Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2550
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
18 กรกฏาคม 2550
 
All Blogs
 
ป่วยมาราธอน

ลูกหมูทั้งสองจ๋า บล็อกของเราโหว่อีกแล้วนะลูก ฮิฮิ คงเพราะความขี้เกียจของแม่บวกกับความวุ่นวายของเด็กๆในช่วงนี้ ทำให้แม่ไม่มีเวลามาอัพบล็อกเลย (เป็นข้ออ้างของแม่ขี้เกียจแห่งชาติซะมากกว่า) ช่วงนี้แม่เผลอหลับไปพร้อมกับเด็กๆเกือบทุกคืน (บางคืนต้องสารภาพว่าหลับก่อนลูกซะอีก)

คืนไหนที่ไม่เผลอหลับ ก็มัวแต่ไปนั่งอ่านกระทู้ห้องจตุจักรเรื่องงานฝีมือ พออ่านแล้วก็สติแตกกระเจิงอยากจะเป็นผีโครเชท์ ผีโมเสคขึ้นมาตะหงิดๆ จนป๊าบอกว่า...เลิกคิดเหอะ เลี้ยงลูกสองคนก็เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว อย่าได้คิดทำอะไรให้มันเหนื่อยไปกว่านี้เลย (ป๊าอาจจะบอกเป็นนัยว่า...นอกจากเลี้ยงลูกแล้ว อย่าลืมรีดเสื้อให้ด้วยนะ จะไม่มีเสื้อใส่ไปทำงานอยู่แล้ว ฮ่าๆๆ)

สาเหตุที่ทำให้แม่ขี้เกียจผิดปกติ (หมายถึงปกติก็ขี้เกียจมากๆอยู่แล้วนะ) ก็เพราะช่วงนี้เด็กๆไม่สบายกันเป็นว่าเล่น เริ่มจากอาทิตย์นู้นน้องปอท้องเสีย ถัดมาก็น้ำมูกไหลเป็นหวัดกันทั้งคู่ พอน้ำมูกหายปุ๊บ น้องปอก็ดันมีไข้ซะอีก แม่ต้องตื่นมาเช็ดตัวตอนตี 4 สองวันซ้อน ล่าสุดนี่มีไข้ตอนกลางวันด้วย ...แม่เหนื่อยจัง แต่สงสารลูกมากกว่า ไม่สบายทีไรหน้าตาดูจ๋อยๆน่าสงสารมากเลย หายไวๆนะลูก

เมื่อวันจันทร์ที่แล้วมีนัดโทรไปถามผลเลือดของน้องปอ แม่ก็วุ่นๆจนลืม นึกได้อีกทีก็ค่ำละ พอวันอังคารโทรไปหมอก็ไม่เข้าอีก เลยต้องรอถึงวันพุธก็ได้รับคำตอบว่า “ผลเลือดปกติดี ไม่เป็นพาหะธาลัสซีเมีย ถ้าคุณแม่ยังสงสัยเรื่องซีด คุณหมอสันนิษฐานถ้าจะเป็นก็คงเป็นแบบอ่อนสุดคืออัลฟ่าธาลัสซีเมีย ........ ถ้าคุณแม่อยากทราบก็คงต้องให้น้องเจาะเลือดตรวจละเอียดอีกครั้งนึง เพราะการตรวจครั้งที่แล้วจะไม่สามารถตรวจอัลฟ่าธาลัสซีเมียได้ แต่คุณหมอคิดว่าไม่น่าจะต้องตรวจแล้ว .....” หลังจากนี้ขี้เกียจจำแล้วจ้ะ แค่รู้ว่าผลเลือดหนูปกติดี ไม่เป็นอะไร แม่ไม่อยากรู้อะไรอีกแล้ว เพราะไม่อยากให้ลูกเจ็บตัวซ้ำ แล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตาย ไว้น้องปอไปตรวจละเอียดอีกทีตอนที่จะมีครอบครัวเป็นของตัวเองละกันนะลูก

เข้าสู่โหมดนินทาลูกดีกว่าเนอะ ^-^

ช่วงนี้ฝนตกเกือบทุกวันเลยลูก เวลาฝนตกทีไรพี่ป่านก็มีอะไรขำๆ(ปนน่าหงุดหงิด)มาฝากแม่เป็นประจำ ล่าสุดก็นี่เลย...
พี่ป่าน : คุณแม่ ฝนตก
แม่ : (รู้แล้วย่ะ) จ้า ฝนตกจ้า
พี่ป่าน : (มองหน้าแม่) เก็บรถเข็นเข้าบ้าน
แม่ : รถเข็นอยู่ตรงโรงรถ ไม่เปียกหรอกลูก (จริงๆแม่ขี้เกียจเดินไปเข็นมาเก็บในบ้านอ่ะ)
พี่ป่าน : (ทำน้ำตาคลอ เหมือนไม่เข้าใจว่าทำไมไม่เก็บเข้าบ้าน) เก็บรถเข็นเข้าบ้านๆๆ
แม่ : มันไม่เปียกหรอก(โว้ย)ลูก
พี่ป่าน : ฮือๆๆๆ เก็บรถเข็นเข้าบ้านๆๆๆ
แม่ : เออๆ ไปเก็บเข้าบ้านก็ได้
พี่ป่าน : (ยิ้มหน้าบานเป็นกะละมัง)
พอแม่เก็บรถเข็นเข้าบ้าน
พี่ป่าน : แม่ๆ เก็บผ้า
แม่ : เก็บแล้วไง เข็นราวตากผ้าไปไว้ในโรงรถแล้วไงลูก
พี่ป่าน : เก็บผ้าๆๆๆ ฮือๆ
แม่ : ผ้ามันไม่เปียกหรอกลูก ดูสิ อยู่ใต้หลังคาโรงรถแน่ะ
พี่ป่าน : แม่ๆ เก็บหม้อ
แม่ : (นี่ช๊านเป็นคนรับใช้ตั้งแต่เมื่อไหร่ฟะเนี่ย) ไม่เป็นไรหรอกลูก มีฝาปิดอยู่ ไม่เปียกหรอกนะ
พี่ป่าน : แม่อ่ะ เก็บหม้อๆๆ
แม่ : นี่เธอ (หันไปเรียกป๊า) ไปเก็บหม้อแกงเข้าบ้านดิ๊ ลูกสั่งแน่ะ ฮ่าๆๆ (หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง)
แม่ล่ะเบื่อเวลาฝนตกจริงๆ พี่สั่งให้เก็บดะเลย วันไหนเกิดเอาลูกบอลสีเหลืองไปเล่นข้างนอกแล้วไม่เก็บเข้าบ้าน ถ้าฝนตกแล้วพี่ป่านเห็นเข้าก็จะมีสั่งแถม “คุณแม่ๆ เก็บ yellow สีเหลืองฟุตบอล” โห...มันเรียงประโยคยังไงฟระเนี่ย งงเลย



นอกจากเหนื่อยรับใช้ลูกๆแล้ว แม่ยังเหนื่อยเก็บของเล่นอีกด้วย เรื่องนี้คงต้องใช้เวลาอีกซักระยะกว่าพี่ป่านจะยอมเก็บของเล่นหลังจากที่เล่นเสร็จ (เมื่อไหร่จะถึงเวลานั้นหนอ) วันดีคืนดีพี่ลากออกมาเทกองไว้กะพื้นจนเกลื่อน ป๊าเคยเปรยๆกับแม่ตอนดูเรื่อง Toy Story ว่า “อ๋ออออออออออ...ของเล่นพี่ป่านคงออกมาเล่นกันเองแบบนี้แหละเนอะถึงได้กองพะเนินอย่างที่เห็น พี่ป่านไม่เคยรื้อเลย” โห...คิดไปได้ แม่ว่าเอาเวลาคิดเรื่องกวนๆแบบนี้มาช่วยแม่สอนพี่ป่านเก็บของเล่นดีกว่า



แล้วพี่ป่านชอบเอาสีไม้ไปสอดไว้ใต้โซฟา แรกๆแม่ก็เฉยๆนะ แต่ขี้เกียจไปคุ้ยออกมาแล้วอ่ะ เลยบอกพี่ป่านไปว่า “เอาดินสอไปไว้ใต้โซฟาแบบนี้ ดินสอเค้าเหงารู้รึเปล่า ถ้าพี่ป่านเอาดินสอไปทิ้งไว้ใต้โซฟาอีกนะ ดินสอจะหนีพี่ป่านไป ไม่ออกมาให้ระบายสีอีกเลยนะ” พี่ป่านได้ยินเลยรีบปัดดินสอออกมาห่างๆโซฟาเลย ...นี่ถ้าแม่รู้ว่ามุขนี้ได้ผลนะ ใช้ไปนานแระ ทนไม่บ่นอยู่ตั้งนาน



วันนึงพี่ป่านอ่านนิทานเรื่องหนูนิดไม่อยากไปโรงเรียน
พี่ป่าน : คุณแม่ จะอ่านสตาร์ดาว (เป็นรูปวาดในนิทาน เป็นรูปเด็กอ่านหนังสือหน้าปกมีรูปดาว)
แม่ : (งง อะไรฟระ สตาร์ดาว) อะไรนะลูก
พี่ป่าน : จะอ่านหนังสือสตาร์ดาวของหนูนิด (เอามือทำท่าจะหยิบหนังสือในนิทานออกมา)
แม่ : อ่านไม่ได้หรอกลูก มันเป็นรูปวาดอ่ะ
พี่ป่าน : (ทำหน้าตาเหมือนจะร้องไห้แบบอยากอ่านมากๆ) หนูนิด แบ่งให้อ่านหน่อยค่ะ (ยกมือไหว้หนังสือด้วย)
แม่ : (ทำยังไงดีฟระตรู คิดๆๆ) อ่านเล่มอื่นละกันนะลูก เล่มนี้หนูนิดอ่านอยู่อ่ะ นะๆๆ ไหนดูซิบ้านเรามีหนังสือเล่มไหนอีกที่พี่ป่านอยากอ่าน หยิบมาให้แม่ดูหน่อย
พี่ป่าน : อยากอ่านเล่มนี้ (ชี้รูปหนังสือหน้าปกมีรูปดาว...เล่มเดิม)
แม่ : (ทำท่าเอามือหยิบ) ฮึบๆๆๆๆ โอ๊ยยยยยยย หยิบไม่ออกอ่ะ หนูนิดบอกว่าให้พี่ป่านอ่านเล่มอื่นก่อน เพราะเล่มนี้หนูนิดยังอ่านไม่จบเลย
พี่ป่าน : อืม...ไม่แย่งหนูนิด ไม่แย่งของจากมือ
แม่ : (โอ้...สวรรค์) ใช่จ้า
พี่ป่าน : (นั่งนิ่งอยู่ซักพัก ตาก็มองหนังสือรูปดาว) คุณแม่...จะกินข้าว
แม่ : โห...รีบไปกินกันเลยเหอะลูก (รอดซะทีตรู)



หลายวันก่อนพี่ป่านออกไปเล่นหน้าบ้าน ตั้งใจจะไปชวนต้นตาลมาเล่นลูกบอลด้วย ไปยืนเรียกต้นตาลหน้าบ้าน
พี่ป่าน : ต้นตาล มาเล่นบอลกัน
ต้นตาล : (เดินออกมาพร้อมตะกร้าที่มีลูกโป่งเต็มเลย)
พี่ป่าน : (เดินเข้าไปหาต้นตาล ทำตาวาว) ต้นตาล ขอเล่นลูกโป่งหน่อยค่ะ
ต้นตาล : (ถือตะกร้าเดินหนี)
พี่ป่าน : คุณแม่ จะเล่นลูกโป่งของต้นตาล
แม่ : ถ้าอยากเล่นก็ต้องขอต้นตาลก่อนนะ
พี่ป่าน : (วิ่งตามต้นตาล) ต้นต๊าลลลลลลลล เล่นลูกโป่งๆๆๆๆ
โอ...ลูกแม่ เปลี่ยนใจง่ายจังเลย



เด็กคนอื่นอาจจะนับเลข 1-10 ได้แล้วนะ แต่พี่ป่านยังนับตกๆหล่นๆ
พี่ป่าน : หนึ่ง ซ้อง ซ้าม สี่ ห้า เจ็ด แปด เก้า สี่ สาม สอง หนึ่ง ซู้น
ให้นับทีไร 6 หายทุกทีสิน่ะ แต่ทำเป็น advance มีนับถอยหลังหน่อยนึง

นับเลขยังไม่ครบ ริอ่านใบ้หวย
พี่ป่าน : คุณแม่ๆ สี่ เจ็ด ศูนย์
แม่ : (หูผึ่ง) ห๊า...อะไรนะลูก
พี่ป่าน : สี่ เจ็ด ศูนย์
โอ้วววววววววววว ลูกช๊าน จะตั้งสำนักใบ้หวยซะแล้ว ต้องรีบโทรหาอาม่าจัดให้โดยด่วน ทุ่มสุดตัว

พอวันรุ่งขึ้น...
พี่ป่าน : คุณแม่ๆ สี่ แปด ศูนย์
แม่ : (อ้าว เฮ้ย อะไรกัน มีเปลี่ยนเลขด้วยรึ กุมารทอง)
แต่ไม่เป็นไร โทรไปบอกอาม่าเพิ่ม

พอหวยออก อยากเขกกะโหลกพี่ป่านจริงๆเลย



มาเรียนรู้เรื่องอวัยวะของเรากับพี่ป่านกันดีกว่าเนอะ
พี่ป่าน : คุณแม่ๆ foot เท้ามีไว้เดิน
แม่ : ถูกต้องจ้า แล้วจมูกมีไว้ทำอะไรลูก
พี่ป่าน : nose จมูกมีไว้แคะขี้มูก
แม่ : ป๊าดดดดดดดด!!! (เออ ก็ถูกของลูกเว้ย) ไม่ใช่อ่ะลูก จมูกมีไว้หายใจ แล้วก็ดมกลิ่นหอมๆเหม็นๆตะหากจ้า



นอกจากพี่ป่านจะเล่นสมมติเรื่องทำกับข้าว ทำขนมเค้กแสนอร่อยแล้ว พี่ป่านยังชอบจับน้องหมมาอาบน้ำด้วย บางวันก็อาบในกะละมังเล็ก บางวันก็อาบในกะละมังใหญ่ แต่ถ่ายรูปไว้ได้แค่วันแรก


จับน้องหมาอาบน้ำ


ก่อนอาบน้ำ พี่ป่านจับน้องหมาถอดเสื้อถอดกางเกง(ติ๊งต่างว่าใส่อยู่)ออกด้วย พอแม่บอกให้กดสบู่ พี่ป่านก็ทำท่ากดแล้วเอามาถูน้องหมา ถูไปเกาไป พอแม่บอกให้เอาขันตักน้ำราดตัว พี่ป่านก็หยิบถ้วยมั่วซั่วมาทำท่าตักน้ำอาบให้น้องหมา เห็นพี่ป่านเล่นแบบนี้แล้วน่าร๊าก

บางทีอาบน้ำน้องหมาเสร็จ เอากะละมังอาบน้ำมาทำเป็นหมวกซะเลย


เก๋กู้ดมั้ยคะ (มิติมืดมากๆ)


เอารูปชุดนอนสีชมพูเจ้าปัญหาของพี่ป่านมาให้ดู เผื่อพี่ป่านโตขึ้นแล้วมาอ่านดูจะได้ขำตัวเองว่าไอ้ชุดนี้เนี่ยนะ ที่พี่ป่านร่ำร้องอยากจะใส่ตอนปิดไฟนอนแล้ว


ชุดสีชมพูเจ้าปัญหาเมื่อคืนก่อนนู้น




ช่วงนี้น้าป๊อปกำลังขายเสื้อ “รักแม่” สำหรับวันแม่ปีนี้ เลยอุดหนุนมา 5 ตัว พอได้มาปุ๊บ ยังไม่ได้ซักเลย จับใส่ถ่ายรูปไว้ให้น้าป๊อปชื่นหัวใจ


จริงๆแล้วไม่ใส่ก็รักแม่ได้ค่ะ



ขอปอรักแม่ด้วยคน




ที่ผ่านมาแม่จะบ่นๆเรื่องพี่ป่านผลักน้อง แต่บางทีสาเหตุก็อาจจะมาจากน้องปอนี่แหละที่ชอบเข้ามาในรัศมีทำการของพี่ป่าน นอกจากของเล่นที่ดึงดูดใจ ยังมีของกินของพี่ป่านที่ทำให้น้องปอต้องเสี่ยงภัยเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ นั่นคือ....นมกล่อง เห็นเมื่อไหร่ได้เรื่อง คว้ามือไปตะปบปุ๊บ ถ้าได้ก็ดีไป ถ้าไม่ได้ก็มีหลั่งน้ำตา ดังเช่นรูปที่จะได้ชมดังต่อไปนี้....แต่นตะแล๊นนนนน


จะให้น้องกินดีๆ หรือกินทั้งน้ำตา ห๊า
โห...ขอกันดุเดือดแบบนี้ ปล้นพี่เค้าเลยดีกว่าลูก



แง้...แม่จ๋า (อ้าว ตกลงใครกันแน่ที่เสียน้ำตา)



น้ำตาหยดตริ๋งๆๆๆ เศร้ามาก


จนพี่ป่านดูดซะกล่องบุบ แม่เลยบอกพี่ป่านว่าดูดหมดกล่องแล้วรีบๆให้น้องไปเหอะ จะได้หยุดร้อง


แค่ได้ดูดกล่องเปล่า ก็ยิ้มหวานได้ละ




ช่วงนี้น้องปอก็ชอบปลีกวิเวก ใช้ชีวิตอยู่แถวตีนบันไดมากๆ เผลอไม่ได้ คลานดุ๊บๆไปตบบันไดป้าบๆ อีกหน่อยแม่คงไม่ต้องไปไหนละ นั่งเฝ้าบันไดนี่แหละ





คืนไหนหว่า ป๊าบอกว่าจะกลับดึก แม่ก็นั่งอ่านเว็บไปเรื่อยเปื่อย พอซัก 5 ทุ่ม ได้ยินเสียงรถเข้าบ้าน ก็ไม่ได้ลงไปดู คิดว่าเดี๋ยวป๊าอาบน้ำ หาอะไรรองท้องเสร็จก็คงขึ้นมาเอง (แต่ปกติแม่จะลงไปนั่งคุยกะป๊า แต่วันนั้นกลัวน้องปอตื่น) เงยดูนาฬิกาอีกที 5 ทุ่มครึ่งละ ช้าจังเลย

พอ 5 ทุ่ม 45 ได้ยินเสียงคนบีบแตรดังมาก นานมาก คิดในใจว่า “ใครฟระ เสียมารยาทจริงๆเลย มาบีบแตรดึกๆแบบนี้ ถ้าลูกตรูตื่นนะ จะลงไปด่าให้รถบุบเลย” คิดได้แบบนี้ต้องไปชะโงกซะหน่อยว่ารถใครจะได้ด่าถูกตัว

ไปชะโงกที่หัวบันได ข้างนอกมืดมาก ไม่มีรถซักคัน (แล้วแมวที่ไหนมาบีบแตรฟระ) กำลังจะหันหลังกลับเข้าห้อง ได้ยินเสียงแว่วๆ “พ่อๆ” อ้าว..เสียงป๊านี่หว่า เลยเดินลงไปดู

ปรากฏว่าป๊าติดอยู่นอกประตูห้องรับแขก หน้าหงิกเป็นตูดหมาเลย เข้าบ้านไม่ได้มาเกือบชั่วโมง เพราะปู่ไปสับสายยูด้านในไว้

ตะโกนเรียกก็ไม่มีใครได้ยิน มือถือป๊าก็แบตหมด เดินออกไปปากซอยโทรศัพท์สาธารณะเข้าบ้านก็ไม่มีใครได้ยิน (เพราะข้างบนไม่มีโทรศัพท์ซักเครื่อง) โทรเข้าเครื่องแฟกซ์แม่ก็เพิ่งปิดไปตอนหัวค่ำ โทรเข้ามือถือแม่ก็แบตหมดเหมือนกัน ...คนจะได้นอนนอกบ้านก็เงี้ย หุหุ

ตอนนั้นทั้งขำ ทั้งสงสาร แล้วก็โกรธป๊าด้วย แม่อุตส่าห์ลงไปเปิดประตูให้ ดันโดนหงุดหงิดใส่ ป๊าด!!! ช๊านไม่ได้เป็นคนสับสายยูนะยะ

พอป๊าอาบน้ำ หายหงุดหงิดละ มาสารภาพกะแม่ว่าเสียตังค์ไป 2 พัน ประมูลของที่บริษัทเอามาให้พนักงานประมูล เพื่อเอาเงินไปทำบุญ จนป่านนี้แม่เห็นของที่ป๊าประมูลไปแค่อันเดียว คืออันเนี้ย ป๊าบอกประมูลมาให้ลูกร๊าก (เชื่อได้ป่ะเนี่ย)


ของเล่นใหม่ของเรา แต่เก่าของคนอื่น


ป๊าบอกว่ามีอีกหลายอย่าง มีผีเสื้อสต๊าฟด้วย ...เรื่องทำบุญแม่ไม่ว่านะ แต่ของบางอย่างที่ไม่ได้ใช้เอามาทำไมฟระ ป๊าเลยบอกว่าเอาไว้ให้พี่ป่านดูผีเสื้อไง ...ยังไงถ้าป๊าเอามา พี่ป่านกะน้องปอก็ช่วยๆกันดูผีเสื้อหน่อยละกันนะ

แต่ผ่านมาหลายวัน แม่เพิ่งเห็นไอ้หนอนเลโก้ตัวเดียวเองฟร่ะ



เมื่อวันเสาร์ป๊าไปทำงานหาค่าขนมให้พี่ป่านกะน้องปอ ตอนเย็นแม่เลยพาสองสาวไปโลตัสกะที่บ้าน แต่แม่ไม่ช็อปของนะจ๊ะ จะพาพี่ป่านไปร้านหนังสือ ก็เลยไปขลุกอยู่ที่ซีเอ็ดกะปู่

พี่ป่านหยิบหนังสือมาหลายเล่มเชียว ส่วนใหญ่จะถือไว้ซักพัก แล้วเอามายื่นให้แม่ แล้วบอกว่า “ไม่เอา” แม่เลยบอกพี่ป่านไปว่าถ้าจะเอาเล่มไหน ให้เอาไปวางไว้ในรถเข็นน้องนะ

พี่ป่านก็หยิบมาถือ แล้วก็เอาไปวางคืนไว้หลายหน จนพี่ป่านเอามายื่นให้แม่เล่มนึง แม่อยากจะหัวเราะให้ดังลั่นร้าน เพราะมันคือ...หนังสือเตรียมสอบป.2

โถ่ ลูกจ๋า อนุบาล 1 ยังไม่ได้เรียนเลย จะเตรียมสอบป.2 ซะแล้ว แต่พี่ป่านก็มาบอกแม่ว่า “เลขสอง” สงสัยหยิบมาเพราะรู้จักเลข 2 นี่เอง

พอเดินไปเดินมาซักพัก พี่ป่านบอกว่าจะไปหาปู่ แม่เลยบอกว่าเดินถัดไปอีกสองช่อง ปู่ยังยืนอ่านหนังสืออยู่ที่เดิมนะ เดินไปหาปู่ได้เลย พี่ป่านก็เดิน แม่ก็แอบเดินตามเพราะอยากรู้ว่าพี่ป่านจะไปถูกป่ะ

พี่ป่านเดินกลับไปถึงล็อคที่ปู่ยืนอยู่
พี่ป่าน : (หันซ้ายหันขวาแล้วก็ครวญเบาๆ) จะหาปู่ๆ
แม่ : (งง ปู่ก็ยืนอยู่ข้างๆนี่หว่า) ก็นี่ไง ปู่อยู่นี่อ่ะ
พี่ป่าน : (เงยหน้าขึ้นมอง) อ้าว...จำไม่ได้
ฮาสิคะ พี่บอกจำปู่ไม่ได้

พอออกจากร้านแม่เลยนั่งพักหน่อย เมื่อยขาชะมัด

ก่อนออกจากบ้านพี่ป่านกินเปลอตตี้ พี่ป่านเลยรู้จักเปลอตตี้แล้ว (ได้เสียตังค์บ่อยๆแน่เลย) แต่พี่ป่านเรียกว่า “ปาคิตตี้” ฮ่าๆๆ เรียกผิดแต่ก็ยังน่ารักเสมอ พอกินเสร็จแม่เลยเก็บเอาด้ามจับที่สแตมป์ได้มาแปะแขนให้พี่ป่าน อันแรกเป็นรูปช้าง(เหมาะกับพี่ป่านของแม่ซะจริงๆ)


นี่ไงค๊า รูปช้างที่แขน


หลังจากนั้นบอกให้ยิ้มหวาน ได้มาแต่แบบเนี้ย หวานรึเปล่าไม่รู้ แต่แม่ดูทีไร ขำทุกที












น้องปอยังยิ้มหวานตามสั่งไม่เป็น รื้อกระเป๋าแม่เล่นดีกว่า





วันก่อนพี่ป่านให้ป๊าอ่านนิทานให้ฟัง หลังจากชวนป๊าติดสติ๊กเกอร์ในนิทานอยู่นาน จนป๊าบอกว่าป๊าเบื่อแล้วนะ ทำไมพี่ป่านยังไม่เบื่ออีก ...ฮิๆ รู้รึยังยะว่าเวลาเลี้ยงลูกอยู่บ้านน่ะเป็นยังไง


พี่ป่านแจกรางวัลที่ป๊าจะอ่านนิทานให้ฟัง



จะได้อ่านมั้ยเนี่ย



วงแตก


พอฟังนิทานจบ พี่ป่านก็ไปรื้อตรงมุมห้อง
พี่ป่าน : คุณแม่ จะเอา yellow สีเหลือง
แม่ : (งง อะไรฟระ) เอาอะไรนะลูก
พี่ป่าน : จะเอา yellow สีเหลือง สีฟ้า rainbow สายรุ้ง
แม่ : อ๋อออออออ รอเดี๋ยวนะ เดี๋ยวหยิบให้ (แต่ลูกแม่ใช้ภาษามั่วมากเลยฟร่ะ)


นี่ล่ะจ้า ที่พี่ป่านอยากได้


รูปสุดท้าย...รูปนี้ขอนินทาดังๆหน่อยว่า "เหน่งน้อยลูกแม่ หัวเถิกมากๆ" ฮ่าๆๆ


แม่อ่ะ ชอบนินทาแต่พี่ป่าน ไม่ค่อยนินทาหนูเลย เชอะๆ


โอ๋...สวยเล็กของแม่ รอหนูโตกว่าอีกนิด แม่รับรองเลยจ้ะว่าแม่จะนินทาหนูให้สูสีกะพี่ป่านเลย (หรือไม่อาจจะมากกว่าก็ได้ เพราะท่าทางหนูจะแสบซ่าก๋ากั่นยิ่งกว่าพี่ป่านอีกแหละ)

วันนี้แม่เพิ่งพาน้องปอไปหาหมอ เพราะน้องปอมีไข้ตอนกลางวันซะแล้ว น้าเป้บอกว่าถ้ากินยาประมาณ 1 ช.ม.แล้วไข้ยังไม่ลด น่าจะพาไปหาหมอ เลยจับป้อนยาไปตอนเที่ยง แล้วน้องปอดันเอามือขยี้ตาจนเป็นปื้นแดงเถือกรอบตาขวา แม่เลยหูตาแหกรีบให้ปู่พาหลานรักไปหาหมอดีกว่า แต่พอไปถึงร.พ. ไข้หดหายไปไหนไม่รู้ ผื่นแดงๆรอบเบ้าตาก็จางลงไปเยอะมาก (แล้วถ่อไปร.พ.ทำไมเนี่ย)

อาหมอบอกว่าคอไม่แดง เสียงหายใจไม่ครืดคราด ก็เลยบอกว่าให้เช็ดตัว กินยาลดไข้ แล้วถ้าอีก 2 วันยังมีไข้อยู่ให้พาไปหาอีกรอบนึง

น้องปอจ๋า หายป่วยไวๆนะจ๊ะ ส่วนพี่ป่านก็แข็งแรงทุกวันนะลูก



หนูปิว อัพดึกอีกแล้วค่ะ มาอวยพรย้อนหลังและล่วงหน้าให้หลับฝันดีทุกคืนเลยนะคะ

แม่ฮานึร / พจมารร้าย / YingLek ขอบคุณจ้า

ShiEri รี่จ๋า สาวๆหายป่วยรึยังจ๊ะ // เราว่าณิฌ่าเก่งมากๆเลยนะ วาดเองเนี่ย ถ้าปล่อยให้ป่านวาดเอง ก็เป็นเส้นมั่วๆแหละจ้า ถนัดนักแล

อิจิโงะจัง เอาหมายศาลมาแปะหน้าบ้านเรารึเปล่าจ๊ะ (สวมรอยเป็นเจ้าของบ้านซะเลย)

Kanu_memphis ขอบคุณค่ะ

หมูเหมียว แม่กับป๊าก็ต้องชิมเหมือนกันค่ะ แถมต้องบอกว่าอร่อยมากๆด้วย เพราะคนทำเค้าบอกว่า “น่ากิน อร่อยจัง”

ดาดา จริงๆนะคะย่าดา เพื่อนเปิ้ลชวนมีตติ้งเนี่ย เปิ้ลตกสำรวจไปเลย เพราะเงื่อนไขเยอะ ต้องนัดกลางวัน ต้องมีห้อง(จะได้ปล่อยลูกเพ่นพ่านได้สะดวก) ต้องไม่มีเหล้าหรือบุหรี่ เพื่อนเลยเลิกคบไปเลย ต้องหันไปคบเพื่อนแม่ลูกอ่อนแทน ฮิๆ

Between us คุณนุช ที่เปิ้ลพยายามพูดกะเค้าเยอะๆ เพราะไม่อยากให้เค้ากลัวฝังใจน่ะค่ะ แล้วก็เผื่อจะทำให้เค้ายอมกินผักด้วย พักนี้ไม่ค่อยยอมกินเลย ทำไมก็ไม่รู้ จากที่เมื่อก่อนกินผักเก่งอ่ะ

น้ามล ดีขึ้นเยอะรึยังจ๊ะ มล ถ้าจะแวะมาหาที่บ้านก็ได้เลยน๊า ขอให้หายไวๆจ้า

นัด มาเลยแก รอฟัดสาวไหมอยู่ อิอิ เดี๋ยวนี้เรื่องคนแปลกหน้าพัฒนาขึ้นเยอะแล้ว แต่ให้พี่หนานโผล่มาทีหลังนะ เดี๋ยววงแตก ป่านมันกลัวผู้ชาย



Create Date : 18 กรกฎาคม 2550
Last Update : 18 กรกฎาคม 2550 0:28:48 น. 10 comments
Counter : 412 Pageviews.

 
แวะมาอ่าน แต่ยังอ่านไม่จบนะจ๊ะ เดี๋ยวมาอ่านต่อ ต้องไปรับลูกแล้ว

ชอบมุกดินสอเหงานะ เข้าใจคิดค่ะ


โดย: kanu_memphis วันที่: 18 กรกฎาคม 2550 เวลา:1:44:02 น.  

 
มากู๊ดไนท์ก่อนนอนเช่นเคยค่ะ

น้องปอหายป่วยรึยังคะเนี่ย พี่ผ่านละค่ะสบายดีมั้ย

แต่ดูรูปแล้วท่าทางจะสดใสเฮฮาร่าเริงแล้วทั้งคู่เลยน๊า

วันนี้ยอมรับค่ะว่าอ่านไม่จบ เพราะเบลอ ๆ กับหนังสือเรียนน่ะค่ะ

แล้วจะแวะมาใหม่นะคะ คิดถึงน้องปอ พี่ป่านแล้วก็คุณแม่เหมือนเดิมนะคะ

~~~


โดย: หนูปิว ~* (Accountant_Girl ) วันที่: 18 กรกฎาคม 2550 เวลา:2:39:33 น.  

 
อัพบล็อกทีอ่านกันสะใจไปเลย :) เรื่องหาเหตุผลมาพูดกับลูกนี่นับวันจะยิ่งยาก บางทีเหตุผลแรกไม่ผ่าน ก็ต้องหาเหตุผลต่อ ๆ ไปอีก เหมือนฝึกสมองไปในตัวเลย แต่บางอารมณ์เหตุผลร้อยแปดก็เอาไม่อยู่เหมือนกัน

ขอให้น้องปอหายไว ๆ ด้วยจ้า


โดย: YingLek วันที่: 18 กรกฎาคม 2550 เวลา:8:50:25 น.  

 
เมื่อคืนพานพุ่มก็เป็นหวัดแล้วค่า น้ำมูกย้อยเลย น่าสงสาร

น้องป่านพูดถูกนะ จมูกมีไว้คะขี้มูก อิอิ

รุปพ่อกะลุก ๆ น่ารักจังเลยค่ะ


โดย: อิจิโงะจัง IP: 203.146.147.122 วันที่: 18 กรกฎาคม 2550 เวลา:9:39:30 น.  

 
แวะมาเยี่ยมสองสาว ร่าเริงน่ารักกันจังเลย ไม่เห็นเหมือนเด็กป่วยเลยแม่เปิ้ล ไอ้เรื่องป่วยพร้อมกันเนี่ย หนึ่งเซ็งมากๆ โดยเฉพาะตอนที่เจ้านุ่มไปเนอสใหม่ๆ เป้นอะไรมาติดน้องตลอด เป็นโรตาพร้อมกันงี้ พี่เป็นหวัด น้องเป็นปอดอักเสบงี้ เล่นเอาแม่มันแก่ไปเลย ตอนนี้ยังดีหน่อย โตมาค่อยห่างไปละ

ชอบตอนเจ้าน้องปอร้องจะเอากล่องนมพี่ ร้องได้อารมณ์จริงๆ พอได้ละก้อ เปลี่ยนเป็นคนละคน น่าตีตูดจริงๆ เรื่องรื้อของก็ปวดหัวเหมือนกันค่ะ เจ้าแน่นเนี่ยเป็นมากกว่า ชอบเอาของไปซ่อน ดินสอสีพี่เนี่ย มันยัดเข้าไปใต้โซฟาเต็มไปหมด หลังๆริ่มซ่อนรีโมททีวี โทรศัพท์แม่ เฮ้อ ต้องจับตาดูทั้งวัน


ชอบรูปลูกสาวกับคุณพ่อมากๆค่ะ น่ารักจริงๆ สองสาวน่ารักขนาดนี้ คุณพ่อคงหลงน่าดู พี่ป่านขี้อ้อนดีจริง มีหอมแก้มให้รางวัลด้วย ดูแล้วมีความสุขไปด้วยเลยค่ะ


โดย: หมูเหมียว วันที่: 18 กรกฎาคม 2550 เวลา:11:46:24 น.  

 
น้องปอหายหวัดเร็วๆ นะคะสาวน้อย

อ่านเพลิน ชอบจริงเวลาแม่เปิ้ลคุยกับน้องป่านอ่ะ

กำลังจำไว้คุยกับข้าวจี่ ให้คิดเองคิดไม่ออกหรอก

อิอิ ..


ปล. ขำที่น้องป่านอยากอ่านหนังสือในหนังสือจังเรยยย

ดีเนอะที่หิวข้าวก่อน ระฆังช่วยจริงๆ


โดย: between us วันที่: 18 กรกฎาคม 2550 เวลา:14:47:26 น.  

 
มีความสุขในทุกลมหายใจนะครับ

แวะมาเยี่ยมก่อนกลับบ้านครับ



โดย: มิสเตอร์ฮอง วันที่: 18 กรกฎาคม 2550 เวลา:18:09:00 น.  

 
มาอ่านต่อ น้องป่านแกจี้มากเลยอ้ะค่ะ ตอบตลกดี มุกเยอะนะ จมูกมีไว้แคะขี้มูก โห อ่านแล้วปรบมือให้เลย คิดได้ไงหนูเอ๊ย

น้องป่านหน้าเหมือนพ่อเลย น้องป่านชอบทำหน้าทะเล้นนะคะ สงสัยเป็นเด็กขี้เล่นจริงๆ ส่วนน้องปอรูปที่ร้องไห้โกรธเนี่ย ตลกดี ปากแหลมเปี๊ยว คิ้วขมวดสุดๆ เหมือนการ์ตูนเลยค่ะ

ลูกสาวสองคนน่ารักทั้งคู่เลย แม่โชคดีได้ลูกที่เลี้ยงง่ายนะคะ


โดย: kanu_memphis วันที่: 18 กรกฎาคม 2550 เวลา:23:18:09 น.  

 
แวะมาเยี่ยมสองสาว หายหวัดกันหรือยังจ๊า

เจ้าแน่นก็ไข้สุงลอยมาสองวันละ ไม่มีอาการอย่างอื่นเลย หวั่นๆกลัวเป็นไข้เลือดออกจังแม่เปิ้ล


โดย: หมูเหมียว IP: 125.24.142.239 วันที่: 20 กรกฎาคม 2550 เวลา:9:43:04 น.  

 
เจ้าแน่นมันไข้สูงเหมือนจะเป็นส่าไข้เหมือนกันค่ะ แม่เปิ้ล แต่เธอเคยเป็นมาแล้วตอนเกือบขวบเลยคิดว่าไม่น่าจะเป็นอีก แล้วก็เคยไข้สูงอีกทีตอนทอนซิลอักเสบเป็นหนอง แต่เมื่อวานส่องดูก็ดีค่ะ

น้องปออาจจะเป็ส่าไข้ก็ได้ค่ะ ต้องรอดู วันก่อนเพื่อนก็โทรมาปรึกษาเรื่องลูกไข้สูง ปรากฏว่าก็เป็นส่าไข้จริงๆ ต้องรอลุ้นล่ะค่ะ ว่าวันที่สี่ผื่นจะออกหรือเปล่า

ยังไงก็ขอให้หายเร็วๆนะคะสองสาว คุณแม่ก้รักษาสุขภาพด้วยนะคะ


โดย: หมูเหมียว วันที่: 20 กรกฎาคม 2550 เวลา:11:05:08 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

พู่ระหง
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add พู่ระหง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.