น้ำท่วม






มีเพลงลูกทุ่งเพลงหนึ่ง  ดังเมื่อประมาณ ๓๐-๔๐ ปีที่แล้ว  มีเนื้อร้องตอนหนึ่งว่า...

...น้ำท่วมเจ้าว่าดีกว่าฝนแล้ง  พี่ว่าน้ำแห้ง  ปล่อยให้ฝนแล้งเสียยังดีกว่า...

     ตามเพลงนี้  ไม่ว่าจะน้ำท่วมหรือฝนแล้ง  ก็คงไม่มีใครต้องการ  แต่สำหรับเด็กเล็กอย่างสามเณรน้อยแล้ว  เรื่องน้ำท่วมถือเป็นความตื่นเต้นอย่างหนึ่ง  และด้วยประสบการณ์ที่เคยผ่านปัญหาน้ำท่วมมาแล้ว เมื่อตอนอยู่ต่างจังหวัด  ยิ่งทำให้น้ำท่วมเป็นเรื่องน่าสนุกมากกว่าปัญหาอย่างที่ผู้ใหญ่คิด

     เพราะสำหรับเด็กที่ไม่คิดอะไรมากนอกจากได้เล่นน้ำเท่านั้น  แต่ผ้ใหญ่ถือว่านี่เป็นปัญหาที่ต้องป้องกันโดยเร่งด่วน  ไม่อย่างนั้นจะพาเศรษฐกิจเสียหาย

     มีครั้งหนึ่งเกิดน้ำท่วมใหญ่ในกรุงเทพฯ  ในวัดก็ถูกน้ำที่ไม่รู้ไหลมาจากไหนท่วมเช่นกัน

"น้ำขึ้นเร็วมาก  ไม่ถึงชั่วโมงขึ้นถึงเอวแล้ว"  สามเณรน้อยเล่าให้เพื่อนๆ ที่ไม่อยู่ในเหตุการณ์ฟังก่อนจะเล่าต่อ

"น้ำท่วมตอนเที่ยงๆ ตอนบ่ายๆ ก็เริ่มลง  แต่เห็นข่าวบอกว่าจะท่วมอีก  ตอนเย็นๆ หลวงพ่อจึงเกณฑ์ให้พระเณร ช่วยกันไปขนทรายข้างวัดมาใส่ถุง  แล้วทำเป็นคันกั้นน้ำกันขนานใหญ่  เพราะกลัวว่าน้ำจะท่วมอีก  วันนั้นสนุกจริงๆ  ขอบอก"

"เอ้า...เณรเร็วเข้า เดี๋ยวไม่ทัน"  เสียงพระอาจารย์ยังก้องอยู่ในความทรงจำของสามเณรน้อยอยู่เลย  ก่อนจะหยุดคิด  และเริ่มเล่าต่อ เมื่อสามเณรปุ้ยเตือน

"เอ้า...แล้วไงต่อ"

     "เราทำคันกั้นจนถึง ๒ ทุ่ม หลังจากนั้นต่างก็นั่งรอ"

     "แล้วนั่งรออะไร"

     "อ้าว...ก็รอลุ้นผลงานที่ได้ทุ่มเทไปร่วม ๔-๕ ชั่วโมง  ว่าจะกั้นน้ำได้จริงหรือไม่..."

     "แล้วเป็นไง  กั้นได้ไหม"

     พอมีคนทักถึงตรงนี้  สามเณรน้อยเลยพูดขึ้นด้วยอารมณ์เบื่อๆ

"ลองคิดดูสิ  อุตส่าห์นั่งรอตั้งนาน  แต่น้ำก็ไม่เห็นท่วมอีกเลย"

     "อ้าว...น้ำไม่ท่วม  ไม่ดีหรือ"  สามเณรปุ้ยบอก

"ก็ดีหรอก  แต่ไม่ดีตรงต้องขนกลับนี่ล่ะ  แล้วยังไงต่อรู้ไหม"  เสียงเงียบหายไปเหมือนจะให้คนฟังลุ้น  ก่อนจะเล่าต่อ

"พอขนถุงทรายกลับไปสักพัก  น้ำไม่รู้มาจากไหน  ท่วมหนักกว่าเดิมอีก  คงไม่ต้องบอกนะว่าทีนี้ต้องทำยังไงอีกตอนน้ำลด...ก็ขนถุงทรายกันอีกรอบ...แล้วนั่งลุ้นกันต่อ เฮ้อ...เณรล่ะเซ็งเลย"


ความแน่นอน...คือความไม่แน่นอน

     ความไม่แน่นอน...คือความแน่นอน

     ไม่มีอะไรในโลกที่อยู่ในการบังคับบัญชาของเรา

     ฉะนั้น  ก็อย่าประมาทในการดำเนินชีวิตที่ไม่แน่นอนอีก



ผ้าเหลืองเปื้อนยิ้ม เล่ม 2

ตอน  เณรน้อยชวนคิด

กิตติเมธี





 

Create Date : 23 กรกฎาคม 2552
4 comments
Last Update : 20 เมษายน 2559 21:39:22 น.
Counter : 360 Pageviews.

 

ตามมาขอบคุณสำหรับคำอวยพรครับ

 

โดย: ใช้ไป...บ่นไป 23 กรกฎาคม 2552 14:33:20 น.  

 

สวัสดีค่ะ ..

อุ่นมาขอบคุณนะคะ ..

และยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

 

โดย: บ้านอุ่นรัก 24 กรกฎาคม 2552 1:04:33 น.  

 

" ความแน่นอน...คือความไม่แน่นอน
ความไม่แน่นอน...คือความแน่นอน "


อันนี้จริงเลยค่ะ เห็นด้วยมากๆ เลย เราหวังอะไรกับมันมาก
ไม่ได้เลยคะ เพราะทุกสิ่งในโลกล้วนเปลี่ยนแปลง
ขนาดใจตัวเองยังเปลี่ยนได้เลย นับประสาอะไรกับอย่างอื่นล่ะเน๊าะ


ขอบคุณมากๆ นะค่ะสำหรับคำอวยพรวันเกิดที่ฝากไว้ที่บล็อก
ตั้งแต่ 23 กค. ค่ะ

 

โดย: JewNid 31 กรกฎาคม 2552 7:56:37 น.  

 

ขอบคุณมากๆ นะค่ะสำหรับคำอวยพรวันเกิด
(23/07)
มือใหม่หัดทำบล็อคค่ะ พึ่งรู้ว่ามีข้อความฝากถึงวันนี้เอง
ขอบคุณมากๆ ค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักนะค่ะ

 

โดย: สาวกาดแลง 6 สิงหาคม 2552 12:34:11 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะ VIP Friend
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 


OliveJah
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Color Codes ป้ามด
Group Blog
 
 
กรกฏาคม 2552
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
23 กรกฏาคม 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add OliveJah's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.