space
space
space
<<
สิงหาคม 2560
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
space
space
8 สิงหาคม 2560
space
space
space

บทที่ 8




บทที่ 8

..........บ้านบุญนาคาคฤหาสน์หรูฝั่งขวามือเป็นสวนหย่อมมีสนามหญ้าและม้าหินโต๊ะหินตั้งสองสามตัวระยะไม่ห่างกันมาก

เวลาน้ำชาบ่ายสามโมงเย็นในวันหยุดคุณเดโชให้วินธรรพ์หลานชายพาครอบครัวมานั่งจิบชาด้วยกันและเพื่อให้คุณนายสายสมรได้อุ้มหลานสาวน่ารักเป็นที่ปลื้มอกปลื้มใจด้วย

ตั้งแต่เด็กหญิงเดหวาได้รับการแจ้งเกิดเป็นบุตรสาวของตระกูลอัครมาตย์คุณแวววารินทร์ถึงกับจ้างพี่เลี้ยงเด็กมาคอยดูแลป้อนน้ำป้อนนมโดยตัวเธอเองไม่เคยแม้แต่จะอุ้มเด็กทารกน้อยเลยด้วยซ้ำและความไม่ชอบหน้ากันระหว่างตัวเธอและคุณนายสายสมรทำให้ไม่เคยพูดคุยกันแม้จะมานั่งจิบชาในสวนเดียวกันแต่คุณนายสายสมรกลับแยกนั่งม้าหินตัวที่ตั้งอยู่ห่างออกไปหน่อยใต้ต้นตะแบกแล้วเรียกพี่เลี้ยงเด็กให้อุ้มเด็กหญิงเดหวาหลานสาวเข้ามาหาให้ได้กอดและเล่นหยอกล้อ

“มันน่าแปลกมากนะวินธรรพ์วันนั้นปู่เปิดดูในกล้องวงจรปิดที่หน้าประตูรั้วแล้วนึกว่าจะมีพ่อหรือแม่ของเด็กอุ้มลูกแบเบาะมาวางหน้าบ้านเราแต่กลับไม่ใช่กลายเป็นผู้ชายตัวสูงใหญ่สองคนใส่สูทสีดำสวมแว่นตาดำอุ้มตะกร้าเด็กมาวางอีกคนเอาตะกร้าของใช้เด็กอ่อนมาวาง ก่อนจะจากไปยังก้มหัวเหมือนคำนับเด็กทารกนี่อีกแล้วถึงขึ้นแท็กซี่กลับออกไปตอนตีห้ากว่าปู่คิดว่าเด็กผู้หญิงคนนี้อาจเป็นลูกใครสักคนที่มีฐานะไม่ธรรมดาแน่แล้วหลานคิดว่ายังไง”

วินธรรพ์ทำสีหน้าเรียบฟังอย่างเงียบเชียบทุกอย่างเป็นความลับที่เขารู้อยู่แก่ใจแต่เพียงผู้เดียวค่อยเอ่ยพูดคุยกลบเกลื่อนทำเสมือนคนไม่รู้เรื่องราวอันใดได้อย่างแนบเนียน

“คุณปู่เห็นอย่างนั้นหรือครับผมไม่ทันได้ดูกล้องวงจรปิดแต่ถึงอย่างไรเราเลี้ยงไว้เอาบุญน่ะดีแล้วครับไม่ว่าเด็กจะเป็นลูกใครต่อไปข้างหน้าพวกเราควรเลิกพูดถึงเรื่องที่พวกเราพบเจอเด็กผมอยากให้เดหวาเป็นลูกสาวผมเป็นเหลนคุณปู่ช่วยเอ็นดูแกให้มากนะครับ”

“ปู่เอ็นดูอยู่แล้วน่าเดหวาน่ารักน่าชังซะขนาดนี้มีหรือปู่จะไม่รักดูคุณนายสายสมรสิยังอดเอ็นดูหลานไม่ได้เลยเล่นกะหลานหน้าบานเชียว”

คุณเดโชอมยิ้มและชี้ชวนให้มองดูยายอุ้มหลานแบเบาะเล่นหยอกล้ออย่างสำราญใจ

ส่วนแวววารินทร์ชำเลืองค้อนก่อนจะหันมาพูดกับสามี

“ฉันหวังว่าคงไม่มีเด็กที่ไหนโผล่มาให้รับเลี้ยงเป็นลูกคนต่อไปอีกนะคะรวมทั้งแม่ของเด็กด้วยไม่อย่างนั้นฉันคงรับไม่ได้ค่ะถ้าคุณวินธรรพ์ยังมีใครอื่นอีกที่แอบซ่อนไว้ช่วยบอกมาให้รู้กันตั้งแต่วันนี้นะคะ”

วินธรรพ์มองหน้าภรรยาคนสวยด้วยนึกกริ่งเกรงในใจวางหน้าไม่สนิทนัก

“ผมไม่มีผู้หญิงอื่นหรอกครับคุณอย่าระแวงไปเลย”

บอกกับภรรยาสาวสวยสุดที่รักอย่างนั้นแล้วแหงนหน้าขึ้นมองดอกตะแบกที่บานแล้วร่วงสีม่วงอ่อนเจือชมพูจางปลิดปลิวพลิ้วร่วงจากต้นลงสู่พื้นดินในใจไม่เคยลืมความรักครั้งแรกที่ไหนสักแห่งในวันก่อนเก่านานแสนนานไกลแสนไกลใต้ต้นซากุระที่บานแล้วร่วงปลิดปลิวเหมือนเช่นนี้

..........เจ็ดปีต่อมาประเทศญี่ปุ่นจังหวัดอาโอโมริซึ่งมีพื้นที่ป่าไม้อยู่มากมายและอากาศหนาวเย็นอยู่เสมอเนื่องจากอยู่ทางภาคเหนือของประเทศ

เด็กนักเรียนชั้นประถมหกได้เข้าค่ายแล้วป่วยเป็นไข้จึงถูกนำส่งโรงพยาบาลประจำจังหวัด

“เด็กชาย ฮิคาโตะฮิโนดะ อายุสิบสองขวบเป็นไข้เลือดออกต้องได้รับการให้เลือดโดยด่วนนะคะเด็กเลือดกรุ๊ปบีค่ะคุณหมอ”

พยาบาลกล่าวรายงานต่อนายแพทย์เจ้าของไข้นั่นเป็นหน้าที่รับผิดชอบของทางแพทย์

หลังจากนั้นทาคาระได้ให้เลือดกับลูกแต่ไม่วายมีข้อสงสัยกับแม่ของลูกจึงได้พูดคุยกันอย่างเคร่งเครียด

“ผมสงสัยมานานแล้วลูกชายคนเล็กของเราชิโนบุมีเลือดกรุ๊ปโอเหมือนผมส่วนตัวคุณเลือดกรุ๊ปเอแต่ฮิกกี้ไม่ใช่ รินนะ... เขาไม่ใช่ลูกแท้จริงของผมอย่างนั้นใช่ไหม”

“ทาคาระอย่าคิดอย่างนั้นสิคะตระกูลมัทสึมูระบ้านฉันมีแต่คนเลือดกรุ๊ปบีฮิกกี้ถึงได้มีเลือดกรุ๊ปบี”

“ญาติผมและคนในตระกูลฮิโนดะมีแต่คนเลือดกรุ๊ปโอผมว่าถ้าจะทำให้หายสงสัยหลังจากฮิกกี้หายไข้ผมจะให้หมอตรวจดีเอ็นเอว่าเป็นลูกของผมหรือไม่จะได้แน่ใจกันไปเลยสมัยก่อนก่อนที่คุณจะแต่งงานกับผมคุณเคยหนีไปเที่ยวเมืองไทยไปเรียนภาษาไทยอยู่เป็นปีผมรู้นะว่าคุณแอบคบกับนักเรียนแพทย์ที่นั่นคุณแอบมีอะไรกับมันก่อนจะมาแต่งงานกับผมใช่ไหมพอมันเรียนจบแพทย์ก็ไปเรียนต่อโทที่อเมริกาคุณถึงต้องมาแต่งงานกับผมเพราะมันไม่เอาคุณใช่ไหมล่ะ”

รินนะส่ายหน้าปฏิเสธกับสามีแต่แท้จริงรู้อยู่แก่ใจไม่สามารถปฏิเสธความจริงที่เคยเกิดขึ้นมาแล้วในอดีตได้

..........เป็นความจริงอย่างที่ทาคาระคาดเดาเมื่อได้รับทราบผลการตรวจดีเอ็นเอจากทางโรงพยาบาล

“นี่ไงผลการตรวจจากแพทย์ออกมาแล้วรินนะฮิกกี้ไม่ใช่ลูกผมทีนี้คุณคงทำปากแข็งปฏิเสธไม่ได้อีกแล้ว”

“คุณจะให้ฉันทำยังไง”

“ผมไม่อยากเห็นหน้าเขาฮิกกี้ใกล้จะจบประถมหกพอขึ้นชั้นมัธยมต้นคุณช่วยส่งไปอยู่โรงเรียนประจำที่โตเกียวทีที่นั่นมีบ้านญาติของคุณอยู่เยอะอบอุ่นดีไม่ใช่เหรอ”

พ่อแม่คุยกันอย่างหน้าดำคร่ำเครียดอยู่ภายในห้องนั่งเล่นของบ้านตระกูลฮิโนดะ

ส่วนลูกชายในวัยใกล้เคียงกันคนพี่สิบสองขวบคนน้องสิบขวบเด็กทั้งสองคนกำลังเล่นเครื่องบินเล็กบังคับวิทยุกันอยู่และกำลังแย่งกันเล่นจนเกิดถกเถียงกันเสียงดังเข้าไปถึงภายในตัวบ้าน

ทาคาระหงุดหงิดรำคาญเสียงดังหันไปเห็นสองคนพี่น้องแย่งยื้อตัวเครื่องบินเล็กและฮิคาโตะได้ครอบครองจึงเกิดโมโหนึกเข้าข้างลูกแท้จริงของตนเองมาถึงตอนนี้เขารู้สึกว่าเด็กอีกคนไม่ใช่ลูกของตนหากแต่เป็นลูกของคนอื่นที่เคยแย่งหญิงคนรักของเขาไปให้นึกรังเกียจลามปามมาถึงฮิคาโตะเด็กชายผู้ยังไม่รู้ประสีประสาด้วยจึงฉวยไม้บรรทัดพลาสติกติดมือลุกขึ้นแล้วเดินออกไปจัดการชำระความเรื่องของลูกชาย

“เอาคืนมาชิโนบุเครื่องบินนี่ของพี่ไม่ใช่ของนาย”

ฮิคาโตะแย่งเครื่องบินเล็กได้แล้วผลักน้องชายออกห่าง

ทาคาระเข้ามาดึงแย่งเครื่องบินเล็กนั้นจากมือฮิคาโตะและผลักเด็กชายล้มลงก้นกระแทกพื้น

ฮิคาโตะรู้สึกเจ็บก้นไม่เท่าไหร่แต่มองหน้าพ่อแล้วรู้สึกงงกับการกระทำของคนเป็นพ่อมากกว่าพ่อของเขาเคยแต่ใจดีและโอ๋เขาไม่เคยเลยสักครั้งที่จะทำรุนแรงเช่นนี้

รินนะเดินออกมาเห็นลูกชายหกล้มจึงตกใจรีบเข้ามาประคองลูกชายตนให้ลุกขึ้นปัดฝุ่นที่เปื้อนบริเวณก้นให้บุตรชายอย่างคนเป็นแม่ที่รักใคร่ทะนุถนอมลูก

“เอาเครื่องบินนั่นให้น้องไปเล่นเราเป็นพี่ต้องเสียสละให้น้องต่อไปนี้เครื่องบินนี่ยกให้เป็นของน้องเราไม่ต้องเล่นแล้วฮิกกี้”

บอกกับฮิคาโตะแล้วส่งเครื่องบินเล็กให้ชิโนบุบุตรชาย

ฮิคาโตะไม่พอใจใช้มือปัดเครื่องบินเล็กหลุดร่วงจากมือน้องชาย

“ของผมผมหวงของผมผมไม่ยอมให้ใครทั้งนั้นนะพ่อ เอาของผมคืนมา”

ว่าแล้วฮิคาโตะเตรียมจะก้มลงหยิบเครื่องบินเล็กที่หล่นตกบนพื้นดินแต่ไม่ทันได้หยิบกลับโดนไม้บรรทัดฟาดใส่แขนขวาเป็นรอยแนวผื่นแดงเนื่องจากโดนตีแรงมากนั่นทำให้เด็กผู้ชายวัยสิบสองขวบต้องถึงกับร้องไห้จ้าน้ำตาเล็ดร่วงทั้งตกใจและเจ็บแขน

“หยุดเถอะค่ะฉันขอร้องอย่าตีลูกคุณไม่เคยทำรุนแรงอย่างนี้นี่คะ”

“นั่นมันเมื่อก่อนแต่ตอนนี้ผมแน่ใจแล้วว่าเขาไม่ใช่ลูก”

ทาคาระพูดกับภรรยาแล้วถึงหันมาพูดกับฮิคาโตะ

“ฉันจะบอกให้รู้ไว้เลยนะฮิกกี้ต่อไปนี้ไม่ต้องเรียกฉันว่าพ่อเพราะเธอไม่ใช่ลูกฉัน”

“เข้าบ้านกับพ่อชิโนบุเป็นลูกพ่อคนเดียวเท่านั้นถ้าเล่นแล้วทะเลาะกันต่อไปไม่ต้องเล่นด้วยกันอีก”

ทาคาระกอดคอบุตรชายคนเล็กพาเดินเข้าบ้านหันหลังให้สองคนแม่ลูก

จิตใจรับไม่ทัน...สำหรับเด็กชายวัยสิบสองขวบไม่เคยเตรียมใจมาก่อนว่าคนที่เคยเป็นพ่อเห็นหน้าอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เกิดจะมาพูดกับเขาแบบนี้เขาเป็นเพียงเด็กชายธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้นยังต้องการความรักความอบอุ่นจากพ่อและแม่...มีแต่น้ำตาหลั่งไหลร่วง

รินนะได้แต่ปลอบใจโดยการโอบกอดบุตรชายไว้แนบอ้อมอกแม่ซึ่งภายในใจนั้นสงสารลูกจนจุกเจ็บปวดแปลบพูดไม่ออก

..........กรุงโตเกียวตึกระฟ้าสำนักงานใหญ่ที่ปรึกษาเกี่ยวกับการเงินการธนาคาร

“ไม่มีเวลาอยู่ค้างคืนที่บ้านพี่หรือถึงมาหาพี่ในที่ทำงานนี่”

“พี่โทชิ...ฉันกลุ้มใจจะทำยังไงดีคุณทาคาระเขารู้ความจริงว่าฮิกกี้ไม่ใช่ลูกที่แท้จริงของเขาแล้วจากผลการตรวจดีเอ็นเอเขาเลยโกรธมากให้ฉันฝากฮิกกี้เข้าเรียนชั้นมัธยมต้นโรงเรียนประจำในโตเกียวนี่ตอนนี้พ่อลูกไม่พูดกัน ฮิกกี้ก็เอาแต่ร้องไห้หนักอย่างกับพ่อตายเลย”

โทชิ มัทสึมูระเป็นพี่ชายแท้จริงร่วมบิดามารดาเดียวกันกับรินนะซึ่งแต่เดิมเธอเคยใช้นามสกุลเดียวกับผู้เป็นพี่ชายภายหลังแต่งงานจึงจดทะเบียนสมรสและเปลี่ยนไปใช้นามสกุลของสามี

“พี่เองก็เพิ่งจะรู้เรื่องจากเธอเล่าให้ฟังในโทรศัพท์ก่อนจะมานี่ล่ะนึกไม่ถึงเลยว่าเรื่องราวเป็นมาอย่างนี้แต่ไม่ต้องห่วงนะรินนะถ้าทาคาระไม่ใช่พ่อแท้จริงของฮิกกี้และเขารังเกียจก็ไม่ต้องปล่อยให้เขาเป็นพ่อของลูกต่อไป ยกฮิกกี้ให้มาเป็นบุตรบุญธรรมของพี่ก็ได้ฮานาเมะกับโชจะได้มีน้องชาย ปกติตอนปิดเทอมใหญ่สองเดือนเจอกันก็ชอบเล่นด้วยกันอยู่แล้วดีเสียอีกฮิกกี้จะได้มีพี่สาวพี่ชายและไม่ต้องกลายเป็นเด็กมีปมด้อย”

“หมายความว่าต่อไปฮิกกี้จะต้องเปลี่ยนมาใช้นามสกุลมัทสึมูระนะสิแล้วเรื่องโรงเรียนมัธยมต้นของฮิกกี้ล่ะพี่โทชิจะให้เรียนที่ไหน”

“พี่จะจัดการให้เองเธอส่งตัวฮิกกี้จากอาโอโมริมาที่โตเกียวนี่พี่จะให้อยู่บ้านใหญ่ของพี่มีฐานะเป็นลูกชายคนเล็กของพี่เลย”

เมื่อพี่ชายรับปากเป็นที่แน่นอนจะช่วยเหลือดูแลทุกเรื่องให้รินนะจึงรีบเดินทางกลับไปรับบุตรชายมาจากจังหวัดอาโอโมริ

ตกตอนกลางคืนฮิคาโตะได้มีห้องนอนเป็นส่วนตัวอยู่บนชั้นสองของบ้านใหญ่ตระกูลมัทสึมูระโดยมีแม่ของเขานอนเป็นเพื่อนในคืนนี้เพียงคืนเดียวแล้ววันรุ่งขึ้นแม่ของเขาจะต้องกลับจังหวัดอาโอโมริและเขาจะต้องห่างจากอ้อมอกแม่ที่แท้จริงคืนนี้จึงเป็นโอกาสเดียวที่จะได้ถามคำถามสำคัญในชีวิตเด็กคนหนึ่ง

“แม่ครับ...พ่อแท้จริงของผมเป็นใครอยู่ที่ไหน”





 

Create Date : 08 สิงหาคม 2560
1 comments
Last Update : 8 สิงหาคม 2560 18:13:54 น.
Counter : 260 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

 

สวัสดีนะจ้ะ แวะมาเยี่ยมนะจ้าาา sinota ซิโนต้า Ulthera สลายไขมัน SculpSure เซลลูไลท์ ฝ้า กระ Derma Light เลเซอร์กำจัดขน กำจัดขนถาวร รูขุมขนกว้าง ทองคำ ไฮยาลูโรนิค Hyaluronic คีเลชั่น Chelation Hifu Pore Hair Removal Laser freckle dark spot cellulite SculpSure Ultherapy กำจัดไขมัน adenaa ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ สักคิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ขิง น้ำมันมะพร้าว ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ

 

โดย: สมาชิกหมายเลข 4057910 23 สิงหาคม 2560 17:14:26 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

space

BlogGang Popular Award#13


 
สมาชิกหมายเลข 2795671
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




นามปากกาโดย... ไตรติมา

อสูรซ่านสวาท
ไตรติมา
www.mebmarket.com
รักต้องห้ามและความเข้าใจผิด ทำให้เขาต้องซ่อนปรารถนาร้าย แอบไว้ในหน้ากากพี่ชายที่แสนดี กับน้องสาวที่น่าสงสาร เกิดมาแม่ก็ไม่รัก...“เดหวาก็รักพี่เหมราชเกินพี่ชายมานานแล้วเหมือนกัน แต่เราสองพี่น้องมีพ่อคนเดียวกันและแม่ก็หวงเดหวามากมันยากที่เราจะได้เป็นผัวเมียกัน”“ถ้าไม่บอกจะไม่มีใครรู้ถ้าไม่ส่งเสียงร้องคงไม่มีใครได้ยิน ถ้ามันลำบากทำใจเป็นพี่น้องกันและพี่ทรมานใจต้องทนอดกลั้นจนทนไม่ไหวแล้ว เราแอบเป็นผัวเมียกันลับๆ เถอะ”เดหวาตาเบิกโตหัวกระตุกวาบหวิวไหวไม่ต่างกับโดนไฟฟ้าแรงสูงช็อตด้วยแรงดึงดูดมหาศาลเกินใจต้านทานไหว
จะอย่างไรยังรัก
ไตรติมา
www.mebmarket.com
รักที่ไม่มีเพียงเรา รักสับสนซับซ้อน ซุกซ่อนด้วยกิเลสตัณหาในใจมากมาย รักเกิดพลิกผันเปลี่ยนมือมาอยู่เคียงข้างกาย อ้อมกอดแห่งรักแท้จะฉุดดึงหัวใจ ให้ความอบอุ่น นำพาชีวิตรักให้ได้อยู่สงบสุขติดตามอัพเดท - กดไล้ค์เพจ >> https://www.facebook.com/oranamarinlove
คู่หมั้นคืนเหงาใจ [ปกดำ]
ไตรติมา
www.mebmarket.com
ตำนานหนุ่มหล่อเลิศล้ำแห่งค่ำคืนเหงาใจ..........ความรักเหงา ๆ รานร้าวและเร้าใจ ต่างคนต่างมีกิเลสตัณหา ต้องชดใช้บุญกรรมแห่งความรัก ติดตามข้ามภพชาติศาสนา หนึ่งหญิงสองชายผูกพันอ่านเรื่องนี้จบ แล้วคุณจะสงสารใคร? ระหว่าง...นักดนตรีหนุ่มรูปหล่อ พ่อรวย ราวกับในตำนาน เทพบุตรจุติลงมาเกิดอย่าง ยุติ ผู้ตกอยู่ในวังวนแห่งความเปลี่ยวเหงา ทุกค่ำคืนผ่านไปจิตใจโหยหา แค่เพียงเป็นคนที่เขาเผลอใจรัก แต่เขาไม่ได้เลือก กลายเป็นเหมือนส่วนเกิน มิใช่ส่วนสำคัญหรือ... อภิมหาเศรษฐีหนุ่ม ใบหน้าสวยงามเลิศล้ำอย่าง ไทธรรพ์ ผู้เป็นที่รักยิ่งดั่งชีวิตจิตใจของสาวสวย ถึงแม้เขาจะเจ้าชู้ไปบ้าง แต่ทั้งชีวิตจิตใจทุ่มเทในรักจริงจัง แต่ความหวังกลับหักพังสลาย สุดท้ายต้องอยู่เดียวดายข้างกายไร้คู่ครองหรือ... สาวสวยแชมป์มวยไทยหญิง เพชรน้ำหนึ่ง ถึงจะมีเพียบพร้อมทุกสิ่ง แต่ต้องเกิดมาใช้เวรใช้กรรม ที่เคยกระทำไว้ในชาติก่อน แม้จะสามารถยืนหยัดขึ้นมายิ่งใหญ่ และจิตใจเข้มแข็ง ทนทานต่อความทุกข์กายทุกข์ใจได้ แต่ลึกลงไปข้างในนั้น ไร้ซึ่งความสุขแท้จริง.ติดตามอัพเดท-กดไลค์เพจ >> https://www.facebook.com/oranamarinlove
ขอจันทร์ดวงนั้นให้ฉันได้ไหม
ไตรติมา
www.mebmarket.com
นิยายไบเซ็กส์ช่วล-เกย์บาดหัวใจเมื่อหนุ่มหล่อสองคนเป็นแฟนกัน รักใคร่หลงใหลในกันและกันแล้วสาวน้อยนั้นก็เข้ามาอย่างไม่ได้ตั้งใจชายหนุ่มมาก่อนกลายเป็นเมียหลวง หญิงสาวมาทีหลังต้องพลอยเป็นน้อยเขาทุกอย่างไม่ใช่ พวกเขาไม่ใช่เกย์แต่แรกแบบเกิดมาเป็นสัญชาตญาณผู้ชายมันหยุดไม่ได้ ทำให้เธอต้องกลายเป็นที่รองรับกามารมณ์แต่ความรักที่ฝังอยู่ในหัวใจเรียกร้อง... ขอจันทร์ดวงนั้นให้ฉันได้ไหม...ติดตามอัพเดทเพจhttps://www.facebook.com/oranamarinlove.จูบแบบไม่เคยเจอมาเลยในชีวิตเด็กสาวทำให้รายระวีใจสั่น เขยิบกายหนีเขา เขากลับยิ่งไล่ต้อน แล้วซ้อนเข้าด้านหลัง อ้อมแขนโอบกระชับดึงตัวเธอไปนั่งซ้อนอยู่ด้านหน้าของเขา แผ่นหลังเด็กสาวแนบเนื้อแน่นแห่งอ้อมอกอุ่นร้อนของชายหนุ่ม ทำให้เธอวาบหวิวสยิวใจจนบรรยายไม่ถูก“ระวี... พี่ชอบเธอที่สุด” กระซิบบอกเบา ๆ แนบข้างใบหูทั้งดีใจทั้งเหงาเศร้าที่เขาสารภาพออกว่าชอบที่สุด เข้าใจความหมายเขาคงบอกรักไม่ได้ ในเมื่อเขามีคนที่รักอยู่ทั้งคน รายระวีแหงนมองหมู่ดาวกระพริบพราวประดับฟากฟ้าเหมือนเงาของเจเรมี่ที่แวดล้อมโคมฉาย ดวงดาวย่อมเป็นคู่อยู่เคียงข้างดวงจันทร์ได้ในยามค่ำคืน ตัวเธอคงแค่ผ่านเข้ามาในชีวิตพวกเขา อีกไม่นานคงต้องผ่านเลยไป แม้จะเป็นอย่างนั้นแต่ใจมันรัก... ขอแค่ได้รักสักครั้งหนึ่ง เก็บไว้ซึ้งเป็นความทรงจำประทับใจในวันที่ต้องจากลาและไม่มีใครให้ได้รัก รายระวีได้แต่นึกน้ำตาไหลจากปลายตา แม้รักไม่ได้ไร้ความหวังแต่ใจยังอยากรัก แค่รักเท่านั้นจริง ๆ

ป่าอาถรรพ์รัก_Boy's Love
ไตรติมา
www.mebmarket.com
แนวแฟนตาซีสวยงาม นิยายวาย ชายรักชาย *** มีรูปภาพประกอบสวยงามน่ารักแทรกภายในเล่มไพรเวทย์ เป็นป่าอยู่ระหว่างโลกมนุษย์เชื่อมต่อกับเมืองลับแล แต่หมู่บ้านนี้มีเฉพาะผู้ชายเท่านั้นที่เข้าไปได้ จัสตินหนุ่มหล่อติดตามเนื้อคู่ข้ามภพชาติมา สิ่งใดดลใจให้เขาหลงรักใคร่ชายหนุ่มเมืองนี้จากตอนที่ 13 “ผู้ชายทุกคนจะเลือกสาวงามเลอเลิศขนาดไหนเป็นคู่ครองสุดแต่ใจเขาปรารถนา แต่ถ้าหากว่าผมนั้นเลือกคู่ครองเองได้ขอเลือกชายงามล้ำเลอค่าที่สุดแห่งป่าไพรเวทย์ที่ชื่อยามะ เพราะทั้งใจกายของผมได้มอบให้ไปหมดแล้วด้วยความรักเขาเจียนจะขาดใจ แม้แลกด้วยความตายหากได้เกิดมาใหม่ได้อยู่เป็นคู่ครองกับเขาผมยินดี ผมยอมตายถวายชีวิตเพื่อเขาเพียงผู้เดียว”จัสตินอ้อนคำรำพันรักแทนแสนล้านความรู้สึกที่ไม่อาจวัดค่าปริมาณเป็นมาตราริกเตอร์แห่งความสั่นไหวในดวงจิตได้.กดไลค์เพจ - ติดตามอัพเดท >> https://www.facebook.com/oranamarinlove
space
space
[Add สมาชิกหมายเลข 2795671's blog to your web]
space
space
space
space
space