Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2550
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
10 พฤษภาคม 2550
 
All Blogs
 
รวมมิตร...รวมมิตร และ...รวมมิตรมีตติ้ง (รอบที่เท่าไหร่น้อ)

แต่นตะแล๊น...ลูกหมูทั้งสองของแม่ เจอบล็อกดองเค็มอีกแล้ว แหะๆ คราวนี้แม่ห่างหายไปเกือบสองอาทิตย์แน่ะ มัวแต่ไปโละบ้านขายของอยู่ ...ทุ่มเทประหนึ่งขายสินค้าแบรนด์เนมราคาเป็นแสนเป็นล้าน

ไม่พูดพล่ามทำเพลงให้เสียเวลานอน ...ย้อนไปนู่นเลย วันแรงงานแห่งชาติ (ถ้าแม่ยังทำงานอยู่ก็จะเรียกประชดชีวิตว่า "วันกรรมกร" ก็ทำงานเยี่ยงกระบือให้คนอื่นรวยขนาดนี้ อิอิ)

น้ามลแวะมาหาที่บ้านให้แม่สอน access แต่ปรากฏว่าเวลาหลายชั่วโมงที่น้ามลอยู่ที่บ้านเรา ประมาณ 90% คือช่วยเลี้ยงหลานลิง 2 ตัว ที่เหลือคือสอนแบบติดจรวด ฮ่าๆๆ สาธุ!! ขอให้ผลบุญที่น้ามลมาช่วยเลี้ยงลิง 2 ตัว ส่งผลให้น้ามลสอบผ่านนะจ๊ะ


ก่อนเริ่มติว...มาเล่นกะหลานซะดีๆ



น้ามลขา...อย่าติวเลยค่ะ มาเป็นพี่เลี้ยงป่านกะปอดีกว่า




พักนี้พี่ป่านเริ่มมีดนตรีในหัวใจอย่างแรงกล้า กะว่าจะซ้อมให้โมสาร์ทสะดุ้งไปเลย


ding...ding... ไพเราะเสนาะหูป่ะค๊า



ครายว่าไม่เพราะ ห๊า...



เปลี่ยนเพลงก็ได้ เชอะ



พี่โต๋ก็พี่โต๋เหอะ อีก 10 ปี เจอกัน



เปียโนขั้นเซียน ต้องทำแบบนี้ (เป็นความซวยของตุ๊กตาหมาไป ดันอยู่ใกล้มือ)




ส่วนด.ญ.น้องปอ นอกจากทำน้ำลายยืด ยงโย่ยงหยก จะนั่งก็ไม่นั่ง จะคลานก็ไม่คลาน อาหารเสริมก็กินไปพ่นไปถุยไป เวลาป้อนทีไรเดี๋ยวเม้มปาก เดี๋ยวปลิ้นออก เดี๋ยวหันหน้า เดี๋ยวทำท่าขัดใจเป็นนักหนา แม่เลยลองของ ...ให้กินไอติม ลองดูซิว่าจะชิมรึเปล่า ผลเป็นแบบเนี้ย


อืม...หนูว่าไม่ค่อยอร่อยค่ะแม่



ไม่อร่อยจริงๆนะค๊า



ไม่อร่อยจริงๆ สาบานได้



วันหลังอย่าเอามาให้ปอกินอีกนะแม่ โกรธจริงๆด้วย


เหอะๆๆ น้องปอเอาหน้าไปไถกับคอนเนตโต้ซะมอมเหมือนลูกหมาเลย

ผลการทดลอง แสดงว่าน้องปอสามารถรับอาหารเสริมได้ดี แต่ของคาวที่แม่จัดให้ อาจจะข้นไปซักหน่อย ไว้ลองผสมให้เหลวๆกว่าที่ทำอยู่ดีกว่า ...กลัวลูกผอม



วันก่อนฤกษ์ดี มีตติ้งฉลองวันฉัตรมงคลซะเลย นัดตัดริบบิ้น 4 โมงเย็น ที่คฤหาสน์ของน้าแนน

ตอนเช้าฟ้าแจ่มเชียวค่ะ เหมาะแก่การซักผ้าเป็นอย่างมาก จัดการธุระปะปังเสร็จ จับพี่ป่านนอนกลางวันให้เรียบร้อยก่อน ตื่นมาเกือบบ่าย 3 ตามที่คิดไว้เป๊ะ ...ออกเดินทาง

ก่อนเข้าบ้านน้าแนน แวะสวัสดีย่าแอ๊วซะครึ่งชั่วโมง แวะบ้านย่าป๊งอีก 15 นาที

กว่าจะถึงบ้านน้าแนน ล่อไป 5 โมงเย็น ฝนโปรยอีกตะหาก กรรม!!! ก่อนเข้าบ้านแอบลุ้นบ๊วย ปรากฏว่ารองบ๊วยยังมาไม่ถึงเลยค่ะ คิกๆ

งานนี้น้าหนิงรับตำแหน่งรองบ๊วยไป แต่เพื่อนๆให้อภัย เนื่องจากคราวก่อนที่มาเยี่ยมน้องแฝด น้าหนิงมาคนแรก ก็ถือว่าทดเวลากันไปค่ะ (มันทดกันได้ด้วยหรือ???)

ส่วนมือบ๊วย (ฟังดูคล้ายๆจะเก็บแชร์) ก็น้าเจี๊ยบคนเดิมค่ะ แต่เพื่อนๆก็ให้อภัย เพราะบ้านไกล ลูกตัวเป็นๆหนึ่ง แถมลูกน้อยในท้องอีกหนึ่ง

มีตติ้งวันนี้เริ่มดูวุ่นวายขนาดหนัก อาจเนื่องจากเด็กๆเริ่มโตกันหมดแล้ว จากเมื่อก่อนแค่นั่งได้ คลานได้ ยังพอทำเนา แต่นี่เดิน วิ่ง ปีน กระโดด คุ้ยของเล่น แย่งของเล่น ปวดฉี่ ปวดอึ สารพัด...

แต่ในความป่วน ก็มีความน่ารักของเด็กๆแฝงอยู่ด้วยเสมอ เริ่มด้วย...

จันทร์จ้าเล่นลิปสติกของนาโน นาโนทวงคืน ไม่รู้ทวงอีท่าไหน จันทร์จ้าถอยทัพไปขี่มอไซรับจ้าง พอนาโนได้ลิปสติกคืน ก็เอาลิปสติก(ปลอมๆ)มาทาปาก ท่าทาก็ได้ใจแฟนคลับมาก ทำปากยู่ๆ เอาลิปสติกถูไปถูมา คาดว่าถ้าเป็นลิปสติกจริง คงพร่องไปกว่าครึ่งแท่ง ...อย่าเผลอใช้กาวยู้ฮูทาแทนนะลูกนะ

ส่วนจันทร์จ้าพอขี่มอไซรับส่งผู้โดยสารได้ซักพัก เริ่มรู้สึกว่าริมฝีปากคงปะทะลมมากเกินไป เดี๋ยวปากจะแห้ง เลยลงจากมอไซรับจ้างมาป้วนเปี้ยนข้างๆนาโนที่ยังทาลิปสติกไม่เสร็จ แล้วเอ่ยเบาๆว่า "จะเอาลิปสติกๆๆๆ" ส่วนนาโนก็ไม่สนใจ ยังคงทาลิปสติกต่อไป (ช่วงที่นาโนทาลิปสติก คาดว่าถ้าถ่ายคลิปไว้ คงเต็มเม็ม เพราะทานานมาก)

ซักพักน้าแนนเลยอ่านนิทานให้เด็กๆฟัง นาโนเลยทิ้งลิปสติก จันทร์จ้าได้ทีเซ้งต่อลิปสติกมาถือไว้ แต่ไม่รู้เอาไปแอบทาที่ไหนรึเปล่า ...แต่แว่วๆจากป้าจีบอกว่าก่อนที่นาโนจะเอาไปทาถู...ทาถูนั้น ลิปสติกแท่งนี้ได้ผ่านการ "อม" จากจันทร์จ้าแล้ว แป่ว!!!

ส่วนพี่ป่าน แอบเล็งหนังสือที่นาโนถือไว้ พอนาโนเริ่มเคลิ้มกับนิทานเลยเผลอวางไว้ข้างตัว พี่ป่านก็แฝงตัวเข้าไปแฮ้บติดมือแล้วตีออกวงนอก ประหนึ่งหน่วยสวาทชิงตัวประกัน งั่กๆ

ส่วนพี่ออมสิน สุภาพบุรุษที่สุดในโลก มาแอบเล่นตู้เย็น (ไม่ใช่ผีตู้เย็นนะจ๊ะ) กะพี่ป่าน พี่ป่านก็หวงอ่ะนะ ทำประตูหนีบมือพี่ออมเลย พี่ออมหันมามองหน้าแม่แล้วบอก "เจ็บๆ" โถๆๆๆ ออมจ๋า มามะ ป้าให้ทุนการศึกษา สนใจมั้ยจ๊ะ คิกๆ

วันนั้นเด็กๆมีอะไรน่ารักๆเยอะเลย แต่ผ่านมาอาทิตย์นึง ลืมหมดแล้ว ฮ่าๆๆ ดูรูปดีกว่านะลูก


ครอบครัว "ป้าเก๋" (ชื่อเหมือนแหนมเนืองขึ้นชื่อแถวซังฮี้)
ป้าเก๋เค้าถูกใจนักหนา บอกว่าผอมกว่าตัวจริง (ก็โซฟาบังไปเกือบครึ่งละป้า)



รูปนี้ภูมิใจนำเสนอ
...สาวน้อย เอ๊ย!!! หนุ่มน้อยโคมหลวง
ผู้ชื่นชอบกระจกวิเศษบาร์บี้สีชมพูเป็นชีวิตจิตใจ



โปรดสังเกต ผู้ที่ชื่นชอบกระจกสีชมพู มีแต่หนุ่มๆค่ะ
น้าหนิงก็หัวเราะทั้งน้ำตา ลูกชายตัวเองมาร่วมส่องกระจกด้วย



อู๊ยยยยยย...ลูกสาวคนโตของแม่เองจ้า (คนขวานะ)
ส่วนลูกสาวคนเล็ก ฝากใครเลี้ยงหว่า ไม่มีซักรูป



คุณผู้ชายกะคุณหนูนาโน (เจ้าของบ้านตัวจริง)



พี่โคม รู้งานมากๆ บอกขอถ่ายรูปหน่อย พี่ยืนตรงเคารพธงชาติซะงั้น
พอถ่ายเสร็จ ตะโกน เย้!!!



ครอบครัวพี่กิ๊บ (จ่ายค่าสินบนด้วย เรียก "พี่" อ่ะ)



พี่ชีต้าสุดสวยกะป๊ะป๋าสุดหล่อ(ของพี่กิ๊บสุดสาว)



ครอบครัวเจ้าของบ้าน ...ขาดสาวแฝด เสียดายๆๆ
ตากล้องมัวแต่กิน ขออภัย



พี่จันทร์จ้า ขี่มอไซรับจ้างตามหาแม่



"ป้าจี" ยัยแม่ของพี่จันทร์จ้า แอบมาหลบมุมโทสับหากิ๊กอยู่ตรงนี้เอง



โฉมหน้า "ป้าปู" ผู้บุกเบิกเทรนด์ "ลูกสอง" ก่อนถ่ายทอดทายาทตะขาบถ้วนหน้า



ทายาทตะขาบคนล่าสุด...กลัวตกเทรนด์ "ลูกสอง"
แต่ไม่แน่ใจว่าตกลง "น้าเจี๊ยบ" ท้องสองหรือลงพุง



งานนี้มีแจกชีทติวเอ็นท์สำหรับเด็กอนุบาลด้วย
น้าเจี๊ยบหัวเราะอิอุ สงสัยว่า "ตรูจะทำได้ป่าวฟระ"



พี่พราวด์สุดสวย น้องสาวคนโตของน้าเจี๊ยบ



เค้กช็อกโกแลตฝีมือ "พี่กิ๊บ"
เลยมั่วนิ่มร้องแฮ้ปปี้เบิร์ธเดย์กันซะงั้น
คุณหนูนาโนเตรียมเป่าปู้ดๆ หลังเพลงจบ
สังเกตยูนิฟอร์มคุณหนูนะคะ ใส่ถุงเท้ารองเท้าพร้อมเปิดเทอมแล้วค่ะ


ปรากฏว่า...เจอสุภาพบุรุษที่สุดในโลก (พี่ออมสิน) มาเป่าปู้ดดดด ไฟแช็คดับไปซะงั้น สุดสวยนาโนเลยต้องหลั่งน้ำตา กาซิกๆ


คุณหนูนาโนร่ำไห้ ซบน้าอาชี่ ปล่อยป๋านั่งเหวอเป็นแบ๊คกราวน์ซะงั้น


รูปมีตติ้งหมดแล้วจ้า รูปมีน้อยมาก ถ่ายไม่ค่อยสวยอีกตะหาก ตากล้องมัวแต่ตามรับใช้พี่ป่าน แล้วก็หาอะไรกระแทกท้องก่อนค่อยลงมือถ่ายรูป (ส่วนน้องปอ ใครรับเลี้ยงไปหว่า ขอบคุณมากๆ) งานนี้สาดแฟลชกระจุย ไม่งั้นเบลอกระจาย ...คราวหน้าฟ้าใหม่ ขอแก้ตัวจ้า



พอวันอาทิตย์ น้องปอมีนัดหนุ่มๆ ไม่ใช่ใครที่ไหน ...อาหมอประจำตัวนั่นเอง โดนจิ้มวัคซีน 6 เดือนแล้วจ้า

ชั่งก่อนชก 7.4xx ก.ก. สูง 69 ซ.ม. อาหมอบอกว่าสปีดเริ่มช้า (ถ้าเทียบกับ 4 เดือนแรก) ให้เสริมนมขวด แล้วก็ให้อาหารเสริม 2 มื้อก็ได้ แต่แค่มื้อเดียว แม่ยังป้อนได้ไม่หมดช้อนโต๊ะนึงเลยอ่ะลูก ส่วนนมขวดน้องปอก็ไม่สนอ่ะค่ะ คาบๆเคี้ยวๆแก้เซ็งไปงั้นๆ


จุ๊บๆ ลูกสาวสุดสวยของป๊า



หลังแอ่นซะเหอะแก๊






คึกมาก เล่นทุกอย่างที่ขวางหน้า



สไลเดอร์ เค้าต้องเล่นแบบนี้ค่ะ








ป๊าชวนพี่ป่านไปรอที่แผนกฟัน พี่ป่านบอก "ไม่เอา จะเล่นของเล่นอีก" แม่เลยดูพี่ป่านกะน้องปออยู่ที่แผนกเด็ก ปรากฏว่าพี่ป่านขึ้นสไลเดอร์แบบในรูปแหละ แต่ทำยังไงไม่รู้ ลื่นถอยหลังลงมา ก้นกระแทกพื้นแล้วหงายหลังหัวกระแทกพื้นไปนิดนึง เท่าที่แม่เห็น แม่ว่าไม่เจ็บนะ (พี่ป่านอาจจะบอกว่าก็หัวพี่ป่าน ไม่ใช่หัวแม่นี่หว่า จะเจ็บได้ไง)

พี่ป่านร้องสนั่นมาก สะอื้นไป พูดไป แม่ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง เห็นพี่ป่านสะอื้นฮักๆ แม่เลยถามว่าไปหาป๊ามั้ย พี่ป่านพยักหน้า "ไปหาป๊าค่ะ" ก๊ากๆๆ นี่ถ้าไม่เจ็บตัว คงไม่เลิกเล่นนะนี่

พอถึงแผนกฟัน เจอป๊านั่งรอคิว แล้วเจ้าหน้าที่มาบอกว่าต้องรอเกือบชั่วโมง เลยไปหม่ำมื้อเที่ยงที่โรงอาหาร พอขึ้นมา ก็มีเจ้าหน้าที่มาตีซี้
เจ้าหน้าที่ : เอาลูกโป่งมั้ยคะ
พี่ป่าน : เอาลูกโป่งค่ะ (เห็นแก่ของฟรีที่เค้าชาร์จไว้ในค่าบริการแล้วซะจริงๆ)
ซักพักพี่เจ้าหน้าที่ก็เอาลูกโป่งมาให้ ขอบคุณค่า

ระหว่างป๊าเข้าไปทำฟัน สองสาวก็เริ่มวาดลวดลาย


อิริยาบถสบายๆ ประหนึ่งอยู่บ้านตัวเอง



เวรกรรม ทำไรกันเนี่ย ลูกสาวของแม่



โป๊งเหน่งมาแล้ว สวยมะค๊า



ดูดู๊...ลูกสาวใครเนี่ย ไม่เก็บกิริยาเลย


แล้วลูกโป่งนี่อ่ะนะ ตรงเส้นสีเขียว จะทำเป็นสองเปลาะ พี่ป่านก็บีบไปบีบมา จนเหลือแบบรูปสุดท้ายนี่ล่ะ แล้วก็มาถามแม่
พี่ป่าน : ลูกโป่งสีเขียวหายไปไหนน๊า
แม่ก็ต้องบีบๆๆๆ ให้มันเป็น 2 ท่อนเหมือนเดิม เป็นแบบนี้อยู่หลายหน จนแม่เกือบตัดสินใจไปเข้าคอร์สบิดลูกโป่งแล้วนะเนี่ย เฮ้อ




น้องปอท้าวิ่งแข่งค่ะ ระวัง...เตรียมตัว...ไป๊



นักวิ่งทีมชาติ เตรียมตัวหนาวได้เลย ลมกรดปอมาแล้วจ้า
คุณปู่บอกหลานสาวคนนี้ คลานได้ เดินได้ วิ่งเข้าเส้นชัยได้ละ
เสียแต่ยังสตาร์ทไม่เป็น กรรมการยิงปืนเป็นร้อยนัด ยังคืบกาแด่วๆอยู่เลย



รายนี้เห็นกล้องไม่ได้ ดึ๊บๆเข้ามาคว้าสายคล้องคอ ...เอาไปคาบเหมือนเดิม



ทำตาโตน้อยกว่านี้ซักครึ่งนึงก็ได้จ้า แค่นี้ป๊าก็หลงจะแย่แล้ว



งาบบบบบบบบบบบบบบบ
ถ้ากินอาหารเสริมอ้าปากกว้างได้เท่านี้ แม่ดีใจตายเลยฟร่ะ



แหง็บๆๆๆๆ น้ำลายเปียกซ้า



ปอว่ารสชาติดีกว่าอาหารเสริมที่แม่ทำอีกค่ะ


วันก่อนพี่ป่านนอนเล่นบนโซฟา บอกให้แม่จับน้องปอมาวางบนพุง ได้เลยจ้า พี่ขอมา แม่จัดให้...


7.4 โล ทับ 14.5 โล จะแบนป่าวหว่า



พี่ป่านยิ้มหวาน แต่สายตาหวาดระแวง



หัวเราะซะกลิ้งตกโซฟา



เฮ้ย...ไรว้า กะลังมันส์ๆ เลิกเล่นซะงั้น วัยรุ่นเซ็งงงง



คิกคักกันพักใหญ่ ก่อนสลบเหมือดไปตามระเบียบ
เวลาสองหมูนอนพร้อมกัน สวรรค์ของแม่จริงๆ หุหุ
MSN จ๋า ช๊านมาแว้วววววว




พักนี้พี่ป่านเองเห็นแม่ควักกล้องออกมาถ่ายไม่ได้เลย วิ่งมาหาตลอด บอกจะขอดูน้องปอในกล้อง บางทีก็บอกว่าถ่ายเอ๊งงงง

มามะ มาดูผลงานของพี่ป่านดีกว่า ...โปรยังอาย กรั่กๆ


ก่อนถ่ายรูปนี้ พี่เล็งๆแล้วบอกว่า "ดอกไม้สวยยยยยย"
พอแม่มาดู ไหนฟระ...ดอกไม้ที่ว่าสวย



โอว ไปกันใหญ่แล้วลูก



แม่บอกให้พี่ป่านถ่ายรูปแม่กะน้องปอให้หน่อยน๊า
แล้วได้มาแบบเนี้ย ...หมายความว่าไงเนี่ย




พักนี้พี่ป่านเริ่มปีนเกลียวแล้วนะ วันก่อนป๊าอุ้มพี่ป่านเตรียมขึ้นข้างบน แต่ป๊าติดเม้าท์กะปู่
พี่ป่าน : ป๊า..ขึ้นข้างบน
ป๊า : (เม้าท์ๆๆๆๆๆ ไม่สนใจ)
พี่ป่าน : คุณป๊า..ขึ้นข้างบน
ป๊า : (ยังคงเม้าท์ๆๆๆๆๆ ไม่สนใจ)
พี่ป่าน : ปิ๊ก...ขึ้นข้างบน
แม่ : ฮ่าๆๆๆ หัวเราะสะใจ

แต่แม่ก็หัวเราะได้แค่คืนนั้นแหละ วันรุ่งขึ้นแม่ก็โดนปีนเกลียวเหมือนกัน ตอนอาบน้ำให้พี่ป่านตอนเช้า
พี่ป่าน : คุณแม่...มีชิฉี่
แม่ : (เตรียมกะละมัง)
พี่ป่าน : คุณแม่...มีชิฉี่
แม่ : รอเดี๋ยวนะ
พี่ป่าน : เปิ้ล...มีฉี่
ตกลงนี่เราเป็นแม่ลูกหรือเป็นเพื่อนกันล่ะเนี่ย นังหนู



อัพเดตล่าสุด ...วันพุธน้องปอมูกยืด ตื่นมาตั้งแต่ตี 1 กว่า กว่าจะนอนแต่โดยดีก็เกือบตี 4 ทำเอาแม่เล่นมิวสิควีดีโอเพลงหมีแพนด้าได้สบายๆเลยนะเนี่ย เพราะจะให้กินนมนอน น้องก็อะแง้ๆๆๆ แม่เลยปล่อยให้ดึ๊บเล่นบนเตียง ส่วนแม่...ขอแอบงีบเป็นพักๆ รอจนเห็นแวว่าน้องง่วงเต็มที่ แม่เลยซัดอาวุธลับใส่น้องปอจนหลับไป เฮ่อ...หมีแพนด้าเรียกเพื่อนซะแล้วงานนี้

วันพฤหัสเหมือนน้ำมูกของน้องจะหายไป พอวันศุกร์พี่กลัวแม่จะเหนื่อยน้อยไป เลยเลียนแบบน้อง ก่อนเข้านอนมูกยืดตามน้องไปเรียบร้อย แถมเป็นหนักกว่าน้องสาวอีก ตื่นมาตอน 5 ทุ่มกว่า ร้องไห้บ้านแทบแตก น้ำมูกงี้ไหลหยั่งกะน้ำก๊อก ต้องหายใจทางปาก น่าสงสารมากๆ เวลาลูกไม่สบายเนี่ย สงสารลูก สงสารตัวเองด้วย ฮือๆ

แต่พอวันเสาร์นี่ก็ดีขึ้นนะ แม่ให้พี่ป่านกินยาลดน้ำมูกไป 2 มื้อ คือ เช้ากะเที่ยง พอตื่นจากนอนกลางวัน จับดูพี่ป่านตัวรุมๆ เลยให้กินยาลดไข้ไปหนนึง ก่อนนอนอาการดูดีมาก เลยไม่ให้กินยาละ

วันนี้ดีใจมากๆ พี่ป่านยอมกินยาแต่โดยดี ทั้งยาลดน้ำมูกกลิ่นองุ่น และพาราที่มีรสขมเล็กๆ แต่ช่วงแรกๆก็มีลีลามากมายเหมือนเดิม ไม่เอาไม่กิน จะไปข้างนอก จะไปเดินเล่น จะขึ้นข้างบน จะไปดูนก จะกินโดนัท (อันนี้ใครสอนฟระ) และอื่นๆอีกมากมาย

ขอให้ลูกหมูสองตัวของแม่สุขภาพแข็งแรงน๊า แม่ไม่อยากเป็นหมีแพนด้าอ่ะจ้า ...แค่อัพบล็อกก็โทรมจะแย่แล้ว หุหุ



วันนี้แม่จับพี่ป่านซ้อมย่อย (คล้ายๆซ้อมก่อนไปรร.)
แม่ : แม่จะไปส่งของที่ไปรษณีย์ พี่ป่านอยู่บ้านนะ อยากได้อะไร เดี๋ยวแม่จะซื้อมาฝาก
พี่ป่าน : จากินฟ้าหรั่ง (ฝรั่ง) จากินโดนัท (ใครสอนฟระเนี่ย สงสัยจริงๆ) จากินนมเหลือง (นมกล่องจิตรลดา) ฯลฯ
แม่ : ได้ๆ แต่พี่ป่านต้องอยู่บ้านนะคะ
พี่ป่าน : ไปไปสะนีด้วย
แม่ : (อ้าว...มั่วนิ่มแระลูกช๊าน) ไม่ได้อ่ะลูก ฝนใกล้จะตกแล้ว ฟ้าครึ้มๆนะ เดี๋ยวโดนฝนแล้วไม่สบาย ต้องไปหาหมอฉีดยาแบบหนูนิดน๊า (หนูนิด...นิทานเล่มใหม่ที่แม่ต้องเล่าให้พี่ป่านฟังวันละ 20 รอบได้...ไม่ได้โม้)
พี่ป่าน : ฟ้าขึมๆ โดนฝนเป็นหวัด ต้องหาหมอกินยา ...ไปด้วยๆ
แม่ : (ตกลงเข้าใจที่แม่พูดเป่าฟระเนี่ย แม่ชักจะงง) ไปด้วยไม่ได้หรอกลูก (คิดแผนใหม่) แม่ปวดหัว จะไปซื้อยา
พี่ป่าน : แม่ปวดท้อง กินยาหาหมอ
แม่ : อือ ใช่ๆ แม่ต้องไปหาหมอ กินยา
พี่ป่าน : ไปด้วยคน
ย่า : มามะ อยู่กะย่านะ
แม่ : (บลาๆๆๆๆๆ จูงใจสารพัดจะให้พี่ป่านรออยู่ที่บ้าน)
พี่ป่าน : คุณแม่ เป่าฟอง (บั๊บเบิ้ล)
แม่ : (ปิ๊ง!!! ไปหยิบขวดบั๊บเบิ้ลในห้องน้ำ) งั้นเดี๋ยวคุณย่าเป่าให้นะ พี่ป่านเล่นฟองไปนะลูก
ย่า : (ตายห่ะ เป่ายังไงล่ะนี่ แต่ก็ยอมเป่าให้หลานเล่นแต่โดยดี)
แม่ : (วู้ปี้...ได้ออกไปข้างนอกแย้ว)

พอแม่กลับมา ไม่มีเสียงร้องไห้ของพี่ป่านเลย ดีใจๆ เพราะวันก่อนแม่ออกไปไปรษณีย์ ขากลับเดินเข้าซอย เห็นปู่พาพี่ป่านเดินมารอในซอยแล้วอ่ะ หุหุ ปู่บอกพี่ป่านบ่นหาแม่ ปู่เลยต้องพาออกมา แต่วันนี้เก่งมากเลยค๊า

ย่าเล่าให้ฟังว่าตอนที่ย่าเป่าฟองให้ พี่ป่านบอก "เอาลูกใหญ่ๆ" แต่ย่าเป่าไม่เป็น ได้แค่ลูกเล็กๆ พี่ป่านเลยเลิกเล่น ไปเล่นอย่างอื่น (ย่าคงบอกโล่งใจ ไม่งั้นเป่าจนเป็นลมแน่ตรู) ซักพักนึกขึ้นได้ก็ถามหาแม่ ย่าเลยบอกว่าแม่ไปซื้อยา เดี๋ยวมา พี่ป่านก็พยักหน้าหงึกๆแล้วบอกว่า "แม่ปวดท้อง กินยาหาหมอ เดี๋ยวมาๆ" ...แม่ปวดท้องน่ะ ปวดตั้งก๊ะคราวก่อน ปวดจนหายไปถึงไหนแล้ว พี่ป่านยังคิดว่าแม่ปวดท้องอยู่เลย คิกๆ

ไว้คงต้องจับซ้อมเป็นระยะๆ เผื่อเวลาไปรร.จะได้ไม่โวยวายมาก ฮือๆ ปีหน้าแล้วสิเนี่ย ไวจัง อย่าว่าแต่พี่ป่านไม่อยากไปรร.เลย แม่เองก็ไม่อยากให้พี่ป่านไปอ่ะ เป็นห่วงนี่นา หวงด้วย ก็น่ารักหยั่งงี้ อ้วนหยั่งงี้ ใครไม่หวง แต่แม่กะป๊าหวงน๊า

แต่ก็อย่างว่าแหละนะ พี่ป่านก็ต้องโตขึ้น ต้องมีสังคมอื่นนอกจากครอบครัว แม่จะยื้อเวลาให้พี่ป่านอยู่ในสายตาแม่ตลอดเวลาก็คงไม่ได้ แถมยังอาจจะเป็นผลเสียกับพี่ป่านอีกตะหาก ...แม่หวังว่าพอถึงวันที่พี่ป่านต้องไปรร. คงไม่มีเหตุการณ์หลั่งน้ำตานะจ๊ะ

คืนนี้อัพยาวมาก (วันก่อนเซฟดราฟท์ไว้ เจอน้องปอตื่นมาร้องไห้ตอนตี 1 กว่าแหละ อารมณ์อยากอัพบล็อกหดหมดเลย คิกๆ)

ป่วนยังไงก็ยังรักลูกหมูมากๆจ้า



คุณเพียงแค่เหงา ขอบคุณที่แวะมาทักทายกันค่ะ

คุณอิจิโงะจัง อ่ะจึ้ย...ให้อุ้มจับจิ้งจกเหรอค๊า ถ้าพี่ป่านจะเอาแบบนั้นมั่ง คงไม่ไหวอ่ะค่า กลัวๆ

เล็ก ไปเจิมบล็อกลูกเจี๊ยบมาแล้วเหมือนกันจ้า

น้ามล คิดถึงๆ

ป้าเจี๊ยบกะน้าอ๋อ คิดถึงเหมือนกันจ้า ไว้ว่างๆแวะไปเยี่ยมน๊า ...ฝากน้าอ๋อบอกลุงหนึ่งด้วยว่าลืมไปแล้ว ฮ่าๆๆๆ มีแต่เวอร์ชั่นเก่าอ่ะ เคยบอกว่าจะส่งเมล์ไปให้ แต่ลืมซะงั้น ไว้ถ้าไม่ลืม(อีกที) จะส่งเมล์ไปเน้อ

คุณ between us อูยๆๆ ขออภัยค่า พักนี้หัวฟู ไม่ได้อัพเลย นี่กว่าจะอัพได้ เซฟดราฟท์หลายรอบเลยค่า

รี่ ดีใจที่รี่จำได้จ้า ฮิๆ ไว้คราวหน้าถ้าเจอ รับรองไม่พลาดแน่จ้า พอดีวันนั้นกำลังให้นมเจ้าตัวเล็กอยู่ จะวิ่งตามรี่ก็คงอดขำตัวเองไม่ได้อ่ะนะ ...บ้านเราอยู่ซอย 69 จ้า ใกล้ๆสี่แยกเลยแหละ ส่วนโครงการ 3 ก็คิดไว้ว่าจะไม่มี แต่ย่ากะยายรีเควสมากๆ เค้าบอกอยากได้หลานชาย งั่กๆ




Create Date : 10 พฤษภาคม 2550
Last Update : 13 พฤษภาคม 2550 0:45:51 น. 6 comments
Counter : 380 Pageviews.

 
อ่านเพลินเลย มีทติ้งท่าทางวุ่นน่าดูเด็ก ๆ แต่ละคนโตขึ้นเยอะเลย

ชอบรูปน้องปอนอนบนพุงพี่ป่านจังน่ารักดี



โดย: YingLek วันที่: 14 พฤษภาคม 2550 เวลา:9:02:51 น.  

 
อป แกกะอัพทีแล้วว่างไปอีกปีหนึ่งหรือไงเนี่ย

แต่ยาวสะใจยังงี้ เพ่ชอบบบบบ

รูปยังโหลดไม่หมดเลยฟ่ะ มาตอบก่อน


โดย: นัด IP: 202.28.27.6 วันที่: 15 พฤษภาคม 2550 เวลา:10:16:01 น.  

 
วันนี้นุชมาอ่านครึ่งนึงก่อน ยาวมากจริงๆๆๆ แต่ไม่น่าเบื่อเลยค่ะ

อิจฉามีทติ้งจัง น้องได้มีเพื่อนวัยเดียวกัน แถมแม่ๆ พ่อๆ ไม่เหงา ด้วยนะคะ คุยเรื่องลูกกับคนที่คิดเหมือนเราสนุกสุดๆ ว่ามั้ยคะ

เดี๋ยวพรุ่งนี้นุชแวะมาใหม่ ต้องรีบเข้านอนแล้วค่ะ เสียดายเพิ่งเปิดมาก็ดึกซะแย้ววว


โดย: between us วันที่: 16 พฤษภาคม 2550 เวลา:5:59:58 น.  

 
อะโห หลังจากรออ่านมาหลายวัน สมกะที่รอคอย หายอยากจิง ๆ เลยเพ่ 5555

ไว้วันหลังนัดเจอไปกิงข้าวกันอีกนะจ้า

คิดถึง พี่ป่าน น้อง พี่ปอ เลยจ้า


โดย: น้ามล IP: 58.136.75.178 วันที่: 16 พฤษภาคม 2550 เวลา:10:17:54 น.  

 
แวะมาเยี่ยมพี่ป่านกะน้องปอ ยังน่ารักกันเหมือนเดิมและบล็อคยังยาวเหมือนเดิม อย่างบล็อคก่อน อ่านจนลืมคอมเม้นท์ไปเลยค่ะ

ขำพี่ป่าน ท่าทางเล่นเปียนโนดูเป็นจริงเป็นจัง ท่ทางจะมีแววนะคะเนี่ย ส่วนน้อปอรูปที่หน้าเลอะคอนเนตโตน่ารักดีค่ะ ตาแป๋วแหววเชียวค่ะ ท่าคลานตลกดี ดูจ้ำม่ำมากว่าน้ำหนักนะคะ เห็นรูปนึกว่าหนักซักเก้าโล

ชอบรูปที่นอนหลับมากๆค่ะ น่าร้าก...คล้ายๆกันเลยคือต้องชวนกันเล่นจนหมดแรง เมื่อก่อนตอนน้องแน่นยังเดิน ยืนไม่ได้ พี่นุ่มจะเป็นคนกระโดดๆ แล้วบอกว่า " น้องแน่นเป็นคนดูนะ พี่นุ่มจะทำให้ดู" เดี๋ยวนี้แข่งกันกระโดดค่ะ คนที่สลบก่อนมักจะเป็นแม่ เลยไม่ค่อยรู้ว่าสองลิงเดี๋ยวนี้ใครหลับก่อนกัน


โดย: หมูเหมียว วันที่: 17 พฤษภาคม 2550 เวลา:17:07:11 น.  

 
ว่าแล้วว่าแกอัพทีคงจะว่างไปอีกนาน

รีบๆ อัพ รีบๆ อัพ


ชั้นอัพแล้วนะ ไปดูหนูหิ่นได้ สงสารมันจริงๆ


โดย: [NostalgiA] วันที่: 20 พฤษภาคม 2550 เวลา:22:16:42 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

พู่ระหง
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add พู่ระหง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.