ขอต้อนรับสู่โลกของนิยายยูริ เรื่องจากประสบการณ์ และทำนายดวงชะตา โดย นิ้วนาง-เดียนา-ลำดวนพยากรณ์
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2561
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
14 สิงหาคม 2561
 
All Blogs
 

ก็ว่าจะไม่รัก Just You บทที่ ๑๔ (Yuri)



๑๔

สุธาสินีตรงดิ่งไปยังลานจอดรถมอเตอร์ไซค์มองหารถสกู๊ตเตอร์สีขาวเพื่อดักรอกรองแก้ว รอไม่กี่นาทีก็เห็นสาวแว่นปรากฏตัวหล่อนจึงก้าวไปหา

“น้องแก้วคะ”

สาวแว่นชะงักเท้า หันขวับไปมอง แล้วก็ต้องซวนเซเพราะสะดุดกับอะไรสักอย่าง ใจหายวูบนึกว่าตนจะล้มตะครุบกบโชคดีที่มือข้างหนึ่งของหล่อนรั้งร่างเอาไว้ทัน ใบหน้าคมจึงแนบเข้ากับอะไรนุ่มๆพร้อมสูดกลิ่นหอมจากเรือนร่างของคนตรงหน้าเข้าไปเต็มปอด

“ขะ ขอบคุณค่ะ” พึมพำออกมา เมื่อตั้งสติได้แล้วผละตัวออกห่างจากวงแขนของร่างสูงโปร่ง หน้าแดงก่ำหลังเห็นว่าใบหน้าซุกกับอกนิ่มของอีกฝ่ายเต็มๆ เขินจนพูดไม่ออก

ฉันนี่ซุ่มซ่ามจริงๆ

เธออดนึกตำหนิตัวเองไม่ได้

หล่อนคลายวงแขนให้เป็นอิสระหลังเห็นว่าอีกคนทรงตัวได้ แม้ใจจริงอยากกอดให้นานอีกนิดแต่เกรงสายตาคนอื่นมองกรองแก้วไม่ดี

“อ้อมแขนและหน้าอกของพี่ ยินดีต้อนรับน้องแก้วเสมอรับรองว่าให้พี่กอดบ่อยๆ น้องแก้วจะติดใจ” รุ่นพี่พูดกวนๆ สายตาคู่หวานเป็นประกายระยิบระยับดีใจที่คว้าร่างอีกคนไว้ทัน จึงไม่ได้รับบาดแผล

ใครจะไปติดใจอ้อมแขนกับหน้าอกคุณประสาท!

สาวร่างเล็กพยายามสงบสติอารมณ์ก่อนถามธุระของอีกฝ่าย

“หาฉันมีอะไรเหรอ

“วันอาทิตย์ต้นเดือนหน้าว่างไหมคะ

สาวแว่นกลอกตาคิด แล้วร่ายสารพัดกิจกรรมที่ตนต้องทำในช่วงวันหยุดออกมายาวเหยียด

“วันอาทิตย์ทำความสะอาดบ้าน ซักผ้า รีดผ้าอ่านหนังสือ ทำการบ้าน แล้วก็...ตัดต้นไม้”

ยุ่งเกินไปหรือเปล่า

หล่อนเม้มริมฝีปากอย่างลังเล ก่อนตัดสินใจชวนออกไป

“ไปเที่ยวกันนะคะ”

“ไปเที่ยว!” กรองแก้วเอ่ยเสียงสูงอย่างแตกตื่น

“ใช่ค่ะ เป็นคู่เดทไปปาร์ตี้กับพี่นะคะ”เอ่ยขอร้องเสียงอ่อนหวาน

ปาร์ตี้!

เธออ้าปากค้าง กระพริบตาถี่ๆ อย่างสับสน ก่อนพูดอย่างร้อนรน

“ตะ แต่ฉันไม่มีชุดสวยๆ จะไปงานแบบนั้นหรอกนะฉันมีแต่เสื้อยืดกับกางเกงยีน” แม้จะเรียนระดับอุดมศึกษา แต่ว่าสาวหน้าคมไม่เคยไปร่วมงานสังสรรค์ที่หรูหราฟุ่มเฟือยเลยสักครั้งด้วยมองว่าไม่เหมาะกับตัวเอง ใครจะมาสนใจคนเชยเฉิ่มแบบเธอ รวมถึงไม่อยากสิ้นเปลืองโดยใช่เหตุกับค่าเสื้อผ้า...เก็บสตางค์ไว้ใช้อย่างอื่นที่เป็นประโยชน์ดีกว่า

อย่างน้อยก็ไม่ได้ปฏิเสธ

สุธาสินียิ้มกว้าง กับคำตอบเป็นนัย

“เรื่องชุดกับการแต่งหน้า พี่จัดการให้เองค่ะ”

“นี่พูดเล่นใช่ไหม

“พี่พูดจริงค่ะ” รุ่นพี่ยืนยันหนักแน่น

“พ่อคงไม่อนุญาตหรอก” เธอยกผู้ปกครองมาบังหน้า หวังให้อีกคนยอมยกธงขาว...แต่ผิดคาด

“ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น พี่จะไปขออนุญาตท่านเองค่ะ เก้าโมงเช้าอาทิตย์หน้าพี่ไปหาที่บ้านตกลงตามนี้นะคะ” สรุปแบบมัดมือชก หลิ่วตาข้างหนึ่งให้อีกฝ่าย“พี่จะเสกให้น้องแก้วเป็นเจ้าหญิง คอยดูสิ”

เจ้าหญิง!

สาวหน้าคมอ้ำอึ้ง นึกภาพตัวเองแบบนั้นไม่ออกเลยสักนิดด้วยไม่เคยมีความคิดจะเป็นเจ้าหญิงมาก่อน

“อย่าลืมนะคะ” สาวสวยโบกมือ รอยยิ้มเกลื่อนหน้า แล้วหมุนตัวเดินจากไปทันที

พูดเองเออเองก็ได้ด้วย...อะไรของเขา

กรองแก้วมองตามแผ่นหลังบอบบางที่เดินห่างออกไปก่อนขยับกระโปรงขึ้นคร่อมขี่สกู๊ตเตอร์คันเก่า ขับไปยังร้านสเต็กเพื่อทำงานพิเศษในช่วงเย็น ผุดยิ้มบางเบากับตัวเองรู้สึกอารมณ์ดีอย่างบอกไม่ถูก

ออกเดทกับคุณ...นี่ฉันไม่ได้ฝันใช่ไหม

“ท่าทางน้องแก้วจะอารมณ์ดีจัง”ไก่ทักขึ้นหลังสังเกตเห็นใบหน้าคมยิ้มแย้ม ดูมีความสุขกว่าทุกวันจึงกระซิบถามตามประสาคนอยากรู้อยากเห็น “มีเรื่องอะไรดีๆหรือเปล่าคะ เล่าให้พี่ฟังได้นะ”

มีเขียนไว้บนหน้าผากฉันหรือไงพี่ไก่ถึงได้เดาถูก

“ก็ไม่มีอะไรนี่คะ” สาวร่างเล็กปฏิเสธ อยากเก็บความลับนี้เอาไว้มากกว่า...ไม่อยากหน้าแตกหากสุธาสินีเปลี่ยนใจภายหลัง

“ไม่มีก็ไม่มี” พนักงานสาวไม่คิดเซ้าซี้ ก่อนเปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่น “แล้วน้องสุจะมาทำงานที่นี่อีกไหมคะ

คุณเกี่ยวอะไรด้วย

เธอทำหน้างงที่โดนคำถามแบบนี้

“ไม่ทราบค่ะ ทำไมคะ

“มีลูกค้าหลายคนถามถึงน้องสุ”ไก่เฉลย “ถ้าน้องสุมาทำงานที่นี่รับรองร้านเราแขกแน่นร้านทั้งวันแน่”

“คุณไม่ค่อยว่างหรอกค่ะ ต้องซ้อมไตรกีฬาอาทิตย์ละหลายวัน”

“โห! ไม่ยักรู้ว่าน้องสุเป็นนักกีฬาด้วยมิน่ารูปร่างถึงได้สูงยาวเข่าดี” คนอายุมากกว่าทำน่าตื่นเต้นแสดงอาการปลื้มหล่อนมากมายจนออกนอกหน้า “อยากรู้จังมีซิกแพคหรือเปล่า?”

ออกนอกหน้าอีกคนแล้วเฮ้อ!

สาวแว่นทำหน้าเบื่อ หลังไก่แสดงท่าทีไม่ต่างจากเหล่าแฟนคลับของสุธาสินีในมหาวิทยาลัยจึงรีบเผ่นก่อนที่อีกฝ่ายจะชวนคุยยาว

“แก้วไปทำงานก่อนนะคะ”

“จะรีบไปไหนล่ะ พี่ยังถามไม่จบเลย”อีกคนเอ่ยไล่หลังสาวแว่นที่เดินเข้าไปยังด้านในร้านจากนั้นแล้วผุดยิ้มเจ้าเล่ห์มุมปาก

ถ้าสองคนนี้คบกันได้จริงๆ...ก็คงจะดี

วันนี้กลับมาเร็วแฮะ แปลก

เสาวรสมองรถยนต์คันงามของสุธาสินีจอดในโรงรถ จึงอดแปลกใจไม่ได้น้อยครั้งที่อีกคนจะกลับบ้านก่อน เมื่อโผล่เข้าไปในห้องรับแขก เห็นพี่สาวนอนอ่านหนังสืออยู่บนโซฟา จึงแกล้งพูดแซวขึ้น

“พายุจะเข้าไหมคะวันนี้”

หล่อนละสายตาจากหนังสือ ปรายตาขึ้นมองคนช่างพูด

“พายุอะไร

“ก็วันนี้พี่ของเสาถึงบ้านก่อนน่ะสิคะปกติต้องเย็นกว่านี้” เธอพูดก่อนทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้ตรงข้ามอีกฝ่าย

“โธ่เอ๊ย! นึกว่าเรื่องอะไร”คนอายุมากกว่าหัวเราะเบาๆ “แล้วพ่อกับแม่จะกลับมาเมื่อไหร่?”

“เห็นบอกว่า เลื่อนกลับออกไปอีกแม่ขอเที่ยวต่อก่อน” น้องสาวตอบเสียงเนือยๆ พ่อแม่ของทั้งคู่เป็นผู้บริหารระดับสูงในบริษัทต่างชาติต้องเดินทางไปต่างประเทศบ่อยๆ สองสาวจึงชินกับการอยู่ตามลำพังในบ้านหลังใหญ่ ซึ่งมีสาวใช้คอยจัดการให้ทุกอย่างแบบไม่ขาดตกบกพร่องบ้านหลังนี้มีครบเกือบทุกอย่าง ยกเว้น ความรัก ความอบอุ่น และความเข้าใจที่อาจจะมีน้อยไปสักหน่อย

ไม่ได้ห่วงลูกเลยจริงๆ...เหมือนทุกทีสินะ

พี่สาวพยักหน้ารับรู้ โดยไม่รู้สึกแปลกใจก่อนนึกอะไรขึ้นได้

“พี่มีอะไรจะวานเสาหน่อยงานนี้มีค่าจ้างให้ด้วยนะ สนใจไหม?”

น้องสาวทำหน้าสนใจ คว้าหมอนอิงมากอดไว้

“งานอะไรคะ

สุธาสินียกยิ้มสวย ก่อนบอกความปรารถนาของตนออกไป

“คือแบบนี้นะ...”

หลังฟังจบ เสาวรสหัวเราะร่วนอย่างถูกอกถูกใจชอบเหลือเกินกับการได้ทำอะไรที่เซอร์ไพรซ์

น่าสนุกดี

“โอเคค่ะ เสารับทำงานนี้” น้องสาวตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว “ว่าแต่พี่สุมีคอนเซ็ปต์แบบไหนเป็นพิเศษหรือเปล่า?”

“อืม อยากให้ออกมาสวยที่สุด ให้เป็นเจ้าหญิงเลยนะงบไม่อั้น จัดเต็มมาเลย”

โห...เสี่ยมากพี่ฉัน

คนฟังทำตาโต ไม่คิดเลยว่าพี่สาวจะใจป้ำถึงขนาดนี้

“รับทราบค่ะ”

“แท๊งค์กิ้วน้องสาว” ร่างสูงโปร่งยิ้มกว้าง พลางยื่นแบงค์จำนวนห้าพันบาทให้อีกฝ่าย“ไม่พอก็มาเบิกเพิ่มนะ”

“ค่ะ” เสาวรสรับแบงค์สีเทาไป ปรายตามองพี่สาวซึ่งดูมีความสุขสดชื่นจึงรู้สึกฉงนฉงาย ไม่เหมือนคนที่เพิ่งเลิกกับคนรักเลยสักนิด ทั้งที่ก่อนหน้าคบกับรัศมีแขหวานแหววจนน่าอิจฉา

ทำไมพี่สุดูเหมือนคนกำลังมีความรัก มันชักจะยังไงๆนะเนี่ย

น้องสาวอดตั้งข้อสังเกตไม่ได้

สุธาสินีนิ่งคิดว่า ควรจะต้องทำอะไรอีกบ้าง แล้วพลันนึกถึงเรื่องสำคัญบางอย่างขึ้นมาได้

ลืมเรื่องนั้นไปเลย...พรุ่งนี้ค่อยไปก็แล้วกัน

ก่อนเข้านอน หล่อนหยิบสมาร์ทโฟนมาเปิด App รูปภาพ โดยเลือกเปิดรายการโปรดไล่หาภาพที่บันทึกไว้เมื่อนานมาแล้วเป็นภาพนักบิดสาวนิรนามด้านข้างซึ่งสวมหมวกกันน็อคเต็มใบ ดูเผินๆเหมือนจะไม่มีอะไรให้สังเกต หากแต่หญิงสาวขยับนิ้วขยายภาพในให้โตขึ้นจึงเห็นไฝแดงที่ลำคอของคนในรูปชัดขึ้นจากนั้นเลื่อนลงต่ำไปยังข้อมือขวาที่ใส่นาฬิกา

ตำแหน่งเดียวกันจริงๆ ด้วย

สาวสวยยกยิ้มอย่างยินดี นัยน์ตาคู่หวานเป็นประกายขึ้นมากับความหวังอันแสนน้อยนิด พร้อมกับอีกหนึ่งจุดสังเกต ที่ตราตรึงในความทรงจำไม่ลืมเลือนนักบิดสาวคนนั้นกับกรองแก้ว เรียกหล่อนเหมือนกันว่า ‘ท่านประธานนักศึกษา’ โดยที่สุธาสินีไม่ทันได้แนะนำตัวเลยสักคำ

เป็นไปได้มากว่า น้องแก้วคือนักบิดสาวคนนั้นฉันต้องรู้เรื่องนี้ให้ได้ คอยดูสิ!

เย็นวันต่อมาหลังเลิกเรียน แทนที่จะมุ่งตรงบ้านกลับสุธาสินีขับรถไปแถวตลาด หลังวนหาที่จอดรถ ก็เดินหาร้านซ่อมมอเตอร์ไซค์ของบิดากรองแก้วก่อนไปหยุดหน้าตึกแถวสองคูหาที่มีล้อยาง พร้อมอะไหล่ของมอเตอร์ไซด์ ห้อยระโยงระยางอยู่เกือบเต็มหน้าร้านมีเสียงโป้งเป้งของโลหะกระทบกันดังต่อเนื่อง

น่าจะที่นี่

หญิงสาวคิดในใจ มองป้ายชื่อร้าน...เกริกมอ’ไซค์

“มีอะไรให้รับใช้ครับเอก ช่างของร้านกุลีกุจอมาต้อนรับทันทีที่เห็นว่า มีคนมายืนหน้าร้าน เขาตะลึงลานกับความสวยของผู้หญิงผมยาวตรงหน้าไม่บ่อยที่จะมีลูกค้าแบบนี้แวะมา

โอ้โห สวยชะมัด

“ไม่ทราบว่าเจ้าของร้านอยู่ไหมคะน้ำเสียงถามนุ่มนวลชวนฟัง

“ยะ อยู่ครับ” ชายหนุ่มรีบบอก พร้อมผายมือเชื้อเชิญ “เข้ามารอก่อนสิครับเดี๋ยวผมเรียกให้”

“ขอบคุณค่ะ” สุธาสินีเข้าไปด้านในของร้านมองชายหนุ่มตรงไปหาผู้ชายสูงวัยที่กำลังง่วนกับงานตรงหน้า

น่าจะคนนี้

สาวสวยคิดเดาแบบนั้น แล้วก็คาดไม่ผิด

เกริกก้าวมาพบแขกแทบจะทันทีที่ทราบจากลูกน้องทั้งที่สองมือยังเปรอะเปื้อนคราบน้ำมัน ชายสูงวัยสำรวจใบหน้าสวยหวานอย่างพินิจพิจารณาแต่ไม่คุ้นเอาเสียเลย

ไม่น่าเคยเจอมาก่อน

“หาผมเหรอครับเกริกเอ่ยถามอย่างสุภาพ

“คุณอาเป็นคุณพ่อของน้องแก้วใช่ไหมคะแขกสาวถาม

“ใช่ครับ” เขาทำหน้างงกว่าเดิม

“สวัสดีค่ะหนูชื่อสุเป็นรุ่นพี่ที่มหา’ลัยของน้องแก้วค่ะ” สุธาสินีเอ่ยแนะนำตัวอย่างเกร็งๆยกมือทำความเคารพ รู้สึกประหม่าไม่น้อยยามอยู่ต่อหน้าผู้ชายคนนี้

รุ่นพี่?

เกริกทำหน้าแปลกใจเล็กน้อยรับไหว้อีกฝ่ายอย่างเร็ว ด้วยลูกสาวไม่ค่อยมีเพื่อนมากนัก ที่เขารู้จักดีที่สุดก็คือศักดิ์สิทธิ์แต่ไม่เคยมีรุ่นพี่คนไหนมาหาเขา

“ครับ แล้ว?”

“หนูจะมาขออนุญาตคุณอา พาน้องแก้วไปงานปาร์ตี้วันอาทิตย์หน้าน่ะค่ะ”พูดเข้าเรื่องแบบตรงประเด็น

พ่อของกรองแก้วยิ้มบางๆ คลายความกังวลไปพอสมควรด้วยนึกว่าเป็นธุระสำคัญอะไร

“งานปาร์ตี้

“ใช่ค่ะ หนูจะแวะไปรับที่บ้านประมาณเก้าโมงเช้าและจะพาน้องมาส่งประมาณหกโมงเย็นค่ะ” หญิงสาวบอกอย่างละเอียดครบถ้วน

“ผมไม่มีปัญหาหรอกครับต้องขึ้นอยู่กับเจ้าตัวแล้วว่า จะไปหรือเปล่า” เกริกตอบเสียงเรียบด้วยรู้จักอุปนิสัยของลูกสาวเป็นอย่างดี ว่าชอบหรือไม่ชอบอะไร

“ขอบคุณค่ะ” สุธาสินีกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล“หนูแวะมาเรียนคุณอาเอาไว้ก่อน ไม่มีอะไรแล้วหนูขอตัวก่อนนะคะ”หล่อนยกมือขึ้นทำความเคารพเขาอย่างอ่อนน้อม

เกริกรับไหว้ มองตามหญิงสาวที่เดินจากไปแบบงงๆ

ธุระแค่นี้เนี่ยนะ...อะไรของเขา?

“คนนั้นใครเหรออาเอกตรงรี่ไปกระซิบถามเจ้านาย

“รุ่นพี่ของแก้วน่ะ”

“ผู้หญิงอะไรสวยอย่างกับนางฟ้าเจอแก้วคราวหน้า ผมต้องขอเบอร์คุณคนนี้ให้ได้เลย” ชายหนุ่มกล่าวอย่างหมายมั่นปั้นมือ

ถ้ามีแฟนสวยแบบนี้ รับรองไอ้เอกรักตายเลย

เอกทำหน้าเคลิ้ม นึกฝันหวานอย่างมีความสุข

คิดอะไรไม่เจียมตัวเลยจริงๆ

“อย่างแก เธอคงมองหรอก” ชายสูงวัยกล่าวสบประมาทออกมาอย่างหมั่นไส้ เอ่ยถึงลูกน้องที่ตั้งอกตั้งใจทำงานมาเปรียบเทียบ“ทำไมไอ้ไม้ไม่เห็นทะลึ่งตึงตังแบบแกเลย”

แม้จะเห็นสุธาสินีแค่ไม่กี่นาที แต่เกริกเดาว่าหล่อนต้องมาจากครอบครัวที่มีฐานะดี แตกต่างจากเอกราวฟ้ากับดิน การจีบดอกฟ้าสมัยนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายผู้หญิงเก่งๆ มีมาก บางคนเก่งจนแทบไม่จำเป็นต้องพึ่งพาผู้ชายเลยด้วยซ้ำ

โอ๊ย! แรง

ช่างหนุ่มหุบยิ้มลงแทบจะทันที

“โธ่! อา พูดไม่ให้ความหวังกันเลย”

“หวังลมๆ แล้งๆ น่ะสิ ไปทำงานเลยไป” เจ้าของร้านพูดสวน

“ง่า…”

เกริกส่ายหัวกับความเจ้าชู้ของลูกน้อง เดินกลับไปนั่งทำงานต่อตั้งใจว่า เมื่อกลับถึงบ้านจะสอบถามลูกสาว เรื่องของผู้หญิงแสนสวยที่ชื่อสุ ยิ่งทำงานก็ยิ่งเสียสมาธิมากขึ้นเรื่อยๆสัญชาตญาณความเป็นพ่อจึงอดเป็นห่วงเลือดเนื้อเชื้อไขไม่ได้

มีอะไรเกี่ยวกับลูกที่ฉันไม่รู้หรือเปล่า?

หลังคิดไปคิดมา คนเป็นพ่อก็เปลี่ยนใจกะทันหันเมื่อคิดว่าไม่ควรจะวางกรอบกับลูกสาวมากเกิน ประกอบกับกรองแก้วบรรลุนิติภาวะแล้ว การไปจู้จี้จุกจิกมากคงไม่ดีอยากให้ลูกมีโอกาสใช้เวลาสนุกสนานร่าเริงแบบเด็กรุ่นราวคราวเดียวกันบ้างเพราะเมื่อทำงานแล้วอาจจะไม่มีโอกาสได้ทำแบบนี้

นานๆ ลูกจะไปเที่ยวบ้างก็คงไม่เป็นไรมั้ง

ชายสูงวัยยิ้มกับตัวเองแล้วปล่อยวางเรื่องของสุธาสินีทิ้งไป ไม่คิดจะถามหากสาวแว่นไม่คิดจะบอกด้วยเชื่อใจและไว้ใจในตัวกรองแก้ว

...นอกจากตัวเอง เขาไว้ใจลูกสาวที่สุด

OoXoO

ขอบคุณที่กรุณาติดตาม เรื่องนี้จะอัพจบตอนที่ 16 นะคะ สนใจตามต่อได้ที่ MEB หรือสั่งหนังสือได้จนกว่าจะหมดนะคะ

นาง ^^

OoXoO




 

Create Date : 14 สิงหาคม 2561
2 comments
Last Update : 14 สิงหาคม 2561 14:14:59 น.
Counter : 193 Pageviews.

 

แวะมาทักทายจ้าาา sinota ซิโนต้า Ulthera สลายไขมัน SculpSure เซลลูไลท์ ฝ้า กระ Derma Light เลเซอร์กำจัดขน กำจัดขนถาวร รูขุมขนกว้าง ทองคำ ไฮยาลูโรนิค คีเลชั่น Chelation Hifu Pore Hair Removal Laser freckle dark spot cellulite ร้อยไหม IPL Medisyst adenaa ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ สักคิ้วถาวร สักคิ้ว 6 มิติ Cover Paint สักไรผม 3D Eyebrow Haijai.com สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรเพื่อสุขภาพ น้ำมันมะพร้าว ขิง ประโยชน์ของขิง ผู้หญิง สุขภาพผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการ ตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อคนโบราณ

 

โดย: สมาชิกหมายเลข 4713825 14 สิงหาคม 2561 18:45:57 น.  

 

ขอบคุณค่ะที่ติดตาม ^^

 

โดย: นาง (นิ้วนาง-เดียนา ) 19 สิงหาคม 2561 15:20:55 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 


BlogGang Popular Award#15


 
นิ้วนาง-เดียนา
Location :
พิษณุโลก Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




งานเขียนทั้งหมดใน blog นี้ สงวนลิขสิทธิ์ตามกฎหมาย พระราชบัญญัติ พ.ศ.2537 ห้ามนำไปพิมพ์ เผยแพร่ หรือลอกไปกระทำการใดๆ ก็ตาม หากผู้ใดกระทำการผิด เจ้าของ blog จะเอาผิดท่านตามกฏหมาย ได้ทุกกรณี


Friends' blogs
[Add นิ้วนาง-เดียนา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.