เมื่อยืนอยู่ทาง..สองแพร่ง

อันนี้ต้องนึกกันยาวหน่อย หลายๆอย่างที่แบบ'แรก แรก' (first) ก็บังเกิดในตอนนี้ ไม่ว่าจะมาอยู่ต่างแดนครั้งแรก มีความสัมพันธ์อย่างจริงจังครั้งแรก มีรถของตัวเองครั้งแรก ทำกับข้าวเองครั้งแรก(อันนี้อาจช้าหน่อยสำหรับใครบางคนหรือหลายๆคน) ไปดิสนีย์เป็นครั้งแรก อกหักอย่างจริงจังครั้งแรก (สมัยเด็กๆอกหักเล่นๆ เราไม่นับ) ทำงานอย่างจริงจังครั้งแรก และก็อีกหลายๆอย่างนับกันไม่ถ้วน

ช่วงทางสองแพร่งว่าเป็นช่วงเหมาะสุดที่จะเอาไปทำหนัง เพราะdramaมันเยอะ ชีวิตไม่มีน่าเบื่อ ในแต่ละเดือนมีครบหมดทุกรส ไม่ว่าจะยิ้ม หัวเราะ ร้องไห้ โกรธ โมโห เศร้าใจ เสียใจ ดีใจ อิจฉา ริษยา ร่วมทุกข์ ร่วมสนุก ความรู้สึกนี่ปรับแทบไม่ทัน เพราะเยอะเหลือเกินประดังกันเข้ามา อย่างว่าคนหนุ่มคนสาวเลือดมันไหลเร็ว ชอบก็ชอบมาก เกลี่ยดก็เกลี่ยดมาก รู้สึกอะไร x 3 อีกอย่างอันนี้ชอบนัก..ไม่ค่อยรู้อะไร แต่ตัวกู..ของกู เรารู้ดีที่สุด :)) ถ้าจะเปรียบทางพุทธศาสนา ต้องว่าเป็นบัวอยู่ในตม แหงนมองขึ้นดูท้องฟ้าผ่านผิวน้ำ แล้วให้นึกว่าเออ..กูนี่แหละอยู่ใกล้ฟ้าสุด บางทีที่ว่า Ignorance is a bliss. อาจจะจริง เสียแต่ช่วงอย่างนั้นอยู่ไม่ยืด

แต่..ก็ใช่ว่ามันจะเลวร้ายไม่ดีไปซะหมด เพื่อนที่รู้ใจ คนที่สนิท คนที่คบหากันเป็นระยะยาววว ก็ได้มาจากช่วงนี้แหละ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคนโง่สองคนหรือสามหรือสี่หรือห้า...มารวมกัน แล้วมันเลยมีความสุขดี เพราะไม่มีใครรู้มากไปกว่าใคร

ทางสองแพร่ง ทางมันมีแค่สองให้เลือก ตัวเลือกน้อย ยังมีส่วนประกอบในชีวิตไม่เยอะ เอาเข้าจริงๆ หลายๆอย่างซับซ้อนน้อยกว่าตอนนี้อีก แต่ความไม่รู้ ทำให้เรื่องง่ายกลายเป็นยาก เรื่องสนุกกลับเป็นทุกข์ เรื่องน่าดีใจกลับเสียใจ มัน..แปลกแต่จริง

Create Date : 17 มกราคม 2554 Last Update : 17 มกราคม 2554 5:09:52 น. Counter : 568 Pageviews.		1 comments
Share Tweet