กรกฏาคม 2559

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
บุรุษบูรพา ทำเนียบหลางหยา ไห่เยี่ยน เขียน




















เมียงมองมานานก็มีผู้ใจดีให้หยิบยืมค่ะSmiley



บุรุษบูรพา ทำเนียบหลางหยา (5 เล่มจบ)
ไห่เยี่ยน เขียน  ลี หลินลี่ แปล
สำนักพิมพ์ Siam Inter Book 
1,400 บาท (ไม่รวมกล่อง)  1,688 หน้า

หลังปก

"บุรุษบูรพา ทำเนียบหลางหยา" เล่าถึง เหมยฉางซู ประมุขพรรคบูรพานที พรรคใหญ่อันดับหนึ่งในแผ่นดิน แม้เป็นชาวยุทธ์ผู้ห่างไกล ทว่าชื่อเสียงกลับสะท้อนดังถึงราชสำนักเพียงเพราะทำเนียบหลางหยา องค์กรที่ลี้ลับสุดหยั่งแต่วาจาสุดแม่น ฟันธงว่าเขาคือ

"อัจริยะฉีหลิน ผู้ใดได้ครอง ผู้นั้นได้แผ่นดิน"

...ท่ามกลางวงโคจรของเหล่าอัจริยบุคคลผู้กอปรด้วยชาติตระกูลมากบารมีอำนาจเหล่านี้ ไฉนเหมยฉางซูจึงได้รับการยกย่องถึงปานนั้น และมือที่อยู่เบื้องหลังซึ่งผลักดันให้เกิดมรสุมลูกใหญ่ ใช่เป็นฟองอากาศที่หลงเหลือจากการม้วนตัวของคลื่นคลั่งในอดีตหรือไม่?


คุยกันหลังอ่าน

ชอบบบ สนุก อ่านเลย จบ ฮ่าๆ

มาๆ เล่าๆ

เป็นแนวชิงไหวชิงพริบค่ะ

ตัวเอก เหมยฉางซู สุขภาพไม่แข็งแรง ระหว่างทางได้พบปะสนิทสนมกับคุณชายจากตระกูลเซี่ยและตระกูลเหยียน เลยเดินทางมาพักรักษาตัวในเมืองจินหลิงแห่งแคว้นต้าเหลียง

เซียวจิ่งรุ่ยและเซี่ยปี้เชิญเหมยฉางซูไปเป็นแขกที่บ้านตระกูลเซี่ย และแนะนำกับคนอื่นให้รู้จักเหมยฉางซูในชื่อ ซูเจ๋อ

อยู่ไปไม่นานเซี่ยอวี้ พ่อของเซียวจิ่งรุ่ยและเซี่ยปี้ก็เริ่มสงสัยความเป็นมาของซูเจ๋อคนนี้ ลูกทั้งสองก็สารภาพว่าจริงๆ ซูเจ๋อ ก็คือ เหมยฉางซู ประมุขพรรคบูรพานที พรรคใหญ่อันดับหนึ่งในยุทธภพตามการจัดอันดับของทำเนียบหลางหยา

ส่วนทำเนียบหลางหยา ก็เหมือนเป็นองค์กรองค์กรหนึ่ง ทำหน้าที่รวบรวมข่าวสารและจัดอันดับสุดยอดต่างๆ ของยุทธภพ (เช่น ยอดฝีมือสิบอันดับ, สุดยอดคุณชายสิบอันดับ, พรรคที่ยิ่งใหญ่สิบอันดับ) ว่ากันว่าน่าเชื่อถือที่สุด ใครก็สามารถไปถามคำถามที่ตัวเองอยากรู้ โดยทางทำเนียบหลางหยาจะเรียกเงินตามแต่คำถามที่ถามไป ถ้าจ่ายเงินให้ครบจำนวนก็จะได้คำตอบที่อยากรู้

แล้วคำนิยมล่าสุดที่ทำเนียบหลางหยาให้แก่เหมยฉางซู คือ 'บุรุษเหมยบูรพานที อัจริยะฉีหลิน ผู้ใดได้ใจ ผู้นั้นได้แผ่นดิน'

พอข่าวนี้ดังไป ทั้งรัชทายาทและอวี้หวังที่กำลังปะทะคะคานกันในวัง ก็อยากได้เหมยฉางซูมาเป็นพวก ทั้งกล่อม ทั้งติดสินบน แต่เหมยฉางซูก็ไม่สนใจ และไม่แสดงท่าทีเข้าข้างฝ่ายไหนเป็นพิเศษ

จนกระทั่งเจอจิ้งหวัง ด้วยความโอรสฮ่องเต้คนนี้เป็นคนตรง หัวแข็ง อ่อนน้อมประจบใครไม่เป็น แถมยังชอบคัดง้างกับฮ่องเต้เรื่องเก่าก่อน แม้จะมีคุณความดีเรื่องนำทัพจับศึก แต่ฮ่องเต้ก็ไม่เคยแล เลยไม่มีคุณค่าสำคัญในราชสำนัก แต่เหมยฉางซูกลับบอกจะเลือกสนับสนุนจิ้งหวัง

จิ้งหวังยอมรับการสนับสนุนเพราะไม่อยากให้ทั้งรัชทายาทและอวี้หวังได้ครองบัลลังก์ กระนั้นเขาก็ไม่ชอบนิสัยเหมยฉางซู ที่เจ้าเล่ห์ เจ้าแผนการ ทำทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ ทั้งสองคนนี้จึงร่วมมือกันแม้จะไม่ถูกกันนัก

ในสายตาคนนอก เหมยฉางซูค่อยๆ เอนเอียงสนับสนุนมาทางอวี้หวัง ออกห่างจากรัชทายาท มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ว่าเหมายฉางซูและจิ้งหวังร่วมมือกันลับๆ

เหมยฉางซูออกมาจากบ้านตระกูลเซี่ย บ้านหลังที่เขาซื้อใหม่ภายนอกไม่มีอะไรพิเศษ ออกจะรสนิยมไม่เข้าท่าด้วยซ้ำ แต่ความสำคัญของบ้านหลังใหม่คือทำเล ที่ใกล้กับจวนของจิ้งหวังเพียงระยะเดินถึง แต่คนภายนอกจะสังเกตยากเพราะตั้งบนถนนคนละสาย อีกทั้งประตูก็หันไปคนละทิศ

ได้บ้านใหม่มา โครงการบูรณะก็เริ่ม ข้างบนซ่อมแซม ข้างล่างขุดอุโมงค์สร้างห้องลับเชื่อมต่อกับจวนจิ้งหวัง

และแม้ทั้งสองจะร่วมมือกัน แต่เหมยฉางซูก็มีความลับสำคัญที่ต้องปกปิดไว้จนถึงที่สุดอยู่



เล่าแค่นี้เนอะ ให้พอลุ้นๆ กระปรี้กระเปร่า ถ้าเล่ามากกว่านี้จะเริ่มเป็นส่วนสำคัญแล้ว

อย่างที่บอกตอนต้นว่าเรื่องนี้แนวชิงไหวชิงพริบ

ตัวเอก เหมยฉางซู เก่งมาก จนหลายคนบอกคนเขียนอวยตัวเอก อาจเพราะดูเขาทำตัวเหมือนไม่รู้สึกว่ามีอุปสรรคอะไรนัก

แต่ถ้าสังเกตดีๆ เหมยฉางซูพลาดบ่อยนะคะ มีเหตุการณ์เหนือคาดเกิดขึ้นตลอดเวลา แต่เขาไม่ค่อยแสดงออกไง จะไม่แบบ "แย่แล้ว ทำไงดี" ไม่มีเลย แล้วปกติแผนที่เขาวางไว้จะมีแผนรับมือหนึ่งสองสาม ไม่ทางนี้ ก็ลองทางนู้น แล้วถึงเป็นเรื่องแย่ๆ แต่เมื่อรู้จักพลิกแพลงก็สามารถนำสิ่งนั้นมาใช้เป็นประโยชน์กับพวกตนได้ ไม่มีคำว่าตันสำหรับเหมยฉางซู

ที่สำคัญที่โอชอบ มีอธิบายในเรื่องด้วย คนอื่นบอก ทำไมเหมยฉางซูเหมือนเป็นเทพเจ้า รู้ทุกเรื่อง แต่ตัวเขาเองกลับบอกว่า ถ้าคุณจดจ่อกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นระยะเวลายาวนานและทุ่มเทชีวิตเพื่อมัน คุณก็จะเป็นเหมือนเขา อีกตอนหนึ่งก็คือคนใกล้ตัวบอกว่าเหมยฉางซูเป็นคนที่มักคิดถึงทางที่เลวร้ายที่สุดไว้ก่อนจนนำมากดดันตัวเอง แม้แต่ทางที่เลวที่สุดเขาก็รู้ว่าต้องทำยังไง เพราะฉะนั้นไม่มีอะไรแย่ไปกว่าที่เขาคิดแล้วแน่ๆ ไม่แปลกที่เหมยฉางซูจะไม่ค่อยแสดงอารมณ์มากนัก ยกเว้นเป็นเรื่องที่เขาให้ความสำคัญจริงๆ ถึงจะหลุด

เหมยฉางซูเป็นประมุขพรรคก็จริง แต่ตัวเขาไม่มีวิชากำลังยุทธอะไร ร่างกายก็อ่อนแอมาก หนาวนิดก็จะสั่น ป่วยง่าย ดื่มยาประจำ มีหมอประจำตัวดูแลตลอด

ตัวละครอื่นๆ ในเรื่องก็มีเสน่ห์ค่ะ โอชอบเหยียนอวี้จินมากที่สุด ชอบเล่น รักสนุก แต่ฉลาด รักเพื่อน พึ่งพาได้ เสียดายเล่มท้ายๆ บทหายไปหน่อย

การเล่าเรื่องก็ทำได้ดีนะคะ ค่อยๆ เปิดเผยเนื้อหามาทีละอย่าง มีทิ้งจุดปริศนาให้คนอ่านเดาระหว่างทางเป็นระยะ โอชอบอีกอย่างคือ เรื่องนี้ค่อนข้างจะต่างจากนิยายทั่วไป โดยปกติการเล่าเรื่องมักจะหวังผลจากขั้นตอนการเล่า (ซึ่งดีค่ะ ไม่งั้นถ้าไม่มีจุดหมายมักเกิดการออกทะเลบ่อยๆ อย่างที่เรารู้กัน) เหมือนปาหินให้ตรงเป้า แล้วก็จะสำเร็จหนึ่งขั้นเกิดผลที่ต้องการออกมา แล้วก็เริ่มปาเป้าต่อไป แต่เรื่องนี้ ปาครั้งที่หนึ่ง ไม่จำเป็นต้องตรงเป้าเลย แต่หินก้อนนั้นจะส่งแรงกระเพื่อมบางอย่างต่อเนื้อเรื่องและจุดหมาย เป็นรายละเอียดเล็กๆ ที่ใส่มาแต่เรารู้สึกว่าคนเขียนให้ความสำคัญและวางแผนมาดี

เล่มหนึ่ง อาจเพราะเป็นเล่มเปิดเรื่องเลยยังไม่เปิดเผยเข้าเรื่องสำคัญมากนัก ก็จะแนะนำตัวละครให้คนอ่านรู้จัก เรื่องนี้ตัวละครเยอะค่ะ หลายคนชื่อคล้าย บางคนสกุลเหมือนทั้งที่ไม่เกี่ยวข้องกัน ค่อนข้างยากสำหรับโอที่มีปัญหาในการจดจำชื่อตัวละคร โดยรวมก็ถือว่าดี แต่สำนวนแปล โออ่านสะดุดมากที่สุดจากทั้งห้าเล่ม อาจเพราะเล่มแรกของชุดละมั้ง ต้องจูนทั้งคนแปลคนอ่าน

เล่มสองเล่มสาม เฉลยเรื่องราวต่างๆ ฉากสร้างอารมณ์ทำได้ดี โอน้ำตาคลอไปด้วยเลย

เล่มสี่ โอรู้สึกว่าตัวเอกอุปสรรคน้อยไปหน่อย และฉากอารมณ์ค่อนข้างเยิ่นเย้อไปนิด

เล่มห้า สรุปทุกอย่าง ฉากอารมณ์ทำได้ดีเหมือนเดิม



ประทับใจ

(4+5+5+4.5+5)/5 = 4.7 ดาว


ข้อควรปรับปรุง

- คำผิดค่ะ ค่อนข้างมาก ถ้าไม่รู้ก็จะเฉยๆ แต่ถ้ารู้แล้วเห็นจะอ่านสะดุดตลอด

- สำนวน ยังมีอ่านสะดุดมาก หลายคำเหมือนพยายามใส่มาให้ดูสวย แต่บางครั้งเยิ่นเย้อ บางครั้งผิดความหมาย และไม่เข้ากับประโยค ถ้าเรียบเรียงอีกจะดีกว่านี้


ข้อแนะนำ

- ปก จากที่ออกมา สำนักพิมพ์นี้ยังทำปกไม่สะดุดตาโอเลยสักปก เราไม่ควรตัดสินเนื้อหาจากปกก็จริง แต่ปกเป็นสิ่งแรกที่เราเห็นแล้วจะหยิบมาพิจารณาองค์ประกอบอื่น (เช่น ผู้เขียน ผู้แปล เรื่องย่อ) ถ้าเปรียบเป็นสินค้า ปกก็เป็นเรื่อง packaging ค่ะ สามารถเพิ่มมูลค่าสินค้าได้

เรื่องนี้สำหรับโอ ปกไม่ได้แย่ มีการเปลี่ยนรูปแบบปกแต่ละเล่มก็โอเค แต่ส่วนตัวปกดาราไม่ค่อยเหมาะกับหนังสือเพราะส่งผลต่อจินตนาการคนอ่าน ถึงจะเข้าใจเหตุผลที่เรื่องนี้ดังเพราะได้รับการสร้างเป็นซีรีส์นะ แต่ก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะดูซีรีส์แล้วมาอ่านหนังสือ

ของสำนักพิมพ์นี้ โอชอบปก eno ของ ลำนำรักเทพสวรรค์ ภาคสอง แต่ต้องจัดวางองค์ประกอบให้ดีกว่านี้ 

หลายครั้งปกมักประสบปัญหา ชื่อเรื่องก็ต้องใส่ สำนักพิมพ์ก็ต้องมี ชื่อผู้แต่ง ผู้แปล คำเตะตาคนดู จำนวนเล่ม ยัดไปยัดมา เต็มหน้าปกละ กลายเป็นรกไปซะนี่ ต้องจัดวางดีๆ บางทีเรียบก็หรูได้

- คำผิด คนอื่นเป็นไหมไม่รู้ แต่สำหรับโอ ถ้าเจอในหนังสือจะหงุดหงิดมาก เหมือนคำผิดกระแทกหน้าเราทุกครั้งที่พบ เหมือนเราซื้อของแล้วของมีตำหนิ กระเป๋าเปื้อนพอเช็ดออก ด้ายเสื้อรุ่ยเล็มออก แต่คำผิดในหนังสือใช้น้ำยาป้ายคำผิดลบไม่ได้ (และอีกนั่นแหละ ไม่รู้คนอื่นเป็นไหม แต่ปัจจัยเรื่องคำผิดส่งผลต่อการเลือกซื้อหนังสือของโอต่อสำนักพิมพ์นั้น ถ้าเลี่ยงได้ โอจะไม่เสี่ยงเอาตัวเองไปหงุดหงิดกับสิ่งที่คาดว่าจะเจอ) อยากให้ใส่ใจจุดนี้มากๆ

ถ้าแก้ได้ รับรองมีแต่รุ่งกับรุ่ง เพราะเรื่องที่หยิบมาทำแต่ละเรื่องน่าสนใจอยู่แล้ว



คำผิด และสำนวนที่โอติด

ไม่ได้จี้ทุกคำทุกประโยคนะ บางคำก็ซ้ำๆ เดิม

ใครเห็นต่างหรือมีคำอธิบายเพิ่มเติมบอกได้นะคะ ยินดีค่ะ โอไม่ใช่คนเก่ง พลาดเองก็บ่อยเหมือนกัน



เล่ม 1

หน้า 19  ภายใต้แสงอบอุ่น คนผู้หนึ่งในมือถือไว้ด้วยม้วนหนังสือ เดินทอดน่องเอื่อยเฉื่อยเหนือพื้นศิลาต้าหลี่ที่มันวับดั่งกระจกเงา

ไม่ควรใช้ ถือไว้ด้วย ในประโยคนี้ค่ะ ถือม้วนหนังสือ ก็พอแล้ว

ถือไว้ด้วย คงไว้ด้วย คงไว้ซึ่ง ทรงไว้ด้วย

เช่น เขาคงไว้ด้วยความสัตย์ มักจะใช้กับประโยคสั้นๆ เล่นคำในความหมายกินลึก ไม่ใช่ในรูปแบบทั่วไป


หน้า 20 "เจ้ายังรู้จักกลับบ้าน? สองเดือนเดือนกว่าไม่เห็นแม้เงา กระทั่งเทศกาลจงชิวก็ลืมเสียแล้ว ดูท่าที่ผ่านมาคงอบรมเจ้าน้อยไปจริงๆ..."

ผู้แปลมักจะใช้ประโยคบอกเล่าคู่กับเครื่องหมายคำถาม ถามว่าอ่านเข้าใจไหม โออ่านเข้าใจค่ะ แต่ไม่เห็นด้วยที่จะใช้ เพราะ

1. ใจความขัดแย้งกัน เราไม่ใช่เครื่องหมายคำถามกับรูปประโยคบอกเล่า
2. ถ้าผู้ได้รับการถ่ายทอดเป็นเพียงผู้รับฟังการเล่า จะไม่เข้าใจถึงนัยประโยคว่าเป็นคำถาม

ในประโยคข้างต้น 

'เจ้ายังรู้จักกลับบ้าน' เป็นประโยคบอกเล่า สื่อความถึงการชม ลูกดีจัง ยังรู้จักกลับบ้านมาหาพ่อแม่

แต่พอเป็น

'เจ้ายังรู้จักกลับบ้าน?' อันนี้ด่าค่ะ ยังกลับบ้านเป็นอีกเรอะ ประมาณนี้

โอไม่รู้ภาษาจีนนะ ไม่เข้าใจว่าปกติเขามักใช้ประโยคบอกเล่า แต่สื่อถึงการถามหรือเปล่า แต่โอไม่สนับสนุนด้วยเหตุผลข้างต้น

โอไม่ทราบเจตนาผู้แปลว่าต้องการคงประโยคเดิมของผู้เขียนไว้ หรือเพียงสำนวนผู้แปลเองนะคะ

แต่ถ้าจำเป็นต้องเขียนจริงๆ อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ตัวโอเองยอมรับให้ใช้ ประโยคบอกเล่า+? ในประโยคที่

1. เป็นการทวนคำถามหรือคำตอบ (เพราะคนอ่านหรือฟังเข้าใจสิ่งที่สื่อชัดเจน)

2. ในประโยคหรือย่อหน้าเดียวกันมีคำอธิบาย หรือมีการสื่อว่าประโยคนี้เป็นประโยคคำถาม และต้องเป็นประโยคที่ไม่ยาวจนเกินไปจนเกิดความสับสน

เช่น จากหน้า 116

"ท่านมาครั้งนี้ ทำไมไม่ส่งข่าวถึงข้าก่อน ตอนนี้ไม่ได้เตรียมพร้อมอะไรสักอย่าง จะช่วยท่านได้ยังไง"

"ท่านจะช่วยข้า?" รอยยิ้มเหมยฉางซูแฝงไว้ด้วยความเย็นชา

หรือ

จากหน้า 120

"หลายปีนี้ พวกเราติดต่อกันลับๆ หลายครั้ง ท่านไฉนถึงไม่ยอมบอกข้า ว่าฉีหวังมีบุตรชายคนหนึ่ง"

"ท่านว่ากระไร?" เหมิงจื้ออุทานตกใจ ร่างแทบกระโดดขึ้นจากพื้น "ฉีหวังมีบุตรชาย?"

"แม้แต่ท่านก็ไม่ทราบ?" เหมยฉางซูประหลาดใจเช่นกัน


และไม่เห็นด้วยเลยที่จะใช้ในประโยคที่
1. เมื่อใส่ ? สื่อความตรงกันข้ามกับประโยคที่ต่อท้าย (ตามหน้านี้)
2. ในประโยคยาวๆ (เพราะผู้อ่านหรือฟังจะสับสน จับใจความยาก)


หน้า 23 ญาติสนิทคนหนึ่งของชิ่งกั๋วกง นามไป่เย่ ใช้อำนาจบาตรใหญ่รุกล้ำที่ดินชาวบ้าน รีดนาทาเร้น  ฆ่าชีวิตผู้อื่น

เราไม่ใช้คำว่า ฆ่าชีวิต ค่ะ โอไม่เคยเจอใครใช้มาก่อนเลย

ถ้าเปิดหนังสือคลังคำ คำว่า คร่า จะต่อด้วย ชีวิต เสมอ เป็น 'คร่าชีวิต' (หมายถึงทำให้ตาย มักไม่เจาะจงผู้เสียชีวิต, จากคลังคำ หน้า 308)

ต้องเลือกระหว่าง คร่าชีวิตผู้อื่น หรือ ฆ่าผู้อื่น (ฆ่า หมายถึง ทำให้ตายโดยเจตนา, จากคลังคำ หน้า 307)

หน้า 24 "ฮาฮา"

เวลาเราหัวเราะ เราเปล่งเสียงว่า ฮา เหรอคะ ไม่นะคะ ใช้ ฮ่า

หน้า 26 เหมยฉางซูแย้มยิ้ม "ท่านเล่าต่อ"

เป็นประโยคขอร้องหรือบอกให้ทำค่ะ ไม่ใช่บอกเล่า

"ท่านเล่าต่อเถอะ"

หน้า 73 ท่านเข้าใจว่า ที่ผู้อื่นต้องการคือปราชญ์ผู้แตกฉานการปกครองจริงๆ?

ท่านเข้าใจว่า ที่ผู้อื่นต้องการคือปราชญ์ผู้แตกฉานการปกครองจริงหรือๆ?

หน้า 76 ทรนง

ต้องสะกด ทระนง*** ผิดเกือบทุกที่เลย

และ 

หนีหวงจวิ้นจู่ประดุจวีรสตรีผู้กล้า มิใช่เจ้าเหนือหัวประเภทไหนก็ทำให้นางค้อมเศียรได้?

ไม่เข้าใจค่ะ ประโยคนี้เป็นคำถามอย่างไร

หน้า 78 "อีกอย่างฉีหลินไม่ยอมกลับไปเสียที รัชทายาทกับอวี้หวังไยมิใช่รอจนร้อนใจใหญ่แล้ว?"

ไยมิใช่ = ทำไม (จะ) ไม่

ไม่ถูกความหมายในประโยคค่ะ

"อีกอย่างฉีหลินไม่ยอมกลับไปเสียที รัชทายาทกับอวี้หวังมิใช่/มิรอจนร้อนใจใหญ่แล้ว?"

หมายถึง รัชทายาทกับอวี้หวังไม่ใช่รอจนร้อนใจแล้วหรือ?, รัชทายาทกับอวี้หวังไม่รอจนร้อนใจแล้วหรือ?

หน้า 103 "ท่านซู ไม่สบาย?"

ถ้าฟังเฉยๆ จะหมายถึงบอกกล่าวว่าท่านซูไม่สบาย แต่จริงๆ เป็นการถามค่ะ หลีกเลี่ยงการทำให้สับสน

"ท่านซู ท่านไม่สบายหรือ?"

หน้า 104 "ท่านซูเข้าใจว่าคำพูดประโยคเดียวของหนิงกั๋วโหวก็ใช้ได้แล้ว?"

ถ้าไม่มี ? ต่อท้าย จะเป็นการกล่าวว่าท่านซูเชื่อ แต่จริงๆ ถามว่าท่านเชื่ออย่างนั้นจริงหรือ ถ้าไม่ทำให้เป็นประโยคคำถามจะเพี้ยนและชวนสับสน

หน้า 108 "ข้าชมชอบมารดาของถิงเซิง นี่เรียกว่า รักแม่พานให้รักลุก..."

พาน = ทำท่าว่า เอาไปแทนลงในประโยคไม่ได้

พานให้ ไม่มี ต้องเป็น พาให้ ค่ะ

หน้า 129 ไป่หลี่ฉี่

สะกดผิด ต้องเป็น ไป่หลีฉี

หน้า 145 "จวิ้นจู่ขอร้องเช่นนี้ข้าย่อมต้องรับปาก แต่เรื่องใหญ่เช่นการคุมสอบด้านอักษรนี้ ใช่ว่าจวิ้นจู่อยากเชิญใครก็สามารถทำได้?"

ประโยคนี้ไม่ใช่ประโยคคำถาม และนึกให้เป็นคำถามไม่ออกด้วยค่ะ

หน้า 165 "ฝ่าบาทอย่าได้เข้าพระทัยผิดเด็ดขาด คนเป่ยเอี้ยนหามิได้แสดงความอ่อนแอ เป็นแต่ทราบว่าจิ่งรุ่ยอวี้จินมีฐานันดรสูงศักดิ์ ซ้ำยังสนิทสนมกับจวิ้นจู่อย่างเห็นได้ชัด..."

เปิดพจนานุกรม
หาไม่ = หามิได้ = หาไม่ได้
หมายถึง เปล่า, ไม่ใช่, ไม่ได้, ไม่ใช่เช่นนั้น, ไม่เป็นดังนั้น

แต่คราวนี้ ตามที่โอเข้าใจ มันใช้ต่างกันอยู่

หาไม่ >> ...ก็หาไม่ (ก็ไม่ใช่), หาไม่แล้ว... (ไม่ใช่เช่นนั้นแล้ว...) >> เช่น สุขก็หาไม่ เศร้าก็หาไม่ (ไม่สุข ไม่เศร้า), หาไม่แล้วคงวอดวายกันทั้งหมด (ไม่ใช่เช่นนั้นแล้วคงฉิบหายหมด)

หามิได้, หาไม่ได้ >> ใช้ขึ้นหัวประโยค, ท้ายประโยค หรือเป็นประโยคปฏิเสธโดดๆ >> หามิได้ S+V, S+V หามิได้, หามิได้ (ไม่ใช่เช่นนั้น) >> เช่น เราจะไม่ไปก็หาไม่ได้ (เราจะไม่ไปก็ไม่ได้), หามิได้ ถ้าเราไม่ไปคงเกิดปัญหาใหญ่ (ไม่ได้ ถ้าเราไม่ไปคงเกิดปัญหาใหญ่), A : เราคงต้องรบกวนเจ้าอีกนาน B : หามิได้กระหม่อม (ไม่หรอกครับ/ไม่ใช่เช่นนั้น)

หาได้...ไม่ >> เช่น หาได้สำราญใจไม่ (ไม่ได้มีความสุข)

หาใช่...ไม่ >> เช่น หาใช่คนไม่ (ไม่ใช่คน)


ในประโยคนี้จึงควรเป็น

ฝ่าบาทอย่าได้เข้าพระทัยผิดเด็ดขาด คนเป่ยเอี้ยนหาได้แสดงความอ่อนแอไม่เป็นแต่ทราบว่าจิ่งรุ่ยอวี้จินมีฐานันดรสูงศักดิ์ ซ้ำยังสนิทสนมกับจวิ้นจู่อย่างเห็นได้ชัด..."

หน้า 168 ปราณี

ต้องสะกด ปรานี

หน้า 188 เเข้มแข็ง

เข้มแข็ง

หน้า 224 "เบิกตัวกุ้ยเฟยกับรัชทายาท! มาที่ตำหนักหย่างจวีเดี๋ยวนี้!"

เลือกระหว่าง 

"เบิกตัวกุ้ยเฟยกับรัชทายาท! ให้มาที่ตำหนักหย่างจวีเดี๋ยวนี้!"

หรือ

"เบิกตัวกุ้ยเฟยกับรัชทายาทมาที่ตำหนักหย่างจวีเดี๋ยวนี้!"

หน้า 248 เหมยฉางซูแบะไหล่อย่างจนใจ

กริยานี้ ปกติเราจะใช้คำว่า ยักไหล่ (ยักไหล่ = ทำให้ไหล่กระตุกขึ้น เช่น เขายักไหล่แสดงว่าไม่แยแส จากคลังคำ หน้า 114) หรือ ไหวไหล่ (ไหวไหล่ = ทำให้ไหล่ไหวไปมาเล็กน้อย จากคลังคำ หน้า 114)

หน้า 314

เจีดย์

ต้องสะกด เจดีย์


เล่ม 2

หน้า 15 อวี้หวังปรายตามองแวบหนึ่ง ในใจหงุดหงิดยิ่งนัก แต่โดยปกติเขาเป็นคนใช้พระคุณปกครองบริวารมาตลอด ยิ่งกว่านั้นเหอจิ้งจงตั้งแต่ขึ้นเป็นเสนาบดีกรมมหาดไทยเป็นต้นมา กลับใช้อำนาจหน้าที่ในมือจัดการเรื่องต่างๆ ได้อย่างแนบเนียน

กลับ จะใช้คั่นประโยคที่มีเนื้อหาขัดแย้งกันค่ะ ในที่นี่เนื้อความสนับสนุนกัน จึงไม่ควรใช้ ([เหตุ]อวี้หวังใช้พระคุณปกครอง+เหอจิ้งจงใช้อำนาจจัดการเรื่องได้แนบเนียน >> [ผล]อวี้หวังเลยไม่อยากตำหนิเหอจิ้งจงมากมาก) 

อวี้หวังปรายตามองแวบหนึ่ง ในใจหงุดหงิดยิ่งนัก แต่โดยปกติเขาเป็นคนใช้พระคุณปกครองบริวารมาตลอด ยิ่งกว่านั้นเหอจิ้งจงตั้งแต่ขึ้นเป็นเสนาบดีกรมมหาดไทยเป็นต้นมา ก็ใช้อำนาจหน้าที่ในมือจัดการเรื่องต่างๆ ได้อย่างแนบเนียน

*** ผู้แปล ติดใช้คำว่า 'กลับ' บางครั้งก็ไม่ถูกกับความหมาย 
และหลายครั้งสามารถเปลี่ยนไปใช้คำอื่นได้เพื่อหลีกเลี่ยงความจำเจค่ะ

หน้า 16 พิทักสันติราษฎร์

พิทักษ์สันติราษฎร์

หน้า 30 รังสรร

ต้องเป็น รังสรรค์

หน้า 56 เขากลับมิใช่เซี่ยปี้

กลับ อยู่ในประโยคนี้ไม่เหมาะสมค่ะ (ไม่ใช่เซี่ยปี้ จึงเคยชินกับยุทธภพและศพ)

เขามิใช่เซี่ยปี้ หรือ ทว่าเขามิใช่เซี่ยปี้ ก็ได้

หน้า 63 วิพากย์วิจารณ์

สะกดที่ถูกต้องคือ วิพากษ์วิจารณ์

หน้า 66 สร้างสรร

สะกดที่ถูกต้องคือ สร้างสรรค์

หน้า 114 ได้รับเพียงคำชมเชยไม่เค็มไม่จืดสองสามคำ

ครั้งแรกเลยที่เจอสำนวนนี้ในนิยาย หมายถึง ชืด/ชืดชา หรือเปล่านะ

หน้า 118 สวยสคราญ

สะกดที่ถูกต้องคือ สวยสะคราญ

หน้า 137 ผมเผ้าหลุดลุ่ย

สะกดที่ถูกต้องคือ หลุดรุ่ย

หน้า 161 จั๊กจั่น

สะกดที่ถูกต้องคือ จักจั่น

หน้า 164 ผู้เยาวร์

สะกดที่ถูกต้องคือ ผู้เยาว์

หน้า 190 เหมยฉางซูโน้มตัวนั่งตรงทันที

โน้ม = เหนี่ยวให้ค้อมต่ำลงมา

เพราะฉะนั้นใช้กับประโยคนี้ไม่ได้ค่ะ

ต้องเป็น เหมยฉางซูยืดตัวนั่งตรงทันที

หน้า 218 ประจัญหน้า

สะกดที่ถูกต้องคือ ประจันหน้า

(ส่วน ประจัญบาน สะกดอย่างนี้)

หน้า 254 "บริวารเข้าใจแล้ว ท่านประมุขโปรดวางใจ..."

เพิ่งเคยเห็นการแทนตัวว่า 'บริวาร' จากเรื่องนี้เลย โอว่าใช้ 'บ่าว' น่าจะลื่นไหลกว่า เป็นคำปกติที่ใช้กัน สั้น และกระชับกว่ากันด้วย

แต่สุดท้ายสิทธิ์ในการเลือกอย่างไรก็เป็นของผู้แปลค่ะ

หน้า 266 "วันนี้เขาไม่มีแล้ว"

วันนี้ไม่มาแล้ว

หน้า 291 "ข้าจะได้เป็นท่านอา...อืม...ท่านน้าด้วย"

ต้องเป็นท่านลุงค่ะ (เซียวจิ่งรุ่ยเป็นน้องของพ่อ และเป็นพี่ของแม่เด็ก)

หน้า 294 ภูติ

ที่เชิงอรรถ ภูต ที่หมายถึงภูตผีปีศาจ ไม่มีสระอิค่ะ

หน้า 304 กงกรรมกงเกวียน

สะกดที่ถูกต้องคือ กงเกวียนกำเกวียน

หน้า 336  นิวาสถาน

สะกดที่ถูกต้องคือ นิวาสสถาน


เล่ม 3

หน้า 26 เหอจิ้งจง เสนาบดีกรมมหาดไทย ให้ปลดจากตำแหน่ง ทว่ากระทำความผิดเพื่อองค์ชาย จึงลดยศให้ไปเป็นเจ้าหน้าที่เสมียนที่เมืองเยว่โจว

อันนี้โองงเองค่ะ เหอจิ้งจงทำผิดอะไรเพื่อองค์ชายเหรอคะ ตามความเข้าใจคือเขาสับเปลี่ยนคนเพื่อช่วยลูกตัวเอง อันนี้สมควรเป็น เพื่อบุตรชาย หรือเปล่า

แต่โอก็สงสัยอีก ว่าธรรมเนียบจีน ทำผิดกฎหมายเพื่อคนในครอบครัวนี่มีลดหย่อนโทษด้วยหรือ

หรือประโยคนี้จะหมายถึงว่า เพราะเขาปฏิบัติหน้าที่ให้องค์ชายอย่างดีมาตลอด จึงได้ลดหย่อนโทษ

หน้า 27 หวงโฮ่วในวังหลังยิ่งถูกเย็นชากว่าเดิม

เขาเป็นคนเย็นชา
เขาเย็นชาใส่เธอ 
เธอถูกเขาเย็นชาใส่

หวงโฮ่วในวังหลังยิ่งถูกเย็นชาใส่กว่าเดิม

หน้า 66 แม้กระทั่งเรื่องของเนี่ยเฟิงก็หามีความจำเป็นต้องเอ่ยถึง

จุดนี้ต้องเป็น เนี่ยตั๋ว ค่ะ

หน้า 82 รอให้พ้นจากวันเกิดครั้งนี้ เกรงว่าของขวัญล้ำค่าปานใด ก็คงไม่มีความหมายสำหรับจิ่งเหยียนอีกต่อไป

ต้องเป็น จิ่งรุ่ย หรือเปล่าคะ

หน้า 92 ชายกระโปรงเดินด้วยไหมทอง

ในบทหมายถึงชุดวันเกิดของผู้ชาย อันนี้โอไม่ทราบว่าเขาใส่กระโปรงจริงๆ หรือหมายถึงเสื้อตัวยาวกันแน่

คุณชายเจ้าสำอางค์

ที่ถูก ต้องสะกด เจ้าสำอาง

หน้า 136 ตระกูลจจั่ว

ตระกูลจั๋ว

หน้า 224 รนด้วยไฟ

ที่ถูก ต้องสะกด ลนด้วยไฟ

หน้า 255 ปากคอเราะร้าย

ที่ถูก ต้องสะกด ปากคอเราะราย

หน้า 289 ติดตามอยู่สองช่วงถนน นางก็จำต้องยอมรับว่า ผู้อื่นออกประตูหลังก็เพราะตรงนั้นห่างจากประตูหนานเยวี่ยใกล้ที่สุด

เลือกระหว่าง
เพราะตรงนั้นห่างจากประตูหนานเยวี่ยน้อยที่สุด
หรือ
เพราะตรงนั้นใกล้กับประตูหนานเยวี่ยที่สุด

หน้า 308 เขาเป็นองครักษ์รับใช้พระวรกายมาไม่นานก็จริง 

ควรจะเป็น รับใช้พระวรกายมานาน


เล่ม 4

หน้า 91 "ใช่แล้ว บนโลกนี้ อาจบางทีไม่มีเรื่องอะไรที่ถูกต้องที่สุด..."

เลือก อาจ หรือ บางที คำใดคำหนึ่ง จะทำให้ประโยคกระชับ และบาดลึกขึ้นนะ

หน้า 108 หัวหน้าศาลสูงนามจูเยว่ซึ่งเป็นน้องภรรยาของอวี้หวัง

เช่น 

น้องเพื่อนของฉัน หรือ น้องของเพื่อนฉัน

จึงควรเป็น น้องของภรรยาอวี้หวัง จะเข้าใจชัดเจนกว่า

หน้า 164 ริดรอน

ที่ถูก ต้องสะกด ลิดรอน

หน้า 193 เซี่ยตงใช้คำแทนตัวว่ากระหม่อม และขานรับว่าพ่ะย่ะค่ะ

อันนี้โอเข้าใจว่าอาจจะแปลตามในเล่ม ให้เซี่ยตงเป็นเหมือนทหารผู้ชายคนหนึ่ง

แม้ตามปกติ ผู้หญิงจะแทนตัวว่าหม่อมฉัน และขานรับว่าเพคะ

หน้า 244 ทว่าสิ่งที่คาดคิดไม่ถึงอย่างเด็ดขาดก็คือ เพียงเพราะประเมินชนชาวยุทธ์ที่ซ่อนตัวอยู่หลังฉากผู้หนึ่งต่ำทรามเกินไป ถึงกับต้องประสบความพ่ายแพ้ทั้งกระดาน จนตกอับถึงเพียงนี้

ใช้ ต่ำทราม ในที่นี้ แล้วผิดความหมายค่ะ (ไม่ได้ประเมินชาวยุทธ์เลวเกิน ถึงแพ้ แต่ประเมินศักยภาพต่ำไปต่างหาก)

ต้องใช้ ต่ำเกินไป

ต่ำทราม ที่โอนึกออกนะ เช่น นางประเมินเขาต่ำทรามเกินไป น้ำใจที่ได้มาวันนี้ไม่มีวันใช้ได้หมดสิ้น

หน้า 278 น้ำตา

น้ำตก

หน้า 297 สังเกตุ

ที่ถูก ต้องเป็น สังเกต ไม่มีสระอุนะ

หน้า 307 รุกฮือ

ที่ถูก ต้องเป็น ลุกฮือ


เล่ม 5

หน้า 61 พานให้

พาให้

หน้า 100 "เขาไม่ยอมให้ข้ารู้ คงเพราะมีเหตุผลอันใด..."

อันใด = อะไร (ต่อให้เป็น คงเพราะมีเหตุผลอะไร'บางอย่าง' อยู่ดี ) 

ต้องเป็น คงเพราะมีเหตุผลบางสิ่ง/บางอย่าง

หน้า 131 คลั่งแค้น

ที่ถูก ต้องเป็น คั่งแค้น

(คลั่ง ปกติใช้กับ คลั่งไคล้ บ้าคลั่ง)

หน้า 260 "ใช่กับไม่ใช่ แล้วจะเป็นไร..."

อ่านแล้วงงค่ะ

ใช่แล้วเป็นอย่างไร ไม่ใช่แล้วเป็นอย่างไร

หน้า 266 ไฉนแม้แต่ป้ายวิญญาณของเฉินเฟยที่กล้าจัดตั้งไว้ในวัง แต่กลับไม่กล้าเอ่ยถึงโอรสองค์โตของเขาสักประโยคหนึ่ง?

เป็น
แม้แต่ป้ายวิญญาณของเฉินเฟยที่กล้าจัดตั้งไว้ในวัง แต่ไฉนกลับไม่กล้าเอ่ยถึงโอรสองค์โตของเขาสักประโยคหนึ่ง?

หน้า 268 ทว่าครั้งนี้ลิ่นเฉินและเซียวจิ่งเหยียนกลับใช้ออกด้วยวิธีที่กลมกลืนกันโดยมิได้นัดหมาย

เป็น

ทว่าครั้งนี้วิธีที่ลิ่นเฉินและเซียวจิ่งเหยียนใช้ กลับกลมกลืนกันโดยมิได้นัดหมาย

หน้า 296 เประเทศชาติ

ประเทศชาติ


การใช้ "ละ" กับ "ล่ะ"

"ละ" กร่อนเสียงมาจาก แหละ
ใช้ในประโยคบอกเล่า เช่น ทีนี้ละ (ทีนี้แหละ), นั่นละ (นั่นแหละ), เท่านั้นละ (เท่านั้นแหละ), เอาอย่างนี้ละ (เอาอย่างนี้แหละ)

"ล่ะ" กร่อนเสียงมาจาก เล่า

ใช้ในประโยคคำถาม เช่น เอาไหมล่ะ (เอาไหมเล่า), ไปไหนล่ะ (ไปไหนเล่า), ทำไมล่ะ (ทำไมเล่า)



ปกทั้งห้าเล่มค่ะ





กล่อง เป็นแบบกล่องจั่วปัง มีช่องว่างไม่ให้หนังสือเบียดกันมากเกินไป หยิบได้สะดวก หนังสือที่ห่อปกพลาสติกสามารถเก็บเข้าในกล่องได้ค่ะ

ราคาที่กล่อง เขียนไว้ 1,620 บาท

ราคากล่องอย่างเดียว จึงควรเป็น 1,620 - 1,400 = 220 บาทค่ะ





เรื่องนี้ได้รับการสร้างเป็นซีรีส์ในชื่อ หลางหยาป่าง (琅琊榜) หรือ Nirvana in Fire นำแสดงโดย หูเกอ 


.
.
.

"คิดเข้าสู่วงโคจรนี้ ไม่มีศัตรูจะเป็นไปได้อย่างไร ที่สำคัญคือคุ้มค่าหรือไม่?"

-เหมยฉางซู- หน้า 26 บทที่ 15 ซ้อนแผนตลบหลัง
เล่ม 2

.
.
.

จิ้งหวังส่ายศีรษะถอนหายใจ "ทุกเรื่องที่ท่านกระทำ ล้วนต้องเด็ดขาดปานนี้เชียวหรือ?"

"กระหม่อมก็เป็นคนเช่นนี้มาแต่ไหนแต่ไร" เหมยฉางซูกล่าวด้วยสีหน้าราบเรียบ "มีเพียงสหายที่หักหลังเราได้ แต่ศัตรูไม่มีวันทรยศเราเด็ดขาด ต่อให้เป็นผู้มีพระคุณหรือผู้ร่วมสายโลหิต ก็ไม่อาจทราบได้ว่า ภายใต้ผิวหนังบางๆ ชั้นหนึ่งนี้ เก็บซ่อนไว้ด้วยจิตใจประเภทใด"

แววตาจิ้งหวังสะกดนิ่ง ชั่ววูบนั้นในห้วงสมองพลันปรากฏภาพในอดีตผุดขึ้น คุกคามจนดวงใจปวดร้าว ก่อนกัดฟันกล่าวว่า "ข้ายอมรับว่าท่านพูดถูก แต่หากท่านปฏิบัติต่อผู้อื่นเช่นนี้ ผู้อื่นย่อมปฏิบัติคืนต่อท่านเช่นเดียวกัน เหตุผลนี้ท่านซูคงเข้าใจกระมัง?"

"กระหม่อมเข้าใจ ทว่าหาแยแสไม่"

หน้า 217-218 บทที่ 23 เมฆคล้อยหมอกเคลื่อน
เล่ม 2

.
.
.

จิตใจมนุษย์ทุกคนล้วนมีตาชั่งอันหนึ่ง ใครผิดใครถูก สาธารณชนย่อมมีข้อวินิจฉัย

-เหมยฉางซู- หน้า 331  บทที่ 28 กึกก้องกัมปนาท
เล่ม 2

.
.
.



สำหรับคนอยากรู้เรื่องแบบมีสปอยล์ ไม่อยากรู้กดปิดได้เลยค่ะ

เล่าคร่าวๆ แบบสรุปใจความสำคัญนะคะ

.
.
.

***เปิดเผยเนื้อหาสำคัญ***
.
.
.
.
.
.
.

จริงๆ แล้วเหมยฉางซูชื่อหลินซูห์ เขาเป็นอดีตลูกแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นต้าเหลียง เป็นขุนพลน้อยสังกัดทัพอัคคีแดง แม่ของหลินซูห์เป็นพระขนิษฐาของฮ่องเต้ เติบโตมากับองค์ชายในวังตั้งแต่เล็กๆ 

สมัยนั้น องค์ชายใหญ่ ฉีหวัง ยังเป็นรัชทายาท ฉีหวังเป็นคนหัวสมัยใหม่ อยากปรับปรุงเปลี่ยนแปลงราชสำนักไม่ให้ล้าหลัง แต่ข้อคิดเห็นของเขามักไปขัดแย้งกับฮ่องเต้ ทำให้ฮ่องเต้ไม่พอพระทัย และหวาดระแวง เนื่องจากทัพอัคคีแดงของฉีหวังมีแสนยานุภาพเกรียงไกรเกินไป

ยิ่งเด่น ยิ่งเป็นภัย เซี่ยอวี้ ขุนนาง ร่วมมือกับเซี่ยเจียง หัวหน้าหน่วยส่องอธรรม ปรักปรำและสร้างหลักฐานเท็จว่าฉีหวังมีใจกบฎ ลอบวางเพลิงสังหารกองทัพอัคคีแดงหลังจากเหน็ดเหนื่อยจากการศึกเพื่อแคว้นจนย่อยยับ

ในราชสำนัก ขุนนางมากมายคัดค้านเรื่องฉีหวังกบฏ แต่ฮ่องเต้ไม่เชื่อเพราะมีใจระแวงมาตั้งแต่แรก และโกรธเกรี้ยวทุกคนที่ช่วยพูดแทนฉีหวัง ไม่นานฉีหวังก็ถูกตัดสินโทษประหาร ตระกูลหลินก็ถูกประหารยกตระกูล

คนที่รอดจากการเผาวอดครั้งนั้น มีหลินซูห์กับพวกอีกไม่กี่คน แต่หลินซูห์ก็โดนพิษไฟเย็นทำให้อยู่ไม่สู้ตาย วิธีรักษามีสองวิธีคือถอนรากถอนโคน พิษจะหายไปหมด จะมีร่างเนื้อและกระดูกใหม่ แต่ไม่อาจมีอายุอยู่ได้ยาวนาน และร่างกายจะไม่แข็งแรงเหมือนคนปกติอีกต่อไป อีกวิธีคือเหลือรากเหลือโคน พิษจะยังคงอยู่ แต่ไม่เป็นอันตรายอีกต่อไป ไม่สามารถใช้ชีวิตได้เหมือนคนปกติ แต่จะมีอายุขัยยาวนานเหมือนเดิม เพื่อให้ร่างกายกลับมาเหมือนคนปกติที่สุด แม้จะต้องบำรุงรักษาดื่มยาเป็นประจำ หลินซูห์ก็เลือกวิธีถอนรากถอนโคน

สิบสามปีที่กรำการรักษาและวางแผนการ เพื่อทวงความยุติธรรมคืนให้เพื่อนพ้องญาติพี่น้อง

หลินซูห์กลับมานครจินหลิงใหม่ ในคราบของเหมยฉางซู

จากนักรบกลายเป็นนักวางแผน 

สละความแข็งแกร่งรักอิสระเสรีในวัยเยาว์ กลายเป็นคนที่เข้มงวดและยอมทำทุกวิถีทางเพื่อสิ่งที่ต้องการ

ครั้งนี้เขาสนับสนุนจิ้งหวัง เพื่อนสนิทคู่รบเคียงกัน และเชื่อถือกันเสมอ เพื่อให้เป็นใหญ่ โดยปิดบังความลับนี้ไม่ให้เล็ดลอดออกไปแม้ปลายก้อย

จิ้งหวังไม่รู้เลยว่าเหมยฉางซูคือหลินซูห์ และเนื่องจากเขาเป็นน้องที่ใกล้ชิดกับฉีหวังที่สุด เป็นเพื่อนสนิทของหลินซูห์ จึงไม่คิดว่าฉีหวังและตระกูลหลินจะกบฏ ความหัวรั้นนี้เองทำให้ฮ่องเต้โกรธและไม่ไยดีลูกคนนี้ตลอดสิบสามปีที่ผ่านมา

เหมยฉางซูเข้ามาปั่นป่วนอำนาจในวังหลวง กำจัดมือเท้าสำคัญที่คอยหนุนรัชทายาทและอวี้หวังในราชสำนัก พวกเขาโดนทอนอำนาจช้าๆ อย่างต่อเนื่อง ทำให้ฮ่องเต้เห็นว่าพวกเขานั้นพึ่งไม่ได้ และค่อยๆ ยกความสำคัญของจิ้งหวังเข้ามาในสายตาฮ่องเต้และราชสำนัก

ในที่สุดเหมยฉางซูและจิ้งหวังก็ทำสำเร็จ จิ้งหวังได้ขึ้นเป็นรัชทายาท ฮ่องเต้ร่างกายเสื่อมถอย และเสื่อมอำนาจไป ทั้งจิ้งหวังและเหมยฉางซูก็วางแผนเพื่อให้หยิบยกคดีกบฏฉีหวังมาไต่สวนอีกครั้ง

ในวันที่เหมยฉางซูได้ล้างรอยมลทินให้ตระกูลและเพื่อนพ้อง ได้ทุกอย่างตามที่ปรารถนามาสิบกว่าปี และกำลังจะออกท่องยุทธภพเพื่อให้จิตใจเบิกบาน อายุขัยยืนยาวตามคำแนะนำของหมอ

ตอนนั้นเองทัพจากแคว้นใกล้เคียงก็พร้อมกันยกโจมตีต้าเหลียง จิ้งหวังในฐานะรัชทายาทและผู้ปกครองที่มีอำนาจสูงสุดจะออกนำทัพเอง แต่เหมยฉางซูไม่ยินยอม เขาขอออกทัพในฐานะที่ปรึกษา

จิ้งหวังไม่เต็มใจอย่างยิ่ง เพราะเพิ่งได้เพื่อนคนนี้คืนมาอย่างไม่คาดฝัน ก็ต้องให้เขาไปเสี่ยงอันตราย อีกทั้งร่างกายของหลินซูห์ก็อ่อนแอ แต่หลินซูห์ยืนยันว่าเป็นหนทางเดียว จิ้งหวังจึงยินยอม

แท้จริงแล้วหลินซูห์ให้หมอใช้หญ้ายืดชีวิตตน เพื่อให้ตัวเองแข็งแรงสามารถร่วมทัพปราบศึกในครั้งสุดท้าย โดยแลกกับอายุขัยที่อยู่ได้อีกไม่เกินสามเดือน

ต้าเหลียงรอดพ้นจากอันตราย หลินซูห์ไม่กลับมาอีกแล้ว

แต่ถึงจะเสียใจกับการจากไปของใครคนหนึ่งมากเพียงใด ชีวิตก็ยังคงต้องดำเนินต่อไป ตราบยังมีลมหายใจ


Note:

- จริงๆ ประมุขทำเนียบหลางหยาเป็นเพื่อนของหลินซูห์นั่นเอง เพราะฉะนั้นไอ้คำกล่าวยกยอนั่นก็โม้เพื่อให้ทำตามแผนได้สินะ
- ใครบอกจิ้นวายได้ เราอ่านไปก็ไม่เห็นจะจิ้นเลย สาววายยังไม่รู้สึก นี่มันมิตรภาพต่างหาก! พูดไม่ทันไร เล่มสุดท้ายนี่แหละตัวดี...
- ชอบนะที่หลินซูห์ตายกลางสนามรบ เพราะลึกๆ เขาเกลียดตัวเองตอนนี้มากที่ไม่สามารถรบได้เหมือนก่อน ให้เขาได้ทำตามสิ่งที่ยึดมั่นในครั้งสุดท้ายก็ดี
- หลินซูห์ตายโอไม่เศร้านะ เพราะเขาไม่แข็งแรงมาตั้งแต่ต้นเรื่องแล้ว มีดาวมรณะเหนือหัวมาตลอดสี่เล่ม ถ้าเล่มสุดท้ายรอดนี่คงพลิกล็อกสุดๆ
- สงสารจิ่งเหยียน (จิ้งหวัง) หมอนี่ทั้งเถรตรง ทื่อมะลื่อ แล้วยังยึดมั่นถือมั่นอีก ระทมมาสิบสามปี ดีใจได้ไม่เท่าไร เสียใจไปอีกตลอดชีวิต
- แต่ถึงงั้นหมอนี่ก็มีลูกชายนะฮะ ย่ะ เอาความจิ้นของอิฉันคืนมา ชิ!
- ชอบฉากที่หลินซูห์รู้ว่าจิ่งเหยียนรู้แล้วว่าตัวเองคือใคร แล้วก็เป๋เดินโซเซออกไปเจอหมาป่าสัตว์เลี้ยงแสนรักของเพื่อนตาย เหมือนกำลังบอกว่า ชีวิตนี้ไม่เที่ยง แม้แต่สิ่งที่รักที่สุดก็ต้องมีวันจากเราไป สะท้อนตัวตนของหลินซูห์ออกมา
- ทำไมอวี้จินของเค้าบทหาย!? ฮือๆ ชอบตัวละครนี้
- ฉากหนีหวงจวิ้นจู่รู้ว่าเหมยฉางซูคือหลินซูห์นี่ทำเอาโอน้ำตาคลอเลย คู่หมั้นที่รักและผูกพันมาแบบพี่น้อง
- แต่ไม่เศร้าแน่นอนเพราะหนีหวงเราหนีไปกิ๊กกะรองขุนพลหลินซูห์เขา 
- เล่มแรกๆ บอกอายุคร่าวๆ ของเหมยฉางซูว่าประมาณ 29-30 ส่วนจิ้งหวัง 31 ด้วยความที่เหมยฉางซูชอบทำเหมือนแก็งสามช่า (จิ่งรุ่ย อวี้จิน เซี่ยปี้) เป็นเด็ก ไอ้เราก็นึกว่าแก๊งนี้คง 17-18 อย่างมากก็ยี่สิบต้นๆ ที่ไหนได้ 25 แล้วจ้ะ เหมยฉางซูปฏิบัติด้วยซะเหมือนห่างกันสิบยี่สิบปี กรำโลกสินะ
- ชอบตอนเด็ก หลินซูห์เฮี้ยวใช่ย่อย จะว่าไปตอนโตก็ไม่ต่างมาก แค่เปลี่ยนเป็นกวนหลบใน กับชอบแกล้งคนเล่นแทน
- หมดแล้วมั้ง



Create Date : 11 กรกฎาคม 2559
Last Update : 12 กรกฎาคม 2559 17:17:51 น.
Counter : 3100 Pageviews.

18 comments
  
น่าอ่านมากค่ะ แต่คำผิดตรึมขนาดนั้น สนพ ไม่มีคนพิสูจน์อักษรหรือ?

ส่วนปก เห็นด้วยค่ะว่า สนพ นี้ปกไม่สวย มีเฉพาะลำนำรักเทพสวรรค์ภาคสองเท่านั้นที่โอ นอกนั้นหลายๆ เรื่องปกไม่ดึงดูดใจเอาซะเลย ไม่ว่าจะเป็นเจินหวน เจาะมิติ ลำนำรักภาคแรก พยัคฆราชซ่อนเล็บ ยิ่งมังกรคู่นี่เข้าขั้นดูไม่ได้หลายเล่มเลย

หวังว่าจอมนางจารชนหน่วย 11 กับบันทึกปิ่นปักผม (ถ้าได้ลิขสิทธิ์) ที่ตั้งใจจะสอยแน่นอน ปกจะดีกว่านี้ เอาแบบอรุณก็ได้ เพิ่งจับนิยายจีนมาแปล ปกสวยมาก (เรื่องเมืองจันทราฯ) ส่วนบุหลันไร้ใจ โออยู่ ไม่สวยแต่ไม่แย่ หม่นๆ ทึมๆ ตามธีมของเรื่อง

ขอบคุณสำหรีบรีวืวค่ะ ดีงามพระรามแปดมาก
โดย: ข้าวปั้น IP: 192.95.30.51 วันที่: 12 กรกฎาคม 2559 เวลา:7:22:42 น.
  
ขอบคุณสำหรับรีวิว แต่คำว่าหามิใช่ ไม่คิดว่าใช้ผิดความหมายนะ กับคำว่ากลับ = แต่ อ่านแล้วไม่ได้สะดุดอย่างที่เจ้าของโพสบอกขนาดนั้น

เรื่องคำผิด เห็นด้วยว่ามีเยอะ อาจเพราะนิยายชุดนี้ออกมาเร็วติดๆกันก็ได้ สนพ.ควรตรวจทานมากกว่านี้จริงๆ

เรื่องปก ชอบปกนี้ ไม่รู้สึกว่าไม่สวย ดีกว่ารูปวาดเยอะ ไม่ชอบแนวรูปวาด ทำลายจินตนาการมากกว่าอีก อาจเพราะซีรีส์ทำไว้ได้ดีมากพอๆกับนิยายเลยก็ได้

โดย: ผ่านมา IP: 124.120.126.8 วันที่: 12 กรกฎาคม 2559 เวลา:15:58:34 น.
  
ปกกับบ็อกสวยดีค่ะ ชอบอะ แต่เป็นเรื่องที่มองผ่านตลอด เพราะเหมือนอ่านรีวิวมาว่าไมเน้นเรื่องรักเท่าไหร่ ไม่รู้ว่าจะแนวตัวเองไหมน่ะค่ะ หลายเล่มด้วย เลยไม่กล้าลอง
โดย: kunaom วันที่: 12 กรกฎาคม 2559 เวลา:16:22:13 น.
  
คุณข้าวปั้น มีบอกไว้ในปกในนะคะ แต่เหมือนไม่ได้ตรวจจริงๆ แหละ อาจจะรีบออกเกินไป

จอมนางจารชนหน่วย 11 นี่อยากอ่านค่ะ เป็นเรื่องที่ออกมาตอนโอรู้สึกอยากอ่านแนวบู๊ๆ ฉีกจากวังหลังซะหน่อยพอดี ปิ่นปักผมคาดว่าสยามน่าจะได้นะคะ

ของอรุณปกเมืองจันทราฯ นี่ปกเดียวกับจีน ส่วนปกบุหลันไร้ใจของอรุณเองค่ะ อยากอ่านบุหลันฯ เห็นว่าดีเลย ส่วนเมืองจันทราฯ ยังไม่รู้ฟีดแบกนัก

คุณผ่านมา โอตรงข้ามกับคุณเลยค่ะ โอชอบปกรูปวาดมากกก และรูปวาดไม่มีผลสำหรับโอในการจินตนาการค่ะ เพราะภาพในหัวโอจะไม่ไปในทางภาพวาดหรือการ์ตูนเลย ยิ่งไม่ได้ดูซีรีส์มาก่อนด้วย ในหนังสือเหมยฉางซูผอม ซีด เป็นบัณฑิตอ่อนแอสุดๆ แต่หูเกอยังดูดีอยู่เลย

มีแต่คนบอกซีรีส์ทำดี ทำให้อยากดูเลย

ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นค่ะ


คุณอ้อม ไม่เน้นเรื่องรักแน่ๆ เพราะไม่มีนางเอกค่ะ แต่เรื่องไม่เครียดนะ สนุก แนะนำเลยค่ะ
โดย: ออโอ วันที่: 12 กรกฎาคม 2559 เวลา:16:43:01 น.
  
ถ้าคุณออโอชอบแนวเทพเซียน ก็น่าจะชอบเมืองจันทรา แต่จบเศร้านะคะ พอดีช่วงนี้เราเบื่อแนวเทพเซียน เลยว่าจะสอยแค่บุหลันไร้ใจ

ของสยาม ตำนานหมี่เยวี่ยก็น่าสนค่ะ ท่าจะแนวเดียวกับเจินหวน เห็นสร้างเป็นซีรีส์ ไม่แน่ใจว่านางเอกคนเดียวกับที่แสดงเป็นเจินหวนหรือเปล่า หน้าตาคล้ายกันอยู่ (พอดีไม่ได้ดูเจินหวน เห็นหน้าลุงฮ่องเต้ปุ้บ ปิดทิ้งทันที ในนิยาย ฮ่องเต้อายุ 25 พอทำเป็นซีรีส์กลายเป็นหนุ่มวัย 52 แสลงใจมากที่บรรดาสาวสวยแย่งชิงความโปรดปรานจากตาลุง)

โดย: ข้าวปั้น IP: 192.95.30.51 วันที่: 12 กรกฎาคม 2559 เวลา:18:28:12 น.
  
ชอบเรื่องนี้มาก ๆ เลยค่ะ ตอนนี้กลายเป็นเรื่องโปรดไปแล้ว คุณออโอเขียนรีวิวได้ดีมากเลยค่ะ

เห็นด้วยมาก ๆ เลยค่ะเรื่องคำผิด ปกติเราเป็นคนที่ ignore คำผิดได้ อ่านเรื่องไหน ๆ ก็หาไม่ค่อยเจอ แต่เรื่องนี้คำผิดเตะตาหลายจุดมาก อยากให้สยามรีปริ๊นแก้คำผิดใหม่มากเลยค่ะ อุตส่าห์เป็นเรื่องที่ชอบเป็นพิเศษแท้ ๆ

เรื่องปก เราไม่ค่อยมีปัญหากับปกดารานะคะ พวกนิยายฝรั่งถ้าได้ทำเป็นหนังส่วนใหญ่ก็เอาภาพประกอบจากหนังมาทำปกใหม่กันทั้งนั้น แต่ของเรื่องนี้มันวายป่วงตรงเล่ม 3-4 ที่เอาภาพหูเกอมากลับข้างนี่แหละค่ะ สำหรับเรารู้สึกว่ามันหลอนมากเลย ส่วนการจัดองค์ประกอบปก เราว่าปกของสยามรกมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วล่ะค่ะ แจ่มใสกับอรุณก้าวหน้าไปไหนต่อไหนแล้ว สยามก็ยังคงคอนเซปต์เดิม ไม่มีเปลี่ยนเลยซักนิด
โดย: ปีกเงิน IP: 49.49.251.41 วันที่: 12 กรกฎาคม 2559 เวลา:21:18:04 น.
  
โอ้โฮ คะแนนสูงลิ่ว.....แต่เราก็เชียร์นะคะเรื่องนี้

แหม ขนาดมีผู้ชายเต็มไปหมด คุณโอยังไม่ยอมจิ้นเลยเหรอ ( ไม่อยากจิ้นคู่ของเหมยฉางซู กับจิ่งเหยียนเพราะมิตรภาพมันค้ำคอ แล้วคู่ของเด็กน้อยเฟยหลิว กับลิ่นเฉิน ละคะ ไม่สนเหรอ งุงิ ๆ )

เหยียนอวี้จิ่น ของคุณโอ เล่มท้าย ๆ โดนพ่อตัวเองแย่งซีนด้วยแหละ หุหุ....จริง ๆ แล้วเราชอบตัวละครแทบทุกตัวเลยค่ะ แม้บทจะน้อยแต่ก็มีความเด่นเป็นของตนเอง กระทั่งบรรดาขุนนางใหม่ ๆ ยังน่ารักเลยค่ะ ถ้าถามว่าเราชอบใครมากที่สุด ขอตอบว่าเฟยหลิวค่ะ น่าร๊ากกกก

อีกจุดที่ชอบเรื่องนี้คือมุกตลกค่ะ ใส่มาได้จังหวะเหมาะ ชงมาได้ดีจริง ๆ ...ไม่ว่าจะเป็นตอนที่ ท่านซูคอยหลบหมาเพราะกลัวความลับแตก ที่เหมิงเลยเสนอให้ฆ่าหมาปิดปาก ...หรือฉากที่จิ่งเหยียน มาถามเหมยฉางซูว่า ที่เขาได้ช่วยธิดา ขุนนางเนี่ย จัดฉากไว้หรือเปล่า

เรียกได้ว่าอ่านเรื่องนี้แล้วครบรสจริง ๆ

สำหรับคำผิดเห็นด้วยค่ะ แต่เพราะเรื่องมันสนุกไง เราเลยจะพอผ่าน ๆ ให้


โดย: Serverlus วันที่: 12 กรกฎาคม 2559 เวลา:23:11:42 น.
  
สวัสดีค่ะโอ

พี่เดินทางอยู่เลยเพิ่งมาตอบน้าา แล้วก็ยังไม่ได้อ่านบล็อกแบบละเอียดๆ

เดี๋ยวเข้าได้อีกวันไหน พี่มาโหวตให้นะคะ
โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 13 กรกฎาคม 2559 เวลา:0:11:06 น.
  
พิมพ์ผิดเป็นจํานวนมาก เป็นมาตราฐานของสํานักพิมพ์นี้อยู่แล้วเป็นมานานแล้ว ต้องทําใจ
โดย: uare IP: 58.10.116.242 วันที่: 13 กรกฎาคม 2559 เวลา:5:54:48 น.
  
เหมยฉางซูอ่อนแอนี่นึกถึงท่านเก้าจากลำนำทะเลทรายเลย

นักแสดงที่รับบทนี้ก็เป็นคนเดียวกันคือหูเกอ

อ่านรีวิวจบแล้วน่าอ่านมากค่ะคุณโอ

เราชอบที่พระเอกฉลาด แต่ไม่ชอบเลยที่อ่อนแอ

ได้อย่างก็ต้องเสียอย่างนิ

แต่ 5 เล่มจบเลยอะ

ตอนนี้เรากำลังจะอ่านตำนานรักเหนือภพหลังจากเพ่ิงดูซีรีย์จบ

ตอนนี้อยู่ช่วงเพ้อหาแต่ซือฟุ
โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 13 กรกฎาคม 2559 เวลา:9:47:01 น.
  
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต

ออโอ Book Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

มัวแต่โม้ เกือบลืม
โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 13 กรกฎาคม 2559 เวลา:9:47:37 น.
  
เค้าดอง เค้ายังหาฤกษ์อ่านไม่ได้ เหอ เหอ เหอ
โดย: Prophet_Doll วันที่: 13 กรกฎาคม 2559 เวลา:13:40:37 น.
  
คุณข้าวปั้น หมี่เยวี่ยคงรอดูก่อนค่ะ โอเริ่มรู้สึกอ่านแนววังหลังติดๆ กันมากเลยช่วงนี้ ส่วนเมืองจันทราฯ โอชอบเทพเซียนนะคะ ถ้าเจอราคางามๆ อาจจะซื้อ

คุณปีกเงิน ขอบคุณมากค่า
ปกกลับข้างหมายถึงกลับซ้ายขวาใช่ไหมคะ เพิ่งรู้เลย ถึงว่าทำไมหูเกอดูบวมๆ แปลกๆ ไม่ชินตา
ปกสยามองค์ประกอบเยอะไปจริงๆ ค่ะ เวลามองเลยไม่รู้จะโฟกัสที่ไหน ชื่อเรื่อง ชื่อคนแต่ง คนแปล หรือสำนักพิมพ์ดี การใช้สีก็ยังไม่นุ่มนวล

คุณเอ้ จิ่งรุ่ยกับอวี้จินนี่พอได้ค่ะ ลิ่นเฉินเฟยหลิว...โอกลัวน้องเฟยจะดูรังแกอยู่ฝ่ายเดียวนี่สิ คิดเหมือนกันเรื่องนี้ตัวละครน่ารักมากๆ ค่ะ และเป็นไม่กี่เรื่องที่รู้สึกว่าตัวละครถึงแก่แล้วก็ยังน่ารัก ฮ่าๆ คุณพ่ออวี้จินนี่โอรู้สึกว่าเขาเท่มาตั้งแต่เปิดตัวเลยค่ะ ยิ่งออกคู่พ่อลูกยิ่งดับเบิ้ลเท่

ชอบมุกตลกที่มาเบรกความเครียดในเรื่องดีค่ะ ส่วนใหญ่มาจากน้องเฟยนี่แหละ โอชอบ "กระบือ" มากเป็นพิเศษ

เรื่องนี้ใครๆ ก็ระแวงท่านซูค่ะ ท่านซูบอก "ไม่ใช่เทพเจ้าโว้ยยย"

พี่สาวไกด์ฯ สวัสดีค่า เที่่ยวให้สนุกนะคะ

คุณuare ง่ะ มาตรฐานแบบนี้ไม่เอาได้ไหมคะ


คุณเรียวรุ้ง นั่นสิ หูเกออาจจะเหมาะกับบทแบบนี้ เรื่องนี้พระเอกอ่อนแอแค่ร่างกาย แต่ใจนี่เด็ดกว่าใครทั้งหมดค่ะ ห้าเล่มกำลังพอดีเลยค่า มาอ่านกันเถอะๆ ขอบคุณที่โหวตให้ค่ะ

คุณPd อ่านแล้วมาคุยกันน้า
โดย: ออโอ วันที่: 13 กรกฎาคม 2559 เวลา:23:27:53 น.
  
โอ้โห้เห็นรีวิวแล้วอยากอ่านเลย
แต่ผิดเยอะมากน่าจะพิมพ์ใหม่เลย
ชอบๆไปหามาดูบ้างค่ะ
ขอบคุณและโหวตให้ค่ะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
mcayenne94 Home & Garden Blog ดู Blog
คนบ้านป่า Literature Blog ดู Blog
ชมพร Cartoon Blog ดู Blog
ออโอ Book Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: pantawan วันที่: 14 กรกฎาคม 2559 เวลา:23:36:28 น.
  
ไม่เอาคงไม่ได้ครับ หลายท่านเคยท้วงติงแล้ว เป็นมาหลายปีแล้ว ไม่เห็นจะปรับปรุงเลย เพิ่งอ่านกระบี่ประหารมาร มีคําว่า นายแพทย์ , แอลกอฮอล์ 555 อันนี้ไม่น่าพิมพ์ผิด
โดย: uare IP: 171.101.120.77 วันที่: 15 กรกฎาคม 2559 เวลา:5:51:27 น.
  
กลับมาแล้ว มาอ่านแล้ว จดลงลิสต์แล้ว เดี๋ยวไปซื้อมาอ่าน

ไม่ได้อ่านที่สปอยล์

เดาว่าความลับที่ปกปิด แท้ที่จริงตัวเองเพศหญิงป่าวหว่า 5555


บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ออโอ Book Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 15 กรกฎาคม 2559 เวลา:10:03:02 น.
  
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
คนบ้านป่า Home & Garden Blog ดู Blog

น้ำ-ฟ้า-ป่า-เขา Travel Blog ดู Blog
ออโอ Book Blog ดู Blog
โดย: newyorknurse IP: 192.95.30.51 วันที่: 17 กรกฎาคม 2559 เวลา:2:25:25 น.
  
คุณpantawan สนุกค่ะ เชียร์ ขอบคุณที่โหวตให้ค่ะ

คุณuare เหมือนไม่ได้ตรวจ+เรียบเรียงขั้นสุดท้ายเนอะ ยังไงก็แล้วแต่ โอยังไม่สิ้นความหวังค่ะ
กรุงศรีอยุธยาไม่สิ้นคนดี สยามอินเตอร์จะมีการตรวจครั้งสุดท้ายก่อนสู่ประชาชน ย้ากกก สู้ไม่สู้!

พี่สาวไกด์ฯ โอ๊ยยย ฮ่าๆ ไม่แน่นะคะ ขอบคุณที่โหวตให้ค่า

คุณnewyorknurse ขอบคุณที่โหวตบล็อกให้ค่ะ
โดย: ออโอ วันที่: 17 กรกฎาคม 2559 เวลา:8:39:59 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ออโอ
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 35 คน [?]



โอเป็นคนชอบอ่านหนังสือมาก อ่านได้ทุกแนว เสาะแสวงหาเรื่องสนุกๆ แนวใหม่ๆ ตลอด หลายเรื่องไม่มั่นใจก็ค้นหารีวิว ถ้าชอบถ้าใช่ก็ลอง ลองแล้วชอบแล้วประทับใจก็อยากบอกต่อ บางครั้ง อ่านครั้งแรกรู้สึกอย่างนี้ อยากเก็บไว้เพื่อเป็นเรื่องราว บันทึกไว้กันลืม กลับมาย้อนอ่านก็จะได้รู้ว่า ครั้งหนึ่งที่เราเคยอ่าน เรารู้สึกอย่างนี้ เวลาผ่านไป เมื่อกลับมาอ่านอีกครั้ง ก็อาจจะได้มุมมองใหม่ๆ มากยิ่งขึ้น "ขอให้ทุกคนสนุกกับการอ่าน" รู้สึกดีที่โลกนี้มีหนังสือ-โอ
New Comments