ทริปปี68 - Niseko 2

Niseko หน้า2
เริ่มออกเดินทางจากสนามบินดอนเมือง ด้วยเที่ยวบินรอบดึกมาก
ไปถึงสนามบินนิวชิโตเสะประมาณ 10.00น. จองตั๋วรถบัสรอบ 14.00น. เพื่อต่อไปยังเมืองนิเซโกะ

จะบอกว่าชอบญี่ปุ่นตรงที่ เราสามารถหาข้อมูลล่วงหน้า เกี่ยวกับสถานที่และวิธีการเดินทาง ได้อย่างละเอียด  หาดูได้แม้กระทั่งแผนผังการเดิน  ออกจากจุดตรวจขาเข้าฝั่งอินเตอร์ ไปยังจุดรอรถบัสฝั่งโดเมสติก  มันช่วยให้นักเริ่มท่องเที่ยวอย่างเราอุ่นใจ  และเมื่อไปถึงสถานที่จริง ก็พบว่าข้อมูลเหล่านั้นเชื่อถือได้ อาจมีรายละเอียดที่แตกต่างไปบ้าง  แต่ส่วนใหญ่แล้วเป็นตามที่เราได้หาข้อมูลมา

เมื่อผ่านด่านตรวจคนเข้าเมือง รับกระเป๋าเรียบร้อย  คณะเราสามสาวสามวัยก็ต้องแวะแต่งองค์ทรงเครื่องกันหน่อย จากแต่งมาสบายๆตามอากาศที่ไทย  ก็ต้องควักชุดกันหนาวออกมาถมกันหน่อย 

มีเวลาพอสมควรในการหาเสบียงรองท้อง ก่อนเดินหาจุดขึ้นรถบัส  ใช้เวลาเดินทางประมาณ2ชั่วโมง  มีการแวะจุดพักรถให้ 1จุด  แต่เราไม่ได้ลงไป  ป้ายสุดท้ายคือบัสจอดที่ Welcome Center Niseko ซึ่งทางโรงแรมได้จัดรถมารับเราจากตรงนี้ 

อัดตัวเข้าไปในรถตู้คันน้อยที่โรงแรมส่งมารับ  ใช้เวลาอีกแค่ 5นาทีก็ได้เข้าเช็คอิน 
     จากระเบียงห้องพัก  มองเห็น Yotei Mt.

ตอนเย็นชวนกันเดินลงไปชอปปิ้งของกิน และเตรียมเสบียงที่ร้านลอว์สันที่ตีนดอย  มีหิมะกองหนาตลอดทางที่เดินลง  ป้ากลัวลื่นล้มมาก แต่ปลอดภัยดี  ขากลับยอมแพ้ ต้องขอเรียกแท็กซี่  โดยแอปเรียกรถที่นี่ชื่อ Go (แอปนี่ทางโรงแรมแนะนำให้โหลดไว้ใช้ตั้งแต่ตอนเช็คอินเลย)

ห้องพักเป็นแบบห้องชุด มี2ห้องนอน 2ห้องน้ำ 1ห้องนั่งเล่น พร้อมส่วนแพนทรี  มีเตาไมโครเวฟ เตาไฟฟ้า ตู้เย็น  และห้องเครื่องซักผ้า ในห้องมีฮีทเตอร์แต่ป้าขี้ร้อน  นอนปิดฮีทเตอร์และแง้มหน้าต่าง เย็นดีเว่อร์ อุณหภูมิภายนอก ประมาณ -2 ถึง 2 เซลเซียส

วันถัดมาเป็นเช้าแรกที่นิเซโกะ น้องกับหลานออกไปเล่นสกี  เราเฝ้าห้อง ดูเนทฟลิกซ์บ้าง นอนเล่นบ้าง  ลงมาซื้อกาแฟจากรถขายกาแฟเล็กๆหน้าโรงแรมบ้าง  เป็นที่เพลิดเพลินเจริญใจยิ่ง  มื้อเย็นนี้ป้างอแง ปล่อยสองแม่ลูกเดินลงดอยไปหาร้านราเมง และให้ซื้อมาฝากป้าด้วย 

วันที่สอง สองแม่ลูกออกไปเล่นสกีกัน  ป้าอยู่เฝ้าห้องเช่นเคย  ตอนเย็นจองร้านเสต๊ก  ไปเกือบไม่ทัน  เพราะวันนี้หิมะตก เรียกรถแท็กซี่ไม่ได้ในเวลา  พนักงานโรงแรมใจดี๊ดี ยอมขับรถไปส่งเราถึงหน้าร้าน ตอนไปถึงหิมะในซอยก็สูงเกือบครึ่งล้อแล้ว  เราเอ็นจอยเสต๊กเนื้อวากิวกันคนละเซต  มันนุ่มละลายในปาก รู้สึกเหมือนไม่ได้กินเสต๊ก เพราะไม่ทันได้เคี้ยว (ฮ่าๆๆ ก็เราคุ้นกับเนื้อย่างจิ้มแจ่วอะเนอะ)

กินข้าวเสร็จ เจอปัญหาใหญ่  เรียกรถแท็กซี่ไม่ได้  คือไม่มีรถใกล้เคียงที่จะมารับเราได้เลย  เดาว่าเป็นเพราะหิมะที่ตกหนักขึ้นตอนเรากินอาหาร  ตัดสินใจเดินลุยหิมะกันออกมาจากซอย เพื่อมาหารถที่สี่แยกใหญ่  เป็นการฝ่าหิมะครั้งแรกในชีวิต ลมแรงที่พัดหิมะเข้าหน้า  หิมะที่กองหนาและนุ่ม ต้องเดินก้าวแบบยกขาสูงพร้อมยกไม้เท้าให้พ้นกองหิมะ  แถมถนนซอยขาออกยังเป็นทางลาดขึ้นเนินอีก  ตอนเดินมันเหนื่อยมากอยู่นะ ได้ยินเสียงหอบหายใจตัวเองในฮู้ด ดังโฮกฮาก (คือดังกว่าฟืดฟาด) เสียจนตัวเองยังขำ  น้องสาวเป็นห่วงกลัวเราไม่ไหว (แต่ป้าฟินนน !!) 

ฝ่าฟันมาจนถึงหน้าร้านสะดวกซื้อ ในร้านเต็มไปด้วยผู้คนที่เข้าไปหลบหิมะ  เรายืนหนาวรอเรียกรถอยู่อีกประมาณ 10นาที ก็ได้รถพาเรากลับโรงแรม  จบวันอย่างสนุกสนาน 

ขอยกไปต่อตอนจบอีกบทละกัน
 

Create Date : 18 ธันวาคม 2568		0 comments
Last Update : 18 ธันวาคม 2568 14:00:15 น.
Counter : 295 Pageviews.
Share Tweet