Group Blog
 
<<
มกราคม 2551
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
14 มกราคม 2551
 
All Blogs
 
เมื่ออิฉันตกเป็นจำเลย

เห็นจั่วหัวแบบนี้ อย่าได้นึกเชียวว่า อิฉันไปตบใครเข้า หรือ ไปปั๊มพระแข่งกับอาซ้อนักซื้อดาราหนุ่มๆ จนโดน ดีเอสไอจับกุม

อ่านต่อไปแล้วจะรู้เองว่า ทำไมสาวน้อย ใสซื่อ บริสุทธิ์ดุจน้ำค้างบนหญ้าปากควายอย่างอิฉันถึงได้กลายเป็นจำเลยไปได้

ยุคนี้เป็นยุครีไซเคิลชิมิคะ...

ดังนั้น ค่ายละครทั้งสองวิก ทั้งวิก คุณนายแดง และ อาเจ็กตระกูลป.สนองนโยบายการรีไซเคิลกันอย่างน่าชื่นใจ ด้วยการปัดฝุ่นละครเก่าๆเอามาลงจอกันอย่างคับคั่ง ครึกโครม ดาหน้าพาเหรดมาให้ได้ชม ไม่ว่าจะเป็น ดั่งดวงหฤทัย ( ฉบับนี้ ยี้มากค่ะ แต่จะว่าไป ช่องนี้ก็ยอดยี้ตลอดกาล แต่ผู้พันชอบ จนอิฉันชักจะสงสัยแล้วว่า ที่ฮีอยู่กับอิฉันเพราะอิฉันเป็นพวกยอดยี้อินเตอรหรือเปล่าก็ไม่รู้ )

แต่ที่แน่ๆ คือ ตอนนี้ อิฉันชอบเปิดจำเลยรัก ฉบับรีไซเคิล ตบๆ จูบๆเอาไว้ ระหว่างทำงาน

แหม ไม่ได้ติดเติดอะไรนักหนาหรอกค่ะ แค่พอละครเรื่องนี้โหมโรงด้วยแผงอกน้องอั้ม อิฉันเลยระทวย อยากจะยอมตกลงปลงใจตกเป็นจำเลย แทนยัยน้องแอฟช่างเล่นตัวนั่นจัง

ดูไป ดูไป ขนลุกซู่ะ ทนไม่ไหว...มันเร้าใจจนไฟ(พิศวาส)ลุกฮือ ต้องรีบลุกขึ้นมารัดเครื่อง เดินดุ่มเร่งรีบออกจากบ้าน จนผู้พันตกใจ คิดว่าอิฉันจะออกไปล่ากรรมกรหุ่นล่ำมาสังเวยผีกะ(เทย)ในกายตน

เปล่าหรอกค่ะ ออกไปควานหาซื้อเรื่องย่อที่ เซเวน อีเลเวน เพื่อนคุณตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง

ดังนั้น ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ทุกจันทร์ อังคาร ตั้งแต่สองทุ่มครึ่ง ถึงสี่ทุ่มครึ่ง อิฉันจัดการปิดทวารทุกช่องที่ติดต่อกับโลกภายนอกทั้งหมด ไม่ว่าจะมีอถือ โทรศัพท์บ้าน ส่วนเอ็มเอสเอ็นก็จะเซ็ตค่า เอาไว้ที่ ห้ามเยี่ยม ห้ามประกัน กำลังยุ่ง (เอาเป็นว่าเข้าใจตามนี้นะคะ บรรดาผู้หวังดีทั้งหลายที่ชอบทักทายวันจันทร์ อังคาร )

ก็แหม..เล่นเอาแผงอกน้องอั้มมาล่อ แล้วจะไม่ตามต่อ ทนไหวหรือ

แค่นั้นไม่พอ ยังเอากล้ามท้องที่เกือบจะเป็นซิกส์แพคต์อยู่แล้ว (พยายามอีกนิดนะคะ สุดหล่อ เจ๊ดันสุดชีวิตให้น้องอั้มมีให้ครบ แล้วเจ๊จะปั๊มพระแข่งกับอาซ้อนางนั้น หาเงินมาซื้อเครื่องแอร์บัส A 380 ให้น้องอั้มขับเล่น ) มาให้ตามติดอีก

แต่ด้วยความที่อิฉันไม่เคยติดละคร แถมยังเคยกัดเพื่อนๆที่มักจะเมาท์ละครหลังข่าวว่า เวลาดูละครพวกนี้ ให้ฉีดไบกอนเหลืองให้ทั่วบ้านทุกๆชั่วโมง จุดยากันยุงตราห่านฟ้าให้รอบตัว น้ำมันเน่าเด๋วยุงกัดไข้เลือดออกถามหา

ดังนั้น....อิฉันเลยไม่ค่อยรู้จักหน้าดาราเท่าไหร่

เพราะเหตุนี้เอง จึงเกิดเรื่องหน้าแหก ปล่อยไก่ทั้งเล้ายามค่ำคืนกับฉากที่หริณ ฆ่าตัวตาย ฉากหริณกำลังนั่งน้ำตาร่วงเป็นสายหน้างานศพพ่อแม่ตัวเอง โดยมีหฤษ พี่ชายคอยปลอบโยน

แหม..เป็นจังหวะเหมาะที่จะงอนง้อผู้พัน

"อุ๊ยยย จี๊ป ตัวเองดูดิ น้องอั้มเล่นเก๊งเก่งเนอะ เล่นเป็นเด็กหน้าใสก็ได้ หน้าเหี้ยมก็ได้ แล้วเทคโนโลยีช่องสามนี่ไฮเทคเหลือเกิน ตัดต่อได้เหมือนตัวละครสองตัวกำลังประชันบทกันเลย"

ผู้พันมองหน้าอิฉันแปลกๆ ก่อนจะถามว่า

"ตอนเปลี่ยนแว่นใหม่ ไม่ได้วัดสายตาเหรอ"

เจอคำถามไปไหนมา สามวาสองศอกเข้า เล่นเอาอิฉันมึนตึ้บ อารมณ์โทโสพุ่งจี๊ดผ่านโพรงจมูกเข้าสู่สมองส่วนรับรู้ อะไรยะ แค่เปลี่ยนแว่นใหม่เป็นกรอบกระสีแดงยี่ห้อกุดฉี่มันทำให้ภาพลักษณ์อิฉันดูแย่ในสายตาผู้พันขนาดนี้เลยเหรอ

เกือบจะเกิดศึกฉลองต้นปีซะแล้ว....

"เค้าพูดถึงน้องอั้ม ไม่ได้พูดถึงแว่น ตัวเองนี่อะไร เรื่องมันจบไปแล้ว แทนที่จะให้มันจบ ก็มารวนเค้าอยู่ได้"

ก่อนหน้านั้นสองสามวัน อิฉันกับผู้พันมีปัญหากันเรื่อง การซื้อของแห้ง เหลืองๆแดงๆ ที่อิฉันสะสมเอาไว้เผื่ออนาคตน่ะค่ะ

"ไปโน่น...ไกลถึงหลุมขุดค้นภูกุ่มข้าว*แล้ว หมายถึงว่าให้ดูดีๆ คนที่เล่นเป็นหริณน่ะ ไม่ใช่อั้ม อธิชาติ"

"ทำไมจะไม่ใช่" อิฉันยังเถียง "เค้าจำคนแม่นนะ แถมยังจำได้อีกด้วยว่า ตอนที่น้องอั้มร้องไห้อืดๆในสุดรักสุดดวงใจน่ะ คุณยังน้ำตาซึมเลย"

ผู้พันถอนใจเฮือกใหญ่ยาวจากอยุธยาถึงนราธิวาส(ที่เวลาทะเลาะกันทีไร อิฉันอยากจะให้โดนย้ายไปอยู่จังหวัดนี้ทุกที)

"ไม่รู้แล้วยังตะแบง เอาสีข้างเข้าถูอีก ไม่เจ็บมั่งเหรอ คนที่เล่นเป็นหริณนั่นมัน น้องแฮคต์ รุ่งเรือง อนันตยะ"

อิฉันจ่อหน้าเข้าจนเกือบจะชิดหน้าจอ ยังไงๆก้ยังเห็นเป็นน้องอั้มอยู่ดี แบบว่า ภาพร้องไห้ปากแบะ ตัดพ้อว่าพ่อไม่รักผมแย้วในสุดรักสุดดวงใจมันยังหลอนอยู่ในต่อมพิทูอิทารี (เขียนถูกเปล่าไม่รู้)

"ฮื้ออ อั้มนะ เค้าเล่นเป็นสองตัว ใครมันจะหน้าเหมือนกันได้ยังกะคู่แฝดขนาดนั้น"

ผู้พัน ทำหน้าเหนื่อยหน่ายไม่ตอบ ชี้มือไปทางห้องทำงาน เหมือนจะบอกว่า มาจากหลุมไหนกลับหลุมนั้นไปเลย

ไปก็ได้วะ ไม่เห็นอยากอยู่เลย คนอะไร กวนโทโสเป็นที่หนึ่ง

แต่คนอย่างอิฉัน ทนอะไรมันคาใจไม่ค่อยได้ งานนี้น้องกุ๊กไก่เลยเป็นที่พึ่งที่แสนดี

ชีทำดีมาก...ดีเกินไปจนทำให้หน้าสวยๆของอิฉันปริร้าว ชนิดที่ ชันยาเรือ ซีมง ซีเมนต์ตรางูเห่าก็ปะไม่อยู่ เลยต้องออกไปพึ่งผู้พันข้างนอกอีกรอบ เผื่อ หนังกำพร้าถลอกๆของฮีจะช่วยปะรอยร้าวได้บ้าง

งานนี้ลงทุนนั่งเบียดข้างๆ ให้ผู้พันลูบหัวเล่นเลยนะคะ

แต่แล้ว..ฉากที่หฤษฉุดโศรยาแล้วเจ้าหล่อนบอกว่าไม่ใช่ศันสนีย์น่ะซิคะ ทำเหตุ..ให้ฮีเม้งอีกครา

"แล้วยัยโศรยานี่ไม่มีบัตรประชาชนเหรอ ก็เอาออกมายันซิ ว่าจับผิดตัว โง๊โง่ จะว่ารีบจนลืมก็ไม่น่าใช่ เมื่อกี้ยังอ้อยสร้อยรับใช้นังคุณพี่อยู่เลย"

"เอางี้ คุณโทรไปที่บรอดคาสต์ ถามเค้าเอาเองเลยดีมะ นี่มันละคร มันเรื่องสมมุติ เค้าก็ทำให้มันมีรสชาติขึ้น เฮ้อ คุณนี่มันช่างจับผิดจริงๆ ถ้าจะดูก็นั่งเงียบๆ หรือไม่ก็ไปดูเครื่องโน้น ผมเสียสมาธิ"

ไปก็ได้(วะ) คนอะไร ไล่เอาๆ ดูคนเดียวก็ได้วะ แต่ระหว่างนั้นก็จัดการโหลดรูปเซ็กส์ซี่ของน้องแฮคต์ใส่ไอโฟนเครื่องใหม่เป็นผลพลอยได้

พอละครจบ พระเอกตบแล้ว(ไม่)จูบของอิฉันก็เยี่ยมหน้าเข้ามา

"จะออกไปตรวจเวรนะ จะเอาอะไรหรือเปล่า"

"เอาจ้ะ เอาน้องอั้มตัวเป็นๆมาโชว์แผงอกกะขนสะดือให้ดูหน่อย"

"อั้ม พัชราภาเหรอ ได้ๆ เด๋วหามาให้ "

ว๊ายยยย เอามาทำไมล่ะคะ ของแม่คนนั้นน่ะ ของน้องอั้ม อธิชาติซิคะ แหม ทำซื่อบื้อได้เหมือนในชีวิตจริงนะตาผู้พัน

และหลังจากนั้นเป็นต้นมา อิฉันก็ติดตามแผงอก กล้ามท้อง และ ขนะดือน้องอั้มมาโดยตลอด ยิ่งตอนนี้ไว้หนวด ไว้เครา อิฉันยิ่งเสน่หาแกมสงสาร

โถ..เพิ่งจะเป็นเด็กน้อยร้องแยๆเสียงแหบเสียงแห้งใน สุดรักสุดดวงใจอยู่แหมบๆ กลายเป็นพระเอกซาดิสม์ เดี๋ยวตะคอก เดี๋ยวตะเบ็งไปซะแล้ว...

ที่สงสาร คือ สงสารเส้นเสียงน้องอั้มน่ะค่ะ ไม่ใช่อวัยวะส่วนอื่น

แต่ไม่เป็นไร คนระดับเจ๊มันแม่ยกชั้นดี ฉากไหน น้องอั้มต้องตะโกนหน้านิ่วท่าทางเจ็บคอ อิฉันก็จิบชวนป๋วยเป่าปี่กอ (ชวนป๋วยนะคะ ไม่ใช่ชวนปั๋ว อันนั้นไม่ต้องชวน สะกิดทุกทียามอิฉันว่าง) แล้วน้อมจิตรำลึกส่งกุศลไปถึงหลอดเสียงของน้องอั้ม

แต่ยิ่งดูหนักๆเข้า อิฉันกลับอิจฉานังแม่บุญทายค่ะ

อะไรกันยะ เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ แต่แหม...หล่อนได้ล่อแต่คนเริดๆทั้งนั้น อย่าง น้องอั้มยังงี้ นายใบ้หุ่นล่ำๆงี้ (แสดงโดยคุณ หนุ่ม คงกระพัน)และ ตาอะไรอีกคนที่ผมยาวๆน่ะ นั่นก็น่ากินหยอกใครเมื่อไหร่ แล้วยังไม่รู้ว่าบรรดาประชากรในเกาะ ตั้งแต่ กาหยู (ลิงแสนรู้ที่หริณทิ้งไว้ให้พี่ชายดูต่างหน้า )ไปจนถึงงูเหลือม งูหลามทั้งหลายจะเสร็จแม่นางไปอีกเท่าไหร่

เวอร์ชั่นนี้ อิฉันค่อนข้างชอบนะคะ เพราะอย่างน้อยๆ น้องแอฟเธอก็ลุกขึ้นมาสู้ ไม่นั่งเอี้ยมเฟี้ยมให้โดนตบ โดนจูบอยู่ฝ่ายเดียวเหมือนแม่นางเอกถนิมสร้อย ชะนี๊ ชะนี หางชี้ ทั้งหลาย ถึงจะสู้แบบเหยาะแหยะไปหน่อยก็เถอะ

แต่ถ้าเป็นอิฉันนะคะ จะสมยอมให้รู้ดำรู้แดงไปเลยว่าน้องอั้มเป็นจริงอย่างที่เค้าลือๆกันหรือเปล่า

แต่ถึงจะเป็นจริงดังข่าว อิฉันยินดีที่จะเป็นฉิ่งฝารับให้น้องเค้าตี เป็นตะหลิวอีกด้ามปะทะผัดไทยกันให้ม่วน ด้วยความเต็มใจเป็นอย่างยิ่งเลยค่ะ

น้องจอยที่เล่นเป็นศันสนีย์เวอร์ชั่นนี้ อิฉันก็ชอบอีกแหละ ทรงผมชีเปรี้ยวดี รับหน้ามากกว่าผมยาวที่ไว้ซะอีก

ต้องอย่างนี้ซิคะ ถึงจะเรียกว่าสาวเจ้าเสน่ห์ ศันสนีย์ตัวจริง ที่ผู้ชายหลงรักกันทั่วบ้านทั่วเมือง ไม่ใช่อย่างสำรับเดิมที่ให้บทศันสนีย์ว่าเป็นแม่หยั่วเมือง แต่เลือกตัวละครได้หน้าเน่าเท่าเป้าเปรตสุดๆ ชนิดที่บรรดาผีสางแม่นางโกงที่สิงสู่อยู่ในเรือนพิกุล(เรื่อง ปี่แก้วนางหงส์ค่ะ) เห็นแล้วต้องรีบเรียกกลับหลุมกลัวเสียชื่อผี

จนเป็นที่ขบขันของคนดูว่ามีตาหามีแววไม่ เห็นของดีว่าเน่า ได้กลิ่นขี้เต่าว่าหอม

เอาเป็นว่า ยังไงๆ อิฉันก็จะติดตามเรื่องนี้ต่อไปจนจบ เพราะนอกจากแผงอกน้องอั้ม กล้ามท้องและ ขนสะดือแล้ว วิวในเรื่องนี้สวยดีค่ะ

พอจะเอาไปอ้างอย่างเป็นทางการได้ว่า ดูเรื่องนี้เพื่อหาข้อมูลอันเกี่ยวข้องกับภารกิจในหน้าที่การงาน

อุ๊ยยย....วันนี้ วันจันทร์นี่ "จำเลยรัก"ลงโรงนี่นา.....

งั้นอิฉันไปก่อนนะคะ ต้องไปซื้อไบกอนเหลือง กับ ยากันยุงตราห่านฟ้ามาสำรองเผื่อสองวัน เดี๋ยวยุงกัดเป็นไข้เลือดออกตายกลายเป็นวิญญาณอาฆาต สิงสู่รอคุณราชอยู่กับแม่พิกุลในปี่แก้วนางหงส์ อิฉันคงอกแตก อดอยากปากแห้งแย่เลย ดูซิ ท่าน้ำหน้าเรือนไม่เห็นมีดอกบัวให้เก็บซักดอก....ครั้นจะเก็บของตาพ่วงก็แก่ไป ของตาอ้อน ตาอั้นก็ไม่เป๊ก

ไปละค่ะ เที่ยวนี้ไปจริงๆ แล้วก็ไปนานด้วยนะ อิอิอิ



*หลุมขุดค้นภูกุ่มข้าว คือ หลุมขุดค้นไดโนเสาร์น่ะค่ะ




Create Date : 14 มกราคม 2551
Last Update : 14 มกราคม 2551 21:35:13 น. 30 comments
Counter : 552 Pageviews.

 
umm!


โดย: MM (ongchai_maewmong ) วันที่: 14 มกราคม 2551 เวลา:16:34:36 น.  

 
โอ เจ็บแค้นเคืองโกรธโทษฉันไย
จำเลยร้ากกก

หนูก็งานยุ่งมากเลยค่ะเจ๊ขา
ช่วงนี้ป่วยแหลก แต่ไม่มีสาเหตุง่ะ
สันนิษฐานว่า ต้องคำสาป


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 14 มกราคม 2551 เวลา:16:41:06 น.  

 
แวะมาทักทายตอนเย็นคะ


โดย: ApPleNarak999 วันที่: 14 มกราคม 2551 เวลา:16:43:04 น.  

 
ฮ่า ฮ่า อ่านไปก็ขำไป ... พี่นังกอนี่มาทีไรก็เป็นทำให้
นู๋ขำขันทุกทีกับเรื่องราว

ครั้งนี้เพราะว่าน้องอั้มเป็นเหตุแท้ๆ เชียว ตบจูบ ตบจูบ
แต่ว่านู๋ได้ดูแต่เวอร์ชั่นลิขิตกับสาวิตตรีอ่ะพี่ขา
เรียกว่าเชยแหลกหรือเปล่าค่ะเนี่ยเพราะว่าเวอร์ชั่นอื่นๆ
ไม่ได้ดูกับเค้าเลยอ่ะคะ เพราะว่าจะเปิดดูละครควบไบก่อน
คนข้างๆ เค้าหนีทุกทีเลยอ่ะคะ เพราะว่างานนี้เค้าบอกว่า
ทุกช่องเหมือนกันโม้ดดดดด ดูไม่รู้เรื่อง ฮ่า ฮ่า


โดย: JewNid วันที่: 14 มกราคม 2551 เวลา:16:52:57 น.  

 
5555 งานนี้เจ๊เราอยากเป็นจำเลยซะเองเสียแล้ว

งั้นณ มนจะไปดูมั่งค่ะเพราะอาทิตย์ก่อนแค่แวบๆดู จะตั้งใจดูมั่งละ


โดย: ณ มน วันที่: 14 มกราคม 2551 เวลา:17:30:38 น.  

 
แวะมาเยี่ยมจำเลย


โดย: Zantha วันที่: 14 มกราคม 2551 เวลา:17:47:51 น.  

 
แวะมาทักทายค่ะ
อ่านแล้ว ฮา น่ารักดีค่ะ

วันหลังจะแวะมาอ่านอีกนะคะ


โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 14 มกราคม 2551 เวลา:18:13:10 น.  

 
ฮาค่ะเจ๊...
ไม่ได้เข้ามาบล็อกเจ๊นานเป็นชาติ
ยังฮาคงต้นคงวาแท้ๆ ค่ะ

ปกติหนูก็ไม่ดูโทรทัศน์เหมือนกัน
แต่ครั้นมาอยู่บ้านกับแม่
เวลากินข้าวมันตรงกับเวลาจำเลยรักพอดีเป๊ะ

ชอบ "จำเลยรัก" ด้วยคนค่ะ
วันก่อนหนูไปพูดแบบนี้เล่นเอาเพื่อนกลุ่มหนึ่งรับไม่ได้
เค้าว่าปัญญาชนไม่ควรไปดูละครน้ำเน่า (ฮา)
แต่แหม...ยอมรับแบบเจ๊เลยค่ะ
จำเลยรักเวอร์ชั่นน้องอั้มกับน้องแอฟนี่
ช่างสมกับจำเลยรักปี ๒๐๐๘ หน่อย
เหตุผลเหมือนเจ๊ล่ะค่ะ
แล้วหนูก็ติดใจโศรยาที่ชีรู้จักลุกขึ้นมาเพื่อตัวเอง
ไม่ใช่ก้มหน้าก้มตายอมรับชะตากรรมอย่างที่แล้วๆ มา


โดย: เพลงฝนต้นลมหนาว วันที่: 14 มกราคม 2551 เวลา:19:14:51 น.  

 
มาเยี่ยมเยียนค่ะเจ๊
อ่านจบแล้ว หนูยังนึกหน้าหนุ่มๆ ของเจ๊ไม่ออกเลย
(หลังเขาขนาดหนัก)

เดี๋ยวกลับไปเที่ยวนี้ ต้องลองนั่งเป็นเพื่อนคุณนายแม่ เฝ้าหน้าจอเสียหน่อยแล้ว


โดย: Mutation วันที่: 14 มกราคม 2551 เวลา:19:36:03 น.  

 
กร๊ากกก...เจ๊กอเราก็ติดละครกับเค้าด้วยเหรอคะเนี่ย...

ตุ้งนะ ไม่ติดหนังอะไรน้ำเน่าพวกนี้หรอกค่ะ

แค่พอมันมาแล้วลืมกดเปลี่ยนช่องก็เท่านั้นแหล่ะ...

แค่พอตอนโฆษณาแล้วมีคนเปลี่ยนช่อง ตุ้งบ่นจนต้องรีบเปลี่ยนกลับให้....ก็เท่านั้นแหล่ะค่า

จริงๆ ตุ้งดูแบบจับผิดนะ แบบว่าดูตอนแรกนึกว่าดูผิดเรื่อง เพราะโสรยาติ๋ม กลายเป็นโสรยาขาวีนไปซะแล้ว

น้องชานนั่งดูอยู่ตั้งนาน จนถึงฉากนึงที่น้องแอฟบอกว่า คอยดูนะ ชั้นจะไม่ให้นายทำอะไรคุณพี่ได้หรอก.....

น้องชายตุ้งถึงกับหลุดปากมาว่า อ้าว...ตกลงเป็นคนดีเหรอเนี่ย



โดย: กวางตุ้งหวาน วันที่: 14 มกราคม 2551 เวลา:20:25:24 น.  

 
โอย เจ๊ขา หนูฮาน้ำตาเล็ดเลยค่ะ
มิน่าหละ หนูเห็นเจ๊ออน เอ็ม แต่ บีซี่ตลอดเลย

แต่หนูว่า ถ้าเจ๊เป็นโสรญา ชายอั้มคงไม่กล้าตบแน่ๆเลย กลัวเจ๊จูบกลับ


โดย: Sirinut วันที่: 14 มกราคม 2551 เวลา:20:34:02 น.  

 
umm! เขียนได้อร่อยดีจัง


โดย: MM (ongchai_maewmong ) วันที่: 14 มกราคม 2551 เวลา:23:21:16 น.  

 
พี่นังกอขา

อ่านที่พี่ไปเม้นท์เรื่องพวกแหกกฏชอบถ่ายรูปในที่ที่เค้าห้ามแล้วถูกจับได้
แล้ว format การ์ดรูปเลยนี่มันสะใจชะมัดเลยค่ะพี่ แหม๊ ไอ้เรานะ
มันก็คิดได้แต่ทีหลังนี่ล่ะคะ เพราะว่าก่อนหน้าที่เจอเหตุการณ์นี้นะ เราก็
ห้ามเค้าแล้วอ่ะ พอบอกแล้วเค้ายังทำแบบนี้อีกมันเลยฉุนแต่ว่าก็ไม่ได้
ทำไร ไม่เป็นไร หนหน้าเอาใหม่ขอแก้ตัว อย่างน้อยๆ จะได้เป็นระเบียบ
กันบ้าง ห้ามคือห้าม คนบางคนนี่เหมือนสมองไม่ค่อยรับเรื่องกฏ
ระเบียบเลยนะค่ะพี่ บอกว่าห้ามก็ชอบฟังเป็นแหก แย่อ่า ...

ฮ่า ฮ่า เมื่อวานนี้ไปเม้นท์บล็อกหนูมันส์มาก ออกอารมณ์เถือ่นๆ หน่อย
เป็นเพราะว่าต้องบิ้วอารมณ์ก่อนดูพ่อหฤษเหรอค่ะนั่น ..ฮ่า ฮ่า
คืนนี้อีกวันหรือเปล่าค่ะที่จำเลยรักจะมาฉายให้ดู เมื่อคืนนี้เพื่อนบล็อก
โทรเข้ามา ถามว่าว่างคุยหรือเปล่า หรือว่าดูจำเลยรักอยู่
นู๋บอกว่าเปล่าน่า แค่ฟังเพลงแล้วก็เปลี่ยนช่องแค่นั้นเอง ฮ่า ฮ่า
เรื่องราวเป็นยังไงไม่สน แต่ว่าเพลงล่ะก็ขอฟังแล้วฮัมตาม ก็สุขใจแล้วค๊า


โดย: JewNid วันที่: 15 มกราคม 2551 เวลา:17:53:35 น.  

 
แหมเจ้ ท่าจะติดแผงพี่อั้มเค้าจริงๆ
แต่มังคุด ติดปี่แก้วของพี่แดนมากกว่า
น่ารักดี


โดย: mungkood วันที่: 15 มกราคม 2551 เวลา:22:18:24 น.  

 
เขียนได้ฮาน่าอ่านเหมือนเดิมเลยค่ะเจ๊ขรา

อยากเห็นแผงอกน้องอั้มซะแล้วสิ หุหุ



โดย: เพลงเสือโคร่ง วันที่: 16 มกราคม 2551 เวลา:0:55:22 น.  

 
จั่วหัวเอ็ม พาให้ตกใจ นึกว่าตกเป็น
จำเลยผู้พัน ที่แท้ เป็นจำเลยจอนี่เอง
หัวใจระทวยซบจอไปพลางๆ ก่อนเนาะ


โดย: พิพพ์ วันที่: 16 มกราคม 2551 เวลา:1:25:53 น.  

 
เชิญคุณลงทัณฑ์... บัญชา
จนสมอุรา จนสาแก่ใจ
ไม่มีวันที่ฉันจะร้องไห้ ร่ำไร
เพราะฉันมิใช่ คนชื่อบัญชา

555

ก็เค้าไม่ได้ชื่อบัญชานี่หว่า...
จะไปเจ็บเนื้อเจ็บตัวได้ยังไงกั๊นนนนน....

ปล. สรุปแล้ว... ผู้พันจี๊ปได้พาหนูอั้ม.. เอ้ยยยย... หนุ่มอั้ม
มาให้เจ้โศรยา... เอ้ยยย... เจ้กอเทยย่าได้รับประทานรึป่าวล่ะครับ



โดย: zardamon วันที่: 16 มกราคม 2551 เวลา:9:51:37 น.  

 
ฟังเจ๊บรรเลง ซะ
หนูนึกเลียแผงอก อั้ม ได้เลย นะนั่น

แหม บรรยาย ได้อารมณ์

แต่รู้สึกว่า
คุณผู้พันแกไม่ถนอมอารมณ์เจ๊เลย โนะ
เอะ อะ ก็จะ ตบ อย่างเดีย
ไม่มีจูบตามบ้างเล้ย เฮ้อ

เด๋ว หนูเอา อั้มหญิง กะ อั้มชาย
ไปส่งที่ ยุดยา ดีกั่ว
เจ๊ กะ ผู้พันจะได้มีอะไรแยกย้ายกันไปศึกษา

ดีปะ
กิกิ


โดย: angy_11 วันที่: 16 มกราคม 2551 เวลา:10:50:51 น.  

 
จำได้ลางๆ เวอร์ชั่นลิขิตกับสาวิตรีค่ะเรื่องนี้ จำได้ว่า เหมียว ชไมพร สวยดี

พี่นางกอเขียนซะอยากไปดูแผงอกอั้มบ้างเลย แฮ่


โดย: piccy วันที่: 16 มกราคม 2551 เวลา:11:16:24 น.  

 
มาอย่างงง ๆ
แต่ก็ขำ
เป็นแฟนคลับจำเลยรักเช่นกันค่ะ
อิอิ
ไม่ได้ชอบอั้มหรอกค่า
เพราะโศรยาขาวีนน่ารักกว่า


โดย: โศรยาเชิญยิ้ม (kuakul ) วันที่: 16 มกราคม 2551 เวลา:11:33:20 น.  

 
อ่านบล็อกเจ๊แล้วอยากไปดูขนสะดือ เอ๊ย..ละครเครื่องนี้ขึ้นมาทันทีเลยค่ะ

ช่วงนี้งานเยอะเนาะเจ๊เนาะ

สู้ๆ นะคะ



ส่วนเรื่องพระธาตุดอยตุง ตอนหนูเห็นหนูก็อึ้งรับประทานเหมือนกันค่ะเจ๊


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 19 มกราคม 2551 เวลา:16:20:54 น.  

 
เจ๊ติดละครนี่เอง

ถึงว่า ยุ่งตลอด ห้ามเยี่ยม ห้ามประกัน

สงสัยว่าต้องตามไปดูขนดือน้องอั้มบ้างแล้ว อิอิ


โดย: ตะเกียงแก้ว วันที่: 19 มกราคม 2551 เวลา:19:33:29 น.  

 
โห เจ๊ขรา ..... หายไปนานนี่ มัวตะติดแผงอกน้องอั้มอยู่นี่เอง .... ไอ้เราก้อนึกว่าไปหลงอยู่ที่ไหนซะอีก .... 555555 คิดถึงนะคะ


โดย: หนูชล วันที่: 25 มกราคม 2551 เวลา:11:19:01 น.  

 
แวะมาเยี่ยมค่า...

ไม่รู้ว่าหลุดจากแผงอกอั้มยัง

หายไปนานจัง


โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 27 มกราคม 2551 เวลา:15:21:21 น.  

 
เจ๊มีอกล่ำให้ดูห้าวันเข้าไปแล้วนา


โดย: thienkam วันที่: 27 มกราคม 2551 เวลา:16:49:11 น.  

 
เจ๊ไม่ได้ดูละครนี่หว่า
.
.
.
.
.
ดูจู๋อ้ำอ่ะเดะ

ปล.มีแฟนแล้วทำไมไม่บอก

ตอนต่อไปขอเป็นเสียตัวให้ผู้พันครั้งแรกนะเจ๊

อิอิ


โดย: สันดานเสีย วันที่: 29 มกราคม 2551 เวลา:4:17:36 น.  

 
เจ๊เรายังไม่สามารถหลุดพ้นจากสภาพการเป็นจำเลยแผงอกนายอั้มแน่ๆ


โดย: ณ มน วันที่: 29 มกราคม 2551 เวลา:10:47:02 น.  

 
วันก่อนไปเจอพี่จิ๋วนิดที่ลำปาง
มีนินทาถึงเจ๊ด้วยค่ะ
ไม่บอกว่านินทาอะไร อิอิ
ด้วยความคิดถึงอย่างมากมายค่ะ
^^


โดย: I am just fine^^ วันที่: 29 มกราคม 2551 เวลา:11:07:07 น.  

 
ฮาฮา..อ่านไปขำไป
สร่างไข้ในบัดดล ฮิ้ว..

สบายดีนะคะ
ไม่ได้มาซะนาน
แต่ก็ยังคิดถึงกันอยู่นะคะ...

ปีใหม่ผ่านมาเนิ่นนาน
ขอให้มีความสุขมากๆนะคะ
(เฮ้อ..ช้าไปมากเชียว...)


โดย: prncess วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:14:50:59 น.  

 
ฮารากแตกรากแตน...

อิฉันก็ติดเจ้าค่ะเรื่องเนี้ยยย
ชอบกาหยูน่ะ


โดย: -=.Gay-E-Cha.=- วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:20:10:07 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

นางกอแบกเป้
Location :
พระนครศรีอยุธยา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





ไม่มีไรค่ะ

ชีวิตอิฉันคือการเดินทางค่ะ เดินทางมันหมดทุกสัดส่วนตั้งแต่สมอง หัวใจ และ ปลายเท้า ได้พบได้เห็นอะไรมากมายเท่าฝุ่นธุลีของสุริยจักรวาล ทั้งมีสาระและไม่มีสาระ แล้วแต่เราจะเลือกอย่างไหน ขอให้ผุ้อ่านเรื่อง(ไร้)สาระของอิฉันมีความสุขนะคะ อาเมน
http://www.hanahouse.net/sozai/bg/bg8/tuyu25.gif
Friends' blogs
[Add นางกอแบกเป้'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.