มีนาคม 2554

 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
30
31
 
 
เราจะอยู่ด้วยกันได้มั้ย
คนเรามีคนรักไว้ทำไม กินข้าว ดูหนัง ลั้นล้าหรอ

หรือมีไว้ทำกิจกรรมยามว่างด้วยกัน



หรือมีไว้หัวเราะด้วยกัน ร้องไห้ด้วยกัน เป็นกำลังใจให้กันรึป่าว

มันคืออะไร



สำหรับเรามันเป็นแค่จินตนาการว่าเราทำอะไรด้วยกัน 

วันนี้เราไปกินข้าวด้วยกัน เธออยากดูหนังเรื่องนี้มั้ย

หรือวันนี้เราไปชอปปิ้งที่ไหนดี



ล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่เราทำผ่านทางคุยกันเท่านั้น เรามีโอกาสแค่คุยโทรศัพท์

เราใช้ชีวิตด้วยกันทางโทรศัพท์ เป็นแบบนี้มานาน นานจนไม่รู้สึกว่านี่คือการทำอะไรคนเดียว



เป็นเวลาไม่น้อยที่เราใช้ชีวิตแบบนี้ หวังว่าวันนึงกิจกรรมเหล่านี้จะเกิดขึ้นจริง

ความหวังจะถูกหอบมาเรื่อยๆ มันช่วยทำให่เราอยู่ได้ เป็นน้ำหล่อเลี้ยง

เหมือนเป็นท่อชีวิต แต่มันก็คือลมที่พัดผ่านมาแล้วก็ผ่านไปเท่านั้น



การรอคอยจะสิ้นสุดเมื่อไหร่ไม่มีใครบอกได้ รอด้วยหัวใจอันซื้อสัตย์และมั่นคง 

เราเชื่อว่าไม่ได้มีเพียงแต่เราเท่านั้นที่ซื้อสัตย์และมั่นคง



ชิวิตคนเรามีทั้งทุกข์และสุขปะปนกันไป เราไม่สามารถเลือกได้ว่าจะขอช่วงเวลาไหน

สำหรับคู่ของเี่รา ไม่ทะเลาะกันเรื่อย ไม่หนักหนาอะไร โกรธกัน ดีกัน เดี๋ยวเดียวก็หาย

มันเกิดจากการสื่อสาร เกิดจากคำพูด ซึ่งมันแก้ไม่ได้



เวลาคนเรามีความสุข จะพูดอะไรก็ฟังดูดี เข้าใจง่าย ตีความหมายได้ไม่ยาก 

ทำให้เราเขา้ถึงเจตนารมของผู้พูดได้ไม่ยาก 



แต่ในยามที่เรามีเรื่องทุกข์ใจ คำพูดเหล่านี้จะกลับทำให้เราไม่เข้าใจอะไรเลย 

ตีความหมายไปคนละเรื่อง เข้าใจไปคนละทาง 



ถ้าทุกข์แล้ว ยังมาเครียดกับมึงอีก กุอยู่คนเดียวดีกว่า 

ไม่เคยมีคำปลอบใจ ไม่ให้กำลังใจ มีแต่คำถามจุกจิกกวนใจ ไม่เข้าใจว่าต้องการอะไร

เรื่องเครียดๆใครอยากจะพูดหลายรอบ พุดรอบเดียวก็จะแย่

เราตั้งใจเล่า เพราะรู้ว่าเค้าอาจจะงง เล่าจบสุดท้ายมาถาม ประเด็นเดิม

เช่น กำลังพูดถึงวิธีทำไข่เจียว พูดไปจนจบ อยู่มีคนยกมือถาม 

ใข่เจียวทำไง  ใส่น้ำปลาตอนไหน ต้องใส่น้ำมันมั้ย  

......ทำไมมึงไม่ฟัง.....



ตอนนี้เครียดอะ ...อยากได้คนเข้าใจ ไม่ใช่นักโทษนะ จะมาซักอะไรนักหนา

จะมาอยากรู้อะไรมากมายตอนนี้  

ไอ้คำถามที่คิดคำตอบเองได้....ขอเถอะอย่ามาถาม 

กูไม่อยากตอบ....... 



ทำไมต้องมาทะเลาะในเวลางาน อยากเสียใจ อยากร้องไห้ อยากอยุ่ในอารมณ์เศร้า เหงา เซง

แต่ทำได้มั้ย.....ไม่ได้  ต้องเก็บกดอารมณ์เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น 

ต้องเอาสมองและกำลังทั้งหมดมาสะสางเรื่องเครียดหลักก่อน  ห้ามเอาอารมณ์บ้าบอทะเลาะเวิ้นเว้อ

มาทำให้ทุกอย่างต้องพังเด็ดขาด ไว้เคลียร์เรื่องที่มีผลตอชีวิตได้เมื่อไหร่ 

เรื่องของก็หลังจากนั้นแล้วกัน  



อยากตะโกนว่า....กูเหนื่อย  ได้ยินมั้ยกูเหนื่อยโคตรๆ 

ไม่ได้หวังว่าจะมีใครมาช่วยแก้ปัญหา

แต่ก้ไม่เคยหวังว่าจะมีปัญหาอย่างอื่นมาแทรกอีก รับไม่ไหวเข้าใจมั้ยเนี้ย

แต่สุดท้ายก้ไหวอยู่ดี  เหอๆๆๆ ทรหดอดทน



เล่ามาเหมือนเรื่องตลกนะ  แต่จริงมันเครียดนะ เครียดจริง สมองปูดบวม 

เส้นเลือดแข่งกันเต้นระบำในจังหวะ 3 ช่า 

อย่า..อย่าได้คิดว่ามันจะแตก ...เสียใจด้วยภูมิต้านทานกูเยอะ 5555



ภุมิต้านทานเกิดจาก สิ่งๆนั้นเกิดขึ้นกับเราซ้ำแล้วซ้ำอีก จนเรากับมันคุ้นเคยกันดี ทนทานต่อกันได้

เห็นมั้ยนี่ขนาดอยากอยู่ในอารมณ์เศร้านะ ยังทำไมได้  

ชีวิตมันจะดราม่าเกินไปแระ  



เอาเป็นว่าพอก่อนดีกว่า เล่าไปเล่ามาความเศร้าเริ่มหาย ความโกรธเริ่มไม่มี 

ยังอยากให้อารมณ์เหล่านี้ หลงเหลืออยู่บ้างพอเป็นพิธี 


ว่า.......เนี้ยกูทะเลาะกับมึงนะ  โกรธๆๆๆๆๆ  โป้งไปเลย



ปล. แต่ในขณะที่จัดบรรทัด คนเขียนอารมณ์ดีแล้ว .....เวรกำจริงๆ 








Create Date : 29 มีนาคม 2554
Last Update : 29 มีนาคม 2554 11:10:50 น.
Counter : 435 Pageviews.

1 comments
  
แวะมาอ่านจร้าขออนุญาตฝากเว็บไว้ในอ้อมกอดน้อยๆด้วยนะครับ|เข้าชมเว็บ บิ๊กอายขอบคุณครับ
โดย: bigeye (tewtor ) วันที่: 16 เมษายน 2554 เวลา:17:23:11 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Valentine's Month



ยิ้มหน่อยนะ
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



มีโลกส่วนตัวสูง แต่เข้าถึงได้
นิสัยใจคอ ไม่รู้ศึกษาเอาเองนะจ๊ะ
ชอบเขียน ชอบอ่าน ชอบฟัง ชอบพูด