ทริปปี68 - ทริปแรกที่ลืมเล่า ทริปปี68 - ทริปแรกที่ลืมเล่า น่าน - ปัว  เดินทางมค. 68 ควรต้องเล่าเป็นทริปแรก แต่ป้าลืม ขอเล่าย้อนหน่อยละกัน  เพราะป้าถือว่าทริปนี้จุดประกายความคิดบางอย่าง เป็นทริปเกาะเขาไปอีกเช่นกัน  แก๊งนี้มีชื่อว่า อินดี้เลดี้  เป็นกลุ่มหญิงกำพร้าลูก 4คนมารวมตัวกัน ผู้ริเริ่มแก๊งคือน้องสาวเราเอง  เขามีเพื่อนที่เป็นแม่ๆของลูก (คือลูกเป็นเพื่อนกันที่โรงเรียน แม่ๆก็เลยเป็นเพื่อนกันไปด้วย)  พวกเขารวมกลุ่มเที่ยวแบบทั้งครอบครัวกันมาตั้งแต่สมัยลูกๆยังเรียนด้วยกัน  พอลูกโตแยกย้ายกันไปเรียน ไปมีเพื่อนใหม่สังคมใหม่ ก็ไม่มีเวลาจะไปเที่ยวด้วยอีก  แต่แม่ๆที่ถูกลูกทิ้งเหล่านี้ ยังว่างและยังไหว  ก็เลยยังเกาะกลุ่มกันเที่ยวต่อ  วันหนึ่งเมื่อหลายปีที่แล้ว น้องสาวก็มาชวนเราเข้าแก๊งไปเที่ยวกับเขาด้วย  เป็นทริปที่พวกเขาไปวิ่งตามงานวิ่งต่างจังหวัด  เราก็ตามไปเป็นกองนอนเชียร์  คือไปด้วยแต่ไม่วิ่ง   ป้าเกาะกลุ่มนี้เที่ยวบ่อยมากอยู่ บางปีไปกัน4-5ทริป   ทริปนี้สามสาวทรงพลัง ไปสมัครเดินป่าที่น่าน เป็นรายการเดินป่าเส้นทางน้ำตกขุนน้ำปัว ดูแลโดยวิสาหกิจชุมชนบ้านน้ำปัวพัฒนา รายการนี้ใช้เวลา 3วัน2คืน พวกเราก็เลยวางแผนว่าต้องไปถึงก่อนวันเดินป่า  และแถมไปเที่ยวสะกาดด้วยก่อนกลับ การเดินทางเริ่มด้วยการบินไปน่าน  จุดหมายคืนแรกไปนอนที่บ้านพักในอุทยานแห่งชาติดอยภูคา เราเช่ารถขับ รับรถที่สนามบินก็ออกเดินทางมุ่งหน้าปัว โดยขับแบบวนขวา (ใครไม่เข้าใจ ให้ไปถามคนเคยไปน่าน )  บ้านพักในอุทยานเป็นห้องแบบ 4เตียง กว้างขวางสะอาดสะดวกสบาย รุ่งขึ้นป้ายังคงทำหน้าที่สารถี  ไปส่งสามสาวที่ที่ทำการอุทยาน เพื่อรวมพลร่วมขบวนเดินป่า  เมื่อส่งพวกเขาไปกันเรียบร้อย  ป้าก็ลุยเดี่ยวลงมานอนโรงแรมในปัว  เพราะถ้าต้องนอนรอพวกเขาในอุทยานอีกตั้งสองคืน  กลัวว่าจะไม่ค่อยสะดวก เส้นทางจากสนง.อุทยานลงมาปัวเป็นทางลงเขา ลาดชันและคดเคี้ยวอยู่บ้าง แต่ไม่ถือว่าโหดร้าย      ป้าลงมานอนในปัวคนเดียว 2คืน  โรงแรมน่ารัก สะอาด และปลอดภัย พอครบกำหนดก็ขับขึ้นไปรอรับสาวๆที่อุทยาน  และขับลงมากินข้าวกินกาแฟกันที่ปัว ก่อนย้อนขึ้นไปสะกาด    ขาขึ้นสะกาดนี้ป้าขอเปลียนให้น้องขับแทน เพราะการขับรถขึ้นลงเขานี่เล่นเอาตะคริวมาเยือน พวกเราค้างที่สะกาด 1คืน  บ้านพักมีสองห้องนอน กว้างขวาง สะอาด  วิวสวยมาก มีอาหารให้ด้วยทั้งมื้อเย็นและเช้า  วันกลับขับรถเข้าเมืองแบบวนซ้าย  คือไม่ย้อนกลับเส้นเดิมเหมือนขามา  แวะศูนย์รับส่งพัสดุเพื่อจัดส่งอุปกรณ์แค้มปิ้งต่างๆกลับบ้านก่อนให้เบาตัว  ไม่ต้องซื้อน้ำหนักโหลดขึ้นเครื่อง  สนามบินน่านไม่ใหญ่ แต่สะดวกสบายดีมาก จากการที่ป้าแยกมาค้างคนเดียวตอนพวกเขาไปเดินป่าครั้งนี้ ทำให้ป้าเริ่มคิดว่าการเที่ยวคนเดียวก็ไม่น่ายาก และไม่น่ากลัวสักเท่าไรนะ และนี่ถือเป็นการจุดประกาย ให้เกิดทริปถัดมา   Create Date : 23 ธันวาคม 2568 Last Update : 24 ธันวาคม 2568 21:30:34 น. 0 comments Counter : 145 Pageviews.   Share Tweet ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก Comment :   *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet