ในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมานับแต่จุดเริ่มสร้าง...ต่างรู้กันว่ามีทั้งที่สว่างและที่มืด...หากแต่จะมีคนตระหนักหรือไม่ว่า...ในเงามืดของประวัติศาสตร์นั้นย่อมมีแสงสว่างเล็กๆอยู่เสมอ...
Group Blog
 
 
มิถุนายน 2559
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
19 มิถุนายน 2559
 
All Blogs
 

มุมสงบ ตะพาบ กม. 157











.
.
.
.


 " ผมขยับย้ายข้าวของบนโต๊ะอย่างเชื่องช้าและแม่นยำคุ้นเคย บางครั้งการเก็บข้าวของที่ใช้บ่อยๆก็เหมือนพิธีกรรมบางอย่างที่ความคิดของคุณอาจล่องลอยไปในอากาศ แต่มือและร่างกายของคุณยังคงเคลื่อนไหวต่อไปคล้ายหุ่นยนต์ที่ตั้งโปรแกรมไว้ จวบจนเสร็จพิธีกรรมความคิดในหัวของคุณก็ถูกเรียกกลับมาโดยอัตโนมัติ  หลังจากของทุกอย่างถูกเก็บเข้าที่เข้าทางของมันอย่างเป็นระเบียบ ผมยืนขึ้นแผ่วเบา เงียบงัน สายตากวาดไปรอบตัวอย่างช้าๆ มองดูความวุ่นวายรอบตัว ผมเริ่มก้าวเดินออกมาเพื่อหา มุม...มุมของตัวผมเอง "
.
.
.

เอ้ยย!! อ่านมาตั้งนาน เวิ้นเว้อไปไหน ไม่เห็นได้สาระอะไรจาก 33 วินาทีที่อ่านย่อหน้านี้ ไม่ลุ้นไม่กระตุ้นอารมณ์อะไรทั้งสิ้น น่าเบื่อชัดๆ ลองอย่างนี้ไหม



" ผมกระโจนออกมาจากเสียงอันดังกึกก้องจนแก้วหูแทบขาดหรืออาจฉีกไปแล้วข้างหนึ่ง ไอความร้อนมหาศาลผลักดันมาจากด้านหลัง เพื่อย้ำเตือนว่าต้องวิ่งให้เร็วขึ้นอีก เศษกระจก ซากเก้าอี้ และอีกหลายอย่างเกินจะสังเกตุปลิวว่อนกลางอากาศข้ามหัวผมไปมา  ผู้คนเดินวิ่งและล้มระเนระนาดพลางส่งเสียงหวีดร้อง พร้อมๆกับความเจ็บปวดแปล๊บส่งตรงมาจากฝ่าเท้าเปลือยเปล่ารองเท้าข้างซ้ายหายไปอย่างไร้ร่องรอย พร้อมๆกันนั้นผมเหลือบไปเห็นเด็กผู้หญิงยืนตัวแข็งด้วยความกลัว ผมเดาว่าเพราะความกลัวหรืออาจตกใจจนช็อคก็เป็นได้ ผมกัดฟันกลืนความเจ็บปวดที่ฝ่าเท้าและวิ่งตรงไปคว้าเด็กน้อยขึ้นมากอดไว้ หลังจากนั้นผมไม่อาจคิดอะไรได้อีกนอกจากวิ่งๆๆและวิ่ง วิ่งให้ไกลจากเสียงระเบิด เสียงผู้คนกรีดร้อง และเสียงหัวใจตัวเองที่เต้นกระดอนไปมาจนเกือบจะหลุดมาทางปาก วิ่งไปหามุมที่ปลอดภัย "
.
.
.

ไอ้ห่า!! อ่านแล้วนึกถึง Superman vs Batman , Avenger มึงจะหามุมปลอดภัยอะไรของมึง ความเป็นจริงมึงตายห่าตั้งแต่ยังได้ยินเสียงระเบิดไม่ทันหมดลูกเลยล่ะมั้ง หรือไม่ก็โดนเศษกระจกพุ่งมาตัดคอขาดตอนเริ่มยืนนั่นแหล่ะ เอาตรงๆนะ เขียนยาวกว่ากูอีกแถมก็ยังไม่ได้สาระ นี่นี่นี่ กูคิดออกละ อย่างนี้ดีไหม



" อากาศเริ่มหนาวเย็นลงพร้อมๆกับแสงอาทิตย์ที่กำลังจะลับตาไป เสียงใบไม้และกิ่งไม้รอบๆตัวช่วยกันกล่อมบรรเลงเป็นดนตรีธรรมชาติ ผมนิ่งและยิ้มฟังเสียงดนตรีประสานเสียงเหล่านี้ ผมเอื้อมไปกุมมือเธอช้าๆและแอบหวังว่าเธอคงกำลังฟังเสียงอันไพเราะเช่นเดียวกับผม สัมผัสแรกของเปลือกผิวหนังบนมือเธอนุ่มนวลกว่าที่ผิดคิดไว้ และยังแฝงไปด้วยแรงดีดสะท้อนที่บ่งบอกถึงวัยและการดูแลเอาใจใส่อย่างดี ผมกุมมือเธอเบาๆ ดึงมือที่น่ารักของเธอมาลูบไล้แผ่นอกของผมผ่านเสี้อบางๆที่คั้นระหว่างกล้ามหน้าอกและมือของเธอ ผมกระซิบเบาๆว่าอีกไม่นานเสื้อผมจะถูกโยนทิ้งไปข้างๆรวมถึงเสื้อผ้าชิ้นอื่นๆเช่นกัน เธอตอบผมมาด้วยความเงียบงัน ผมยิ้มรับและค่อยๆออกแรงดึงมือของเธอมากขึ้น ทั้งมือและท่อนแขนเธอเคลื่อนไหวตามมาทันที ขนาดของมือเธอไม่ใหญ่เกินมือของผู้หญิง แต่ก็ไม่เล็กจนบอบบางไร้เรี่ยวแรง ผมเริ่มออกแรงมากขึ้นพร้อมกระตุกมือของเธอเล็กน้อย อาจเป็นเพราะเส้นเอ็นบางเส้นของเธอยังคงเหนียวและรั้งมือและท่อนแขนของเธอไว้กับร่างกาย หลังจากออกแรงมากขึ้นเรื่อยๆอย่างระมัดระวัง มือและท่อนแขนของเธอก็หลุดออกจากหัวไหล่อย่างไม่ค่อยยินยอมนัก เสียงเลือดและน้ำเหลืองเข้มข้นหยดลงบนพื้นแผ่วเบาแต่อัดแน่นไปด้วยกลิ่นเฉพาะของมัน กลิ่นที่คนทั่วไปรังเกียจและเรียกมันว่ากลิ่นเหม็นเน่าของศพ แต่สำหรับผมกลิ่นนี้มันช่างกระตุ้นความต้องการความกระสันทางธรรมชาติของผมเหลือเกิน ผมต้องการแค่มือของเธอ มือที่น่ารักน่าทะทุทะนอมนี้ ผมโอบจูงมือของเธอออกเดินทางไปหามุมส่วนตัวสำหรับมือของพวกเรา  "
.
.
.

หยี๋!! แหว่ะ!! ถามจริงมึงโรคจิตปะเนี่ย อ่านแล้วจะอ๊วก 

โรคจิตอะไรวะ นี่เขียนแบบคว้ามาจากอากาศรอบตัวเลยนะ เรื่องราวอยู่ในอากาศมองและคว้ามันให้เจอ เรื่องแบบนี้มันอยู่รอบตัวพวกเรานั่นแหล่ะ มึงมองไม่เห็นไม่ได้หมายความว่ามันไม่มีนะเว้ยย

โรคจิตชัดๆ มองไปรอบตัวมึงสิมีแต่คนปกตินั่งกินกาแฟ ยืนคุยกันยิ้มแย้ม กูไม่เห็นตรงไหนที่มึงคว้าเอาความโรคจิตมาเขียนได้เลย

เออหน่า ของแบบนี้มันซ่อนอยู่ในมุมสว่างและรอยยิ้มแบบนี้แหล่ะ มึงเชื่อกูสิ
.
.
.
.
.



เสียงการถกเถียงกันของความไม่รู้ที่อวดรู้ทั้งสองเสียงยังคงดำเนินต่อเนื่องไปเรื่อยๆ นานจนผมเอือมระอา จะหาสาระอะไรสักนิดมาใช้ก็แทบไม่มี สิ่งเดียวที่ช่วยผมจากการฟังการถกเถียงอันน่ารำคาญไม่รู้จบมีเพียงอย่างเดียวนั่นคือ การเตือนให้ผมรู้ว่าต้องเขียนให้ทันโจทย์ตะพาบกิโลฯที่ 157 เพราะถึงกำหนดส่งแล้วไม่งั้นคงเหมือน สองสามปีที่ผ่านมาที่คิดค้างๆคาๆแล้วก็ปล่อยผ่านไป สิ่งเดียวที่ผมต้องการตอนนี้คือ

...มุมสงบ




 

Create Date : 19 มิถุนายน 2559
38 comments
Last Update : 19 มิถุนายน 2559 18:18:03 น.
Counter : 1467 Pageviews.

 

เจิมค่ะ

 

โดย: ugly princess 19 มิถุนายน 2559 20:21:54 น.  

 

ปกติไม่ค่อยมีความอดทนอ่านอะไรยาวๆเลยถ้าไม่น่าสนใจจริงๆ
แต่งานเขียนของคุณทำให้เราอ่านจนเพลิน
อ่านไปก็สงสัยไปว่ามันจะจบลงยังไงแล้วมุมสงบล่ะจะมาเกี่ยวตอนไหน
สุดท้ายก็ลากเข้ามุมสงบได้อย่างสวยงาม
ประทับใจ จนต้องเม้นยาวๆค่ะ

 

โดย: ugly princess 19 มิถุนายน 2559 20:27:05 น.  

 

แปลก เก๋ ดิบดีค่ะ

 

โดย: ออมอำพัน 20 มิถุนายน 2559 1:37:24 น.  

 

เป็นมุมสงบที่เก๋ไปอีกแบบ 555

 

โดย: zungzaa 20 มิถุนายน 2559 12:09:43 น.  

 

มุมสงบ ที่มีหลายอารมณ์

ว่าแต่มุมสงบของแต่ละคนยอมแตกต่าง
บางคนอยู่ในที่ที่เสียงดังแทบหูแตก แต่เขากลับมีความสงบอยู่ในใจ

ใจคือมุมสงบที่วิเศษที่สุด

 

โดย: ซองขาวเบอร์ 9 20 มิถุนายน 2559 14:45:35 น.  

 

จะทำอะไรสักอย่าง ก็ต้องหามุมสงบเหมือนกันครับ

 

โดย: เศษเสี้ยว 20 มิถุนายน 2559 23:03:44 น.  

 

มุมสงบให้เรื่องนี้
ดูเหมือนจะไม่ค่อยสงบนะครับ 555

หมิงหมิงไม่หล่อหรอกครับ
แขนขามีแต่รอย 555
ถ้าลุยล่ะก็ใช่เลยครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 20 มิถุนายน 2559 23:06:19 น.  

 

เป็นงานเขียนที่หลากหลายอารมณ์ดีค่ะ มีความสยองนิดๆ ด้วย

ชื่นชมค่ะ ขอบคุณที่ไปเยี่ยมบล็อกนะคะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog
คนผ่านทางมาเจอ Health Blog ดู Blog
เงามืดในประวัติศาสตร์ Literature Blog

 

โดย: comicclubs 20 มิถุนายน 2559 23:10:41 น.  

 

สวัสดีค่ะท่านเงามืดในประวัติศาสตร์^^

มุมสงบในหลายมุมมอง มันไม่ได้เกี่ยวโยงกัน
ใช่ม๊ายย ..บางทีการค่อยๆถอยออกมาจากเสียงกึกก้อง ที่ดังๆ เสียงความวุ่นวายของผู้คนนั่นอีก

ออกไปหามุมสงบ อยู่คนเดียว
ในแบบที่เราสบายใจก็เป็นความสุขในใจจริงๆล่ะ

ว่าแต่ที่อ่านมาหมดเนี่ย
มันเป็นเรื่องราวของ"แบทแมน"ใช่ป่าว ฝันดีนะค่ะ

 

โดย: mastana 20 มิถุนายน 2559 23:16:05 น.  

 

ไม่น่าเชือก็ต้องเชื่อ ชั่วแว๊บเดียวที่อ่าน ผมนึก
ถึงความสงบ... จากการชงชา ของชาวญี่ปุ่น
ขึ้นมาทันที

มีแบบแผนที่มั่นคง

อ่านต่อมา อ้อ..นี่ชีวิตจริงผสม จินตนาการ 555

ขอบคุณครับที่ไปเยือนบล๊อก..

ผมเขียนตอนนี้ยาวไปด้วย... พยายามเขียนแบบ
สารคดี คือมีความสุขระหว่างเดิืนทาง...เพราะ
จุดหมายปลายทางน่าจะไม่มีอะไร ก็ได้

มีตื่นเต้นนิด ๆ แต่รอบกายมีความสงบ..

 

โดย: ไวน์กับสายน้ำ 21 มิถุนายน 2559 6:12:43 น.  

 

สนุกสนาน
(อ้าว!! คนเม้นท์ ท่าจะโรคจิต)

ผูกเรื่องโลดโผนโจนทะยานดีค่ะ

ชอบๆๆ

Vote for Funniest Blog

Oh..no...

Vote for Literature..
แน่ะ..เกือบผิดหมวด

 

โดย: เริงฤดีนะ 21 มิถุนายน 2559 7:14:07 น.  

 

สุดท้ายจบลงด้วยมุมสงบนะครับ ใจสงบ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ชีริว Cartoon Blog ดู Blog
เงามืดในประวัติศาสตร์ Literature Blog ดู Blog

 

โดย: The Kop Civil 21 มิถุนายน 2559 8:31:56 น.  

 

สวัสดีค่ะ

อ่านตั้งแต่บรรทัดแรกเรื่อยมาก็ยังหามุมสงบไม่เจอ

อยู่ตรงไหนหวาที่เรียกว่ามุมสงบ

อ่านไปถึงเรื่องมือ อั๋ยหย๋า ฆาตกรโรคจิตชัดๆ ตรงไหนสงบเนี่ย

จนจบถึงบางอ้อ หักมุมจบได้อย่างสวยงามนะคะ

 

โดย: เรียวรุ้ง 21 มิถุนายน 2559 11:00:07 น.  

 

555 อ่านเพลินมากค่ะ เป็นมุมสงบที่หลากอารมณ์ดีจริงๆ

ปล เรื่อง you've got mail ก็ไม่เก่าเท่าไหร่นะคะ แค่เกือบ 20 ปีเอง

 

โดย: Raizin Heart 21 มิถุนายน 2559 13:32:20 น.  

 

โหวต งานเขียนให้ค่ะ
อ่านครั้งแรกติดใจ...ถึงกับกดขอ "ติดตามบล๊อก"เลยค่ะ คุณเป็นคนที่เขียนได้เก่งมากกกกก อย่าหยุดเขียนนะคะ เขียนต่อไป จะติดตามอ่านจ้ะ

 

โดย: Max Bulliboo 21 มิถุนายน 2559 14:17:22 น.  

 

จากคำถามที่บ้าน
อันนี้ก็ไม่ทราบว่าป้าแกคิดไร
คงเห็นเด็กน้อยหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู
แกเลยอยากเล่นด้วยมั๊งคะ ประชด

 

โดย: ugly princess 21 มิถุนายน 2559 14:17:42 น.  

 


มองดูตัวเองก่อนที่จะมองคนอื่น
คุยกับตัวเองก่อนจะคุยกับคนอื่น
เฝ้าสอนตัวเองก่อนที่จะไปสอนคนอื่น

.
.

ชอบเลยครับ

ถูกใจใช่เลย

ประโยคนี้น่าเอามาอัพบล็อกนะครับ 555

 

โดย: กะว่าก๋า 21 มิถุนายน 2559 16:18:41 น.  

 

เอ้า จริงๆ นะ พอเรื่องเริ่มมา งานเขียนเริ่มเดิน ถึงจะอยู่ในร้านกาแฟแต่ก็เป็นมุมสงบได้


 

โดย: ชลบุรีมามี่คลับ 21 มิถุนายน 2559 23:55:27 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 22 มิถุนายน 2559 6:26:32 น.  

 

สวัสดียามเช้าค่ะ

อ่านจบแล้วยังหามุมสงบไม่เจอเลยค่ะ คาดว่าจะเกิดมุมทะเลาะกันนะคะ 55+

 

โดย: ลอยละล่อง บล็อกแกงค์ 22 มิถุนายน 2559 9:00:53 น.  

 

พี่ก๋าก็ปล่อยให้เค้าสนุกไปตามเรื่องตามราวครับ
ยังไม่เคยสอนวาดรูปเลย

ว่าจะรอให้เค้าพร้อมก่อนแล้วค่อยสอนครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 22 มิถุนายน 2559 11:46:04 น.  

 

มีหักมุมจบด้วย
และยังหักมุมตลอดทั้งเรื่องเลยนะคะนี่
ช่างเป็นงานเขียนตะพาบที่ไม่ธรรมดา

 

โดย: เหมือนพระจันทร์ 22 มิถุนายน 2559 22:09:12 น.  

 

ผมก็มีนะ มีหลายคนเลย เถียงกันบ่อยมาก

 

โดย: เป็ดสวรรค์ 22 มิถุนายน 2559 23:37:29 น.  

 

ตะเอ๋ วิ่งมาถึบล๊อกคุณเนตล่ะค่ะ มาตามลิ้งค์บล๊อกชูการ์ก่อง อิอิ

มุมคุณเนตช่างหลายรสชาติหลากอารมณ์มากมายยยย โอ้ววว สุดท้าย่างกระชากมุมจนแทบวิ่งหนี เอิ๊กกกกก แหม...นึกว่าจะอีโรติค ไหงกลายเป็นโรคจิตสะงั้น แฮ่ๆ

ขอให้ได้มุมสงบอย่างที่ต้องการไวๆ ค่ะ


ขอบคุณที่ร่วมเขียนด้วยกันนะคะ
ยินดีต้อนอัพ อีกคร้ังค่ะ

 

โดย: ณ ปลายฉัตร 22 มิถุนายน 2559 23:40:10 น.  

 

บ้านนี้นำเสนอได้แปลกดีครับ

จริงๆ อยากจะเขียนอะไรก็เขียนๆ ออกมาเลยยยย อย่าปล่อยทิ้งเพราะปล่อยทิ้งบางทีไอเดียมันหาย

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 22 มิถุนายน 2559 23:55:12 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 23 มิถุนายน 2559 6:41:04 น.  

 

หมิงหมิงเขียนเล่นๆขำๆครับ
ยังไม่เป็นเรื่องเป็นราวอะไรเท่าไหร่ 555
แต่ก็ดีใจที่เจ้าตัวชอบเขียนนะครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 23 มิถุนายน 2559 22:15:05 น.  

 



สวัสดียามเช้าครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 24 มิถุนายน 2559 6:41:48 น.  

 

แวะมาทักทายยามบ่ายค่ะ

 

โดย: Raizin Heart 24 มิถุนายน 2559 13:32:32 น.  

 

สบายดีครับ อะโห คุณเงามืด หายไปนานม้ากกกกกกกกกกก!! สงสัยหลบไปหามุมสงบมาเป็นปีๆ
ไอ้อันสุดท้ายนี่กดข้ามแน่ๆครับ รำคาญพรรณนาโวหารเกิ๊น! แถมอ่านไปอ่านมา อ้าว โรคจิตนี่หว่า 555

 

โดย: ชีริว 24 มิถุนายน 2559 19:26:02 น.  

 

ตอนนี้พี่ก๋าพยายามเลี้ยงลูกไปตามจังหวะของเค้า
ไม่คิดว่าลูกจะต้องเดินไปตามจังหวะของเรา
พ่อแม่ตอนนี้ส่วนใหญ่
เน้นการเรียนเยอะมาก

สงสารเด็กครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 26 มิถุนายน 2559 22:37:11 น.  

 

ถ้ามีจัดงานหนหน้าไปดูมันแกวกันครับ เอ้ย!! นัดไปกันหลายๆคนก็น่าจะสนุกดีนะครับ ในบล็อกนี่คนรุ่น 90s ก็เยอะอยู่

 

โดย: ชีริว 26 มิถุนายน 2559 23:46:56 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 27 มิถุนายน 2559 6:29:40 น.  

 

หมิงหมิงมีความสุขจนพี่ก๋าบางทียังอิจฉาครับ 555
อยากย้อนเวลากลับไปเรียนแบบที่ รร. หมิงหมิงสอนนะครับ
สนุกดี

 

โดย: กะว่าก๋า 27 มิถุนายน 2559 18:49:20 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 28 มิถุนายน 2559 6:56:11 น.  

 

แวะมาทักทายยามสายค่ะ

 

โดย: Raizin Heart 29 มิถุนายน 2559 11:33:24 น.  

 

จริงๆพี่ก๋าก็เป็นพ่อที่ไม่ค่อยจะได้เรื่องเท่าไหร่หรอกครับ 555

มีลูกคนเดียวด้วย
มีอะไรต้องเรียนรู้เยอะเลย

 

โดย: กะว่าก๋า 30 มิถุนายน 2559 14:05:13 น.  

 



สวัสดียามเช้าครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 1 กรกฎาคม 2559 6:27:57 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 


เงามืดในประวัติศาสตร์
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




hits
New Comments
Friends' blogs
[Add เงามืดในประวัติศาสตร์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.