~ ~★ ~ ~★ ~ ~★ ลอนดอนกับความลับในรอยจูบด้วยความสั่นไหวระดับ 8 ½ ริกเตอร์ ~ ~★ ~ ~★ ~ ~★








ลอนดอนกับความลับในรอยจูบ





ผู้แต่ง : อนุสรณ์ ติปยานนท์
สำนักพิมพ์ : สุดสัปดาห์สำนักพิมพ์
จำนวนหน้า : 125 หน้า
ราคาปกติ : 85.00 บาท







เรื่องย่อ (เล่าแบบไม่สปอยล์เลย)



หนุ่มชาวไทย ซึ่งได้ใช้ชีวิตช่วงหนึ่งเรียนรู้ที่จะเป็นพ่อครัวร้านอาหารแห่งหนึ่งในลอนดอน ระหว่างนั้น เค้าได้พบผู้คนมากมาย ซึ่งแต่ละคนต่างก็มีส่วนต่อความทรงจำบางอย่างในชีวิต ด้วยรูปแบบที่แตกต่างกัน




ความรู้สึกที่ได้อ่าน (สปอยล์นิดๆ หน่อยๆ)



เจ้าของบล็อกอ่านแล้ว รู้สึกเหมือนได้อ่านเรื่องแปล – แถมเป็นเรื่องแปลของญี่ปุ่นด้วยนะคะ ไม่ได้บอกว่าไม่ดีนะคะ (ขอออกตัวก่อน) แต่ความรู้สึกที่ได้อ่าน เป็นอย่างนั้นจริงๆ คือ มันเป็นความเหงาอวลๆ ตลอดเวลาที่อ่าน มีความรู้สึกเจ็บหม่นๆ อยู่ตลอดเวลาน่ะค่ะ ซึ่งไม่เคยอ่านงานที่เขียนโดยคนไทยแล้วให้ความรู้สึกอย่างนี้เลย อ่านแล้วให้ความรู้สึกคล้ายๆ ตอนอ่านแล้วฉันจะกลับมา (Be With You) หรืองานของลุงหมู (มูราคามิ) น่ะค่ะ




เจ้าตัวใช้วิธีค่อยๆ เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในชีวิตทีละส่วน ทีละเล็ก ทีละน้อย อ่านแล้วให้ความรู้สึกเหมือนเป็นการทำผ้าผืนใหญ่ ที่ประกอบด้วยผ้าชิ้นเล็กๆ ที่มี “ลาย” ละเอียด (และรายละเอียด) เต็มไปหมด และเมื่อนำมารวมเป็นผ้าผืนเดียวกัน ก็กลายเป็นผ้าผืนใหญ่ที่มีลวดลายแปลกตา ไม่เหมือนใครน่ะค่ะ



สิ่งที่ชอบมีหลายอย่างในหนังสือเล่มนี้ค่ะ ไม่ว่าจะเป็นการเล่าโดยมีเรื่องราวของการทำอาหารแทรกเข้ามาตลอด เคล็ดลับเรื่องการทำอย่างไรให้กลิ่นของบางสิ่งจรุงออกมา (ชอบวิธีการของพ่อครัวชาวญี่ปุ่นมากมาย สุดยอด) ขอบอกว่าตอนบรรยายช่วงนี้ “เร้า” อารมณ์สุดๆ ค่ะ



บุคลิกตัวละครแต่ละตัวที่มีเสน่ห์ไม่เหมือนกันเลย ไม่ว่าจะเป็นพ่อครัวชาวเวียดนามผู้ที่มีความหลังกับเมนูแสนประหลาดอันนั้น สาวเกาหลี ผู้เป็นแรงผลักดันสำคัญที่ทำให้เรื่องราวนี้เกิดขึ้น ฯลฯ อ่านแล้ว..อืมม์...จนคนอ่าน (อย่างเรา) ออกจะอิจฉาคนเขียนอยู่ไม่น้อย ที่ได้รู้จักคนต่างๆ เหล่านั้นในชีวิต






ถ้อยคำที่ประทับใจเจ้าของบล็อกจากหนังสือเล่มนี้ มี 2 ตอนด้วยกัน



การที่เราทั้งสอง จะได้เป็นคู่รักกันหรือไม่

ไม่มีความสำคัญใดเลย

เพราะผมได้พบคุณแล้วในชีวิตนี้

และนั่น

เป็นสิ่งที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ตลอดกาล





สำหรับใครที่ยังไม่ได้อ่านหนังสือเล่มนี้ อาจจะไม่รู้สึกอะไรมาก แต่เชื่อเถอะค่ะว่า เมื่อคุณได้อ่านหนังสือเล่มนี้จบ คุณจะรู้สึกต่อถ้อยคำเหล่านี้ต่างไปจากตอนที่ยังไม่ได้อ่านแน่นอน






และจากหน้า 105



การคงอยู่ของคนที่เรารักนั้นมีค่าน้อยนิดเหลือเกิน หากปราศจากการดำรงอยู่ของความทรงจำที่เรามีต่อเขาผู้นั้น






โดยรวมแล้ว ชอบค่ะ สำหรับเล่มนี้ แต่คิดว่า...ไม่ใช่ทุกคนที่จะชอบค่ะ


ไปต่อกันที่เล่มที่สองนะคะ
















8 ½ ริกเตอร์





ผู้แต่ง : อนุสรณ์ ติปยานนท์
สำนักพิมพ์ : สุดสัปดาห์สำนักพิมพ์
ราคาปกติ : 105.00 บาท







เรื่องย่อ (สปอยล์นิโหน่ยค่ะ)



หนุ่มชาวญี่ปุ่นที่ได้รับมอบหมายให้มาตรวจสอบประวัติศาสตร์ เนื่องด้วยการประท้วงเกี่ยวกับหนังสือเรียนทางประวัติศาสตร์เล่มหนึ่งของญี่ปุ่นเอง แต่แล้ว เหตุการณ์แปลกประหลาดต่างๆ ก็เข้ามาในชีวิต พร้อมๆ กับการค้นพบ “ความจริง” บางอย่างที่อยู่เหนือความคาดคิด







ความรู้สึกที่ได้อ่าน (สปอยล์ไม่มาก)



ชอบเล่มนี้น้อยกว่าเล่มแรกนะคะ


เจ้าของบล็อกรู้สึกว่า...คนเขียนเหมือนมีอะไรบางอย่างดึงรั้งไว้ ซึ่งต่างจากเรื่องแรกน่ะ เหมือนมีแกนหรือเรื่องบางอย่าง (ซึ่งตามความคิดของเจ้าของบล็อก น่าจะเป็นเรื่องของเซอร์ไพรซ์ ที่เกี่ยวพันกับแนวเส้นทางการเดินทัพของญี่ปุ่น) ที่ทำให้คนเขียน พยายามสร้างเรื่องราวโดยยึดตัวนี้ไว้ตลอด จนทำให้อารมณ์บางอย่างมันไม่ “สุด” อีกทั้งตอนที่เจอกับชายหนุ่มในป่านั้นก็ดู..บอกไม่ถูกค่ะ ตอนที่รู้สึกแปลกๆ จะมีตอนที่เจอชายหนุ่มคนนี้ กับตอนจบของเรื่องน่ะค่ะ มัน “แปร่ง” เอาเรื่อง สำหรับเจ้าของบล็อก เหมือนคนเขียนพยายามหักมุม และเชื่อมโยงเรื่องของวิญญาณและการกลับชาติมา จนทำให้เรื่องราวมัน “เป๋” น่ะค่ะ



แต่ส่วนที่ชอบในหนังสือเล่มนี้ กลับเป็นการสอดแทรกถ้อยคำบางอย่างเอาไว้ โดยไม่ได้พยายามเน้นให้โดดเด่นขึ้นมา (เหมือนนักเขียนส่วนใหญ่) เป็นสิ่งงดงามที่สอดแทรกอยู่ระหว่างบรรทัดอย่างเจียมตน (เหมือนดอกไม้เล็กๆ ที่ขึ้นในซอกหินน่ะค่ะ)



จะลองยกตัวอย่างให้อ่านนะคะ



มนุษย์ทุกคนล้วนมีจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวประจำตัว คนทุกคนมีจุดศูนย์กลางแห่งความไหวหวั่นต่อโลกที่มองเห็น ต่อโลกที่คาดเดาไม่ได้ ต่อโลกที่ไม่อาจสัมผัสถึง









ความรักก็คล้ายแผ่นดินไหว เราจะรับรู้ผลของมันได้ เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างเคลื่อนผ่านไป









ไม่มีความรักใดเป็นอมตะ เท่ากับที่ไม่มีความเกลียดชังใดคงอยู่ตลอดกาล ทุกคู่รักมีโอกาสยุติความรักลงเพื่อเริ่มต้นใหม่เมื่อจำเป็น ทุกศัตรูมีโอกาสยุติความเกลียดชังลงเพื่อเริ่มต้นใหม่เมื่อถึงเวลา




อันหลังนี่ไม่ค่อยเชื่อประโยคแรกเท่าไหร่ (แม้ชีวิตที่ผ่านมาจะยังไม่เคยเจอจริงๆ นอกจากในนิยายก็ตาม กร๊ากกกกก) แต่ก็ชอบแหละค่ะ




ส่วนที่ชอบอีกอย่างคือ การเล่นกับชื่อของบทแต่ละบท (ที่ค่อยๆ เพิ่มความสั่นไหวตั้งแต่ 1 ริกเตอร์ จนถึง 8 ½ ริกเตอร์) ด้วยตัวอักษรที่ค่อยๆ พร่าเลือน สั่นสะเทือนตามความแรงของการไหวขึ้นเรื่อยๆ (ซึ่งเราเพิ่งสังเกตเห็นตั้งแต่ 3 ริกเตอร์) คิดว่าเป็นลูกเล่นที่ “เจ๋ง” และ “เก๋” ดีค่ะ






เพราะงั้น โดยรวมแล้ว ค่อนข้างชอบลอนดอนฯ มากกว่าค่ะ แต่อย่างไรก็ตามแต่ คงจะหาหนังสือของนักเขียนท่านนี้มาอ่านต่อไปเรื่อยๆ ค่ะ สำหรับเราแล้ว ถือว่าเป็นนักเขียนที่น่าสนใจสำหรับตัวเองนะคะ






ขอบคุณทุกท่านสำหรับการแวะมาอ่านค่ะ


211040/3412/266




Create Date : 03 กรกฎาคม 2551
Last Update : 3 กรกฎาคม 2551 10:06:30 น. 88 comments
Counter : 1476 Pageviews.

 
ฃอบเล่มแรกมากกว่าเหมือนกันค่ะ

คุณสาวไกด์ได้อ่าน เคหวัตถุ Household Object - รวมเรื่องสั้นเล่มล่าสุดของนักเขียนคนเดียวกันนี้รึยังคะ
แนะนำค่า~
เล่มนี้ก็ยังคงอารมณ์แปลก ๆ แต่อบอุ่นไว้เหมือนเคยด้วยนะคะ ^^


โดย: mango moment IP: 161.200.255.162 วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:10:22:19 น.  

 
ย่องกลับออกไปเงียบๆ ด้วยฝีเท้ามั่นคงแต่ใจสั่นและหน้าสีชมพู


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:10:29:06 น.  

 
อยากอ่านมานานแล้วอ่ะ ไอ้เรื่องลอนดอนฯ นี่

แหม ตอนอ่านหัวข้อบล็อกครั้งแรกนึกว่าเป็นภาคต่อของลอนดอนฯ ซะอีกค่ะ ที่แท้คนละเรื่องกันนี่หว่า ฮา


โดย: เบบูญ่า วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:10:37:29 น.  

 
เราชอบทั้งสองเล่มนี้ของพี่ต้น
แค่เราอ่านเคหะวัตถุก่อนสองเล่มนี้ (ฮา)
และเคหะวัตถุนำเราไปสู่รอยสั่นไหวในใจระดับ8 กับอีกครึ่งริกเตอร์จากความลับในรอยจูบ

จริงๆ นะคะคุณสาวไกด์
มันไม่สำคัญเลยว่าเราจะได้เป็น "คู่รัก" กันหรือไม่
เพราะอย่างไรเสียเราก็มีกันและกันแล้ว และนั่นทำให้ชีวิตเราต่างไม่เหมือนเดิมกันอีกต่อไป


โดย: นกที่ไม่มีเสียง วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:10:44:45 น.  

 
เดี๋ยวหามาอ่านมั่งค่ะ

เพิ่งอ่านโรซี ดันน์ ฉันรักเธอจบ

:)


โดย: ชจ IP: 202.29.77.2 วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:10:45:33 น.  

 

คุณ mango moment ขา

เราเซิร์ชหาชื่อคุณแล้ว แต่ไม่เจอ

ขออนุญาตตอบที่นี่นะคะยังไม่ได้อ่านค่ะ สำหรับเคหวัตถุ

แต่ซื้อแน่ๆ ค่ะ แหะๆ



โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:10:47:31 น.  

 
อีกทีค่ะ...เพราะเราชอบตัวอักษรเวลาเขียนคอมเม้นต์นี่จัง เอิ๊กกกกกกก

ไม่รู้ว่าอ่าน "เมรุมายา" ของ ศันสนีย์ หรือยังคะ
แนะนำให้อ่าน แต่เราลืมชื่อเรื่องสั้นนั้น (แบบว่าส่งหนังสือเล่มนี้ออกเดินทางไปแล้วเลยไม่สามารถหาชื่อเรื่องให้ได้) รู้แค่ตัวเอกชือ น้ำริน
อยากให้ผู้หญิงได้อ่านเรื่องสั้นเรื่องนี้กันเยอะๆ

มันเข้ากับเพลง "หยุดทำร้าย" นั่นน่าดู
เป็นเพลงที่หมอเอิ้นเขียนให้กับหน่วยจัดการความรู้เรื่องความรุนแรงในครอบครัวของ รพ.รามาฯ น่ะค่ะ


โดย: นกที่ไม่มีเสียง วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:10:49:42 น.  

 
ย่องมาอ่านวิวแบบไม่สปอยล์เช่นกันค่ะ
เดาใจชายหนุ่ม ลอนดอนไม่ถูกว่าความรักของเค๊า รักประมาณไหน ถึงเรียกว่ารัก
แวะมาเยี่ยมค่ะ


โดย: โมกสีเงิน วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:10:50:24 น.  

 
ช่วยตอบพี่โมกแทนคุณสาวไกด์ก่อนหนึ่งความเห็น
เราล้วนมีวิถีและมุมมองความรักที่ต่างกันค่ะ
รักเช่นที่พี่ต้นเขียนให้เห็นเป็นภาพนั่นก็รักในแบบเค้า เพียงแต่คนอ่านอาจรู้สึกว่านี่ใช่ความรักหรือ
โธ่...พี่คะ ตัวเป็นๆ พี่เค้านิ่งมาก เงียบมาก แต่พอพูดมานะเล่นเอาคนฟังอึ้งไปเหมือนกันค่ะ


และตอบคุณสาวไกด์...เราชอบเคหะวัตถุเป็นการส่วนตัว อาจเพราะโดยส่วนตัวความทรงจำเราดำรงอยู่ในข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ ด้วยกระมังคะ
อ่านไหม...เราส่งให้อ่านได้นะคะ


โดย: นกที่ไม่มีเสียง วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:11:04:01 น.  

 
เรื่องแรกนี่คิดว่าน่าจะได้อ่านเร็วๆ นี้ค่ะ
เพราะว่าสอยมาเรียบร้อยแล้ว
....

คุณสาวไกด์ เห็นเค้าว่า a book มีงานแฟร์
ด้วยเหรอค่ะ เสียดายจังไม่ได้ไป
แตว่าไม่เป็นไรค่ะ เมื่อวานนี้ได้หนังสือ
ของ นิ้วกลมมาอีกสองเล่ม หามานานแล้วอ่ะค่ะ
เพิ่งมาเจอ เพราะว่าหมดไปนาน เค้าเพิ่ง
สั่งมา ... โห อยู่ ตจว. หาอะไรยากเย็นมาก
ไม่เหมือนในเมืองกรุงเลยค่ะ แป็ปเดียว
ขนาดว่าเพลงของ เป๊ก ออฟ ไอซ์
เมื่อวานไปเดินขาแทบขวิด หาซีดีแผ่นเค้าไม่เจอ
เลยค่ะ บอกว่าหมด เฮ้อ

อ่ะ แวะมาบ่นซะงั้น 55+


โดย: JewNid วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:11:05:13 น.  

 
แหม มาหมั่นไส้อาไรเค้า เค้าก็รักของเค้าอย่างนี้ ไม่สำคัญเลยว่าเราจะได้เป็นคู่รักหรือไม่


ฮิ้ววววววววววว

และนั่น เป็นสิ่งที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ตลอดกาล
(แม้ว่าใน "น้ำตาล" ของเคหวัตถุ จะบอกว่า "ความรักมีฤดูกาลของมัน" ก็เถอะ)


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:11:06:03 น.  

 
ลอนดอนฯ น่าอ่านดีนะคะ แต่ตอนนี้ก็กำลังอ่านหนังสือ 4 เล่มอยู่ค่ะ เป็นของนิ้วกลมซะ2 เล่ม มูราคามิ และแดน บราวน์อีกอย่างละ 1 เล่ม แต่ยังไม่จบสักเล่ม แหะๆ

ขอบคุณที่ช่วยไปตรวจการบ้านนะคะ ^^
เป็นคนชอบมองออกไปสำรวจภายนอกจริงๆ ค่ะ แต่ยิ่งมองก็ยิ่งเห็นตัวเองชัดเจนมากขึ้นเหมือนกัน เลยเป็นอีกเห็นผลหนึ่งที่ชอบการเดินทางด้วยมั้งคะ


โดย: เดอะ กั้ง วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:11:09:18 น.  

 
...



นึกว่าคลิกเข้ามาบล็อก "แพนด้า"


ชอบ quote ของเล่มแรกอ่ะครับ
แล้วก็ไม่เคยเห็นในร้านหนังสือเลย เพราะมันเก่าแล้วใช่ป่าวเอ่ย?





(ตอบคอมเม้นท์)
ก็อร่อยทุกร้านอ่ะครับพี่

ยกเว้น "รสมือแม่" ที่อร่อยแค่ "ข้าวซอย" กับ "ก๋วยเตี๋ยวลุยสวน"

ส้มตำ กับ ยำสมุนไพร ของเขานี่
เหมือนกับไม่ได้คิดมาก่อนอ่ะครับว่า แต่ละอย่างกินแล้วมันเข้ากันมั้ย?
และถ้าไม่เข้ากัน ควรจะปรุงรสอย่างไรให้มันอร่อย

จึงเป็นมื้อปิดท้ายที่ไม่ประทับใจเท่าไร





โดย: The Legendary Midfielder วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:11:28:56 น.  

 
กำลังดื่มด่ำกับH2O อยู่เลยค่ะ ละเลียดอ่านทีละหน้า ทีละตอน...

สองเรื่องข้างบนนั่นยังไม่ได้หนังสือมา แต่สัญญากับตัวเองไว้ตั้งแต่เห็นในบล็อกคุณหมีฯแล้วว่า...ต้องหามาอ่านให้ได้


โดย: แม่ไก่ วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:12:27:40 น.  

 
มาอีกที...เห็นด้วยว่าตัวอักษรในกล่องคอมเมนต์บ้านนี้...น่าเขียนมาก


โดย: แม่ไก่ วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:12:36:18 น.  

 

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...
ไม่ใช่ทุกคนที่จะชอบจริงๆ ด้วยค่ะ
แต่ชอบ จขบ. นะ ขอบอก ไม่ชอบไม่แวะมาหรอก อิอิ



โดย: หอมกร วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:13:26:29 น.  

 
เห็นชื่อเรื่อง+หน้าปกเล่มแรก นึกว่าเรื่องแปล

เล่มที่สองมีคนชมเยอะ ถ้ามีโอกาสคงหยิบอ่าน


โดย: พุดน้ำบุศย์ IP: 117.121.218.60 วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:13:33:17 น.  

 

ชอบสองประโยคที่คุณสาวไกด์พูดถึงค่ะ ซึ้งดีจัง
แค่ประโยคสั้นๆทำเราอินไปด้วยเลย


โดย: LiLLa_JoY วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:14:13:44 น.  

 
อืมๆ ไม่ค่อยได้อ่านแนวๆนี้เท่าไหร่ค่ะ แต่น่าลองนะคะ ^^


โดย: piccy IP: 124.120.241.106 วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:14:26:59 น.  

 


ปอแวะเอานมเย็นๆ มาฝากค่ะ
ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ


โดย: Butterflyblog วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:16:04:12 น.  

 
+ แหะๆ เรื่องวรรณกรรม พี่คงโนเม้นต์อ่ะครับ แต่เข้ามาอ่านเอาเรื่องและซึมซับอารมณ์ของครูเต้ย แล้วก็รู้สึกถึงได้ ... ส่วน quote ที่ยกมาก็เจ๋งทุกอันเลยอ่ะครับ

+ คุณอนุสรณ์นี่ เหมือนพี่เคยได้ยินชื่อเค้ามานานแล้วเหมือนกันแฮะ เด๋วถ้าได้สะสม 'บันเทิงคดี' อีกที จะลองหามาอ่านบ้างนะคร้าบ


โดย: บลูยอชท์ วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:16:41:33 น.  

 
ความรักก็คล้ายแผ่นดินไหว เราจะรับรู้ผลของมันได้ เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างเคลื่อนผ่านไป
^
^
แถมยังมี Aftershock เป็นระยะ

=)


โดย: hunjang วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:16:41:53 น.  

 
จะหยิบมาเป็นของตัวเองหลายทีแล้ว
แต่เหมือนมีอะไรมากั้นขวาง
ไว้ก็ไม่รู้จิคะ.... อิอิ


โดย: ดอกคูณริมฝั่งโขง วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:27:47 น.  

 
กลับมาแล้วจ้า มาชวนไปเที่ยวด้วยกัน


โดย: sawkitty วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:56:53 น.  

 
เอามาล่อเราอีกละ แฟนไปไทยซื้อหนังสือให้สิบกว่าเล่มแล้วยังอ่านไม่จบเลยค่ะพี่ไกด์

ปล.ขอบคุณสำหรับคำอวยพรให้หยิงอันกับเพื่อนนะคะ


โดย: sailamon วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:20:12:28 น.  

 
เอามาล่อเราอีกละ แฟนไปไทยซื้อหนังสือให้สิบกว่าเล่มแล้วยังอ่านไม่จบเลยค่ะพี่ไกด์

ปล.ขอบคุณสำหรับคำอวยพรให้หยิงอันกับเพื่อนนะคะ


โดย: sailamon วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:20:12:28 น.  

 
อืม ... อ่าน บลอกนี้ ทีไรรู้สึกอยากจะอ่าน เรื่องที่พี่ไกด์ "ชำแหละ" ทุกที ถ้ามีให้ยืมก็ดีเหมือนกัน แฮะ

พลางคิดว่า น่าจะมี มาดากัสการ์ กับความลับในรอยจูบ บ้างแฮะ


โดย: Nutty Professor วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:20:21:42 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่สาวไกด์

ช่วงนี้ขาดแคลนวัตถุดิบสำคัญ(สมองนะค่ะ)ทำให้ไม่มีอะไรจะนำเสนอเลยนะค่ะ คงต้องรอดูว่าเสาร์ อาทิตย์นี้จะกระเตื้องขึ้นมามั่งมั๊ยน้า

สำหรับเรื่องลอนดอน ทีแรกก็คิดว่าเอ๊ะจะเรื่องเดียวกับเล่มที่สองมั๊ยน้า เคยมีคนเอามาอัพในบล็อกให้อ่านนะค่ะ (แต่โอ๋ก็ยังไม่ได้หาซื้อมาอ่านเลย เพราะรู้สึกยังไม่โดน)

แต่ตอนอ่านรีวิวลอนดอนแล้ว ก็รู้สึกว่าน่าจะเศร้าแฮะ พออ่านไล่ลงมาเจอประโยคดี ๆ ด้านล่าง
"การคงอยู่ของคนที่เรารักนั้นมีค่าน้อยนิดเหลือเกิน หากปราศจากการดำรงอยู่ของความทรงจำที่เรามีต่อเขาผู้นั้นแล้ว"ทำให้นึกถึงหนังไต้หวันเกี่ยวกับความรัก ความทรงจำ ความหวัง ใคร ๆ ก็บอกว่าเศร้า แต่ชอบดูนิ สนุกก็สนุก เศร้าก็เศร้า โรคจิตแหง๋ ๆ พักนี้เลยกลายเป็นรวมโหมดหนังและหนังสือแบบเศร้า ๆ

โอมเพี้ยงขอให้วันหยุดนี้พบแรงบันดาลใจในการอัพบล็อกทีเถิดนะ


โดย: oa (rosebay ) วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:20:59:42 น.  

 
ชอบประโยคที่พี่ไกด์ดึงออกมาแต่ละอันจังเลยค่ะ อ่านแล้วได้คิดดีอ่ะ...


โดย: กวางตุ้งหวาน วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:21:28:38 น.  

 
เป็นหนังสือที่ได้มา ตามโปร ซื้อครบ 800 บาท เลือกฟรี 1 เล่มนั้นแหละ (หมายถึงเล่มแรกนะ)

ต้องอ่านแบบละเลียด ....จนป่านนี้ก็เลยยังอ่านไม่จบซะที
อาจเป็นเพราะเราไม่ค่อยชอบอ่านเรื่องสั้นก็เป็นได้ ...และได้ความรู้สึกอย่างเดียวกับคุณสาวไกด์ คือ ....เหมือนอ่านนิยายแปลอารมณ์เหงาๆ ของญี่ปุ่น ...
เอาไว้อ่านจบแล้ว แล้วเราเคยมาเขียนถึงบ้างดีกว่า


โดย: นัทธ์ วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:21:46:49 น.  

 
ชอบลอนดอนฯ มากกว่าเหมือนกันค่ะ โทนเรื่องโดยรวมลงตัวกว่า

ขอสารภาพว่าตรงลูกเล่นที่ชื่อบทของ 8 1/2 เรานึกว่าเป็นข้อบกพร่องในการพิมพ์ค่ะ


โดย: ยาคูลท์ วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:21:57:41 น.  

 
เข้ามากรี๊ดเงียบ ๆ
แล้วก็เดินออกไป



โดย: BeCoffee วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:23:27:57 น.  

 
แวะมาเช็คเรตติ้งอีกครั้ง แล้วเดินตัวสั่น 5 ริกเตอร์จากไปเงียบๆ อิอิ


ป.ล. อยากไปกินทาเกะเทย์ (บุฟเฟต์) ไหม หัวละ 399.-
ร้านอยู่สีลม เสาร์-ทิตย์ มีมื้อกลางวันและเย็น นั่งได้2 ชม.

ดูภาพปลากรอบได้ที่นี่เน้อ
//dunbine.exteen.com/20080626/taketei-buffet


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:23:50:58 น.  

 

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


แวะมาทักทายกันยามเช้านะคะครูเต้ย



โดย: หอมกร วันที่: 4 กรกฎาคม 2551 เวลา:7:38:23 น.  

 
ปกติอ่านรวมเรื่องสั้นเยอะอยู่ค่ะ แต่ไม่ค่อยเอามารีวิวเพราะรักพี่เสียดายน้อง H2O ยังอ่านไม่จบค่ะ เพิ่งอ่านได้ 2 เรื่องก็พอดีมีเล่มนั้นเล่มนี้มาแทรก...แต่แต่ละเรื่องถ้าได้เริ่มต้นแล้วก็ต้องอ่านให้จบ...เพราะถ้าไม่จบมันจะค้างคาใจไงคะ


โดย: แม่ไก่ วันที่: 4 กรกฎาคม 2551 เวลา:8:54:33 น.  

 

ทีแรกนึกว่าเข้าผิดบล็อก เหมือนนัทคุง
พออ่าน quote เอ..ผิดบล็อกจริงนี่หว่า

เอ๊ ตอนท้ายไม่ใช่บล็อกหมีนิ



โดย: อั๊งอังอา วันที่: 4 กรกฎาคม 2551 เวลา:10:51:43 น.  

 


แวะมาทักทายพร้อมของฝากยามเที่ยงค่ะ งุงิ


โดย: Butterflyblog วันที่: 4 กรกฎาคม 2551 เวลา:11:25:35 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณสาวไกด์ ..
อืมมม .. เปิดมาก็โดนเลย ..

ข้อความประทับใจอันแรกกก ..
ชอบอ่ะ .. แต่หนังสือออกแนวอารมณ์หม่นๆเหรอ

ป.ล. แวะมาชวนคุณสาวไกด์ไปเที่ยวเล่นกันต่อที่ยอดเขาค่ะ .. ทริปนี้สวยมากกกก


โดย: บ้านอุ่นรัก วันที่: 4 กรกฎาคม 2551 เวลา:13:12:47 น.  

 

แม่บอกว่า "สัตว์เลี้ยงหมาแมวน่ะ แทนคุณเจ้าของนะ เคยเห็นไหมที่มันรับเอาเรื่องร้ายๆ ไปแทน"

ถ้าเลือกได้เราก็ไม่อยากให้เปี๊ยกหรือย่น(แมว) เป็นโรคอะไรเลย แต่ก็แปลกดี ทั้งคนทั้งหมา ตาเป็นต้อกระจกข้างเดียวกัน แต่หมาเป็นมาก เป็นทั้งสองข้างด้วยเลยมองไม่เห็นแล้ว

อืมม บางทีเราก็คิดนะว่านี่มันเนื้อคู่ของตรูแต่ชาติก่อนหรือป่าวนะ ทำไมเราถึงทำเพื่อหมาตัวนึงขนาดนี้


โดย: อั๊งอังอา IP: 124.120.120.169 วันที่: 4 กรกฎาคม 2551 เวลา:14:13:44 น.  

 
สาเหตุที่พ่อค้าพลอยเยอะ ก็ทั้งเพราะพลอยเยอะ และ คนซื้อ-ขายพลอยเยอะครับ
สาเหตุนำคือ พลอยเยอะ
ที่นี่ ทรัพยากรธรรมชาติยังสมบูรณ์อยู่ครับ ประกอบกับ การบวนการทางธรณีวิทยาที่เป็นลักษณะเฉพาะของที่นี่
ทำให้มาดากัสการ์มี "ทรัพย์ในดิน" มากมายครับ
ทว่า วันหนึ่งก็ต้องหมดไปแน่นอน

ความลับในรอยจูบอาจจะยังไม่ได้
แต่ความลับในรอยแก้มนั้นพอไหว อิอิ

#


โดย: Nutty Professor วันที่: 4 กรกฎาคม 2551 เวลา:16:08:43 น.  

 
อ่านรีวิวแล้วทำให้นึกอยากลองหามาอ่านดูจัง


โดย: Boyne Byron วันที่: 4 กรกฎาคม 2551 เวลา:16:17:13 น.  

 
น่าอ่านจัง


โดย: Toi (Roseshadow ) วันที่: 4 กรกฎาคม 2551 เวลา:16:30:18 น.  

 
...



Happy Weekend.





โดย: The Legendary Midfielder วันที่: 4 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:22:09 น.  

 
อ้อนเคยรีวิว
ลอนดอนกับความลับในรอยจูบหน่ะค่ะ พี่เต้ย

คลิ๊กเลยจ้า


โดย: BeCoffee วันที่: 4 กรกฎาคม 2551 เวลา:20:32:44 น.  

 
"มนุษย์ทุกคนล้วนมีจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวประจำตัว คนทุกคนมีจุดศูนย์กลางแห่งความไหวหวั่นต่อโลกที่มองเห็น ต่อโลกที่คาดเดาไม่ได้ ต่อโลกที่ไม่อาจสัมผัสถึง

ความรักก็คล้ายแผ่นดินไหว เราจะรับรู้ผลเมื่อทุกสิ่งทุกอย่างเคลื่อนผ่านไป
"

ชอบประโยคนี้จังเลยครับปรัชญาตรงใจดีแท้


โดย: Johann sebastian Bach วันที่: 5 กรกฎาคม 2551 เวลา:8:24:04 น.  

 
มาอีกทีๆ

ลืมถามค่ะ..ว่าเคยอ่าน H2O รึยัง

และชอบรึเปล่า

เพราะว่าอ้อนชอบ H2O พอๆ กับลอนดอนเลยค่ะพี่เต้ย



โดย: BeCoffee วันที่: 5 กรกฎาคม 2551 เวลา:10:17:04 น.  

 
เท่าที่อ่านเรื่องแรกโดนกว่านะ

เพราะตรงนี้เอาไปใช้ได้

.....การที่เราทั้งสอง จะได้เป็นคู่รักกันหรือไม่

ไม่มีความสำคัญใดเลย

เพราะผมได้พบคุณแล้วในชีวิตนี้

และนั่น

เป็นสิ่งที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ตลอดกาล.....


โดย: kirofsky วันที่: 5 กรกฎาคม 2551 เวลา:11:00:54 น.  

 
แวะมาสวัสดีวันเสาร์สบาย .. สบายนะคะ



โดย: บ้านอุ่นรัก วันที่: 5 กรกฎาคม 2551 เวลา:14:34:15 น.  

 
เริ่มอยากอ่าน ' ลอนดอนกับความลับในรอยจูบ ' ซะแล้วสิคะ มาจำชื่อเรื่องไว้ก่อน สิ้นเดือนค่อยไปคว้ามาครอง


โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 5 กรกฎาคม 2551 เวลา:16:04:50 น.  

 
การที่เราทั้งสอง จะได้เป็นคู่รักกันหรือไม่

ไม่มีความสำคัญใดเลย

เพราะผมได้พบคุณแล้วในชีวิตนี้

และนั่น

เป็นสิ่งที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ตลอดกาล



โอ้..คุณสาวไกด์ขา
มันช่างเป็นเป็นประโยคเด็ด..ดึงดูดใจจริงๆ
จดรายชื่อไว้..อีกแล้ว..จะได้เสียสตังค์อีกแล้ว


ยังไคยอ่านเลย..ทั้งสองเล่ม
แต่อ่านรีวิวมาจากหลายบล็อก..น่าอ่านเหมือนกันค่ะ
ชอบจัง..แนวที่มันบีบอารมณ์
ไม่ว่าจะหม่นหมอง..หรืออะไรก็แล้วแต่


โดย: nikanda วันที่: 5 กรกฎาคม 2551 เวลา:18:54:10 น.  

 
ชื่อเล่มแรกนี่แบบชวนฝันจริง ๆ ครับ


โดย: เจ้าชายไร้เงา วันที่: 5 กรกฎาคม 2551 เวลา:23:21:27 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: i_nookae วันที่: 6 กรกฎาคม 2551 เวลา:1:52:31 น.  

 
ดอง 8.5 ริกเตอร์อยู่เลยค่ะ ว่าจะหยิบมาอ่านตั้งนานแล้ว แต่ตอนนี้ไม่ค่อยอยู่ในอารมณ์ที่อยากอ่านหนังสือเลย อ่านอะไรก็ไม่จบ


โดย: PinGz (Kai-Au ) วันที่: 6 กรกฎาคม 2551 เวลา:3:31:51 น.  

 
สนใจเล่มที่สองค่ะ ^ ^


โดย: ศรีสุรางค์ วันที่: 6 กรกฎาคม 2551 เวลา:10:24:36 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณสาวไกด์ฯ

ขอบคุณที่แวะไปทักทายที่บล็อกค่ะ เห็นคุณสาวไกด์ฯ บ่อยๆ ในห้องสมุด นานๆ ทีจะแวะมาอ่านบล็อกคุณ แต่ไม่ได้คอมเม้นท์

หนังสือแนว fiction เนี่ย เมื่อก่อนติดพอสมควร แต่หลังๆ มือตกไปเยอะ ไม่รู้เพราะว่าจินตนาการมันตกไป หรือว่าชีวิตมันมีแต่เรื่องเครียดก็ไม่รู้ ก็เลยหันไปอ่านโน้น นี่ นั่น แบบมั่วไปหมด หาแนวตัวเองไม่ได้

ฝากหนังสือเล่มนี้ไว้ให้คุณสาวไกด์ และเพื่อนๆ ว่า "อย่า" ริอ่านซื้อมาอ่านโดยเด็ดขาด อิอิ

//www.pantip.com/cafe/library/topic/K6721307/K6721307.html


โดย: CooKiiE วันที่: 6 กรกฎาคม 2551 เวลา:12:40:25 น.  

 
"การคงอยู่ของคนที่เรารักนั้นมีค่าน้อยนิดเหลือเกิน หากปราศจากการดำรงอยู่ของความทรงจำที่เรามีต่อเขาผู้นั้น"

รู้สึกสะดุดกับประโยคนี้มากๆครับ เพราะเร็วๆนี้ได้รับรู้เรื่องราวของหนังที่ชื่อว่า Away from her ที่เป็นเรื่องราวของสามีภรรยาที่อยู่กันมายาวนานคู่หนึ่ง แต่วันหนึ่งตัวภรรยากลับป่วยเป็นโรคอัลไซเมอร์ ทำให้เธอค่อยๆลืมเรื่องราวทุกอย่างแม้แต่สามีตัวเอง

สำหรับผมแล้วมันเป็นพล็อที่จี๊ดมากๆเลยครับ (ยังไม่ได้ดูแต่ "อยาก" มากๆ)

อ้อ เคยเห็นคุณหมีชุนรีวิวเรื่องนี้มาครั้งหนึ่งแล้ว ว่าจะไปหาซื้ออยู่เหมือนกัน แต่ลืม ขอบคุณที่ทำให้นึกออกนะครับ


โดย: แฟนผมตัวดำ วันที่: 6 กรกฎาคม 2551 เวลา:20:51:41 น.  

 

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


หวัดดียามเช้าวันทำงานแรกของสัปดาห์นะจ๊ะ



โดย: หอมกร วันที่: 7 กรกฎาคม 2551 เวลา:8:26:38 น.  

 
เล่มแรกนี่อ่านจบแล้วจะหิวมั้ยอ่ะคะ คุณสาวไกด์
แบบละครเกาหลี วิท ยู ฮี อ่ะ
อันนั้นดูไปท้องร้องไปเลย
ทรมานชะมัด เหอ เหอ เหอ


โดย: หัวใจสีชมพู วันที่: 7 กรกฎาคม 2551 เวลา:8:37:41 น.  

 
แวะทักทายวันจันทร์จ้า มีความสุขมากๆน่ะค่ะ

ปรกติไม่ค่อยได้อ่านหนังสือแบบนี้เท่าไหร่ อ่านนิตยสารเป็นส่วนใหญ่น่ะค่ะ แต่ขอบคุณที่นำมาฝากกันน่ะค่ะ


โดย: มาเรีย ณ ไกลบ้าน วันที่: 7 กรกฎาคม 2551 เวลา:10:34:11 น.  

 


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 7 กรกฎาคม 2551 เวลา:12:04:54 น.  

 
แวะเอาดอกไม้มาฝากจ้า



โดย: บ้านอุ่นรัก วันที่: 7 กรกฎาคม 2551 เวลา:13:19:39 น.  

 
...


ไปดูคอนเสิร์ตมาน่ะ พี่เต้ย

เดี๋ยวไว้อัพบล็อกหน้าเน้อ


(น่าจะสัก พฤหัส หรือ ศุกร์ ถ้าไม่ติดงาน)



โดย: The Legendary Midfielder วันที่: 7 กรกฎาคม 2551 เวลา:13:33:41 น.  

 
ป่าวมีความรักหลากหลายนะคะ

คนเดียวนั่นล่ะค่ะแต่หลายรสเท่านั้นเอง

เป็นหมีขี้เบื่อน่ะ อ้อแล้วที่เลิกขาวก็เพราะนกที่ไม่มีเสียงเกี่ยวก้อยกับหมีไปเวียตนามแบบสมบุกสมบันมาก
เครื่องบินมีแต่แม่นกอยากนั่งรถสองแถวปุเลงๆ
พาหมีปุเลงจากด่านเดียนเบียนฟูไปเรื่อยๆ จนตัวนุ่มนิ่มและสีผิวเปลี่ยนแปลง


โดย: นกที่ไม่มีเสียง วันที่: 7 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:03:31 น.  

 


แวะมาเสริฟกาแฟคะ
ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ งุงิ


โดย: Butterflyblog วันที่: 7 กรกฎาคม 2551 เวลา:19:30:16 น.  

 
+ พี่ขอญาตแวะมาตอบคำถามที่ครูเต้ยสงสัยในบล็อกนายโอ๊ต (แฟนผมฯ) นะครับ ... เกาะซานโตรินี่ เป็นเกาะท่องเที่ยวระดับอินเตอร์ของประเทศกรีซครับ อยู่ในทะเลอีเจียน ซึ่งเป็นทะเลย่อยของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน อีกเกาะนึงที่ดังน้อยกว่าหน่อยชื่อ ไมโคนอส (อ่านงี้มั้ง) ซึ่งเทียบแล้วก็คงประมาณ ภูเก็ต - สมุย ของบ้านเรานั่นเอง ที่ชาวต่างชาติส่วนใหญ่จะรู้จัก

+ ซานโตรินี่ จะเด่นตรง เค้าจะให้บ้านบนเกาะทาสีขาวเท่านั้นครับ แล้วทะเลแถบนั้นไม่รู้เป็นไง น้ำจะสีฟ้าอมน้ำเงินจัดมั่กๆ เวลาถ่ายรูปออกมา มันเลยตัดกันสวยสุดๆ เลยไงครับ ... บ้านสีขาว ไล่ลดหลั่นกันไปบนเนินเขา บนยอดเขาเป็นกังหันลม ด้านล่างเป็นน้ำทะเลสีเข้มอ่า


โดย: บลูยอชท์ วันที่: 7 กรกฎาคม 2551 เวลา:19:41:46 น.  

 
ตั้งใจว่าจะเข้ามาตอบเรื่องที่ตั้งเกาะซานโตรินี่ก็พอดีคุณเพื่อนวินเข้ามาตอบแทนให้แล้วเรียบร้อย ซึ่งก็ดี เพราะถ้าผมตอบเองคุณครูเต้ยก็คงจะรู้แค่ว่ามันอยู่ที่กรีซแค่นั้น (อยากไปแต่รู้น้อย)


โดย: แฟนผมตัวดำ วันที่: 7 กรกฎาคม 2551 เวลา:22:24:33 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมนะคะ เป็นมือใหม่อยู่ค่ะ หุหุ
ชอบอ่านหนังสือเหมือนกันเลยค่ะ ยินดีที่รู้จักค่า


โดย: amp (amp_joe ) วันที่: 8 กรกฎาคม 2551 เวลา:0:30:05 น.  

 
สนใจสองเล่มเลย เพราะคุณแพนด้าเคยพูดถึงไว้ อยากอ่านเหมือนกันค่ะ ไปซื้อที่ไหนดีคะ

อ๋อย เรื่องแรกเป็นสาวเกาหลีมาเอี่ยวอีกแล้ว พักนี้เจอตัวละครเกาหลีเยอะนะเนี่ย ทั้งหมดมาในแนวโรแมนติกันหมดเลย เรื่องนี้ด้วยเหรอเปล่าค่ะ ขัดใจตะหงิดๆ


โดย: TaMaChAN (narumol_tama ) วันที่: 8 กรกฎาคม 2551 เวลา:0:33:15 น.  

 
เรื่องแรกเป็นแนวที่เราชอบเลย แนวๆ คนไทยที่ไปใช้ชีวิตอยู่ต่างแดนเนี่ย ถ้าทำเป็นละครต้องไม่พลาดที่จะดูทุกที


โดย: LEE (lyfah ) วันที่: 8 กรกฎาคม 2551 เวลา:1:29:26 น.  

 
ไม่เคยอ่านเลยค่ะ ทั้งสองเล่ม น่าสนใจดีนะคะ แต่คงต้องรอกลับไทยก่อน เพราะไม่มีขายอ่ะแถวนี้


โดย: BeachBum วันที่: 8 กรกฎาคม 2551 เวลา:8:21:49 น.  

 


โดย: sawkitty วันที่: 8 กรกฎาคม 2551 เวลา:8:35:28 น.  

 

ตามมาจากบล็อกคุณแฟนผมฯ เพิ่มเติมแบบไม่ได้ค่าโฆษณา นิยายของคุณ Clear Ice มีเล่มนึงที่เกิดเหตุ ที่แถบเกาะซานโตรินี่ มันสวยมากกกกก สาวเต้ย


โดย: อออ (อั๊งอังอา ) วันที่: 8 กรกฎาคม 2551 เวลา:9:14:06 น.  

 
เข้ามาตอบเรื่องหนังสือ ดอกไม้แด่อัลเกอร์นอนค่ะ
เค้าเขียนไว้ในปกในว่า ผลิตและสร้างสรรค์โดย SciFi ในเครือบริษัท เอ.อาร์.อินฟอร์เมชัน แอนด์ พับลิเคชัน จำกัด ค่ะ
น่าจะยังพอหาซื้อได้นะคะ

เสริชเจอในเว็บซีเอ็ดที่นี่ค่ะ
//www.se-ed.com/eShop/Book/BookDetail.aspx?No=9789749328835&TypeMCode=BK&ProdMCode=%E0%B8%A7%E0%B8%93

หรืออ่านจากลิงก์ที่คุณแม่ไก่แปะไว้ที่บล็อกศรีสุรางค์ก็ได้
^ ^


โดย: ศรีสุรางค์ วันที่: 8 กรกฎาคม 2551 เวลา:9:43:26 น.  

 
...



พี่เต้ย

วีวี่ มันร้านเบเกอรี่ มะช่ายเหรอครับ?

แล้วพี่จะไปกิน วีวี่ ต่อด้วยเค้ก ถ.พระอาทิตย์ อ่านะครับ?





โดย: The Legendary Midfielder วันที่: 8 กรกฎาคม 2551 เวลา:11:24:12 น.  

 


แวะมาเสริฟกาแฟค่ะ


โดย: Butterflyblog วันที่: 8 กรกฎาคม 2551 เวลา:11:34:09 น.  

 


โดย: katoy วันที่: 8 กรกฎาคม 2551 เวลา:15:18:46 น.  

 

มาเมียงๆ มองๆ ดูหนังสือจ้า




โดย: กำปงพิราเทวี วันที่: 8 กรกฎาคม 2551 เวลา:15:46:31 น.  

 

อะฮุๆ หน้าแตก จำผิดวุ้ย คาปรีน่ะล่ะ
ซานโตรินี่มันอีกเรื่องหนึ่งที่จำไม่ได้ว่าชื่อเรื่องอะไร ใครเขียน ว่าแล้วก็อายม้วนออกไป..


โดย: อั๊งอังอา IP: 124.120.115.41 วันที่: 8 กรกฎาคม 2551 เวลา:15:57:43 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณสาวไกด์ ..

วันนี้สบายดีนะคะ ..

เก็บดอกไม้มาฝากเช่นเดิมค่ะ ..

เพิ่มความหวานให้หัวใจนะ อิอิ ..



โดย: บ้านอุ่นรัก วันที่: 8 กรกฎาคม 2551 เวลา:16:10:56 น.  

 
...



พี่เต้ยยยยย...


ผมนั่งเสิร์ชรูป love letter มา (หายากเป็นบ้า )
สำหรับประกอบบล็อกต่อๆไปที่โดน พี่วิน แท็กเรื่องรูปอ่ะครับ

จนมาเจอกับ link นี้อ่าพี่

//tieba.baidu.com/f?kz=359560650

น้ำตาไหลพรากเลย

ฟูจิอิ อิทสึกิ






โดย: The Legendary Midfielder วันที่: 8 กรกฎาคม 2551 เวลา:16:35:07 น.  

 
เดือนหน้า มีวันเกิดของแมวสามตัว

เราจึงจัด theme กินแหลกกันเอาไว้ว่า
"เสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวไม่ได้ แต่แมวสามตัว นอนก่ายกันสบาย" (ชื่อยาวสองกิโลกว่าๆ)

ปล.1 เรื่องสีชัง ค้างได้นะ มีบ้านพัก ราคาตั้งแต่สามร้อย-หกเจ็ดร้อย แต่เราคงค้างไม่ได้เพราะวันอาทิตย์ต้องทำงานง่ะ แงๆ (ว่างแค่เสาร์)
ปล. 2 ไปดู Red Cliff กันไหมโฮก ติดตามรายละเอียดได้ที่บ้านแมวพันปี ห้องสมคบคิดเฉพาะ VIP จ้า


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 8 กรกฎาคม 2551 เวลา:18:32:10 น.  

 
ปิ๊งป่อง

เคหะวัตถุ เข้ารอบ 9 เล่มสุดท้าย
ดีใจจังนะคะ


โดย: BeCoffee วันที่: 8 กรกฎาคม 2551 เวลา:20:07:03 น.  

 
เอ่อ... จะเข้ามาบอกครูเต้ยว่าผมไม่ได้เป็นแฟนกับคุณวินนะครับ


โดย: แฟนผมตัวดำ วันที่: 8 กรกฎาคม 2551 เวลา:21:31:52 น.  

 
แวะมาทักทายกั๊บ ไม่ได้เข้ามาซะนาน ไม่รู้พี่เต้ยลืมน้องคนนี้ไปหรือยัง

แต่น้องคนนี้ยังคิดถึงพี่เต้ยนะคับ


โดย: เปิ้ลพี (fat_louie ) วันที่: 8 กรกฎาคม 2551 เวลา:23:42:23 น.  

 
ชอบหนังสือของคุณอนุสรณ์เหมือนกันครับ

หนังสือ เคหสถาน ของเขาได้ชิงซีไรท์ปีนี้ด้วยนะครับ


โดย: ฟ้าดิน วันที่: 9 กรกฎาคม 2551 เวลา:5:22:07 น.  

 
เธ”เธญเธเน„เธกเน‰เนเธ”เนˆเธญเธฑเธฅเน€เธˆเธญเธฃเนŒเธ™เธญเธ™ (เน€เธ„เธขเธญเนˆเธฒเธ™เธชเธกเธฑเธขเน€เธ›เน‡เธ™เน€เธฃเธทเนˆเธญเธ‡เธชเธฑเน‰เธ™เนเธ›เธฅเธ„เนˆเธฐ เธ‚เธญเธ‡เนƒเธซเธกเนˆเนƒเธŠเน‰เธงเนˆเธฒ เธญเธฑเธฅเน€เธเธญเธฃเนŒเธ™เธญเธ™ เนเธ•เนˆเธˆเธฃเธดเธ‡เน† เน„เธกเนˆเธฃเธนเน‰เธ„เธงเธฃเธญเนˆเธฒเธ™เธงเนˆเธฒเน„เธ‡เธ”เธต) เน€เธจเธฃเน‰เธฒเธกเธฒเธเน†

เธ•เธฒเธก เธญเธ™เธธเธชเธฃเธ“เนŒ เธกเธฒเธˆเธฒเธเน€เธฃเธทเนˆเธญเธ‡เน€เธ‚เน‰เธฒเธฃเธญเธšเธ‹เธตเน„เธฃเธ•เนŒ เธ™เนˆเธฒเธชเธ™เนƒเธˆเนเธฎเธฐ...


โดย: quin toki IP: 202.142.193.15 วันที่: 14 กรกฎาคม 2551 เวลา:10:38:25 น.  

 
ชอบหนังสือและนิทานของคุณอนุสรณ์



มาดูเล่นค่ะ


โดย: เฟร์น IP: 118.172.128.95 วันที่: 1 ธันวาคม 2551 เวลา:18:41:54 น.  

 
สนุกดีค่ะชอบมากมากมากมากมากมากมากมากมากมาก


โดย: แตงโม IP: 118.172.128.95 วันที่: 1 ธันวาคม 2551 เวลา:18:45:01 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#15


 
สาวไกด์ใจซื่อ
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 201 คน [?]




ชอบอ่านหนังสือและดูหนังค่ะ ตอนนี้ทำงานด้านการท่องเที่ยวอยู่ นิสัยดีบ้างร้ายบ้าง แล้วแต่สภาวการณ์และคนที่เจอ


เนื้อหาและรูปภาพทั้งหมดในบล็อกสงวนลิขสิทธิ์ตามกฎหมาย ไม่อนุญาตให้นำไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของบล็อก


ติดต่อเจ้าของบล็อกได้ที่ theworpor@yahoo.com
หรือ
https://www.facebook.com/saoguide






Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2551
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
3 กรกฏาคม 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add สาวไกด์ใจซื่อ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.