20:58:23 น.  

 
ยังไม่มีเล่มนี้เลยฮับ สนพ.เดียวกันแตๆ แหะๆ

เรื่องน้องตี๋ ฉงฉานมาก เซ็งทุยสุดๆ
ทำร้ายเด็กดีๆ คนหนึ่งผ่านจอทีวี
ช่างไม่ละอายบ้างเลย
ปีนี้ดูแล้วเราเครียดมาก เพราะกระแสล็อคมาแรงเหลือเกิน
ล็อคไปล็อคมาก ทุยรวบ 555+
ว่าแล้วก็ลุ้นลูกชายทั้งสองต่อไป


โดย: วลีวิไล วันที่: 23 สิงหาคม 2550 เวลา:23:20:29 น.  

 
ชื่อเรื่องและเนื้อเรื่องย่อน่าอ่านมากค่ะ จะจำไว้เป็นหนังสือในลิสต์ที่อยากหามาอ่านอีกเล่มเลย


โดย: little_ariel วันที่: 24 สิงหาคม 2550 เวลา:0:20:24 น.  

 
เนื้อเรื่องน่าติดตามมากเลยค่ะ ถ้ามีโอกาสจะหามาอ่านแน่นอน


โดย: PinGz (Kai-Au ) วันที่: 24 สิงหาคม 2550 เวลา:8:14:34 น.  

 
ไม่ได้อ่าน Star Girl เลยค่ะ น่าอ่านดีนิ

แต่ถ้าเป็น Star Man ของ Devid Bowie ฟังบ่อย ...


โดย: StrayBird วันที่: 24 สิงหาคม 2550 เวลา:18:33:49 น.  

 
สวัสดีค่า
กำลังคิดสองจิตสองใจ
ว่าจะซื้อหนังสือเล่มนี้ดีมั๊ยน้า พอดีเลยค่ะ ที่ได้เข้ามาอ่าน


โดย: oa (rosebay ) วันที่: 24 สิงหาคม 2550 เวลา:19:24:13 น.  

 
o_O น่าสนใจค่ะ ชอบหน้าปกด้วยเฮะ สีฟ้า

ฉันไม่ใช่เด็กแบบ star girl ด้วยเฮะ คือคิดว่าตัวเองไม่ใช่แน่ๆ ไม่ได้มีความพิเศษอะไร ไม่จำเป็นต้องลด เพราะแค่ทำตัวปกติก็ธรรมดามากพอแล้ว


โดย: cottonbook วันที่: 24 สิงหาคม 2550 เวลา:19:57:21 น.  

 
อยากอ่านแต่ไม่มีเวลาจริง ๆ ค่ะ

พี่สาวไกด์สบายดีนะคะ รักษาสุขภาพด้วยนะคะ คิดถึงนะคะ

ขออภัยค่ะ ที่ไม่ได้แวะมาบ่อย ๆ ช่วงนี้ยุ่ง ๆ น่ะคะ่ แล้วก็ไม่มีเน็ต
.....................

มารายงานสถานการณ์ล่าสุดแล้วค่ะ แล้วก็ขอรับบริจาค....... กำลังใจด้วยค่ะ...

ฝันดีนะคะ


โดย: largeface วันที่: 24 สิงหาคม 2550 เวลา:23:58:22 น.  

 
อ่านรีวิวแล้วรู้สึกดีจัง ถ้าค่านิยมเปลี่ยนไปเป็นแบบเธอคงดี..........มาก ๆๆๆ

ยินดีกับงานใหม่นะคะ ชีวิตเราเลือกสุขใจดีกว่าค่ะ


โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 25 สิงหาคม 2550 เวลา:8:25:11 น.  

 
น่าอ่านจังเลยค่ะ

ขอบคุณที่เอามาแนะนำกันน่ะค่ะ ^^


โดย: เด็กน้อยขี้แย วันที่: 25 สิงหาคม 2550 เวลา:9:25:38 น.  

 
อยากอ่านจังค่ะ


โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 25 สิงหาคม 2550 เวลา:15:27:27 น.  

 
ส่วนตัวคิดว่า แต่ละคนมีความพิเศษอยู่ในตัวนะคะ เพียงแต่ว่าจะตามกระแส หรือจะเป็นตัวของตัวเอง

ชอบการเป็นตัวของตัวเอง แต่ไม่ขวางโลกมากกว่าค่ะ


โดย: piccy IP: 124.120.243.241 วันที่: 25 สิงหาคม 2550 เวลา:15:52:02 น.  

 
ยังไม่เคยอ่านเลยค่ะ แต่ได้ยินมาว่าเป็นหนังสือที่ดีมากๆ เสียดายที่ไม่ค่อยมีคนพูดถึงเท่าไหร่ คิดว่าถ้ามีเวลาคงได้หามาอ่านแน่นอนค่ะ


โดย: เบบูญ่า วันที่: 26 สิงหาคม 2550 เวลา:1:51:50 น.  

 
คิดถึงพี่ไกด์นะคะ

จุ๊บๆๆๆ

ช่วงนี้ติดละครไทย กับเกาหลีค่ะ

และถักนิตติ้ง
ไม่ได้ค่อยได้อ่านหนังสืออะไรเลยค่ะ พี่ไกด์


โดย: yadegari วันที่: 26 สิงหาคม 2550 เวลา:5:45:43 น.  

 
//www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A5750698/A5750698.html#67


ขอให้มีความสุขกับงานใหม่นะคะ


โดย: ปุ๊กกี้&คิตตี้ (ปุ๊กกี้&คิตตี้ ) วันที่: 26 สิงหาคม 2550 เวลา:11:25:47 น.  

 
สวัสดีครับ
มีความสุขมากๆกับงานใหม่นะครับ


โดย: jonykeano วันที่: 26 สิงหาคม 2550 เวลา:18:32:11 น.  

 
สมัยเรียนอยู่มัธยมก็มีเด็กอย่างสตาร์เกริล์เหมือนกันค่ะ เอ อยากรู้เหมือนกันว่าตอนนี้เค้าเป็นยังไงบ้างนะ จะกลายเป็นคนธรรมดาเหมือนคนทั่วๆไปรอบข้าง หรือว่าเค้ายังคงความพิเศษอยู่ก็ไม่รู้


โดย: TaMaChAN (narumol_tama ) วันที่: 26 สิงหาคม 2550 เวลา:21:12:31 น.  

 
ยินดีกับงานใหม่ด้วยนะครับ

enjoy your day


โดย: Holden Caulfield วันที่: 28 สิงหาคม 2550 เวลา:11:57:43 น.  

 
เห็นด้วยกับย่อหน้าปิดท้ายครับ


ป.ล. ได้ยินข่าวจากคุณแพนด้าฯ ว่าจะไปเรียนเอาใบประกาศวิชาชีพครูหรือครับ

ผมก็เหมือนกัน แต่คงต้องรอให้เรียนที่กำลังเรียนอยู่นี้จบไปก่อน

ถ้าสนใจรายละเอียดหลักสูตรก็แวะไปได้ที่นี่นะครับ
//www.educ.su.ac.th/program/programIl.html

ใช้เวลาเรียน 1 ปี แต่ติดตรงที่ต้องเรียนตอนกลางวันตามปกติ ยังไม่มีภาคพิเศษที่สอนตอนเย็นหรือวันเสาร์-อาทิตย์น่ะสิครับ


โดย: คนทับแก้ว วันที่: 28 สิงหาคม 2550 เวลา:17:36:30 น.  

 
ถึงรสนิยมในการอ่านหนังสือของเราจะไม่เหมือนกัน (เลย)
แต่ก้อจะขอแวะมาทักทายกันหละ อิอิ



โดย: หอมกร วันที่: 29 สิงหาคม 2550 เวลา:7:03:19 น.  

 
+ เจ๊เต้ยจ๋า ... ผมเพิ่งอัพบล็อกใหม่ (หนังญี่ปุ่นเก่าๆ 3 เรื่องรวด) ว่างๆ อัญเชิญเจ๊ไปเขียนเม้นต์ด้วยนะคร้าบ


โดย: บลูยอชท์ วันที่: 29 สิงหาคม 2550 เวลา:11:42:51 น.  

 
สตาร์เกิร์ล ใจดีจัง พู่ไม่เคยเห็นหนังสือเล่มนี้นะ แต่ไว้เดี๋ยวจะลองไปเช็คดูค่ะ อ่านแล้วชอบไม่ชอบ จะแวะมาบอกนะคะ คุณสาวไกด์


โดย: ชมพู่แก้มแหม่มของแม่ตุ๊กตา วันที่: 29 สิงหาคม 2550 เวลา:13:01:25 น.  

 
The Christmas Mystery อ่านง่านจริงๆ ง่า อุตส่าห์รับประกัน คะแนนความยากน้อยกว่าแฮรี่อีกนะ งื้อ มะเจื้อกันเหรอ


โดย: ลูกสาวโมโจโจโจ้ IP: 58.9.18.195 วันที่: 29 สิงหาคม 2550 เวลา:15:08:48 น.  

 
...

ดีครับพี่ มีงานทำเยอะๆดีกว่าไม่มีอะไรทำนะ
เหมือนกับไปออกกำลังกายซะ ก่อนที่จะไม่มีกำลังให้ออกน่ะ (เหมือนกันมั้ยเนี่ย? )

ยังไม่รู้ว่าจะได้เจอกันเมื่อไร แต่อย่างน้อยรู้ว่าพี่สบายดีก็โอเคแล้วค้าบ
มีสุขมากๆเน้อ



โดย: The Legendary Midfielder วันที่: 29 สิงหาคม 2550 เวลา:16:02:06 น.  

 
แนวละมุน แบบที่คุณสาวไกค์ว่า เจอที่ไรเสียตังค์ ทููู๊กที



โดย: January Friend วันที่: 29 สิงหาคม 2550 เวลา:17:57:37 น.  

 
เข้าเน็ตไม่ได้สองวัน แต่เห็นคุณคนทับแก้วมาส่งลิงค์แล้ว (ขอบคุณ อ. คนทับแก้วมากๆ ค่ะ)

ถ้าสะดวก รบกวนโทรกลับเราด้วย


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 29 สิงหาคม 2550 เวลา:18:29:31 น.  

 
อาคุงคูเริ่มงานเลี้ยวยังหว่า คิดถุงเด้อค่า

=)


โดย: hunjang วันที่: 30 สิงหาคม 2550 เวลา:7:38:11 น.  

 
emoemoemoemo


โดย: เพียงแค่เหงา วันที่: 30 สิงหาคม 2550 เวลา:12:52:37 น.  

 
เข้ามาบล็อกนี้ทีไร
ก็ได้เห็นหนังสือที่ไม่รู้จักเป็นประจำ และกระตุ้นให้อยากลองไปหาอ่านบ้าง

อย่างไรก็ตามเข้ามาอวยพรกับงานใหม่ด้วยคนครับ

สู้ๆสู้ตาย



โดย: k (kanapo ) วันที่: 30 สิงหาคม 2550 เวลา:13:32:56 น.  

 
โห...น่าอ่านมากๆ เลยล่ะค่ะ
เขียนรีวิวได้ดีจนอยากอ่านมากๆ ค่ะ


โดย: fonkoon วันที่: 30 สิงหาคม 2550 เวลา:19:15:24 น.  

 
อ๊ากเลือกไม่ถูกเลย อ่ะ อื่มมมมมมมม

ไปอ่านแฮร์รี่ เล่ม 1 ทบทวนต่อไป อิอิ


โดย: i am tabo วันที่: 30 สิงหาคม 2550 เวลา:21:42:34 น.  

 
พี่ขาว่างๆ ไปงานรับปริญญาหนูหน่อยนะค้า


โดย: merveillesxx วันที่: 30 สิงหาคม 2550 เวลา:23:51:32 น.  

 
ดีใช่ไหมล่ะพี่
หนูเองชอบเรื่องนี้โคตรๆ
ดีใจที่พี่ชอบ + เขียนรีวิวซะดี๊ดีจนน่าอิจฉา

เริ่มงานใหม่แล้วเหรอพี่ แต่ใหม่ๆ ก็แบบนี้แหละ หนูผ่านมาเกือบๆ 5 เดือนแล้วยังป่วนและปวดหัวไม่หายเลยค่ะ

คิดถึงนะคะ


โดย: quin toki วันที่: 31 สิงหาคม 2550 เวลา:0:36:25 น.  

 
เป็นหนังสือในดวงใจเล่มหนึ่งของเพื่อนผมเลยครับ



โดย: ฟ้าดิน วันที่: 31 สิงหาคม 2550 เวลา:5:27:13 น.  

 
งานใหม่ ก็ต้องสดใสกว่าเดิมนะคะพี่
พอชินแล้วอะไรๆก็จะดีขึ้นเองนะคะ


โดย: juriojung วันที่: 1 กันยายน 2550 เวลา:7:24:04 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สาวไกด์ใจซื่อ
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 201 คน [?]




ชอบอ่านหนังสือและดูหนังค่ะ ตอนนี้ทำงานด้านการท่องเที่ยวอยู่ นิสัยดีบ้างร้ายบ้าง แล้วแต่สภาวการณ์และคนที่เจอ


เนื้อหาและรูปภาพทั้งหมดในบล็อกสงวนลิขสิทธิ์ตามกฎหมาย ไม่อนุญาตให้นำไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของบล็อก


ติดต่อเจ้าของบล็อกได้ที่ theworpor@yahoo.com
หรือ
https://www.facebook.com/saoguide






Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2550
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
22 สิงหาคม 2550
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add สาวไกด์ใจซื่อ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.