언야 = 어라야

onya80
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




สาวช่างฝัน คิดว่าสักวัน จะได้บิน
<
>
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2549
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
22 พฤศจิกายน 2549
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add onya80's blog to your web]
Links
 

 
~*การไล่ตามความฝัน มันช่างเหนื่อยซะ นี่กระไร*~

อย่างที่รู้ๆ กัน ว่าอิชั้น อยากเป็น แอร์ อย่างมากมาย
(สังเกตได้ จาก คอนเซ็ป ประจำบล๊อก) ขอโทษนะเจ้าค่ะ ไม่ใช่ แอร์กี่ หรือ แอร์บ้าน นะ Flight Attendent ฮะ จริงๆ ก้ไม่ได้อยากเป็นตั้งแต่ต้น หรอก สมัยเรียน ก็เรียนเกี่ยวกับคอมฯ แต่ไปได้ยินมาว่า เป็นแอร์นะ ได้เงินเยอะ อย่างนั้น ได้เที่ยวเมืองนอก อย่างนี้ อิชั้นก็เกิดกิเลส อยากได้เงินเยอะๆ (เพื่อสร้างตัว) กับ อยากเปิดโลกกว้างให้กับตัวเอง เพราะชีวิตที่ผ่านมา เป็นอะไรที่ตาม step มากเลย ไม่ค่อยมีแหวกแนว ก็เลยคิดว่า ถ้าได้เป็นแอร์ แล้วก็ คงได้ไปเที่ยวโน้น นี่ รวมทั้งได้เก็บตังส์ด้วย

และด้วยเหตุผลที่กล่าวมา อิฉันก็ได้เริ่มปฎิบัติการล่าฝัน (ฮิฮิ คล้ายๆ Acadamy Fantasia) แรกๆ ตอนจบใหม่ๆ ไม่ค่อยกล้า ไปสมัครที่ไหน เพราะไม่มั่นใจในตัวเองอย่างแรง แต่ก็หาข้อมูลไปเรื่อยๆ อย่างงูๆ ปลาๆ จะได้มาเริ่มจริงๆ จังๆ ก็ปีนี้แหละ เพราะมันเป็นปีที่ใกล้หมดอายุของการสมัครแอร์ สายการบินแห่งญาติ เรา นี่เอง (พอพูดถึงหมดอายุที่ไร นึกถึงโฆษณา วัน ทู คอล ที่พี่ป๊อดเป็นพรีเซนเตอร์ทุกที " ระวัง หมดอายุ อยากทำอะไร รีบทำ "แต่จนแล้ว จนรอด ก็หมดอายุ ไม่ได้สมัครจริงๆ

เริ่ม ตั้งแต่ต้นปี จนบัดนี้
- สมัครกาตาร์ ไม่ผ่าน รอบแรก
- กาต้าร์ เรียก ไปรอบสองเลย สรุป สมัครครั้งนี้ ได้เข้าถึงรอบ ไฟนอล แต่ก็ตกม้าตาย ด้วยภาษาอังกฤษของตนเอง
- สมัครกาต้าร์อีก ได้เข้ารอบสอง แต่ไม่ผ่านรอบกรุ๊ป dicussion
- สมีคร เอมิเรตส์ ผ่านพรี สกรีน จาก sass แต่ไปตกรอบสอง ทำข้อสอบภาษาอังกฤษ (อีกแล้ว)

เหนื่อยและ เบื่อที่จะต้องไป walk in มาก ทุกครั้งที่ผิดพลาดก้รู้ตัวนะ ว่าที่ผ่านมาทั้งหมด เราผิดพลาดเรื่องเดียวเลย ภาษาอังกฤษ ก็พยายามจะหางานทำที่เกี่ยวกับภาษาอังกฤษ(แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ), ฟังเพลงอังกฤษ ทุกวัน (ฟังมาปีหนึ่งแล้ว ยังไม่ได้เรื่องอะไรเลย), หาเรื่อง คุยเป็นอังกฤษ (แต่ก็เบื่อ เพราะเจอแต่พวกบ้าๆ)

แต่ปีนี้ ก็ไม่ใช่ปีที่ไม่ดีซะทีเดียว ปีนี้ก็มีข้อดี เช่น
- ได้เพือนที่มีความฝันเดียวกัน เยอะขึ้น ได้รู้ว่า ไม่ใช่มีแต่เรานะที่พยายาม ยังมีคนอื่นที่พยายามเหมือนเรา และอาจจะมากกว่าเราด้วยซ้ำ
- ได้รู้จักคนในเว็บภาษาอังกฤษ ซึ่งมันก็สืบเนื่องมาจาก การ search หาข้อมูลการฝึกภาษาอังกฤษ น้องแซนดี้ จากเว็บ บีเคเคออนไลน์ ดอท คอม เป็นน้องที่น่ารักมาก (ขออนุญาตนะ แซนดี้ )
- มองโลกกว้างขึ้น ว่าจริงๆ ชีวิตไม่ได้จะสิ้นสุดเมื่อได้เป็น แอร์ อาชีพอื่นก็น่าสนใจอีกเยอะ แต่ได้เงินน้อยกว่าแค่นั้นเอง กับความมั่นคงที่มีมากว่าอาชีพ แอร์
- เข้าใจกับแฟนมากขึ้น เนื่องจากเค้าไม่อยากให้ทำ ก็ทะเลาะกันไป คุยกันไป จนเข้าใจเค้ามากขึ้น
- รักแม่มากกว่าเดิม (จริงๆ ก็รักมากอยู่แล้ว) ไม่ได้อยู่กับแม่ตลอดเพราะ แม่อยู่ต่างจังหวัด แต่เมื่อไรที่ทุกข์ใจ เรื่องสมัครแอร์ กับ สอบโทอิก ไม่ผ่าน โทรไปหาแม่ แม่ก็ค่อยปลอบตลอด เราร้องไห้เสียใจ แม่ก็พาลจะร้องด้วย เป็นแบบนี้ ตลอด
- ปีนี้ได้ความกระตือรือร้นมากขึ้น ซึ่งสมควรมี มาตั้งนานแล้ว

อืม พออ่านๆ ดู เอ! ปีนี้ เราก็ได้อะไรมาเยอะ มีเรื่องให้จดจำเยอะเหมือนกันนี่เรา

เออ สอบโทอิกใหม่ สมัครใหม่ สู้ใหม่ ไม่ได้ไม่เป็นไร แค่ให้ได้สู้ก่อนหมดอายุจริงๆ อีกครั้งแล้วกัน

ปล. มาครั้งนี้ อิชั้นจะออกแนวบ่นหน่อยๆ ยังไงก็ทนอ่าน จนมาถึงสุดท้าย ก็ขอบพระคุณนะเจ้าค่ะ




Create Date : 22 พฤศจิกายน 2549
Last Update : 23 พฤศจิกายน 2549 16:03:08 น. 6 comments
Counter : 408 Pageviews.

 
เอาใจช่วย เจ้าของบล็อก นะค่ะ

ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่นค่ะ


โดย: baby_lotion วันที่: 22 พฤศจิกายน 2549 เวลา:5:29:52 น.  

 
หวัดดีจ๊ะ สบายดีนะ ไม่ได้มาเยี่ยมเยียนกันเลย...


โดย: แอน (thattron ) วันที่: 22 พฤศจิกายน 2549 เวลา:6:42:28 น.  

 
ระวังหมดอายุ สวัสดีจ๊า


โดย: บ้านโคกโจด (my_oom ) วันที่: 22 พฤศจิกายน 2549 เวลา:8:50:10 น.  

 
แวะผ่านเข้ามา ก็ขอเอาในช่วย เจ้าของกระทู้นะคะ

เราคนนึ่งเคยฝันอยากเป็นแอร์เหมือนกัน แต่ด้วยความสูงที่จำกัดของตัวเองเลยได้แต่ไปสมัครของ JAL เท่านั้น แต่ก็ตกรอบสองเหมือนกัน ด้วยบุคลิกไม่เหมาะกับ JAL ดิฉัน self ไปเจ้าค่า

จากนั้นก็มองหาอย่างอื่นทำ (เพราะจริงๆ ก็ไม่ได้เรียนมาในสายที่จะเป็นแอร์โดยตรงด้วย)

จึงอยากแนะนำจขกท. นะคะ ว่า หากเราพยายามเต็มที่แล้วยังไม่สำเร็จ ขอให้คิดเสียว่า มันไม่ช่ายที่ๆ เราจะไปอยู่ หรือเป็น แสดงว่ามีที่อื่นที่รอให้เราก้าวไปหามัน อาจไม่ใช่สิ่งที่ฝันไว้ แต่คงไม่เลวร้ายหรอก เพราะจากประสบการณ์ต่างๆ ทังการฝึกภาษาเพิ่มคงทำให้เรามีความสามารถเพิ่มมากขึ้น หากไปทำงานด้านอื่นหรืออย่างอื่น คงมีอะไรให้ท้าทายเหมือนกัน

การเปิดโลกกว้างคงไม่จำเป็นต้องไปแต่ต่างประเทศมั๊งคะ ทุกที่ เราสามารถเปิดตัวเองให้พบสิ่งใหม่ๆ ได้เสมอ

ว้า มาซะยืดยาว แต่ก็เป็นทั้งความหวังดี และประสบการณ์เรานะ ทั้งนี้ทั้งนั้น เอาใจช่วยด้วยคนค่ะ


โดย: @panzy@ วันที่: 22 พฤศจิกายน 2549 เวลา:11:52:32 น.  

 
คิดว่าคงไม่มีอะไรอยากหรอกถ้าเราตั้งใจ เราก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ไม่ค่อประสีประสาภาษาอังกฤษ แต่เราจบเอกภาษาอังกฤษมา น่าเศร้าว่าใช่ไหม่ อย่าคิดมากเลย เราก็แค่มนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง หมดอายุของคนเราก็คือ ตาย ฉะนั่นตอนนี้คุณยังหายใจ ก็แสดงว่ายังไม่ตาย และก็ไม่สายที่จะตามหาความฝันของคุณต่อไป สู้ ๆๆ น่ะ เราจะเป็นกำลังใจเสมอกับคนที่ไม่หยุดล่าฝัน โชคดีน่ะจ๊ะ


โดย: กาญจน์ IP: 203.154.28.172 วันที่: 24 มีนาคม 2550 เวลา:14:18:14 น.  

 
ตอนนี้หนูอยู่ม.2ค่ะถ้าหนูอยากเป็นแอร์หนูขึ้นม.4หนูควรเรียนสายภาษา-คณิตหรือว่าสายศิลป์ภาษาดีค่ะ


โดย: เทพิน บ่อสารคาม IP: 58.147.18.173 วันที่: 18 ตุลาคม 2550 เวลา:21:01:44 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.