Group Blog
 
 
ตุลาคม 2550
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
11 ตุลาคม 2550
 
All Blogs
 

ชีวิตต่างแดน.... ครั้งหนึ่งของฉัน!!

หวัดดีจ้า.. เรา"Nit" มาอยู่ที่Mount Vernon, US ได้ประมาณ 1เดือนกะอีก1อาทิตย์และ มาเป็นnannyอ่ะ ตอนนี้ก้พอจาปรับตัวได้บ้างในบางเรื่อง แต่เรื่องภาษา.. คงต้องใช้เวลามากกว่านี้ เหอะๆ เพราะบางที่ก้ฟังออก ฟังทีก้งงๆ?! >>ตอนนี้ที่นี่ ฝนตกเกือบทุกวันอ่ะนะ ไม่เช้าก้เย็น ไม่ก้ตกได้ทั้งวัน ไม่รู้จาตกอะไรกานนักกานหนาเฮ่อ.. ตอนแรกคิดว่า.. การเป็นnannyมันคงไม่ยากอ่ะนะ แต่พอมาลองแล้ว เหอะๆ ยากเหมือนกานอ่ะ บางครั้งเด็กแบบว่า ดื้ออ่ะ ไม่ฟังเราเลย บางทีก้ทำให้ปวดหัวอ่ะ ขนาดได้ดูเด็กโตแล้วนะ 9ขวบแย้วอ่ะ ของก้ต้องคอยตามเก็บให้ทุกวัน เด็กกลับมาจากเรียนก้ โยนๆ กระเป๋าไปทาง ถุงเท้าไปทาง เฮ่อ!! ฉันต้องอยู่ที่นี่ปีนึงอ่ะ เนี่ยเพิ่งผ่านไปเดือนเดียวเอง ก้เริ่มเบื่อๆ เซ็งๆและ แต่ก้ต้องสู้ต่อไป เพราะคิดไว้ว่า ฉันจามาเอาภาษาที่นี่ ฉันก้จาต้องทำให้ได้55 ตอนนี้ไปเรียนได้2-3อาทิตย์แล้ว เพื่อนๆส่วนใหญ่มาจากMexicoกาน สำเนียงฟังยากมาก ไอ้เราฟังเพื่อนพูดทีไร ต้องให้เค้าพูดซ้ำตั้งหลายรอบอ่ะ แฮ่ๆ แต่ว่า ฟังครูพูดอ่ะรุเรื่องนะ เข้าใจง่ายดี แต่บางทีก้ไม่เข้าใจ เพราะไม่รุศัพท์อ่ะ ในห้องนอกจากเม็กซิโกแล้ว ก้มียูเครน,จีน,เกาหลี,และก้ฉัน คนไทยเนี่ยและส่วนใหญ่พวกเค้าจาคิดว่า ฉันมาจากจีน ไม่ก้ญี่ปุ่น เพราะจีนกะญี่ป่นค่อนข้างเยอะ ไปเรียนก้หนุกดีนะ ไม่ค่อยซีเรียสเหมือนบ้านเรา เรียนวันนึงก้แค่2ชม.กว่าๆ สบายกว่าบ้านเราเยอะ อิอิ >>หน้าที่ของฉัน สำหรับการเป็นnannyก้ไม่มีไรมาก ปลุกเด็กตื่นตอน7โมงเช้า จากนั้นก้รอเด็กอาบน้ำ+แต่งตัวเสร็จแล้ว ฉันก้หาอาหารเช้าให้ ง่ายๆเลยแค่cerel+milkอ่ะ จากนั้นก้รอเวลาเดินไปส่งเด็กที่ป้ายรถโรงเรียน ส่งเด็กเสร็จก้ประมาณ9โมงกว่าๆได้ จากนั้นก้เป็นfreetimeของฉัน จนกระทั่งเด็กกลับ เด็กไปรับประมาณบ่าย3โมงกว่า กลับมาก้หาsnackให้กิน+อยู่กะเด็กจนhostกลับมา ก้แค่นั้น วันๆนึง หมดไปและ สบายมาก งานแค่นี้!! ตกเย็นฉันก้ขับรถไปเรียน ฉันเรียนจ.-พฤ.ตอน7-9.2oPM. ต้องเรียนตอนค่ำ เพราะเวลามันจาชนกะที่ดูเด็กอ่ะ<< อยู่ว่างๆ เหงาๆ นอกจากทำการบ้านแย้ว ไม่มีไรทำก้chat mกะเพื่อนๆที่นี่+ที่ไทย แย้วก้ฟังเพลงไทย และก้เขียนdiaryในสมุดของฉันทุกๆวัน บางทีเขียนไปก้น้ำตาไหลไปด้วย ไม่ใช่เพราะว่าซึ้งนะ แต่มันคิดถึงบ้านอ่ะ ตอนนี้ก้ยังคงคิดถึงบ้านอยู่ แต่ก้ทำไงได้ล่ะ? มาถึงขั้นนี้และ ฉันคงไม่ถอยอ่ะนะ ต้องสู้ต่ออยู่แล้ว อยู่ที่นี่กินหนมปังกะนมทุกเช้าเลย ว่างๆก้ขนม จาไม่อ้วนได้ไง เหอะๆ ครอบครัวที่ฉันมาอยู่ด้วย ดีมากๆเลย ใจดีด้วย วันเกิดฉันที่ผ่านมาก้พาไปเลี้ยงที่ร้านอาหารไทยอ่ะ ประทับใจสุดๆ!! โดยเฉพาะ ตอนเค้าเอาice=creamปักเทียนมาด้วย มาเสริ์ฟอ่ะ ลุงเจ้าของร้าน เปงคนไทยนะ ตีซ้องออกมาเลย เหอะๆ คนมองกันทั้งร้านแล้วพนักงานก้มารวมกันที่โต๊ะฉัน พวกเขาร้องเพลงbirthdayให้ฉันด้วย เป็นสิ่งที่ประทับใจแบบไม่มีวันลืมเลยและ ฉันก้ยกมือขอบคุณพวกเค้าอ่ะนะ >>ฉันสั่งผัดไทยกิน อร่อยมากๆ กินหมดจานเลยล่ะ แต่จานใหญ่มาก เยอะด้วย เป็นจานแรกและที่แรก ที่กินหมด!! 55เพราะเวลาไปกินนอกบ้านทีไร ฉันต้องห่อกลับมาบ้านทุกที เพราะมันเยอะมากอ่ะ ฉันกินไม่หมด ฉันพยายามแล้ว แต่ไม่สามารถอ่ะนะ สรุปก้ ใส่กล่องกลับบ้านดีที่สุด เหอะๆ วันนี้เท่านี้ก่อนนะ แล้วมาต่อวันหลัง..




 

Create Date : 11 ตุลาคม 2550
24 comments
Last Update : 15 ตุลาคม 2550 9:55:24 น.
Counter : 508 Pageviews.

 

แรก ๆ ก็เหงาหน่อย ยังงัยก็ขอให้ปรับตัวได้เร็ว ๆ นะค่ะ

 

โดย: PS-pani 11 ตุลาคม 2550 3:42:46 น.  

 

งานไม่ได้หนักมากด้วย ดีใจด้วยจ้าที่ได้โฮสดี ฝนตกก็ระวังสุขภาพด้วยนะจ้ะ แรกๆเหงาหน่อยเดี๋ยวก็หายหาอะไรทำไม่ให้คิดถึงบ้านซิจ้ะ ออกไปเที่ยวนอกบ้านโลด

 

โดย: noi IP: 125.25.169.15 11 ตุลาคม 2550 8:55:44 น.  

 

I already read diary SO I feel cryI don't khnow Why not?

 

โดย: taew IP: 75.168.65.217 11 ตุลาคม 2550 9:42:48 น.  

 

อ่านแล้วจาร้องไห้ตามเทอนู๋นิษ ชั้นเข้าใจว่าเทอคิดถึงบ้านมาก อย่าร้องไห้ เก่งมากนิษ สู้นะ เค้าเอาใจช่วยเสอแหล่ะ
รักเพื่อน

 

โดย: อุ้มนะ IP: 202.5.94.111 11 ตุลาคม 2550 11:18:47 น.  

 

สู้ๆๆ นะจ๊ะ นู๋นิดปีเดียวไวเหมือนโกหกอะ เผลอแป๊ปเดียวก้อ 1 เดือนแล้วงัย

 

โดย: P'gilf IP: 61.19.54.164 11 ตุลาคม 2550 11:27:19 น.  

 

มาอ่านให้แล้วนะจ๊ะนิษ อ่านไปก็คิดถึงตัวเองสมัยที่ไปทำงานอยู่ที่อเมริกาเหมือนกัน...

ชีวิตเรามันมีอะไรให้ต้องค้นหาอีกเยอะ บางครั้งสิ่งที่เราคิดว่ามันยากเกินไปสำหรับเราแต่พอวันนึงเราสามารถผ่านมันมาได้ นั่นก็เป็นความภาคภูมิใจเล็กๆ อันหนึ่งของเราแล้วนะ

ทำชีวิตของเราให้สนุกกะสิ่งรอบตัวนะจ๊ะนิษ และก็ทำในสิ่งที่เราอยากทำ เพราะปีเดียวมันไวยิ่งกว่าโกหกอีก เผลอๆ บางทีพอใกล้เวลากลับนิษอาจจะไม่อยากกลับเลยก็ได้...

ดูแลตัวเองนะเพื่อน ยังไงเดวปีหน้าเราเจอกันที่อเมริกาแน่นอน อิอิ

 

โดย: Pang jaaa IP: 125.24.149.235 11 ตุลาคม 2550 12:27:27 น.  

 

คิดถึง เรื่องเรียน เรื่องภาษาเยอะๆ จะได้เป็นกำลังใจให้อยู่จนครบ เวลาหนึ่งปีไม่นานหรอก แป๊บๆ ก็ครบปีแล้ว

สู้ๆๆ จ๊ะ

 

โดย: chlorella 11 ตุลาคม 2550 15:51:03 น.  

 

พ่อ แม่ ไอ้อ้วน เป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ สู้ และอดทน
เพื่ออนาคตเรานะจ๊ะ แม่จะออน และโทรหาบ่อยๆนะ
รักลูกและคิดถึงจ้า

 

โดย: รักและคิดถึง IP: 61.19.31.222 11 ตุลาคม 2550 16:38:53 น.  

 

HUleelelele

 

โดย: kawao F 11 ตุลาคม 2550 19:42:51 น.  

 

ขอบคุงทุกๆกำลังใจจ้า เราจา สู้ๆ!! พยายามทำให้ดีที่สุดจ้า

 

โดย: ni_unpeu IP: 71.112.51.30 11 ตุลาคม 2550 23:27:03 น.  

 

มาต่อแล้วจ้า.. เพราะว่าไม่รุจาทำไรอ่ะนะ ตอนนี้บ่ายโมงกว่าๆแล้วและ ที่โน้นก้ประมาณตี3กว่าได้มั้ง เมื่อเช้าตอนเดินไปส่งเด็กนะ หมอกหนามากๆเลย พูดออกมาเป็นควันเลยอ่ะ เหอะๆ บ้านเราน่าจาเป็นแบบนี้มั้งเนอะ คงแปลกดี!! อยู่นี้นะ อะไรที่ไม่เคยกิน รึไม่ชอบกินก้ได้กินเกือบหมด อย่างผลไม้ ก้ได้กินpump+peach+appleเขียว ถ้าอยู่บ้านก้จา
กินฝรั่งอ่ะนะ อาหารก้hambuger+pizzaก้ได้กินบ่อยเชียว ทั้งๆที่ไม่ค่อยจาชอบเลยแต่พอมาอยู่นี้ก้ต้องกินอ่ะ จากไม่ชอบก้จาเริ่มชอบและ เหอะๆ ยิ่งเวลาโฮสmomทำกับข้าวนะ เค้าจาใช้หัวหอมใหญ่ผัดอ่ะ ไม่ค่อยใช้กระเทียมเหมือนบ้านเรา แล้วแบบว่า เป็นคนไม่ชอบกินกระเทียมกะหัวหอมใหญ่เลย แต่มาอยู่นี่ กินหัวหอมใหญ่เกือบทุกวันได้มั้ง จนชอบกินไปและ อร่อยดี บางทีก้ทำกินเอง แต่เป็นคนไม่ชอบทำกับข้าวเอาซะเลย แฮ่ๆ แต่มาอยู่นี่ ก้ต้องทำอ่ะนะ เพื่อปากท้องของเราเอง 55 บางทีก้ทำไข่กวนกินกะข้าว บางทีก้ผัดมาม่าอ่ะ บางทีก้ต้มมาม่ากินเอา ก้ประมาณนี้และ เหอะๆ แต่ส่วนมากก้กินyogurtรสpeachกะstrawberry อร่อยมากๆ55 และก้กินขนมขบเคี้ยวอ่ะ เหอะๆ เออ.. หลายวันมาและ แบบว่าโฮสกลับบ้านดึก กว่าจากลับมาก้midnightโน้นแหนะ ตอนdinnerก้เลยผัดมาม่ากะไก่ ให้เด็กกิน เด็กบอกอร่อยมากๆ เด็กถามว่ามันอยู่อะไร ไอ้เราก้บอกไปว่า noodleกะไก่ เด็กชอบใหญ่เลย!! ขอเพิ่มด้วยนะ แต่แบบว่า เราทำไม่เยอะอ่ะ แค่2ซองเอง ก้เห็นอยู่กานแค่2คนอ่ะ ไม่คิดว่าเด็กจาชอบด้วย เหอะๆ ก้เลยเพิ่มให้เด็กได้แค่นิดเดียว แต่เด็กไม่กินไก่ซะงั้น กินแต่เส้นมาม่า ไอ้เราก้ใส่ไก่ไปเยอะซะด้วยสิก้เลยบอกเด็กว่า คราวหน้าจาทำให้กินใหม่ เด็กก้เลยบอกว่า OK. but no chicken!! 55 คราวนั้นก้เลยรอดตัวไป เหอะๆ อยู่กะเด็กนะ บางทีก้เบื่อๆอ่ะ เพราะเด็กแบบว่า ดื้อเหมือนกาน บางทีบอกไม่ฟัง บางทีบอกแล้ว เด็กก้OK.แต่ไม่ทำซะงั้น!!แล้วเวลาดูโทรทัศน์ ก้เปิดเสียงดังมากๆ แล้วก้ชอบกรี๊ดอาไรก้ไม่รุ ไม่เข้าใจเลยจิงๆ แต่บางทีก้น่ารักเชียว!! ยิ่งช่วงแรกๆนะ แบบว่าเราไม่ค่อยสบายอ่ะ ช่วงนั้นยังปรับตัวไม่ได้ แฮ่ๆฉันกะลังนอนอยู่ เด็กก้มาเคาะเรียก เอาทิชชู้มาให้ แล้วบอกว่า หวังว่าฉันจาหายเร็วๆนะ!! แหม..น่ารักแบบนี้ก้เป็นด้วยแหะเด็กเราเนี่ย.. บางทีก้พาฉันเล่นเกมอะไรก้ไม่รุ ก้ต้องเล่นๆไปด้วยอ่ะนะ บางทีเด็กกลับมาจากโรงเรียน ก้เล่าอะไรไม่รุให้ฟัง บางทีก้ฟังรุเรื่อง บางทีก้ไม่รุเรื่องอ่ะ อ๋อ..วันที่โฮสกลับดึกอ่ะ ตอนประมาณ4ทุ่มฉันก้พาเด็กขึ้นนอนอ่ะนะ เด็กก้ให้อ่านหนังสือให้ฟัง เหอะๆ ไอ้เราก้อ่านไม่คล่องซะด้วยจิ ก้อ่านตะกุกตะกักอ่ะนะ บางคำก้อ่านไม่ออก จนเด็กมันบอกอ่ะ แฮ่ๆ พออ่านไปได้สักพักใกล้จาจบเล่มและ สงสัยเด็กจาทนฟังไม่ไหว ก้เลยเอาไปอ่านเองจนจบเล่มเลย เหอะๆ แล้วก้นอน ไม่ไหวเลยเรา!! ให้เด็กอ่านให้ฟังซะงั้น?! แต่ก้ได้ศัพท์จากเด็กเยอะนะ ยิ่งเวลาดูการ์ตูนกะเด็กอ่ะ แต่บางทีเด็กนั่งหัวเราะ ไอ้เรายังนั่งงงๆอยู่เลย เหอะๆแบบว่า ฟังไม่รุเรื่องซะงั้น!! ยิ่งช่วงแรกๆเลยนะ มีคนโทร
สับมาที่บ้าน ไอ้เราก้ฟังไม่รุเรื่อง ก้บอกไม่ว่า ไม่เข้าใจ ใครโทรมาก้ชั่ง ฉันบอกไม่เข้าใจหมด เหอะๆ ก้เขาพูดเร็วอ่ะนะ ฉันเลยฟังไม่รุเรื่อง!! เวลามีคนมาบ้านเหมือนกัน กว่าฉันจาเข้าใจ คุยกานนานเลย แบบว่า เมื่อยมือเลยและ เหอะๆ โฮส
เลยบอกว่าถ้ามีคนโทรมาก้ให้ฝากข้อความไว้ แต่บางทีฉันก้ไม่รับโทรสับเลย ให้เค้าฝากข้อความไว้อ่ะ เหอะๆ แล้วช่วงที่โฮสพาไปหัดขับรถนะ ตื่นเต้นสุดๆ แบบว่า ขับง่ายนะ แต่มันงง?! เพราะมันคนละเลนกะบ้านเรา แล้วยิ่งตอนเลี้ยวอ่ะ ฉันดันเลี้ยวเข้าผิดเลน
โฮสเลยรีบหักพวงมาลัยกลับ ไม่งั้นเด๋วหวอตำรวจจาตามมาได้ 55 ดีนะ ตอนเลี้ยวมันไม่มีรถอีกเลนสวนมา เหอะๆ เกือบแย่!! ที่นี่มันมี5เลนได้อ่ะ เลนกลางเอาไว้ให้รถเลี้ยวโดยเฉพาะ ที่ฉันเลี้ยวผิด ก้เพราะเลี้ยวไปเข้าเลนนี้และ ใครจาไปรุว่ามีตั้ง5เลน เหอะๆ แต่ตอนนี้ก้โอเชและ ขับจากบ้านไปกลับโรงเรียนได้สบายมากๆ หลายวันก่อน ก้ลองขับไว้storeดูอ่ะ เหอะๆ เลี้ยวผิดไฟแดง แบบว่าจำผิดอ่ะ กว่าจาหาเจอ เกือบหลง!! แฮ่ๆ แต่ตอนนี้จำได้และ และก้กะลังจำทางไปร้านอาหารไทยอยุอ่ะ อิอิ เผื่อวันหลังไปกินเองมั้งแต่มันสับสนวกวนอ่ะ วันที่โฮสพาไปเลี้ยงวันเกิดนะ คนเยอะมากๆ ต้องนั่งรอโต๊ะเกือบ15-20นาทีได้มั้ง >>คิดในใจ;แอบดีใจที่คนที่นี่ก้ชอบกินอาหารไทยเหมือนกาน <<
ยิ่งโฮสdadนะ ชอบต้มยำกุ้งมากๆ เหอะๆ ส่วนเด็กก้ชอบผัดไทยอ่ะ วันนั้นนะ ตอนจากลับ โต๊ะข้างๆยังหันมาbirthdayเราเลย!! เหอะๆ ซึ้งๆ เฮ่อ.. พรุ่งนี้เด็กหยุดอ่ะ ต้องอยู่กะเด็กทั้งวัน ไม่รุว่าจาพาเราทำไรบ้าง? เหอะๆ แล้วจามาเล่าให้ฟังนะ ตอนนี้เด๋วจาเตรียมตัวไปรับเด็กและ เวลาเนี่ยผ่านไปเร็วเหมือนกาน
เนอะ ถ้าเรามีอะไรทำอ่ะนะ!! แต่ถ้าอยุเฉยๆเนี่ยทำไมเวลามันช้ามากๆ ไม่เข้าใจจิงๆ ไปและจ้า..

 

โดย: ni_unpeu (ni_unpeu ) 12 ตุลาคม 2550 4:31:20 น.  

 

คุณแม่อ่านที่ลูกเขียนเล่าให้ฟัง เออลูกของแม่เก่งนะจ๊ะ
ไม่มีอะไรเกินความสามารถของเรานะลูก ถ้าเราตั้งใจจะทำจ้า

 

โดย: รักและคิดถึง IP: 222.123.203.17 12 ตุลาคม 2550 22:53:03 น.  

 

Thanks a lot Mom!! I will do it best!!

 

โดย: ni_unpeu IP: 71.112.51.30 13 ตุลาคม 2550 12:08:25 น.  

 

เหอะๆ มีเรื่องเด็กมาเล่าให้ฟัง เพิ่งโดนมาเมื่อวานสดๆร้อนๆเลย เมื่อวานเด็กไม่ได้ไปเรียนอ่ะนะ เลยต้องอยุกะเด้กทั้งวัน คือว่า เด็กมันไปเจอส้มลูกเล็กๆ เปลือกมันสีส้มอ่ะ ในตู้เย็นก้เลยเอามากิน กินหมดแล้ว ก้อยากกินอีก ก้เลยให้ฉันไปเอาให้ แต่ฉันไม่เข้าใจที่เด็กพูด เพราะเด็กไม่ได้เรียกว่า orangeอ่ะ ฉันก้เลยบอกเด็กไปว่า ฉันไม่เข้าใจ เด็กก้บอกอีกรอบ ฉันก้ไม่แน่ใจก้เลยบอกว่าไม่รู้ เด็กมันเรียก ทาๆอาไรเนี่ยและ?! สงสัยเด็กมันโมโห มันก้เลยตะคอกใส่ฉันบอกว่า มันอยู่ข้างบนในตู้เย็น ฉันก้เลยไปเอามาให้เด็กมัน ตอนแรกว่าจาไม่ไปเอาให้และ ดันมาตะคอกใส่เราถ้ามีคราวหน้า ไม่เอาให้แน่ๆ ถ้าไม่บอกดีๆ รึไม่ขอโทษฉันก่อนนะ เหอะๆ แล้วก้มีอีกเรื่องอ่ะ คือว่า เวลาเด็กกลับจากโรงเรียนแล้ว ก้ต้องพาหมาออกไปเดินเล่นนอกบ้าน เพื่อมันจาได้pee peeกะ poo pooอ่ะ (ก้คือฉี่ กะอึนั่นและ) พอถึงเวลาฉันก้เลยบอกให้เด็กไปเปลี่ยนชุด เพราะเด็กยังใส่ชุดนอนอยู่เลยอ่ะเด็กก้บอกOK.แล้วก้ขึ้นไปอาบน้ำ ฉันก้แบบว่านั่งรอข้างล่าง แล้วมันนานมากๆ ฉันก้เลยขึ้นไปเรียกเด็ก ถามว่า r u finished?>> เด็กบอกว่าไงรู้ไหม? try to take a nap!! ซะงั้นอ่ะ?! ฉันเลยบอกว่า u have to walk Rony now!! (Ronyชื่อหมาอ่ะนะ) เด็กก้เงียบ.. ฉันก้บอกหลายรอบมาก เด็กก้ยังเงียบอีก ฉันเลยบอกว่า if u don't walk Rony, yr dad may complain u!!55 (มุขนี้ได้ผลแหะ) เด็กก้บอกOK.ๆ แล้วก้บอกให้ฉันออกไปก่อน เด็กจาแต่งตัว ฉันก้เลยลงมารอข้างล่าง เฮ่อ.. กว่าจาพูดกานรุเรื่อง เล่นซะเหนื่อยเลยพอตอนเย็นๆ 6โมงกว่าได้ โฮสกลับมา ก้พาเดินไปpartyบ้านเพื่อนบ้านอ่ะนะ เค้าจัดบ้านน่ารักเชียว!! แบบhaloweenอ่ะ บ้านนั้นมีเด็กญ.2คน เป็นคนจีนอ่ะ สงสัยลูกบุญธรรมมั้ง แบบว่าขอมาเลี้ยงอ่ะ พอฉันไปถึง เด็กญ.ก้จูงมือฉันไปนั่งที่โต๊ะอ่ะ มีการ์ดเล็กๆเขียนว่า Nit Booด้วยนะ อิอิน่ารักเชียว!! แล้วก้ให้แหวนรูปฟักทอง+ค้างคาวฉันด้วย พอกินเสร็จก้ไปดูหนังกาน ที่มันออกแนวผีๆหน่อยอ่ะ เด็กญ.ก้มานั่งตักฉันทั้งคู่เลย สงสัยจาชอบฉันแหะ เหอะๆ ท่าทางจาบอกง่าย พูดรุเรื่องอ่ะ ไม่เหมือนเด็กฉัน ดื้อมากๆบอกให้นั่งก้ไม่นั่ง บอกอย่าเล่นอันโน้น อันนี่ก้ไม่ฟัง เฮ่อ.. กว่าจาฟัง เล่นเอาซะเหนื่อยเลย เหอะๆ วันนี้เล่าวีรกรรมของเด็กเท่านี้ก่อนล่ะก่านนะ ไว้ถ้าเจอวีรกรรมอะไรอีก จามาเล่าให้ฟังใหม่จ้า..

 

โดย: ni_unpeu IP: 71.112.51.30 14 ตุลาคม 2550 4:47:14 น.  

 

 

โดย: wbj 15 ตุลาคม 2550 1:04:51 น.  

 

Try to listen this song.. https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=tiktok-engineer&month=19-07-2007&group=7&gblog=60

it makes me have morale, but sometime it makes me cry too

>>thanks AnnPaPa for this song ja!!

 

โดย: ni_unpeu IP: 71.112.51.30 15 ตุลาคม 2550 2:30:33 น.  

 

oh.. and thanks dolsri2007 for sending this song to me ja!!

 

โดย: ni_unpeu IP: 71.112.51.30 15 ตุลาคม 2550 2:56:04 น.  

 

หนูก็ต้องเข้าใจน้อง และต้องพยายามฟัง เพราะเด็กพูดบ่อบเขาจะรำคาญและโมหานะ ต้องชี้แจงและมีเหตุ มีผล
ให้เขานะ ก็เหมือนเราตอนเป็นเด็กละจ๊ะ สู้สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

โดย: รักและห่วงใย IP: 61.19.31.222 15 ตุลาคม 2550 10:07:25 น.  

 

อ่านแล้วนะ เดี่ยวก้อชินไปเองแหละ รีบๆๆกลับมา เดี๋ยวพาไปกิน ฟูจิ 55

 

โดย: non IP: 222.123.201.20 15 ตุลาคม 2550 21:40:54 น.  

 

เป็นกำลังใจให้นะคะ อย่างน้อยคุณก็ได้ทำตามความฝันของคุณ ได้ไปใช้ชีวิตมีประสบการณ์ชีวิตในต่างแดน ไม่เหมือนกับเรา เรื่องแบบนี้มันเป็นความฝันสูงสุดของชีวิตเราเลยนะ แต่ก็ต้องหยุดมันไว้ เพราะ........ช่างมันเหอะ โทดใครไม่ได้นอกจากตัวของข้าพเจ้าเอง ยังไงก็สู้ๆนะ

 

โดย: jolly (jollyns ) 16 ตุลาคม 2550 3:13:07 น.  

 

ขอบคุงทุกๆคนมากจ้า ที่ให้กำลังใจ เราจาสู้ๆ!!

อยากให้ลองฟังเพลงนี้กานดูจ้า
https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=tiktok-engineer&month=19-07-2007&group=7&gblog=60 เราจาเข้มแข็งให้ได้เหมือนกับเพลงนี้ ถึงแม้บางทีมันอาจจาทำให้เราร้องไห้ก้ตาม แต่มันก้ทำให้เราเข้มแข็งขึ้นได้เหมือนกัน

 

โดย: ni_unpeu IP: 71.112.51.30 16 ตุลาคม 2550 4:27:40 น.  

 

อ่านแล้วเศร้าอ่ะ หวังว่าตัวเองจะโชคดีแบบนิดนะ แต่ก็ดีใจด้วยนะที่ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี
สู้ สู้!!

 

โดย: pensil IP: 222.123.205.178 27 ตุลาคม 2550 9:04:20 น.  

 

เอาน่าสู้ๆต่อไป อย่างน้อยก็ได้พบได้เจอสิ่งแปลกใหม่ใน
วิถีชีวิตละนะ เท่าที่อ่านๆมาถือว่านิดยังโชคดีคะ
ที่คุณพ่อคุณแม่เด็กยังคงใจดี ไม่ยุ่งยากจนทำให้อึดอัด
ย่อมแน่นอนว่าเด็กทุกคนจะมีบุคลิกต่างกันแต่ส่วนหนึ่ง
บุคลิกเด็ก ก้อจะเหมือนกับพ่อแม่พี่น้องผู้เลี้ยงดู
นั่นแหละค่ะ กำลังจะยกตัวอย่างกับเด็กชาวสวิตซ์ เมือง
ที่ให้ความสำคัญกับความปลอดภัยตลอดทั้งชีวิตและทรัพย์สิน
แบบยั่งยืน ผู้คนปิดเงียบไม่เปิดเผยเหมือนคนไทย
แบบว่าไม่เป็นกันเองเลย ออกจะใจแคบด้วยซำ้
การเป็นแนนนี่ ของเด็กที่นี่ก็ไม่ง่ายเพราะวัฒนธรรมความ
เป็นอยู่ที่แตกต่าง กฏระเบียบเข้มงวด เด็กมีความเชื่อมั่นใน
ตัวเองสูง ถ้าเค้าไม่ผิดนะเถียงหัวชนฝาเลย แต่ถ้าเราผิดและมี
หลักฐานถึงแม้จะไร้เหตุผลเค้าก็พร้อมจะเอาเรื่องเอาราวได้ทุกเมื่อ
อันนี้ในกรณีเด็กโต จะกล้าถกเถียงประเด็นปัญหาข้อข้อขัดแย้ง
เหมือนผู้ให่ญนั่นแหละ สำหรับความรู้สึกคนไทย มันไร้มาร
ยาทเหลือเกิน อยู่ๆ ปล่อยให้เด็กไม่รู้เรื่องไร้เหตผลมาตะโกน
ก้าวร้าวต่อหน้าได้ไง แต่สำหรับชาวสวิตซ์ถือเป็นเรื่องที่ดีค่ะ
ถกเถียงเพื่อจะได้สิ่งที่ถูกต้องชัดเจนไม่สงสัยอีก ขออนุญาติ
แนะนำการดูแลเด็กค่ะ
เช่นในสิ่งที่เค้าทำ
ได้ดีแล้วเช่นตื่นแต่เช้าเองได้ โดยไม่ต้องปลุก ถึงแม้จะแค่วันเดียว
ก็ตาม เราก็ถือโอกาสเติมเชื้อเพลิง ชมเชยเยินยอยกใหญ่
พร้อมเสียงดังฟังชัด ว้าวเยี่ยมยอดจริงๆ ตื่่นเช้าด้วยตัวเองเลย
เป็นภาษาบ้านเค้า (ลองคิดดูขนาดผู้ใหญ่ยังชอบให้ชมเลย)
แสดงอาการตื่นเต้นให้เด็กรับรู้ด้วยค่ะ อันเนี๊ยเด็กเข้าใจชัดเจน
ไม่กำกวม แต่อย่าแสดงความรู้สึกยาวเกินไปเพราะเด็กก็รู้
เองและจับได้ว่าเนี่ยมันไม่จริงใจเลย เดี๋ยวจะไปกันใหญ่
ต้องสมเหตุสมผล บวกกับอดทนในช่วงแรกๆ อย่าคาดหวังมาก
ให้เป็นธรรมชาติ
ลองดูนะจากหนึ่งเรื่องที่ยากทำให้กลับกลายเป็น
สองสามสี่ห้าเรื่องหรือทุกปัญหามาเป็นเรื่องง่ายปกติในทุกๆวัน
เป็นเหมือนกำลังใจในการที่จะผลักดันเด็กให้ไปในเส้นทางที่ถูกแดะดี
แบบนี้ดีกว่ายากช่วงแรกแล้วสบายทีหลังทั้งเราและเด็กดีกว่า
ยากแล้วยังยากเย็นตลอดไปอีกอันนี้ไม่ค่อยดีค่ะ
อีกอย่างเราโตกว่าต้องเป็นผู้นำที่ดีไม่ใช่ปล่อยให้เด็กนำ แล้ว
แทนที่เด็กจะเป็นผู้ใหญ่เรากลับมาเป็นเด็กซะเองงั้นรึอันนี้ไม่ดีคะ
อีกเรื่องจะจบแล้ว พยายามจับจังหวะเด็กให้ได้ ว่าเมื่อไหร่ควร
เงียบ ควรเล่น ควรแข็ง ควรอ่อนกับเด็กเพราะเด็กจะพยายาม
หาลู่ทางอัตโนมัตว่าเค้าสามารถ ไปใกลกว่าขอบเขตแนวทางที่ใ
ห้ได้แค่ใหน วันนี้เท่านี้วันหน้าไม่รู้แค่ใหน
ถึงแม้จะแค่ 1ปี แต่ถ้าทำได้ดีมันก็เป็นแต้มความสำเร็จไม่ใช่รึคะ
ที่นอกเหนือภาษาที่ได้
โชคดีต่อเนื่องคะ. บังเอิญผ่านเข้ามาอ่านเรื่องราวค่ะ.

 

โดย: Bee IP: 193.247.250.25 19 เมษายน 2553 14:52:15 น.  

 

สวัสดีครับ สำหรับสุภาพสตรีท่านใดที่มีความประสงค์อยากใช้ชีวิตคู่ที่ต่างประเทศ เราเป็นบริษัทจัดหาคู่ระหว่าง ไทย ญี่ปุ่น ที่ถูกต้องตามกฎหมาย สามารถตรวจสอบได้ รับสมัครสุภาพสตรีที่มีอายุระหว่าง18-45ปี เป็นโสด หม้าย หย้าร้าง ได้หมดครับ ไม่เน้นหน้าตา ขอแค่มีความตั้งใจที่จะใช้ชีวิตคู่กับคนญี่ปุ่น สนใจสอบถามรายละเอียด088-7344065

 

โดย: pui IP: 110.49.205.192 3 พฤศจิกายน 2553 10:30:03 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


ni_unpeu
Location :
Mount Vernon United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add ni_unpeu's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.