สติแตก

อัพซะหน่อย เต๊อะ ไหน ไหน ก็ไหน ไหน แล้ว ช่วงนี้กุสุ สติแตกอย่างแรง งานกองท่วมหัว เสาร์ อาทิตย์ไปทำงานก็ติดๆ ขัดๆ ไอ้โน่นขาด ไอ้นี่เกิน ไอ้นี่ผิด เครียดลงตับ

-บางคืนฝันเห็น แบคทีเรีย
-บางคืนฝันเห็น peak โปรตีน
-บางคืนฝันว่าซุป มาจิกหัวเอาผลการทดลอง
-บางคืนฝันว่าตัวเองติดอยู่ที่เยอรมันต่ออีก สามปี (โดยไม่มีคู่ใจ และเรียนไม่จบ) และอื่นๆ


ตื่นขึ้นมาเหงื่อแตกท่วมตัว หมกมุ่นครุ่นคิดอยู่นั่นแหละ คิดมาคิดไปก็ เริ่มทับถมตัวเอง ทำไมตูโง่ อย่างนี้วะ เรียนมาตั้งหลายปี แล้วยังไม่จบ เริ่มโทรไประบายกับคนโน้น คนนี้ ยิ่งระบาย ยิ่งเครียด

-ยายถาม เมื่อไหร่จะกลับลูก
-แม่ถาม งานเป็นไง
-ยายบอก ยายยังไม่ตายลูก (ยายเป็นมะเร็ง ไทรอยด์ ต้อง คีโม ทุกเดือน)
-เพื่อนบอกเลิกทำแลปเถอะ เขียน thesis ได้แล้ว (มันก็เขียนแล้วนะ แต่เป็นส่วนๆ อ่ะ ยังไม่ต่อกันดีเท่าไหร่)
-เพื่อนบอกรีบๆ นะแก ขั้นตอนมันนาน ทั้ง ตีพิมพ์ ทั้งสอบ


หนักที่สุด ซุปจะกลับจาก holidays ครานี้ฝันคงเป็นจริงแน่ๆ (มาจิกหัวเอาผลการทดลอง จริง)


หมกมุ่นไปต่างๆ นานา เริ่มใจสั่น "ไม่จบแน่กรู" " อีก สามปีก็คงไม่จบ" "ต้องถูกเฉดหัวออกจาก ที่นี่ จากไปอย่างไร้ปริญญา" กรี๊ด.......... ตาย ต้องตายแน่ๆ

เพื่อนโทรมาระบายๆๆๆ (เครียดเหมือนกัน) ฉันก็เริ่มกระอัก อยากร้องไห้ แล้วตอนนั้น แต่กลั้นไว้ อั้นไว้ เพราะรู้สึกเหมือนเป็นเด็กไม่รู้จักโต เดี๋ยวแม่ว่าเอา วางหูจากเพือน จิตตกด้วยกันทั้งคู่


แล้วฉันต้องรีบเข้าเมืองเพราะนัดเพื่อนไว้ สองคน คือ ตาไมค์ กะตาจอห์น อีตาจอห์นเป็นคนนัด เพราะแกเพิ่งจะอกหักมาได้ 6 เดือน (เพิ่งจะ นะคะ) อยากไปไหนมาไหนกะเพื่อนๆ จะได้หายเศร้า (หน้าตาฉันมีคำว่า องค์กรการกุศลติดอยู่หรือไงฟระ) แต่แล้ว คุณเธอก็มายกเลิก เหอะ เหอะ เหอะ เจริญเจงๆ งานฉันก็ยุ่งจะตายชัก อยากคุยกะเพื่อน ฉันก็ยินดีช่วย ถ้าคิดว่าคุยกับฉันแล้วจะรู้สึกสบายใจ


อารมณ์อักเสบเล็กน้อย แต่ก็ปล่อยไป เห็นใจ คนอกหักมักอารมณ์แปรปรวน ลงท้าย เหลือฉันกะตาไมค์ สองคน นี่ก็อีกคน ฉันบอกไปแล้วว่าแลปมีปัญหา ฉันจะไปช้า 20 นาที บอกแม้กระทั่งว่า จะขึ้นรถเที่ยวไหน ยังให้ฉันรอตั้ง 20 นาที เบื่ออีพวกผู้ชายพวกนี้จริงๆ คิดว่าตู 24 ชั่วโมงว่างตลอดรึไง ยิ่งเครียดๆ อยู่นะ ฉันเซ็งมาก "ทำไมชีวิตตู ต้องมานั่งรอ ทั้งๆ ที่มันเป็นคนชวน และเป็นคน อยากมาด้วย หัดมาก่อนมั่งสิวะ"


มันมาถึงฉันทำหน้า เฉยๆ ใส่ (หน้านี้จะแลดูวีนแตกมากๆ) เห็นหน้าตามันอึ้งๆ ก็ นะ สงสาร ก็เลยกอดทักทายกัน ตามปกติ (ขอโทษซักคำ ยังไม่มีอีก อีนี่.....) ใจจริง อยากจะบึ้มใส่เหมิอนกัน ไปกินแล้วก็นินทาอีตาจอห์น เพราะมันแปรปรวนหนัก มันทำอย่างนี้กะตาไมค์มา สัก ยี่สิบครั้งเห็นจะได้ ประเภทชวนคนอื่น แล้วตัวเองไปยกเลิกเองเนี่ย ดีละ คราวหน้าฉันจะได้ "ไม่ว่าง"

จบเรื่องนินทา จอห์น มาเรื่อง งานวิจัยของฉันเต็มๆ เพราะ อีไมค์นี่ นอกจากเป็นเพื่อน เป็นคนทำให้ฉันอารมณ์เสีย แล้วมันยังรั้งตำแหน่ง โค ซุป อยู่อีกด้วย....... พอคุยเรื่องงาน ฉันก็บอกฉันทำ อย่างงี้ อย่างงี้ อย่างงี้ มันก็ด่า หาว่าไม่เชื่อมัน แล้วมาทำให้มันเสียเวลาแนะนำ ทำไม บอกทางลัดไม่ชอบ ชอบทำอะไรยากๆ ทำไมแนะนำอะไรดีๆ แล้วไม่เคยทำตาม .........ฉันก็บอก เอ้าก็จะทำอยู่นี่ไง ที่ไม่ได้ทำแบบที่สอนก็เพราะเห็นว่า เธอยุ่งจะตาย ไม่ค่อยมีเวลา แล้วผลอีกวิธีหนึ่งมันบังเอิญ positive เลยทำต่อ น้องเสือก (คนช่วยสอนอีกคน) เขาก็ช่วยแนะนำ ตานี่โมโหหนัก หาว่าฉันเลือกฟังคนที่สอนแบบไม่ดี ไม่เลือกที่จะฟังมัน

ฉันเซ็งมาก เซ็งตัวเอง เซ็งสถาณการณ์ เซ็งตาไมค์ เซ็งชะตาชีวิต และเซ็งซุปใหญ่ ที่แกผลักดันฉันเข้ามาทำงานนี้ เซ็งชีวิตเน่าๆ ในด๋อยแลนด์ เซ็งประดาพวกคนที่รายล้อมฉันอยู้ แล้วฉันก็เครียดมาก เพราะมันด่าว่า...... ทำแบบนี้จ้างก็เรียนไม่จบ ง่ายๆ ที่ฉันทนมาจากการคุยโทรศัพท์กับเพื่อนเมื่อกลางวัน ฉันเลยทนไม่ไหว "ร้องไห้ มันซะเลย ฮือ ฮือ ฮือ "

ด่ากรู อยู่ได้ ก็แกยุ่งจะตาย แล้วน้องเสือกเขา ท้องกำลังจะลาคลอดอยู่รอมร่อ งานบางส่วนมันพันกันเป็น สามเหลี่ยมนรกเบอร์มิวด้า ฉันก็ต้องจัดการกับส่วนที่เขาจะมาช่วยก่อนสิวะ แกจะลาคลอดรึก็เปล่า ........ว่าแล้ว ฉัน.....ก็สั่งเหล้ามากินทันที (จากตอนแรกดื่มน้ำผลไม้ เพราะไม่อยากดื่ม แอลกอฮอล์ วันจันทร์วันทำงาน)

แล้วก็ร้องๆๆๆๆๆๆ จากที่ด่า ก็เลยเปลี่ยนท่าทางเป็นปลอบ หากระดาษมาให้เช็ดหน้า เปลี่ยนเรื่องคุย เสือกมาถามเรื่องที่บ้านอีก ฉันก็ออกจะเศร้า ๆ เรื่องยายเป็นมะเร็ง แล้วบอกแม่ว่า "ไม่รู้จะได้เห็นหลานสาว จบด๊อก หรือเปล่า " โฮ โฮ โฮ แล้วฉันก็ ร้องไห้อีกรอบ

มันนั่งฟังฉันรำพึง รำพัน แล้วพูดขึ้นมาแบบเรียบๆ ว่า "ชีวิต เธอมันเลวร้าย อย่างที่เธอคิดจริงๆ เหรอ" ฉันเลยเลิกร้องแล้วบอกว่า " ไม่หรอกอย่างน้อยก็ ยังมีเงินซื้อข้าวกิน"

ฉันเลิกร้องไห้ แล้วบอกว่า
" It's a very emotional evening"
" People will think that you are a bad guy. You made me cry twice in one evening"
" Tomorow I'll be OK"


tomorrow ตื่นมาก็ตาบวม และแฮงค์โอเวอร์ อยู่นี่ล่ะค่ะ ไปทำงาน แล้ว ต้องคิดเหมือนที่ อาจารย์คนทับแก้วว่า "I'm doing my time, I 'm doing my time"
เกิดมาใช้กรรม

Create Date : 13 สิงหาคม 2550		8 comments
Last Update : 13 สิงหาคม 2550 14:42:00 น.
Counter : 857 Pageviews.
Share Tweet