Group Blog
 
 
เมษายน 2548
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
25 เมษายน 2548
 
All Blogs
 
...แม่ค้ากล้วยทอด...





.....แม่ค้ากล้วยทอด.....


เมื่อเช้าวันเสาร์ต้นเดือนที่ผ่านมา

ฉันได้ไปถวายสังฆทานที่

พุทธมณฑล ขากลับจึง

แวะทานข้าวที่ร้านข้าวหมกไก่เจ้าดังที่

สาย 4 ซึ่งที่หน้าร้านนี้เอง ฉันได้พบรถเข็น

ขายกล้วยทอดคันหนึ่ง โดยคนขายกำลังช่วยกัน

ทอดและขายอย่างขมักเขม้น เนื่องจากมีคนรอคิวซื้อ

อยู่พอสมควร และ กลิ่นความหอมยั่วยวนของกล้วย

ทอดนี้เอง ทำให้ฉันเดินเข้าไปซื้อโดยไม่รู้ตัว

และหวนกลับไปคิดถึงเรื่องราวที่ได้เกิดขึ้น เมื่อ 10 ปี

ก่อน ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ฉันจำได้ไม่มีวันลืม

เลย




หน้าปากซอยของหมู่บ้านที่ฉันอยู่นั้น มีแม่ค้า

วัย 40 กว่า ๆ รูปร่างดำท้วม นั่งขายกล้วยทอดอยู่

เจ้าหนึ่ง ซึ่งในความรู้สึกของฉัน ฉันคิดว่า กล้วยทอด

เจ้านี้ เป็นกล้วยทอดที่อร่อยที่สุดในโลกเลยก็ว่าได้

ทุกเช้าวัน หยุดเสาร์ - อาทิตย์ถ้าไม่ได้ออกไป

ไหน ฉันมักจะปั่นจักรยาน มาซื้อกล้วยทอดเจ้านี้

เป็นประจำ


โดยถ้าเป็นวันหยุด แม่ค้าก็จะพาลูกสาว

และลูกชาย วัยไล่เลี่ยกัน ประมาณ 5-6 ขวบ มาช่วย

กันขาย ภาพการขายกล้วยทอดของแม่ค้าและลูก ๆ

เป็นภาพที่คนแถวบ้านฉัน เห็นอยู่ชินตามาเป็นเวลา

หลายปี คล้าย ๆ กับว่าภาพนั้นเป็นสัญลักษณ์ของ

หน้าปากซอยบ้านฉันนี้ไปเสียแล้ว


จนกระทั่งวันหนึ่ง ฉันกลับจากโรงเรียน ซึ่งก็คิดไว้

ตลอดทางว่าจะซื้อกล้วยทอดกลับไปกินที่บ้าน เพราะ

วันนี้กลับบ้านเร็ว ยังไม่ถึง 4 โมงเย็น ป้าขายกล้วย

ทอดคงยังขายไม่หมด แต่แล้วก็ต้องผิดหวังเพราะไม่

เห็นรถเข็นของป้าแกเสียแล้ว คิดว่าแกคงขายหมด

และเข็นรถกลับบ้านแล้วกระมัง



กระทั่งวันรุ่งขึ้น ฉันก็กลับบ้านเร็วอีก แต่ก็ยังไม่เห็น

รถเข็นของป้าขายกล้วยทอด ด้วยความสงสัย จึงแวะ

ถามลุงที่ขายโอเลี้ยง ซึ่งอยู่ใกล้ ๆ แถวนั้น

ลุงแกเล่าให้ฟังว่า ป้าขายกล้วยทอด

คงไม่ได้มาขายอีกแล้วนะ เมื่อวานตอนเช้าระหว่างที่

แกเข็นรถมาขายของ มีรถกระบะคันหนึ่งวิ่งมาด้วย

ความเร็งพุ่งเข้าชนรถเข็นเข้าอย่างจังเลย

กล้วยนี่กระจายเกลื่อนถนน



ตัวป้าแกก็กระเด็น ข้ามไปอีกฝั่ง มีคนรีบพาส่งโรง

พยาบาล แต่หมอช่วยไว้ไม่ทัน หนูคง

ไม่ได้กินกล้วยทอดแกอีกแล้ว ฉันได้ยินอย่างนั้น

จึงเดินกลับบ้านไปด้วยจิตใจเศร้าสลดหดหู่อย่างบอก

ไม่ถูก ไม่ใช่ว่า

เสียดายที่ไม่ได้กินกล้วยทอด แต่กลับนึกถึงภาพ

ลูก ๆ ของแก ทั้ง 2 คนว่าจะอยู่กันยังไง

เพราะแกเล่าให้ฟังว่า สามีแกมีเมียใหม่ทิ้งลูกไว้ให้แก

เลี้ยง ฉันได้แต่คิดว่าทำไมเหตุการณ์อย่างนี้ต้องมา

เกิดกับคนดี ๆ อย่างป้าแกด้วยนะ




หลังจากนั้นได้ 2 วัน ฉันได้เจอพี่ตา ซึ่งเป็น

เพื่อนที่อยู่ในซอยเดียวกัน พี่ตาแวะมาหาฉันที่บ้าน

แล้วฝากฉันให้บอกน้าจอย น้าจอยคือน้าที่อยู่ถัดจาก

บ้านฉันไป 2 หลัง แกสนิทกับแม่ของฉัน ส่วนพี่ตา

อยู่บ้านข้าง ๆ กับน้าจอย แต่ไม่ค่อยได้คุยกัน

จึงฝากฉันให้บอกน้าจอยว่า

เมื่อ 2 คืนที่ผ่านมาพี่ตาเห็นว่า

มีคนมาหาน้าจอยตอนดึกๆ ประมาณ 5 ทุ่มกว่า ๆ

พี่ตาบอกว่า ถ้าพี่จำไม่ผิดสงสัยจะเป็นแม่ค้าที่ขาย

กล้วยทอดอยู่หน้าปากซอยนะ ไม่รู้มาหาน้า

จอยทำไม หรือว่าไปติดค่ากล้วยทอดเขาไว้ก็ไม่รู้ พี่

เห็นมายืนรออยู่ 2 คืนแล้วนะ หมาก็เห่าหอนสียงดัง

น้าจอยสงสัยจะหลับสนิทจริง ๆ ยังไงพี่

ฝากบอกน้าจอยด้วยนะ




พี่ตาคงสังเกตเห็นใบหน้าที่ซีดขาวและตกใจของฉัน

จึงถามฉันว่าเป็นอะไรหรือเปล่า ฉันนิ่งอยู่พักหนึ่งจึง

ถามพี่ตาว่าแน่ใจนะว่าเป็นป้าขายกล้วยทอด พี่ตาก็ยืน

ยันหนักแน่นว่าใช่แน่นอน แล้วฉันจึงเล่าเรื่องแม่ค้า

กล้วยทอดให้พี่ตาฟัง หลังจากที่

พี่ตาฟังจบ หน้าตาแกตกใจและซีดลงอย่างเห็นได้ชัด

แกถามซ้ำแล้วซ้ำอีกว่า ป้าแกตายแล้วแน่หรือ พอฉัน

ยืนยันว่าแน่นอน แกถึงกับนิ่งไปพักใหญ่แล้วบอกฉัน

ด้วยท่าทีร้อนรนว่าสงสัยต้องรีบไปทำบุญซะแล้วสิเรา

แต่ก็ยังสงสัยกันอยู่ดีว่า

ป้าขายกล้วยทอดมาหาน้าจอยทำไมกัน



หลังจากแยกย้ายกับพี่ตา ตกเย็นฉันก็ไปดักรอ

น้าจอยอยู่ที่บ้าน แล้วเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้แกฟัง

แกตกใจอย่างเห็นได้ชัด แล้วค่อย ๆ เล่าให้ฉันฟังว่า

ป้าขายกล้วยทอดแกทำประกันไว้กับน้า พอแกตาย

พี่สาวแกก็โทรมาแจ้ง แต่ทางบริษัทน้าเขายังไม่

อนุมัติเงินให้ ก็ไม่รู้จะทำยังไง แกคงมาทวงเงิน

ให้ลูกแกแน่เลย พูดแล้วขนลุก

เดี๋ยวสงสัยวันนี้ต้องจุดธูป

บอกแกสักหน่อย มิน่าน้าได้ยินเสียงหมาหอนมา

2 -3 คืนแล้ว ยังไงจะรีบตามเรื่องให้ละกัน



ฉันไม่รู้ว่าคืนนั้นพี่ตา กับ น้าจอย เขานอน

กันยังไง แต่ตัวฉันขอเข้าไปนอนห้องเดียวกับพ่อแม่

และกำชับพ่อกับแม่ว่า ห้ามหลับก่อนนะ ห้ามปิดไฟ

ด้วย คือแม้ว่าฉันไม่ได้มีเรื่องอะไรกับแก แต่ก็อดขน

ลุกไม่ได้ เมื่อรู้ว่าวิญญาณแกยังวนเวียนอยู่แถว ๆ

บ้าน

แต่คืนนั้นฉันก็รู้สึกหมดห่วงในชะตาชีวิตของลูก

ป้าขายกล้วยทอดทั้ง 2 คนเพราะเงินประกันที่ได้รับ

ร่วมหลายแสนเลยทีเดียว

คงพอให้ลูกแกทั้ง 2 คนดำรงชีวิต

อยู่ได้อย่างไม่ลำบากอะไร เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้ฉัน

ได้เห็นความรักของแม่ที่มีต่อลูกช่างยิ่งใหญ่เกินกว่า

คำบรรยายใด ๆ จริง ๆ




นอกจากนี้ฉันยังรู้สึกตะลึงในความสามารถของ

น้าจอย ที่นอกจากแกจะสามารถขายประกันให้คนใน

ซอยนั้นเกือบทั้งซอยแล้ว แกยังสามารถขายประกัน

ให้กับคนที่มาทำมาค้าขายอยู่หน้าปากซอยได้ด้วย

ไม่รู้ว่าพ่อค้าขายโอเลี้ยง เป็นลูกค้าแกด้วยหรือ

เปล่านะ...........




Create Date : 25 เมษายน 2548
Last Update : 26 เมษายน 2548 15:54:26 น. 40 comments
Counter : 546 Pageviews.

 
เข้ามาทำความรู้จักกับแม่ค้าคนสำคัญ
ความรักของแม่ ยิ่งใหญ่กว่าความตายอีกนะคะ


โดย: mda IP: 203.159.0.10 วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:12:52:22 น.  

 
อ่านแล้วซึ้งดีจังค่ะ แม่หนึ่งคนสามารถเลี้ยงได้มากกว่า 1 คน แต่ลูกหลายคนกับเลี้ยงแม่เพียงคนเดียวไม่ได้ เอาประโยคนี้มาพูดเล่นๆค่ะอิอิเกี่ยวมัยนะ


โดย: V-FAN วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:13:16:11 น.  

 
วิญญาณคงไม่สงบสุขอ่ะค่ะ

มีภาระมากมายเหลือเกิน




...


โดย: ขอบคุณที่รักกัน (blueberry_cpie ) วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:13:23:24 น.  

 
ตอนแรกอ่านแล้วก็เศร้าอยู่
แต่ไปมาๆเริ่มกลัว ~


โดย: Blackstones วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:13:29:44 น.  

 
ชอบคำพูดของน้องปลาจัง( V-FAN )

ความรักของแม่นั้นยิ่งใหญ่นัก


โดย: อยู่ไกลบ้าน IP: 210.18.17.50 วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:14:00:27 น.  

 
ถ้าอยู่ใน shock FM ป้ามดคงไม่กล้าฟังจนจบเหมือนมาอ่านที่นี่


โดย: ป้ามด วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:14:12:44 น.  

 
อ่านแล้วน่าสงสารนะคะ

เห็นกันอยู่ไม่กี่วัน

ก็จากไปซะแล้ว


โดย: รักดี วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:14:51:57 น.  

 
อ่านแล้วน่าสงสารนะคะ

เห็นกันอยู่ไม่กี่วัน

ก็จากไปซะแล้ว


โดย: รักดี วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:14:51:58 น.  

 
น่าสงสารนะคะ.......ไม่ชอบการจากลาเลยนะคะ

ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ


โดย: แม่โกลเด้นฯ วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:15:26:00 น.  

 
ถ้าเป็นไปได้
ไม่อยากเห็นชีวิตของเรา
ต้องมีการจากลากันเลยนะคะ
โดยเฉพาะ เป็นการจากกันชั่วชีวิต
ขอบคุณค่ะที่แวะไปที่บล็อก


โดย: journey (thai_friends ) วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:16:28:28 น.  

 
ตอนแรกอ่านแล้วเศร้าค่ะ

ตอนหลังอ่านแล้วกลัว+ซึ้ง อิอิ

แต่ความรักจากแม่นั้นยิ่งใหญ่จริงๆค่ะ


โดย: ioneco วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:16:37:34 น.  

 
ขอบคุณทุกท่านมากเลยนะค่ะ ใครมาอ่านตอนกลางคืน จะกลัวไหมนี่ อิอิ

เลิกงานแล้วคะ ขอตัวกลับบ้านก่อนนะค่ะ


โดย: เชอเบทส้ม วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:16:53:17 น.  

 
เศร้า+สยอง+ซึ้ง

ปล ชอบกินกล้วยทอดแบบที่เอากล้วยสุกๆหน่อยมาทอดอะค่ะ
ถ้ากล้วยห่ามๆจะไม่กิน อันที่เป็นตรงกลาง -เรื่องมากนิ อิอิ


โดย: Robotoon วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:17:40:43 น.  

 
ความตายเป็นสิ่งเที่ยงแท้จริงๆนะ แต่ที่ไม่เที่ยงคือเวลา เพราะเราไม่รู้ว่ามันเกิดเมื่อไหร่ อ่านแล้วเศร้าจริงๆ นะ


โดย: ชาเย็น IP: 203.113.67.5 วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:17:49:56 น.  

 
โอ้... my god พระเจ้าจอร์จมันยอดมาก
~@~-*-~@~


โดย: never die IP: 203.151.140.113 วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:18:45:15 น.  

 
อ่านแล้วเศร้าค่ะ น่าสงสารเค้าจังเลยนะคะT_T


โดย: วัฌชา วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:19:49:43 น.  

 
อ่านแล้วก็อดสะเทือนใจไปกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่ได้
ป่านนี้วิญญาณป้าเค้าคงสงบสุขแล้วนะคะ


โดย: jan_tanoshii วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:20:36:09 น.  

 
อ่านแล้วก็ขนลุกนะ แต่ว่าสงสารมากกว่า
ยังไงๆความรักของแม่ที่มีต่อลูกก็มากมาย
ก็ยังคงอยู่ถึงแม้แม่จะไม่มีชีวิตแล้วก็เหอะนะ
เศร้าใจนิดๆ


โดย: โอห์ม_นะถา วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:21:33:54 น.  

 
เหวอ...ขนลุกไปเลยค่ะ
คิดแล้วก็เป็นห่วงเด็กสองคนนะคะ
เด็กขนาดนั้น ถึงมีเงินก็คงโตขึ้นอย่างลำบากแล้วล่ะค่ะ ..อนิจจา..


โดย: wphraman วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:21:44:23 น.  

 
แหะๆ...... :-(


โดย: ตะเกียงลาน วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:23:03:36 น.  

 
สุดยอดครับ ฟังๆดูแล้วขนลุกเลยน่ะนะ


โดย: Shelling Ford` วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:23:40:38 น.  

 
สุดยอดครับ ฟังๆดูแล้วขนลุกเลยน่ะนะ


โดย: Shelling Ford` วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:23:40:39 น.  

 
หวัดดีค๊า ฝันดีนะคะ

มาตามอ่านค๊า เอิ้ก ขนลุกอะคะ


โดย: yadegari วันที่: 26 เมษายน 2548 เวลา:3:50:06 น.  

 
เป็นอีกคนที่ชอบกินกล้วยทอด(กล้วยปิ้งด้วยค่ะ)
ดีนะเนี่ย ที่ได้อ่านตอนเช้า


โดย: ต้นอ้อสีม่วง IP: 210.246.78.22 วันที่: 26 เมษายน 2548 เวลา:8:55:57 น.  

 
ชอบกินกล้วยทอด มันทอด เผือกทอด
ไข่นกกระทาทอด ไข่ทอด ฯลฯ






อ้วน!! ^^


โดย: ดวงดาวในบ่อน้ำ วันที่: 26 เมษายน 2548 เวลา:11:22:03 น.  

 
ขอบคุณทุกท่านนะค่ะ ที่แวะมาอ่านกัน

รู้เลยนะค่ะว่าใครชอบกินกล้วยทอดกันบ้าง

ละนี่ อิอิ




โดย: เชอเบทส้ม วันที่: 26 เมษายน 2548 เวลา:11:31:19 น.  

 
ชอบความคิดเห็นของความคิดเห็นที่ 1 จัง

ความรักของแม่แม้ความตายก็ไม่อาจขวางกั้น


ข้าพเจ้าไม่ชอบกินกล้วยทอดอ้ะ ชอบกินมันทอดมากกว่าจ้า


^__^


โดย: มรกตนาคสวาท วันที่: 26 เมษายน 2548 เวลา:12:14:04 น.  

 
น่ากลัวจังค่ะ

แต่น้าจอยนี่เก่งจิงๆนะ นับถือๆๆ

- -"


โดย: ~nawo~ วันที่: 26 เมษายน 2548 เวลา:15:18:10 น.  

 
อ่านแล้วขนลุกเลยค่ะ
เศร้าๆ และแอบน่ากลัวด้วย


โดย: Nessa วันที่: 26 เมษายน 2548 เวลา:16:57:46 น.  

 
คุณเชอเบทส้มค่ะ เดี๋ยวอุ๋ยจะเข้ามาอีกนะคะ เพราะอุ๋ยจะลุ้นเป็นคนที่ 888 ค่ะ ตอนนี้ 883 อีก 5 คน คิคิ

ต้องลุ้นว่าจะได้ไหม เลขดีด้วยอ่ะตัวเอง อุ๋ยเพิ่งกลับมาจากไปรับคุณพ่อที่ร.พ อ่ะคะ เล่าเรื่องขำ ๆ ให้คุณพ่อฟังด้วยล่ะ แล้วก็เอาเครฟญี่ปุ่นมาฝากคุณเชอเบทส้มที่น่ารักด้วย คิคิคิ ว่าแต่ไปกินที่ร้านทำผมด้วยกันดีกว่านะคะ 55555555


โดย: แม่โกลเด้นฯ วันที่: 26 เมษายน 2548 เวลา:17:25:01 น.  

 
เรื่องจริงหรอ


โดย: ไอดินและกลิ่นฝน วันที่: 26 เมษายน 2548 เวลา:19:03:09 น.  

 
อ่านแล้ว ... เฮ้อ...
บอกไม่ถูกค่ะ


โดย: ตอง (Kazalong ) วันที่: 26 เมษายน 2548 เวลา:21:15:24 น.  

 
อ่านช่วงแรๆ รู้สึกเศร้า
แต่ตอนใกล้จบนี่..ขนลุกอ้ะ


โดย: มะนิก วันที่: 26 เมษายน 2548 เวลา:22:02:46 น.  

 
เฮอๆ จากเรื่องกล้วยแขก ไหงเปลี่ยนไปเป็นเรื่องหลอนไปได้ละเนี่ย ~>_<~


โดย: Lon3r วันที่: 26 เมษายน 2548 เวลา:22:42:44 น.  

 
แวะมาอ่านค่ะ
เห็นด้วยว่าความรักของแม่นั้นยิ่งใหญ่มาก


โดย: nature-delight วันที่: 26 เมษายน 2548 เวลา:23:35:44 น.  

 
ประทับใจค่ะ


โดย: ..วาวา.. วันที่: 27 เมษายน 2548 เวลา:8:58:45 น.  

 
ขอให้คุณพ่อคุณอุ๋ยหายไว ๆ นะค่ะ

ขอบคุณนะค่ะสำหรับเครฟ แต่ไปกินที่อื่นดีกว่ามั้งค่ะ คุณอุ๋ย 5555555 ขอให้ได้ 888 น่ะค่ะ

เรื่องที่เล่ามานี่เป็นเรื่องจริงนะค่ะคุณไอดินและกลิ่นฝน แต่เกิดขึ้นมา 10 ปีแล้วค่ะ

ขอบคุณทุกท่านนะค่ะที่แวะมาอ่านกัน


โดย: เชอเบทส้ม วันที่: 27 เมษายน 2548 เวลา:10:32:19 น.  

 
สวัสดีค่ะ

มาอ่านเรื่องแม่ค้ากล้วยทอดอีกรอบนะคะ

คาดว่า แม่ค้าคงคิดถึงคุณ เชอเบทส้มนะคะ จึงได้มาหาค่ะ


โดย: รักดี วันที่: 27 เมษายน 2548 เวลา:13:57:10 น.  

 
อิอิ..........


โดย: เชอเบทส้ม วันที่: 28 เมษายน 2548 เวลา:14:07:24 น.  

 
หนูก่อชอบกินกล้วยทอดเหมือน
กันที่หน้าบ้านบัลลัลก์ก็มีกล้วยทอดขายเหมือนกันเขาทำอร่อย
เหมือนกัม


โดย: ปอนด์ IP: 117.47.78.180 วันที่: 26 ธันวาคม 2550 เวลา:18:40:42 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

เชอเบทส้ม
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add เชอเบทส้ม's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.