การเดินทางบนรถทัวร์

ช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมานี้ชีวิตของฉันถูกใช้อย่างเหน็ดเหนื่อย ชีวิตของฉันต่างกับพนักงานอ็อฟฟิศทั่วๆไปพนักงานอ็อฟฟิศหลายคนวางแพลนไปเที่ยวกันในช่วงวันหยุดยาวขณะที่บางคนมีแผนในการใช้เวลาว่างเหล่านั้นเพื่อเดินห้างสรรพสินค้าหรือใช้เวลาพักผ่อนอยู่กับบ้าน

สำหรับตัวฉันกลับเตรียมพร้อมเพื่อเดินทางกลับบ้านที่ต่างจังหวัดจุดประสงค์หลักคือ การกลับไปช่วยที่บ้านขายของในช่วงเทศกาลหยุดยาวนี้

เป็นที่เข้าใจกันดีสำหรับคนทำมาค้าขายว่าช่วงเทศกาลคือช่วงแห่งการกอบโกย

ดังนั้นวันหยุดจึงเสมือนวันที่คนทำมาค้าขายจะต้องเตรียมตัวให้ดีที่สุดสำหรับเทศกาลที่สำคัญๆที่จะเข้ามา

ฉันเดินทางกลับต่างจังหวัดด้วยรถทัวร์เช่นเคย สายใต้ใหม่กรุงเทพมหานครมุ่งสู่จังหวัดกาญจนบุรี110บาท ใช้เวลาประมาณ 2ชั่วโมง 45นาที ถึง3 ชั่วโมงแล้วแต่ความหนาแน่นของรถระหว่างทาง

ข้อดีของการนั่งรถทัวร์นั้นคือเรามีเวลาอยู่กับตัวเองเกือบ 3 ชั่วโมงในการพูดคุยและฟังเสียงในหัวใจของตัวเองหรือแม้แต่กระทั่งบางจังหวะอาจจะได้้ยินเสียงกรนเบาๆจากคนรอบข้างเป็นของแถมก็เป็นได้การเลือกที่นั่ง กฎที่สำคัญคือ ฉันจะไม่นั่งใกล้เด็กและหลังจนเกินไป ฉันไม่รังเกียจเด็กแต่เคยมีประสบการณ์การนั่งรถทัวร์ที่นั่งใกล้เด็กมาแล้วเด็กทำให้ฉันรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาหลังจากเสียงร้องงอแงโดยที่ผู้เป็นแม่เองก็ดุแล้วดุเล่า จนไม่รู้จะดุอย่างไรการเดินทางกลับบ้านในครั้งนั้นจึงดูทรมานเหลือเกิน และที่นั่งที่หลังจนเกินไปก็อาจจะได้กลิ่นจากห้องน้ำให้สูดดมเล่นฉันจึงคิดว่า ด้วยประสบการณ์แล้วนั้น 2ข้อนี้สำคัญมากสำหรับฉันในการใช้รถทัวร์เป็นยานพาหนะในการเดินทาง

ช่วงหลังมานี้ ฉันกลับบ้านต่างจังหวัดแทบทุกสัปดาห์ชีวิตค่อนข้างเหนื่อย ทำงานโดยไม่ได้หยุด แต่ด้วยคำพูดที่แม่พูดเสมอมาว่า “ตนเป็นที่พึ่งเห่งตน”ฉันจึงมีแรงอดทน ที่สู้ต่อไปเพื่อดูแลงานทั้งอ็อฟฟิศในวันจันทร์ถึงศุกร์และแปลงโฉมตัวเองในวันเสาร์อาทิตย์เพื่อเป็นแม่ค้าขายของที่ต่างจังหวัด

บ้านของเราเติบโตมาด้วยความสบายหรือไม่ฉันไม่แน่ใจในวัยเด็กพ่อแม่ของฉันสอนให้รู้จักช่วยขายของตั้งแต่เล็ก ฉันคุ้นเคยกับการอยู่ร้านตื่นแต่เช้าและใช้ชีวิตไปกับการขายของมาตลอดความทรงจำเก่าๆมันเกิดขึ้นเสมอเมื่อฉันได้นั่งรถทัวร์ ภาพเพื่อนๆในวัยเด็กและภาพพระอาทิตย์ที่เคลื่อนต่ำลงๆในยามเย็นในโรงเรียนประจำแห่งหนึ่งที่เคยเฝ้าดูภาพเหล่านั้นฝังจำและถูกผุดขึ้นมา

หลายสิ่งหลายอย่าง ถูกย้ำให้เห็นให้คิดอยู่ภายในใจระหว่างนั่งรถทัวร์กลับ ผู้คนขึ้นๆลงๆ บ้างบางเวลาที่รถทัวร์ได้จอดรับและส่งความทรงจำก็จะถูกกระตุกให้อยู่กับปัจจุบัน จนทุกคนนั่งเงียบๆและเข้าที่ความทรงจำเก่าๆ ภาพเก่าๆก็ถูกฉายซ้ำๆออกมา เมื่อถึงเวลาที่อยากจะหยุดภาพเหล่านั้นฉันจะหยุดมันด้วยการงีบหลับและกอดกระเป๋าสะพายไว้ตลอดการเดินทาง และผลอยหลับไป….




Create Date : 20 เมษายน 2556
Last Update : 20 เมษายน 2556 17:07:56 น.
Counter : 470 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

The red shoes
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



เป็นคนที่มี 2 บุคลิกในตัวเอง บางทีก็ดี บางทีก็ร้าย
อารมภ์ของฉันเสมือนกับพัดลมที่ใกล้จะเสีย เดี๋ยวก็ติด เดี๋ยวก็ดับ มันน่าขันเลยทีเดียว บางทีฉันยังรู้สึกว่าตัวเองจาเป็นคนที่แปลกอยู่
เมษายน 2556

 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
21
22
23
24
26
27
28
29
30