Group Blog
 
 
พฤษภาคม 2560
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
30 พฤษภาคม 2560
 
All Blogs
 
เป็นสามเดือนที่ทั้งหนูและแม่ต้องเข้มแข็ง และใช้ใจอย่างมาก แต่มันก็ผ่านมาได้ด้วยดีนะลูกแม่





เป็นสามเดือนที่ทั้งหนูและแม่ต้องเข้มแข็ง และใช้ใจอย่างมาก แต่มันก็ผ่านมาได้ด้วยดีนะลูกแม่

กระทู้สนทนา

จากวันที่หนูลืมตาดูโลกครั้งแรก จนถึงวันนี้ก็ สามเดือนกว่าแล้ว ถึงการลืมตาดูโลกของหนู จะฉุกละหุก และลำบากลำบนอยู่ซักหน่อย
ต้องผ่าคลอดก่อนกำหนด แถมยังมีน้ำหนักแรกคลอดแค่ 1855 เพียงเท่านี้แม่ก้อสงสารหนูจะแย่
พอมารู้ว่าหนูเกิดมาไม่มีรูก้น ทำไห้หนูต้องโดนผ่าตัดยกลำใส้มาไว้เพื่อขับถ่ายทางหน้าท้อง ทั้งที่เพิ่งจะเกิดมาได้สองวัน แม่ก็สงสารหนูแทบขาดใจ
เท้าหนูทั้งสองข้าง ก็ดันผิดรูปส่งผลให้หนูต้องโดนใส่เฝือก ตั้งแต่เล็ก แล้วถึงจะผ่าอีกทีตอนหนูโตกว่านี้
แต่ทั้งสองอาการที่ว่ามา ถ้าค่อยๆ รักษากันไปพอโตขึ้นหนูก็หายเป็นปกติได้

แต่โครโมโซมเจ้ากรรมของหนูดันมาเกินไป 1 ตัว ซะได้ ทำไห้หนูมีชื่อเรียกพิเศษว่า ดาวน์ซินโดรม
แม่ยังไม่รู้ว่าอาการของเจ้าโรคนี้มันจะหนักหนาขนาดใหน แม่ก็ได้แต่รอดูพัฒนาการของหนู และคอยสอน คอยกระตุ้นให้หนูมีพัฒนาการที่ดีที่สุด
แต่ถึงหนูจะเป็นยังไง หนูก็เป็นลูกที่น่ารัก น่าชังของแม่ แม่จะรัก และเลี้ยงดูหนูให้ดีที่สุด เท่าที่แม่คนนี้จะทำได้

หนูน้อยของแม่เกิดมาลำบากกว่าคนอื่นนัก. วันแรกที่แม่เห็นหน้าหนู หนูก็โดนเจาะหน้าท้องซะแล้ว
ทั้งที่แม่สงสารหนูแทบขาดใจ. แต่แม่ไม่มีปัญญาได้อุ้มหนูเพราะหนูมีสายระโยงระยางเต็มไปหมด
หนูนอนหมดแรง และมีสีหน้าเจ็บปวด แม่ได้แต่ยืนมองและให้กำลังใจหนูอยู่เงียบๆ
วันแล้ววันเล่าที่หนูโดนเจาะตรงโน้นที ตรงนี้ทีเพื่อเอาเลือดไปตรวจ มือทั้งสองข้าง เท้าทั้งสองข้าง มีแต่รอยเข็ม และรอยเขียวเป็นจ้ำไปหมด
แม่ได้แต่ทำใจให้เข้มแข็ง เพื่อที่จะเป็นกำลังใจให้หนู ถึงจะผ่านมาหลายวัน แม่ก็ยังไม่ชินที่จะเห็นภาพหนูนอนเจ็บอยู่อย่างนั้น

แต่สิ่งที่ทำให้แม่สงสารหนูที่สุด จนกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหว คือวันที่แม่เห็นพยาบาล แทงเข็มไปที่เส้นเลือด ที่อยู่บนหัวหนู
เพื่อที่จะเก็บตัวอย่างเลือดไปตรวจ เพราะตรงจุดอื่นๆหนูโดนเจาะซะพรุนไปหมดแล้ว แม่ได้ยินหนูร้อง ร้องทั้งๆที่หนูแทบจะไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา
คงเป็นเพราะปอดที่ยังไม่แข็งแรง และร่างกายที่อ่อนเพลียมากๆ ของหนู เลยทำให้เสียงของหนูหายไปหมด

แม่เห็นหนูเจ็บ แม่ก็เจ็บกว่าหนูมากนัก แม่ทำได้แค่ส่งกำลังใจทั้งหมดของแม่ไปให้หนู ในเวลาที่แม่จับมือหนู
กว่าแม่จะได้อุ้ม ได้กอดให้กำลังใจหนูก็ผ่านไปเกือบสิบวัน และเมื่อแม่ได้อยู่กับหนู ได้เลี้ยงดูหนู
เดือนแรกของการลืมตาดูโลกของหนูอยู่แต่ รพ. มากกว่าอยู่บ้าน เดือนต่อมา ก็ต้องเทียวหาหมอตลอดเวลา
ถึงหนูจะโดนตรวจ โดนเจาะเลือด นู่นนั่นนี่สารพัด
สิ่งที่แม่ภูมิใจคือ แม่เห็นลูกของแม่เข็มแข็งกว่าแม่มากนัก หนูไม่ร้องงอแงมากเกิน ไม่ทำให้แม่ลำบากเกินไปนัก
ณ ตอนนี้สามเดือนกว่าแล้ว ลูกของแม่สุขภาพแข็งแรง จนเกือบเหมือนเด็กปกติทั่วไปพัฒนาการของหนูก็ยังไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงมากนัก ถึงในอนาคตหนูจะต้องเผชิญอะไรอีกมากมายแม่ก็จะยืนเคียงข้างหนู และคอยดูแลหนูให้เติบโตเป็นคนดีของสังคมให้ได้




Create Date : 30 พฤษภาคม 2560
Last Update : 8 มิถุนายน 2560 7:55:57 น. 0 comments
Counter : 145 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Valentine's Month


 
ยังไงก็ได้ว่ามาเลย
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




Diary แห่งความทรงจำ

บล็อกนี้ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่า
แม่คนนึงที่ค่อนข้างจะเห่อ และชอบอวด
ลูกตัวเองอยู่ซักหน่อย

และก็อาจจะมีเพลงที่ชอบ หนังสือที่ชอบ
มาเขียนๆ ไว้อ่านย้อนหลังบ้าง
เพราะวันเวลาที่ผ่านไป แต่ละวัน แต่ละปี
มีแต่จะทำให้เราลืมความเป็นตัวตนของเรา
สังคม หน้าที่ ความรับผิดชอบ
หลายสิ่ง หลายอย่างที่ต้องใส่ใจ
ยิ่งโตมาก ยิ่งต้องมองให้มาก
ยิ่งลืมความเป็นตัวเองมากขึ้น

บันทึก ความคิด ความอ่าน เหตุการณ์ ในวันนี้
เพื่อที่วันหน้า หนึ่งปี ห้าปี สิบปี
กลับมาย้อนอ่าน ย้อนดู
ความเป็นตัวเอง ในอดีต

ป.ล.ลิขสิทธิ์เพลง ทุกเพลงในบล็อกนี้
ยังคงเป็นของเจ้าของลิขสิทธิ์นั้นๆ จุดประสงค์ของ จขบ.
เพื่อความบันเทิง และเพื่อการเรียนรู้เพียงเท่านั้น
ไม่มีวัตถุประสงค์เพื่อการค้า และไม่สนันสนุนการ
ละเมิดลิขสิทธิ์ใดๆ ทั้งสิ้น




Friends' blogs
[Add ยังไงก็ได้ว่ามาเลย's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friends


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.