Group Blog
 
<<
มีนาคม 2549
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
7 มีนาคม 2549
 
All Blogs
 
นิราศพัทยา

หนีไปเที่ยวพัทยามา 2 วัน มีแต่นิราศกลับมาฝาก

@นิราศเล่าชาวสวนชวนสนุก
พัทยาจ๋ามาเถิดเราจะบุก
ปล่อยความทุกข์ทิ้งลงทะเลไป
@ทะเลงามน้ำฟ้าเวลาค่ำ
สนุกล้ำค่ำนี้ช่างสดใส
เจ้าของสวนชวนร้องก้องหัวใจ
บอกรักให้ได้ยินถึงถิ่นเล
@อาทิตย์ลาลับฟ้าหาเพื่อนก่อน
ค่อยจากจรแห่แหนแสนสรวลเส
ห้าโมงครึ่งถึงนัดไม่รวนเร
เจอเอเคหนูนาคอหนังไทย
@กับคณะชะอำอีกคันรถ
ช่างงามงดหมดจดแสนสดใส
มีติ๊กซี่โชคดีฯแล้วนั่นใคร
น้องยิ้มแย้ม+แนนไงไปด้วยกัน
@ผู้ก่อการซุปเมมกับพี่อ้วน(98)
ชาวซุ่มสวนล้วนสนุกกันสุขสันต์
พลพรรคพร้อมหน้ามาครบครัน
รีบเดินทางเร็วพลันในทันใด
@โบนันซ่าขับรถตามรถตู้
ไปเป็นคู่ นั่น! Wish มาจากไหน
แทรกกลางมาแล้วยังไล่เปิดไฟ
รักนะ..จุ๊บจุ๊บ วางไว้ให้งงงัน
@ป้ายสว่างสวยงามในความสลัว
Wishเลยมัวแต่งงเลิกหุนหัน
รีบปิดไฟที่เปิดไล่แทบไม่ทัน
พร้อมงงงันเป็นอะไรมากไหมเธอ?
@พอสองทุ่มกลุ่มสวนเริ่มชวนบุก
พาสบอยกุ๊กแพลมแพลมนำเสนอ
แล้วนางฟ้าก็มากับเพื่อนเกลอ
พร้อมแบนเนอร์สวยงามของพวกเรา
@อยู่ผับรูท 999 กับชาวสวน
ให้คิดหวนครวญหาคนอยู่เฝ้า
ถึงตัวอยู่แต่ใจไปกับเรา (ใช่ไหม)
ขออย่าเหงาเศร้าสร้อยน้อยใจเลย
@ภายในผับต้อนรับเราอบอุ่น
งานไม่วุ่นทีมงานไม่นิ่งเฉย
ไม่เหมือนผับอันเก่าที่เราเคย
ไม่ละเลยลูกค้าน่ารักจัง
@ก่อนคอนเริ่มขอเคลิ้มน้องโมก่อน
ใจพี่อ่อนให้น้องและวงข้างหลัง
มีกองทัพดอกไม้บ้าพลัง
ร้องเต้นเล่นตามสั่งได้อย่างใจ
@เพลงที่ร้องขอบอกว่ามันส์โคด
เพลงสุดโปรดโยกจนคนสงสัย
เต้นจนแทบไม่ได้พักหายใจ
เหนื่อยบ้างไหมไม่รู้ตรูจะมันส์
@เพลงถูกใจมอบให้พี่ยิ้มแย้ม
เพลงนี้แถมแจ่มแจ้งแจงพี่ฉัน
สี่สิบแจ๋วใครแซวเดี๋ยวโดนยัน
พร้อมใจกันมอบให้พี่ทั่วทุกคน
@แมงกะพรุนจบไปใจพี่เศร้า
แต่ไม่เหงาโคโยตี้นี่น่าสน
น้องเจแปน โซเฟีย งามหน้ามน
อวบอึ๋มล้นสนใจในหนูนา
@โจว่านมายขายเพลงในอัลบั้ม
นางงามจำไม่ได้ต้องค้นหา
เก็บตกที่พี่น้องเล่ากันมา
ดีที่ได้นางฟ้าโพสให้ดู
@พาสบอยกุ๊กออกมาร้องเพลงคี่
มาดูคลิปอีกทีเหมือนเพลงคู่
เพลงพี่เจก็ใครมันจะไปรู้
ได้เปิดหูฟังเพลงที่เฝ้ารอ

@แล้วก็ทิ้งบอยไว้ให้บอกกล่าว
ถึงเรื่องราวความในใจที่อยากขอ
ว่าใจเรียกเธอที่รักแค่นั้นพอ
ไม่เคยท้อแม้ต้องเก็บไว้ในใจ
@เรามาบอกรักพาสให้ก้องผับ
ยูฯสดับรับฟังเราบ้างไหม
หรือได้ยินแต่ยังไม่สนใจ
เราต้องทำอย่างไรถึงจะพอ
@เพลงขอหอมพร้อมเล่นเต้นดุ๊กดิ๊ก
ช่างน่ารักน่าหยิกเสียจริงหนอ
ไม่เสียแรงที่เรามาเฝ้ารอ
ลึกเข้าไปนี่ก็ใจละลาย
@แล้วมาถอดเสื้อลูบอะไรนี่
หรือจะแกล้งให้พี่ใจสลาย
รู้บ้างไหมหัวใจพี่จะวาย
ได้ท่าร้ายกว่านี้ก็คงดี
@เพลงต่อไปขึ้นแล้วขอมือขวา
ไม่รอช้าชูมือไม่ถอยหนี
ใจโทรมๆอินจริงๆกับเพลงนี้
ข้ามไปที่ซอมบี้ดีกว่านาย
@ว้าย!ดีใจมีฝรั่งมาชมน้อง
เผื่อจะลองโกอินเตอร์ไม่เสียหลาย
ร้องได้ใจจริงๆเหมือนลืมตาย
น้องปีนป่ายลำโพงไม่เกรงใจ
@ข้ามใครไปหลายคนต้องขอโทษ
อย่าเคืองโกรธเพราะพี่จำไม่ได้
ใจนักเลงสองรักแล้วอะไร
อ๋อหัวใจมีปีกติดโบยบิน
@เพลงสุดท้ายพี่ชายออกมาเต้น
เห็นคุยเล่นสองคนแต่ไม่จิ้น
แม้จะมาลูบพุงเราก็ชิน
จะไม่อินอีกแล้วกลัวแห้วไง
@คอนเสิร์ตจบแต่เราไม่ยอมจบ
ยังนัดพบรวมกันยังอยู่ไหว
ดูคลิปอีกหลายรอบเพราะชอบใจ
จนหลับไปอยู่หน้าทีวีเอย



Create Date : 07 มีนาคม 2549
Last Update : 7 มีนาคม 2549 14:07:57 น. 4 comments
Counter : 505 Pageviews.

 
ดีค่า แวะมาหลายรอบแล้ว

บล็อกเปิดให้เข้าชมซะทีนะคะ


สงสัยพี่นางงามจะรักกลอนเป็นชีวิตจิตใจเลยนะคะเนี่ย


โดย: ชอนึน วันที่: 7 มีนาคม 2549 เวลา:14:15:26 น.  

 
พี่นางงาม อัพบล็อกได้แล้วหนา

เด๋วนึนจามาเยี่ยมบ่อยๆอ่ะค่ะ


โดย: ชอนึน วันที่: 14 มีนาคม 2549 เวลา:15:10:10 น.  

 
เหมือนเราเลยอ่ะ อ่านแล้วอยากร้องไห้จังเลย อื่อ..อ.อ.อ.อ... มันเศร้า เน้อ ตลกด้วย


โดย: bambu IP: 58.147.48.105 วันที่: 2 มกราคม 2551 เวลา:22:37:17 น.  

 
ขอแนะนำ ร้านอีก ร้านนึงค่ะ อยู่ในใจเราตลอดเลย


แนะนำร้านอาหาร พัทยา ร้านอาหาร ปูสดมาก (นามสมมุติ)
ชายหาด จอมเทียน

ได้ยินว่าเป็นร้านอาหารชื่อดัง เลยขอลองสักหน่อย
สั่งอาหารไปมากมาย อาหารจานแรกก็ถูกยกมาเสริฟ แต่กินไปสามสี่คำ แมลงวันเยอะมากๆ ต้องคอยใช้มือโบกไล่แมลงวันตลอดเวลา ถามพนักงาน ว่าทำไมแมลงวันเยอะขนาดนี้ เค้าบอกว่า “นี่เป็นหน้าแมลงวันให้ทำใจ”
ปัดไปได้สักพัก อาหารที่สั่งทยอยมา กองทัพแมลงวันก็เริ่มมาก ขึ้นเรื่อยๆจนน่ากลัว เริ่มรู้สึกว่ามือเดียวปัดไม่พอ ปัดทางซ้าย ทางขวาก็มา ปัดไม่ทัน สู้กับมันไม่ไหว ปัดกันจนเหนื่อย ก็ไร้ประโยชน์ แมลงวันพากัน ตอมลงไปในอาหารอยู่ดี นึกถึงหนอนแมลงวัน เลยต้องปลง รับประทานไม่ลง

เจ้าของร้านบอกว่า “คุณต้องทำใจ คนไทยกับแมลงวันเป็นของคู่กันไม่มีใครเอาชนะธรรมชาติได้ ”????

“คุณดูทำไมโต๊ะอื่นเค้ายังกินกันได้ ผมเปิดร้านมา สามสิบกว่าปีแล้ว”

เออจริง ด้วย …

หันไป มองโต๊ะอื่นเขา กินกันอย่างเอร็ดอร่อย เลยสงสัยว่าทำไมมันบุกมา
ตอมแต่โต๊ะเรา เราลอง เดินเข้าไปดูใกล้ๆ พระเจ้าช่วย !!! เห็นชัดๆว่า เค้านั่งกินกัน ท่ามกลางหมู่แมลงวันที่ตอมอาหาร เราเอามือไปโบกที่อาหารเค้า ฝูงแมลงวันก็บินฮือ ออกมาจากอาหารที่เค้ากำลังกินกันอยู่

ดีใจจังนึกว่า เราโดนอยู่โต๊ะเดียว -_-!

ตกลงนี่ เราบ้า หรือ พวกเขา เมา กันแน่ หรือเป็นเพราะตอนนั้นมีกันอยู่แค่สอง สาม โต๊ะ แมลงวันเลยรุมกันเป็นพิเศษ ถ้าเราโชคดี มาในวันที่มี ลูกค้าหลายๆโต๊ะ คงจะช่วยแชร์ๆ แมลงวัน กันไป คนละ สิบ ยี่สิบตัว

แต่ที่แน่ๆ เราไม่กล้ากินอาหารที่มีแมลงวันตอมมากมายขนาดนั้น ถ้าคุณ คิดว่าสี่ห้าตัว คุณกำลังคิดผิด เพราะมันมีเป็นร้อย แล้วในครัวจะขนาดไหนเนี่ย
เจ้าของร้านบอกว่า “คุณช่วยบอกวิธีกำจัดแมลงวันให้ผมหน่อย ถ้าตอบได้ ผมให้แสนนึง” เราบอกว่า คุณต้องรักษาความสะอาด ปิดถังขยะให้มิดชิด เค้ากลับไม่ฟังบอก “ทำไม่ได้ เป็นไปไม่ได้มันต้องมี เหมือนคุณห้ามไม่ให้เมืองไทยมียุงคุณทำได้ไหม” เราบอก นี่มันอาหารนะ ลูกค้าต้องอดทนเหรอ เค้าบอก “คุณเข้าใจมั้ยผมไม่ได้แกล้ง” (ตอบไม่ตรงคำถามเลย แล้วที่สำคัญเราแกล้งคุณเหรอ ที่กินไม่ได้) “ผมไม่สามารถ สั่งห้ามแมลงวันไม่ให้มาตอมอาหารคุณได้” (แต่เราก็ไม่สามารถกินอาหารที่มีแมลงวันตอมได้เหมือนกัน) เจ้าของร้านบอกว่า “คุณจะให้ผมทำยังไง ไหนคุณลองบอกผมสิ” เราพูดว่างั้นคุณบอกลูกค้าสิว่านี่เป็นหน้าแมลงวันนะ รับได้มั้ย ก่อนสั่งอาหาร ลูกค้าจะได้ทำใจล่วงหน้า หรือเตรียมตัวรับมือกับแมลงวันร้านคุณ เจ้าของบอก “ แล้วถ้าคุณเป็นผมหล่ะ คุณจะบอกลูกค้ามั้ย”

(อ้าว นี่คุณหลอกให้เราสั่งอาหารมากมาย แนะนำ ให้เราสั่งอาหารมาหลายเมนู มาวางเต็มโต๊ะให้แมลงวันร้านคุณ แย่งกิน เราผิดหรอเนี่ยที่เข้ามาสั่งอาหารร้านคุณ เวรกรรม)

เราเชื่อว่าถ้าคุณบริหารจัดการให้ดีกว่านี้ แมลงวันจะต้องน้อยลง จนเราพอกินอาหารได้บ้าง อย่างแน่นอน เราลองหา ในgoogle มีวิธีกำจัดแมลงวันมากมาย ถ้าคุณพยายามมันต้องลดลงบ้าง เพราะเท่าที่เคยทานร้านอาหารทะเลมาก็ยังไม่เคยเจออะไรแบบนี้

แต่นี่ดูเหมือนคุณชินและทำใจรับสภาพ ว่าแมลงวันมันคู่กันกับอาหารทะเล ทั้งๆที่ความสะอาด สำคัญเท่ากับรสชาติของอาหาร คุณกลับไม่ยอมให้ความสำคัญ ไม่ยอมจัดการอะไรเลย
ลูกค้าต้องทนรับสภาพอย่างเดียว ถ้าคุณทำใจให้เป็นธรรม เห็นใจลูกค้าบ้าง คุณจะเข้าใจสิ่งที่เราต้องการสื่อคืออะไร
เจ้าของร้านบอก “คุณโกรธอะไรมาใช่ไหม แล้วมาลงที่ผมใช่ไหม”
จะบ้าตายเราเพิ่งตื่นนอนมาอารมณ์ดีๆแท้ๆ แสดงว่าคุณไม่ได้รู้สึกเลยว่ามันสกปรกมาก กลายเป็นเราที่เป็นคนแปลก ในสายตาคุณ
สุดท้ายเราทนรับสภาพไม่ไหว ต้องยอมจ่ายเงินทั้งๆที่ไม่ได้กินอาหารเลย เจ้าของร้านดูบิลแล้วบอกว่า “เงินแค่นี้คุณมีปัญหาทำไม คิดให้ดีก่อนมีปัญหานะ คิดให้ดี”

แต่เราคิดว่าคำพูดนี้น่าจะเป็นคำพูดของเรามากกว่า อีกอย่าง เงินไม่ใช่ปัญหา เพราะเราไม่ใช่พวกหลอกกินอาหารฟรี แต่เรารู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรมต่างหากที่ถูกคุณเอาเปรียบแบบนี้ เจ้าของร้านบอก “คุณเข้าใจมั้ยของผมทำออกมาแล้ว ผมลงทุนไปแล้ว” เราพยักหน้าบอกเข้าใจ
เจ้าของร้าน กลับพูดว่า
“คุณไม่เข้าใจหรอก คุณคิดถึงแต่ตัวเอง” ( อ้าว แล้วทีคุณหล่ะจะให้เรากินอาหารที่มีแมลงวันบ้าเลือด ตั้งหน้าตั้งตากินอาหารแข่งกับเราหล่ะ ถ้าเราท้องเสีย ท้องร่วง เข้า โรงพยาบาล หล่ะ ใครๆก็รู้เข้า โรงพยาบาล ที ไม่ต่ำกว่าหมื่น )
คุณก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน เพราะคุณคิดถึงแต่ตัวเอง รู้แต่ว่าของคุณทำออกมาแล้ว คุณจะไม่ยอมขาดทุนเด็ดขาด ถ้าเป็นเมืองนอก ร้านคุณโดนสั่งปิดแน่
แต่จนใจ นี่เป็นประเทศไทย Thailand only T_T


อยากถามว่า ถ้าคุณซื้อแอร์มาใช้ที่บ้าน เกิดมันไม่เย็นขึ้นมา แล้วคนขายบอกคุณต้องทำใจ เมืองไทยมันเป็นเมืองร้อน คุณต้องทำใจ ผมไม่สามารถเปลี่ยนอุณหภูมิโลกได้ คุณจะรู้สึกยังไง คุณจะถามเค้ามั้ย ก็ในเมื่อคุณรู้ว่ามันเสีย แล้วคุณจะขายมาทำไม อาหารที่ทำออกมาแล้ว มีแมลงวันมาตอมอาหารมากมาย จนลูกค้ากินไม่ได้ก็ไม่ต่างกัน

เข้าใจว่าคุณลงทุนทำอาหารออกมาแล้ว แต่แมลงวันร้านคุณมันตอม จนสกปรกไปหมด กินก็กินไม่ได้ คุณยังจะขายให้เราอีกหรอ ทางร้านอ้างว่าเป็นความผิดเรา ที่เราเข้ามาสั่งอาหารเอง ถ้าเราไม่สั่งเขาก็ไม่ทำออกมา เฮ้อ….

ถ้าเจ้าของร้าน อยากจะขายอาหาร อย่างเดียว คิดว่าสภาพแวดล้อมบรรยากาศ ความสะอาด ในการทานอาหารไม่สำคัญ ล่ะก็ อย่าเปิดร้าน ให้คนนั่งทานจะดีกว่า ควรจะแนะนำให้ลูกค้าซื้อกลับบ้าน ไม่ใช่ปล่อยให้นั่งกินท่ามกลางฝูงแมลงวันแบบนั้น น่าจะมีจรรยาบรรณ สงสารสุขภาพลูกค้าบ้าง

ตอนแรกเราโกรธจนไม่ยอมจ่ายเงินแต่ คิดดูอีกทีคุณคงจะขาดทุนมากอย่างที่คุณว่า เลยยอมจ่ายเงินไป อาหารก็ต้องทิ้งไปทั้งหมดแบบนั้น เพราะไม่รู้จะเอาไปทำอะไร หรือ ไปฝากใครได้ ขนาดตัวเรา ยังไม่กล้ากิน

ไม่อยากมีบาปติดค้างต่อกัน แต่เวรกรรมที่คุณทำกับลูกค้านี่สิ ขอเชิญคุณรับตามสบาย เข็ดกับร้านอาหาร นี้ จริงๆ ต่อไปนี้ ขอเลือกร้าน ที่สะอาดเป็นหลัก อร่อยน้อยหน่อยดีกว่า จะได้กินไปคุยไปแบบสบายใจ ไม่ต้องคอยไล่แมลงวัน


โดย: แนะนำ ร้านอาหาร พัทยา ริมหาดจอมเทียน IP: 10.0.1.12, 58.9.5.28 วันที่: 24 พฤศจิกายน 2553 เวลา:15:55:01 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นางงามตะวันออก
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add นางงามตะวันออก's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.