โกหกคนอื่นพอทำเนา โกหกตัวเอง ความจริงมันแทงใจเน้อ
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2551
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
1 ธันวาคม 2551
 
All Blogs
 
เสียงกระซิบผ่านสายลม


สิ่งที่มองเห็น
สิ่งที่ทำให้ตื่นเต้น
และรู้สึกดีที่ตัวฉันเป็น
สิ่งนั้นคือได้พบเธอ

ช่วงบ่ายแก่ๆ ตะวันกำลังจะหย่อนคะคล้อยจรดลงที่ปลายขอบฟ้า ส่งแสงแดดพอเป็นประกายสีส้มพร้อมสายลมที่โบกพัดพลิ้ว เฉกคำเชื้อเชิญให้ลืมจังหวะรีบเร่ง แล้วหาที่นั่งพักคลายอารมณ์สักชั่วครู่ และหากได้ที่นั่งเป็นใต้ร่มของต้นไม้ คงพอจะทำให้ลืมความเหน็ดเหนื่อยจากงานที่เคี่ยวกรำได้บ้าง

แต่ผมก็ไม่ได้นั่งลง ณ.ม้านั่งใต้ร่มไม้ในสวนสาธารณะแห่งนี้ ด้วยคำเชื้อเชิญของสายลม และแสงแดดยามบ่าย

หากเป็นด้วยเสียงสูงเสียดอารมณ์เหมือนฉุดดึงให้ใจไหวหวั่น แล้วค่อยๆเปลี่ยนเป็นเสียงต่ำเกลื่อนอารมณ์ให้สงบลง พลันกลายกลับเป็นเสียงสูงอีกครั้งเพื่อกระชากความรู้สึกให้พลุ่งพล่านขึ้นมา

เสียงนั้นเป็นเสียงจากไวโอลิน โดยมือน้อยๆของผู้หญิงคนหนึ่ง
ครั้งแรกที่ผมเห็นเธอ ด้วยรูปร่างส่วนสูงตัวเล็ก ผมจึงเข้าใจว่าคงเป็นเด็กผู้หญิงมาซ้อมสีไวโอลิน

กระทั่งผมพิจารณาถึงเครื่องแต่งกาย ผมจึงคิดว่าเธอน่าจะเป็นหญิงสาวมากกว่า ก็จากที่ผมสังเกต เด็กผู้หญิงโดยมากยังคงชอบใส่เสื้อผ้าสีสด หรือไม่ก็ออกโทนสีหวานละม้ายคล้ายกับสีของเปลือกห่อลูกกวาดเสียมากกว่า

ซึ่งต่างจากเธอคนนี้ เธอสวมเสื้อเชิ้ตแขนยาวคอดเข้ารูปบริเวณเอว ชายเสื้อปล่อยยาวระดับสะโพก ส่วนกางเกงเป็นยีนส์ขาม้าสีฟ้าซีดเหมือนท้องฟ้ายามเช้าตรู่ของฤดูหนาว ขาเกงเกงยาวคลุมรองเท้าหนังคัทชูสีดำซึ่งห่อหุ้มเท้าเล็กของเธอไว้

ครั้นเสียงต่ำของโน้ตเขบ็ดสุดท้ายจากสายไวโอลินสิ้นสุดลง เธอหลับตา ผ่อนลมหายใจออกอย่างแผ่วเบา เหมือนกำลังคิดอะไรสักอย่าง

เพียงครู่เดียว เธอก็ละจากท่าทางสงบนิ่ง มือขวาที่จับคันชักบรรจงลากขึ้นลงเป็นจังหวะ มืออีกข้างที่ประคอง fingerboardก็พยายามกดสายไวโอลินสลับเปลี่ยนไปมาทั้งสี่เส้น เพื่อให้เกิดเสียงที่แตกต่างยามเมื่อเสียดสีกับคันชัก

เธอกำลังเริ่มต้นบรรเลงเพลงใหม่
เพลงนี้ ผมรู้สึกว่าเป็นเพลงที่ไม่ได้ใช้เสียงสูงจนเสียดอารมณ์เหมือนเพลงแรกที่ได้ยิน มันให้ความรู้สึกอบอุ่น สบายๆเสียมากกว่า

เพลงนี้คุ้นหู ผมเคยได้ยินหลายครั้งนะ

ใช่แล้วล่ะนึกออกแล้ว!! เพลง how deep is your love ของ Bee gees
ผมชอบเพลงนี้มากจนอดไม่ได้ที่จะร้องเพลงคลอไปกับเสียงไวโอลินของเธอ

..................
And the moment that you wander far from me,
I wanna feel you in my arms again,
and you come to me on the summer breeze,
...................

นี่คงเป็นราวๆครั้งที่สิบแล้วมั้งที่ผมมานั่งฟังเธอสีไวโอลิน
ครั้งแรกที่ได้ฟังก็แค่รู้สึกว่าเธอสีไวโอลินได้ไพเราะดี และถ้าพบว่าเธอยังมาซ้อมที่นี่อีก ก็พร้อมจะนั่งฟัง

เมื่อฟังอีกหลายครั้งเข้า ผมก็สะดุดกับสีหน้าอารมณ์ของเธอที่แสดงออกมา
อย่างแรก รอยยิ้ม ยามที่เธอเล่นเพลงแนวสดใสหรือดูอบอุ่น รอยยิ้มน้อยๆจะปรากฏที่ใบหน้าและดวงตา ในความทรงจำของผมรอยยิ้มของเธอช่างดูคล้ายกับพระแม่มาเรียในภาพวาดของดาวินชี่ เป็นรอยยิ้มที่งดงามและตราตรึง
อย่างที่สอง ความเศร้า เพลงที่โศกหดหู่ ใบหน้าของเธอดูเรียบเฉยราวกับรูปหล่อโลหะ ทว่าเหมือนกับมีหยดน้ำปริ่มที่ขอบตา และบางคราก็เอ่อล้น จนรินผาดผ่านที่ข้างแก้ม

อารมณ์เพลงเป็นเช่นไร อารมณ์ของเธอก็เปิดเผยออกมาอย่างซื่อตรง
ซื่อตรงจนผมคิดว่า มันไม่ใช่การเสแสร้ง ผมรู้สึกว่าอารมณ์ที่เธอมีให้ต่อบทเพลงและเผยออกมา มันดูน่ารักและหายากในยุคหน้ากากฉาบเคลือบบนใบหน้า

อืมม น่ารักจนผมอยากกอดเธอสักครั้ง
ทว่า เฮ้อ น่าเสียดายครั้งนี้คงเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมมานั่งฟังเพลงของเธอ เพราะผมกำลังจะต้องออกเดินทาง ไปกับหนทางที่แสนไกลและคงไม่ได้พบเธออีก

แต่มันคงจะดีกว่า ถ้าผมทำอะไรสักอย่างเพื่อบอกกับเธอ

ดอกไม้! หาดอกไม้ให้เธอสักหน่อย อย่างน้อยเธอคงรู้สึกดีกว่าจะบอกเพียงลำพังด้วยปากเปล่า

ผมเกือบจะจนใจ เนื่องว่าไม่มีดอกไม้ติดมือมาด้วย หากปัญหาก็คลี่คลายทันทีที่ผมเห็นกาสะลองผลิดอกสีขาวสะพรั่งเต็มต้น
ดอกกาสะลองก้านยาวสีขาว กลิ่นหอมเย็นก็ดูเหมาะกับเธอดีเหมือนกัน

" ใกล้เวลาจะต้องไปแล้วนะ "คนที่มาตามผม เดินมาบอกย้ำเตือนถึงการเดินทาง
" ขอเวลาสักเดี๋ยวนะ คิดว่าคงไม่ทำให้ช้าเท่าไหร่ "ผมตอบเชิงขอร้อง และเขาพยักหน้ารับรู้

ฉับพลันดั่งลมว่าวคิมหันต์เดือนเมษายน พัดสะบัดแทรกเข้าไปกับสายลมเฉื่อยยามเย็น กรรโชกใส่เสียจนผมของเธอปลิวไสวหนังสือที่เธอวางไว้ข้างๆก็ถูกสายลมสัมผัสตีต้อง จนหน้าแต่ละหน้าตีกระทบกันดังระรัวเผาะแผะ
เธอหยุดสีไวโอลินชั่วครู่ ด้วยพะวงเกรงว่าสายลมจะหยิบพาเอาหนังสือของเธอให้ปลิวไปไกล เธอนั่งลงรีบวางไวโอลินไว้ในกล่องสำหรับเก็บแล้วรีบจัดวางหนังสือเสียใหม่ให้สันหนังสืออยู่ในทิศขวางลมแทน

ส่วนตัวผมก้าวเดินไปช้าช้าทางด้านหลังเธอ ขณะที่เธอสาละวนจัดหนังสืออยู่ ผมเดินเข้าไปใกล้จนแทบแนบชิด ยกวงแขนขึ้นมากระหวัดกอดรอบตัวเธอ จมูกของผมสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมจางๆระรินจากนวลเนื้อและไรผม

" เอ๊ะ "เธออุทาน คงเป็นเพราะแปลกใจที่เห็นสายลมพัดหมุนวนรอบตัวเธอ และเหมือนได้ยินเสียงกระซิบเพียงแผ่ว ออกมาจากสายลมนั้น

จากนั้นสายลมก็พัดเด็ดดอกกาสะลองที่อยู่บนต้น ให้ร่วงพรูลงมา จนกระจายตกอยู่เต็มพื้น
ฉับพลันสายลมโหมชะงักหายสลายไป เธอมองไปตามยอดไม้ที่ไกวเบาเบาจากสายลมอ่อนอย่างประหลาดใจ จู่ๆก็มีลมแรงพัดมาแล้วก็หายไปคล้ายกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น ไม่มีลมแรงพัดผ่าน เมื่อดูที่ใต้ต้นไม้อื่นก็ไม่เห็นมีใบไม้แห้ง หรือดอกไม้ร่วงหล่นตามโคนต้น จะมีเพียงก็แต่ใต้ต้นกาสะลองที่เธอยืนอยู่มีดอกของมันร่วงพราวอยู่เต็มพื้น

" จะเป็นอะไรก็ช่างเถอะ ถึงจะบังเอิญก็ไม่เห็นเป็นอะไรไ ม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไรสักหน่อย " เธอคิดในใจ " มีเพีงแค่ผมยุ่งนิดหน่อยตอนที่ลมพัดแรงจัดให้เข้าทรงก็เรียบร้อยแล้ว "
เธอจึงจับเส้นผมรวบเข้าด้วยกัน แล้วมือก็สะดุดบางอย่างซึ่งแซมเสียบอยู่ระหว่างเส้นผม

ดอกกาสะลองนั่นเอง เธอดึงมันออกมาช้าช้าผะแผ่วเหมือนกลัวว่ามันจะช้ำ และยิ้มอย่างพอใจกับกลิ่นของมัน

ผมหันกลับไปมองเธอครั้งสุดท้าย อย่างน้อยถึงเธอจะไม่เห็นตัวตนของผม แต่ผมก้ดีใจที่ได้เห็นรอยยิ้มของเธอ และรอยยิ้มนี้คงจะตรึงใจของผมอีกนาน
ระหว่างการเดินทาง..........................การเดินทางไปสู่โลกหน้า



Create Date : 01 ธันวาคม 2551
Last Update : 1 ธันวาคม 2551 21:52:39 น. 9 comments
Counter : 1237 Pageviews.

 
:)
อยากไปยืนอยู่ใต้ตนบีบ
ดื่มด่ำกลิ่นหอมของดอกกาสะลอง
^_______^


โดย: ท้องฟ้าเสียงเพลงทะเล วันที่: 4 ธันวาคม 2551 เวลา:7:20:33 น.  

 
ว้าว.....นี่ฝีมืองานเขียนเพื่อนเราเหรอเนี่ย.....ไม่รู้จะพูดว่าไง พูดได้แต่ว่า ...ว้าววว


โดย: เจี๊ยบ IP: 144.92.35.38 วันที่: 5 ธันวาคม 2551 เวลา:2:47:38 น.  

 
:)
เป็นอย่างไรบ้างชีวิต.....
ยังหายใจอยู่รึเปล่า



โดย: ซาลาเปาผสมเอเเค IP: 90.149.104.26 วันที่: 30 ธันวาคม 2551 เวลา:7:43:42 น.  

 
^__________________^
ปีใหม่เเล้ว
รักตัวเองให้มากๆนะ

:)


โดย: ท้องฟ้าเสียงเพลงทะเล วันที่: 2 มกราคม 2552 เวลา:18:50:53 น.  

 
ความหมายใดที่ซุกซ้อนอยู่ในเพลง:)


โดย: ท้องฟ้าเสียงเพลงทะเล วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:7:41:15 น.  

 

อื่ม...นานละเนอะ
ชีวิตเดินเป็นไปอย่างไรบ้าง


โดย: :) ท้องฟ้าฯ IP: 90.149.104.26 วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:1:57:46 น.  

 
อยากบินไปเที่ยวเล่นจัง


โดย: ท้องฟ้าเสียงเพลงทะเล วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:16:20:16 น.  

 
:)
กาแฟกับเค้ก
ซักวัน



โดย: skysea IP: 90.149.104.26 วันที่: 2 เมษายน 2552 เวลา:17:44:27 น.  

 
เงียบมากๆเลย


โดย: ท้องฟ้าเสียงเพลงทะเล วันที่: 2 พฤษภาคม 2552 เวลา:3:02:38 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

dark sword
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




คนเรามีอารมณ์หลายอารมณ์

แต่ถ้าจริงๆแล้วมันเป็นแค่ความแปรผันจากการผสม

" ความมืด " และ " แสงสว่าง " ในจิตใจ

ผมสังกัดพรรคมาร สายอธรรมเต็มขั้นครับ
Friends' blogs
[Add dark sword's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.