Bloggang.com : orcahappy : เรื่องเก่าเล่าใหม่ (เพราะของเดิมมันเล่าผิด)

เรื่องเก่าเล่าใหม่ (เพราะของเดิมมันเล่าผิด)

งานศึกษาด้านโบราณคดี ประว้ติศาสตร์ หรือประวัติศาสตร์ศิลป์นั้น มีการเปลี่ยนแปลงข้อมูลอยู่เสมอ ตามแต่การศึกษาและข้อมูลจะมีเพิ่มมากขึ้นตามลำดับ
ศิปละวัตถุหลายชิ้นที่จัดแสดงอยู่ตามพิพิธภัณฑ์หลายแห่ง มีปัญหาในเรื่องของการกำหนดอายุ การจัดหมวดของโบราณวัตถุ เนื่องจากหลายครั้ง โบราณวัตถุที่ได้มานั้น ไม่มีหลักฐานการจดบันทึก หรือที่มาที่ไป แหล่งที่พบ เวลาที่พบ พบพร้อมกับอะไรบ้าง เช่นนี้
ปัญหาจึงมักจะตกมาที่นักประวัติศาสตร์ศิลป์ที่ทำการศึกษาหาอายุและความน่าจะเป็นของศิลปวัตถุนั้นๆ โดยเฉพาะความเชื่อมโยงกับหน้าประวัติศาสตร์
แต่ ....
ก็นะ อย่างที่บอก หลายชิ้นที่มีปัญหา จัดแสดงมาเป็นเวลากว่า ๑๐ ปี กว่าข้อมูลจะกระจ่างหรือบางที ก็ยากที่จะหาขัอมูลมาเพิ่มเติมได้

มีตัวอย่างนิดๆ

พระพุทธรูปศิลาซึ่งพบที่ปรางค์สามยอด จังหวัดลพบุรีองค์นี้ ก่อนนี้เคยจัดอยู่ในศิลปะทวารวดีตอนปลาย เพราะลักษณะพระขนงเป็นแนวโค้งต่อเนื่องกัน กับการแสดงถึงรูปแบบศิลปะบาปวนด้วยการทำร่องผ่าที่กึ่งกลางพระหนุ(คาง) ลักษณะเช่นนี้ เชื่อว่าเป็นการแสดงถึงอิทธิพลของศิลปะเขมรแบบบาปวนซึ่งได้แพร่หลายเข้ามาปะปนกับศิลปะทวารวดีในตอนท้าย ก่อนที่ศิลปะทวารวดีในภาคกลางของไทยจะสลายตัวลงใน พุทธศตวรรษที่ ๑๖
แต่จากการศึกษาอย่างหลายด้านของนักวิชาการประวัติศาสตร์ศิลป์ มีหลายอย่างที่ควรจะรับฟังเช่น
ปางมารวิชัยนี้ไม่เป็นที่นิยมอย่างยิ่งในศิลปะทวารวดีโดยรวม
รูปแบบการครองสบงและจีวร นั้น พระพุทธรูปศิลาองค์นี้มีความผิดแผกแตกต่างจากการครองผ้าของพระพุทธรูปทวารวดีทั้งปวง
ฐานของพระพุทธรูปองค์นี้นั้น น่าจะได้รับแรงบันดาลใจจากฐานปัทมาสน์ของพระพุทธรูปในศิลปะเขมรแบบบายน(ราวครึ่งแรกของพุทธศตวรรษที่ ๑๘ )และแบบหลังบายน (ราวปลายพุทธศตวรรษที่ ๑๘)
จากการศึกษาข้างต้น พระพุทธรูปศิลาองค์นี้ น่าจะกำหนดอายุได้ราวปลายพุทธศตวรรษที่ ๑๘ ซึ่งต่ำกว่า อายุที่กำหนดไปก่อนหน้านี้เกือบ ๒๐๐ ปี
เชียวนะเนี่ย...