Bloggang.com : โอ๊ต-ครับ-ผม : ข้างหลังภาพ : แด่ผู้มีความรักแท้โดยไม่หวังผลตอบแทนทุกคน

ข้างหลังภาพ : แด่ผู้มีความรักแท้โดยไม่หวังผลตอบแทนทุกคน

บทความนี้ ผมขอมอบให้สำหรับผู้ศรัทธาในความรัก ที่ไม่ต้องการสิ่งใดๆตอบแทนครับผม

มิตาเกะ ...

ภูเขาลูกเล็กๆชานกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ทัศนียภาพอันสวยงาม และมีลำธารที่ไหลเอื่อยชวนน่าหลงไหล

ใครจะรู้บ้างไหมว่า สถานที่แห่งนี้เป็นที่ทำให้เกิดเรื่องราวความรัก ของคน...สองคน

คนสามคน ...

หม่อมราชวงศ์กีรติ ... หญิงสูงศักด์ วัย ๓๕ ปี ผู้เพียบพร้อมไปด้วย รูปทรัพย์ และฐานะทางสังคม แต่ด้วยไม่มีชายใดมาหมายปองตน จึงต้องอยู่คนเดียวอย่างเดียวดาย

นพพร ... นักศึกษานอก อายุ ๒๒ ปี หัวสมัยใหม่ ผู้ค้นหาความรักแท้ของตน

พระยาอธิการบดี ... ผู้ชราวัย ๖๕ ปี พ่อม่าย ผู้มาสู่ขอกีรติไปเป็นภรรยาของตน

ความรัก ...
พระยาอธิการบดี ... "ฉันหมดเชื้อไฟในกาม เพียงแต่ขอชีวิตในบั้นปลายที่กินอิ่ม นอนหลับ ก็เพียงพอแล้ว"

นพพร ... "คุณหญิงรักผมไหม ?"

หม่อมราชวงศ์กีรติ ... "ความรัก...พรอันประเสริฐ เป็นยอดปรารถนาของชีวิต"

ภาพวาด ...

ในภาพสีน้ำวาดที่ มรว.กีรติวาดนั้นเป็นรูปของภูเขามิตาเกะ หากแต่ในภาพวาดที่สวยงามนั้น ยังมีรูปคนสองคน นั่งอยู่ที่ริมธาร เหม่อมองไปข้างหน้า เหมือนจะมองหาสิ่งใดอยู่

ผู้อื่นที่ชมรูปนี้ ก็คงมองว่าเป็นเพียงรูปวาดสีน้ำธรรมดา แต่สำหรับกีรติและนพพรแล้ว มันมีอะไรแฝงที่ลึกซึ้งมากไปกว่านั้น

รอคอย ...

นพพร ... เขายืนยันกับตัวเขา และต่อหน้าคุณหญิงกรีติว่า ผมจะรักคุณหญิงไปตราบชั่วฟ้าดินสลาย

กีรติ ... เธอก็ยังคงรอคอย และรอการรักษาสัญญาของนพพรเสมอ

พ.ศ. ๒๔๘๔ เจ้าคุณอธิการบดี เป็นวัณโรคเสียชีวิต กีรติจึงกลับเป็นโสดอีกครั้งหนึ่ง กีรติวาดภาพ "ริมลำธาร" และรอคอยการกลับมาของชายคนที่เธอรัก ...นพพร

จุดจบ ...

นับว่าเป็นเรื่องเศร้าที่การกลับมาของนพพร ผู้ชายคนเดียวที่คุณหญิงกีรติรอคอย ต้องเป็นจุดหักเห ... เมื่อคุณหญิงได้ทราบว่า นพพรมีคู่หมาย ที่จะแต่งงานกันในอีกไม่นานนี้
หัวใจของหญิงสาวแทบแตกสลาย ร่างกายจึงอ่อนแอ วัณโรคที่ติดมาจากเจ้าคุณอธิการบดี ก็ทำให้ร่างกายของคุณหญิงทรุดโทรมอย่างรวดเร็ว

แม้ว่าครั้งใดก็ตามแต่ที่นพพร ไปเยี่ยมหาคุณหญิงกีรติ เค้าก็มักจะได้เห็นคุณหญิงในรูปร่างที่สวยงาม

นั่งอ่านหนังสืออย่างงามสง่า ในดวงตาสดชื่น ดวงหน้าเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข

แต่ความจริงแล้วหาเป็นเช่นนั้นไม่

นพพร มาล่วงรู้ภายหลังว่า คุณหญิงกำลังจะสิ้นลมหายใจด้วย ... วัณโรค

กีรติ ..."จำได้ไหมนพพร อะไรเกิดขึ้นที่นั่น"

นพพร ... "ความรักของผมเกิดขึ้นที่นั่น"

กีรติ ... "ความรักของเราต่างหาก...นพพร"

" ความรักของเธอ เกิดขึ้นที่นั่น และก็ตายที่นั่น

แต่ของอีกคนหนึ่ง ยังรุ่งโรจน์อยู่ในร่างที่กำลังจะแตกดับ"

และในห้วงวาระสุดท้ายของชีวิต คุณหญิงก็ส่งสารหนึ่งไปสู่คนที่เธอรัก ...

"ฉันตายโดยปราศจากคนที่รักฉัน แต่ฉันก็อิ่มใจที่ฉันมีคนที่ฉันรัก"

***************************************************

ความรักในเรื่องนี้ บริสุทธิ์ งดงาม ไม่มีบริบทอะไรมากมาย ไม่มีข้อเรียกร้องตอบแทน ไม่มีความแม้รู้สึกทางกามารมณ์ด้วย

คุณหญิงกีรตินั้น เพียงแต่ขอ ... ขอแต่ให้ได้รักเท่านั้น และขอให้คนที่เรารักมีความสุข

แม้จะรักข้างเดียว หากแต่เป็นความอิ่มใจที่จะรัก ... ย่อมไม่มีแม้สิ่งใดจะมากางกั้นหัวใจเอาไว้ได้

Create Date : 12 ตุลาคม 2548

Last Update : 12 ตุลาคม 2548 2:48:18 น.

9 comments

Counter : 1729 Pageviews.

Share to Facebook

ซึ้งงงงงงงงงงงงงง

โดย: Tumble

วันที่: 12 ตุลาคม 2548 เวลา:2:54:36 น.

ซึ้ง.....โดนใจ..มากๆ

โดย: House Of FlyingBird (House Of FlyingBird

) วันที่: 12 ตุลาคม 2548 เวลา:3:30:50 น.

เคยดูหนังเรื่องนี้อะคะ ตอนแรกก็ไม่คิดจะดูหรอก แต่ตอนนั้นพอดีไปโรงหนังกะแม่ แล้วแม่เค้าอยากดู เลยต้องดูด้วยตามใจเค้าน่ะ แต่พอดูแร้วต้องบอกว่าเป็นหนังที่ดีมากๆ ดูแล้วไม่เสียดายเงินเลยอะ

My Diary
http: angel

_with_dirty_face.storythai.com