หนังสือไทย ภาคสอง

สารพัดวิธีกิ๊กฝรั่ง โดย ลินดา เค
เล่มนี้ตั้งใจซื้อมา ไม่ใช่ตั้งใจจะเอาไว้กิ๊กฝรั่งหรอก เพียงแต่อยากรู้ว่าเขาเขียนอะไรกันออกมา ถึงได้ทำออกมาเป็นหนังสือได้ จริงๆ แรงจูงใจเบื้องหลังคือ เป็นลู่ทางเผื่อตัวเองจะเขียนเป็นหนังสือออกมาบ้าง ((จะได้มีโอกาสเกิดเป็นนักเขียนกับเขาซะที))

อ่านแล้วก็คิดว่า เราน่าจะเขียนเป็นเล่มได้เหมือนกันนา มีสำนักพิมพ์ไหนจะสนใจหรือเปล่า วัตถุดิบที่จะเขียนก็มีพอสมควร จะเอาดิบแค่ไหนก็ด้ายยย

นาฬิกาบอกเวลา ทิศตะวันตก โดย บุษดี งามภักดีพาณิช
หนังสือเล่มนี้สอนให้รู้ว่า ตั้งชื่อหนังสือเท่ห์ๆก็ขายได้ เพราะที่ซื้อส่วนหนึ่งเพราะชื่อหนังสือ เป็นหนังสือเล่มขนาดสี่เหลี่ยมจัตุรัส ขนาดพกพาสะดวก โดยเฉพาะเวลาขึ้นรถเมล์แล้วได้นั่ง เอาไว้อ่านกันนั่งหลับเกินป้าย..ดีนักแล

เนื้อหาในแต่ละบทแต่ละเรื่องอาจไม่มากมาย แต่นั่นไม่ใช่จุดขาย จุดเด่นมันอยู่ที่การจัดรูปแบบข้อความในเชิงกราฟฟิคให้ออกมาน่าสนใจ และในหลายๆตอนสอดคล้องกับเนื้อเรื่อง(ที่อาจดูไม่มากนัก)

อ่านแล้วต้องนั่งจ้องวิธีจัดเรียงเรื่อง ข้อความ และตัวหนังสืออยู่พักนึง แล้วก็อื้งซักเล็กน้อย แล้วอาจจะได้อรรถรสในหนังสือมากขึ้น...ถ้าเข้าถึง

ผู้ใหญ่วันมะรืน โดย หลานชาย
อีกละ หนังสือตั้งชื่อเก๋อีกเล่ม คนเขียน'หลานชาย' หลานชายใครไม่ยักบอก อ่านแล้วชอบบบ ว่าเขาเขียนดีนะ จากข้อมูลที่หามา ทำให้มารู้ทีหลังว่าคนเขียนเด็กมากเลย..ซัก 20-21 ได้มั้งในตอนนั้นนะ

แต่ละตอนเขาจะใช้สุภาษิตหรือคำพูดแบบไทยๆมาเป็นชื่อบท เช่น เด็กเมื่อวานซืน ตามหลังผู้ใหญ่หมาไม่กัด ความารู้ท่วมหัว เอาตัวไม่รอด

ที่ชื่นชอบคือ เขาจะตีความสุภาษิตหรือคำพูดนั้นในแบบฉบับในแบบความคิดอันแปลกแหวกแนวของเขาเอง ว่าส่วนนึงที่ทำให้อ่านสนุก คือ คนเขียนรู้จักใช้ภาษาสื่อที่เข้ากับสไตล์ทางความคิดของเขา อ่านแล้วมันเลยเออ..ลื่นไหล สนุกไปด้วย ว่าคนเขียนค่อนข้างมีพรสวรรค์นะ

ลิ้นชักนักเดินทาง โดย ศุ บุญเลี้ยง
สารภาพเลยว่าเล่มนี้ซื้อเพราะชื่อคนเขียน ส่วนตัวชอบศุ บุญเลี้ยง นะ มีอัลบั้มเพลงสองชุดที่เขาทำออกมา ฟังแล้วก็ชอบ เพลงสไตล์เขาเนี่ย แต่..แต่อ่านหนังสือเขาแล้ว มันให้น่าเบื่อซะจริงๆ ว่าไม่มีอะไรน่าสนใจน่ะ คล้ายๆพร่ำๆบ่นๆยังไงก็ไม่รู้

อ่านตอนอยู่บนเครื่องบิน คือ อ่านเพราะเบื่อที่จะหลับ แต่อ่านแล้วมันกลับจะทำให้หลับซะจนได้

ความน่าจะเป็น โดย ปราบดา หยุ่น
ต้องอ่านเพราะเห็นว่าได้รางวัลซีไรท์ปี 2545 จะได้ดูว่าสมควรไหมกับรางวัลนี้เนี่ย อ่านแล้วคิดว่าที่กรรมการให้น่าจะเพราะความคิดสร้างสรรค์ในการสร้างเรื่องนะ การสร้างเรื่อง การเขียนเรื่อง ว่ามันแปลกแตกต่างไปจากเรื่องที่สร้างและเขียนแบบไทยๆน่ะ

การใช้ภาษา..จะว่ายังไงดี คือ ถ้าเราไปเทียบกับพวกวรรณกรรมไทย อย่างม.ร.ว.คึกฤกษ์ ปราโมช หรืออย่างสุวรรณี สุคนธา อะไรระดับนั้น จะว่าไม่ถึงขั้นก็ดูไม่ยุติธรรมอย่างไรอยู่ เพราะส่วนหนึ่งว่ามันเป็นงานเขียนคนละแบบกันน่ะ เอาเป็นว่าใครที่ชอบสไตล์แบบคนรุ่นใหม่หน่อย คงจะอ่านความน่าจะเป็นแล้วพอใจโดยไม่รู้สึกขัดจนเกินไป

เดินอย่างปุ๊ โดย ปุ๊ กรุงเกษม
เล่มนี้เริ่มมาจากดูหนังเรื่อง 2499 อันธพาลครองเมือง เห็นมีการกล่าวถึงปุ๊ เลยเกิดสนใจหาหนังสือมาอ่านเพื่อดูว่าตามในหนังเนี่ยมันจริงแค่ไหนอย่างไร

ในหนังสือมันไม่ได้ดุเดือดเลือดพร่านมากอย่างในหนังนะ ชอบที่ในหนังสือมีภาพของจริงในสมัยนั้นให้ดูด้วย แล้วถึงได้รู้ว่าเขาแต่งกับแหวน ฐิติมา สุตสุนทร

Create Date : 26 มกราคม 2550 Last Update : 26 มกราคม 2550 9:18:43 น. Counter : 787 Pageviews.		5 comments
Share Tweet