keanu keanu keanu keanu keanu
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2554
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
26 พฤศจิกายน 2554
 
All Blogs
 
NongNu 1 year 11 months and 2 days

Sat. 26/11/2011

NongNu 1 year 11 months and 2 days

น้องนูจะสองขวบแล้วเดือนหน้า แต่พูดได้น้อยกว่าเด็กรุ่นเดียวกัน ไม่เป็นหรอก แม่จะลองใจเย็นดูซักตั้ง เดี๋ยวลูกพร้อมลูกก็พูดได้เอง ที่ห่างหายการเรียนไดอารี่ไปนาน เพราะเราได้กลายเป็นผู้ประสบภัยนั่นเอง เราพ่อแม่ลูกออกจากบ้านมาเมื่อวันจันทร์ที่ 17/10/2011 เวลา 7.00 น. เพราะเวลาสี่ทุ่มของคืนก่อนหน้าน้ำผุดออกมาจากท่อระบายน้ำหน้าบ้าน พ่อเช้าวันรุ่งขึ้นก็แค่เข่าเลย พอลองน้ำได้มาแล้วก็มาเยอะเลย แต่ไม่ได้เร็วมากขนาดหนีไม่ทัน เพราะเราทยอยขนของขึ้นชั้นสอง และขนของเตรียมขึ้นรถไว้หมดแล้ว

แต่ที่แม่ขัดใจก็คือพ่อย้ายไปอยู่บ้านย่าที่ลำลู
กกาคลอง3 เราย้ายมาจากคลอง4 ห่างกันแค่คลองเดียว เดี๋ยวบ้านย่าก็ท่วมต่อจากเรา แม่ก็เหนื่อยกับการขนของขึ้นรถลงรถ กระติกน้ำร้อนก็ต้องขนมาเรียกว่าเกือบทุกอย่างที่จำเป็นเพราะบ้านย่าเป็นบ้านใหม่ยังไม่ค่อยมีอะไร พ่อเองไม่ย้ายไปไกลเพราะจะคอยวนเวียนเขาไปดูบ้านตลอดวันและกลับมาตอนค่ำ แม่ก็เริ่มหยุดงานมาตั้งแต่วันพฤหัสที่ 13/10/2011 แล้วพ่อบังคับให้หยุดมาดูน้ำ เวลาน้ำท่วมเราจะได้อยู่ด้วยกัน แม่ต้องหยุดมาทั้งๆที่น้ำยังไม่ท่วม มาเลี้ยงลูกอยู่ถึงวันจันทร์นั่นแหละที่เราออกจากบ้านเรามา

มานอนบ้านย่าได้คืนเดียววันอังคารตอนเกือบเที่ยงคืนก็มีคนมากดออดบอกน้ำมาแล้ว พ่อก็รอจนเช้า น้ำก็ขึ้นไม่ถึงไหน น้ำบ้านย่าขึ้นช้าเพราะไม่ได้ติดคลองเหมือนบ้านเรา พ่อก็รีรอๆ บอกให้น้ำขึ้นเต็มก่อนค่อยออก โดยไม่แคร์ว่าถนนใหญ่จะสูงแค่ไหนยังไง แม่ก็เริ่มสติแตกเพราะตอนตีสามมาขนของขึ้นรถเตรียมไปคอนโด ได้นอนตีห้าเพราะน้องนูตื่น พอช้าเจ็ดโมงก็แล้ว แปดโมงแล้ว พ่อก็ยังไม่ออกบอกจะรอน้ำ แม่ก็ต้องขนอาหารแช่แข็งออกจากรถมาแช่ตู้เย็นใหม่ อะไรต่อะไร ที่จำเป็นผ้าเช็ดตัว ครีมอาบน้ำลูกก็ขนออกมาใหม่ แล้วน้องนูก็ร้องงอแงเวลาแม่ขึ้นไปเก็บของที่ตู้เย็น แบบจะให้อุ้มไปให้ได้ ทั้งๆที่แม่ถือของพะรุงพะรังสองมือ และก็ไม่ยอมใส่เสื้อผ้าจะแก้ผ้าอยู่อย่างนั้น จนแม่ทนไม่ไหวต้องอาละวาดน้องนูจนยอมใส่เสื้อผ้า แต่ก็น่าสงสารมาก แม่รู้เลยว่าแม่ใช้กำลังที่แม่ตัวใหญ่กว่า มือใหญ่กว่า เอาชนะลูก เอาชนะคนที่ไม่มีทางสู้ แม่ไม่อยากทำอย่างนั้นเลย เหมือนยักษ์เหมือนมาร น้องนูยอมใส่เสื้อผ้าแล้ว หยุดร้องไห้มาเล่นเหมือนเดิมแล้ว แต่แม่ยังไม่เหมือนเดิมไปอีกหลายวันกว่าจะลืมเรื่องนี้ได้ สาเหตุน่ะเหรอ เพราะความเครียดที่ไม่ได้เกิดจากลูกเป็นสาเหตุใหญ่เลย แต่ทุกอย่างมาลงที่ลูก ซึ่งมาอยู่ปลายสาเหตุในช่วงเวลานั้นพอดี และเป็นสิ่งมีชีวิตเล็กๆ สิ่งเดียวที่แม่จะข่มเหงได้นั่นเอง แม่จะไม่ตะโกนใส่ลูกไม่เขย่าลูกอีกแล้วล่ะ ถ้าเครียดอีกก็อุ้มลูกเดินออกไปจากตรงนั้นเลยจบ

พอแม่ระเบิดเสร็จพ่อเลยยอมออกจากบ้าน มาถึงคอนโด มีทุกอย่างพร้อม อาหารการกิน สิ่งอำนวยความสะดวก แม่ก็สบายใจว่าลูกมาอยู่ที่ปลอดภัยแล้ว ถึงแม้จะเป็นห้องสตูดิโอที่ต้องอยู่รวมกัน สี่คนและแมวอีกหนึ่ง แม่ก็อยู่ได้ ความสบายใจมันอยู่ที่ใจนั่นเอง

อยู่ได้ถึงวันพุธแม่ต้องกลับไปทำงานแล้ว เพราะที่ทำงานน้ำยังไม่ท่วมซะหน่อย พ่อให้ลาเฉพาะกิจมารอน้ำท่วมจนท่วมแล้ว ต่อไปพ่อต้องเลี้ยงลูกเอง รอแม่กับอ้านเลิกงานมา น้องนูเรียนรู้การกดลิฟท์ เดินเข้าในลิฟท์แล้วหันหน้าออก โบกรถแบบลุงยาม ใช้คีย์การ์ด และอื่นๆ อีกมากมาย คนที่คอนโดก็ช่วยกันเชียร์เวลาพ่อพาเดินป้อนข้าว เพราะน้องนูจะยอมกินหากมีคนเชียร์เยอะๆ

สักสัปดาห์นึงก็เริ่มหาห้องที่คอนโดเดียวกันนี้ เพื่อจะได้มาขอใช้เครื่องใช้ไฟฟ้า และหาสิ่งบันเทิงสิ่งเดียวหาได้คือทีวีที่ห้องอ้าน ได้ห้องตึกเดียวกันชั้นสอง จองเงินไว้แล้วสักพักเขาขอcancel ก็หาห้องใหม่ต่อไป หาไม่ได้สักที ผ่านมาอีกไม่กี่วัน เจ้าของห้องเดิมบอกว่าเพื่อนลูกชายยกเลิกแล้วก็เลยได้ห้องนั้นมา แม่เลยให้พี่แง๊วฟ์ไปอยู่ แต่เราไม่ค่อยได้ไปอยู่กันหรอก ก็ดีอย่างห้องอ้านจะได้เปิดประตูระเบียง ประตูห้องได้บ้าง ตอนแง๊วฟ์อยู่เปิดไม่ได้เพราะกลัวแง๊วฟ์โดดหนีออกไป

มาอยู่นี่ก็เปลี่ยนชีวิตประจำวันหลายอย่าง แต่ก็ไม่ได้หนักหนาอะไร ผ้าต้องซักมือ เพราะอ้านไม่มีเครื่อง ถ้าไปหยอดเหรียญก็ได้แต่ก็เสียเวลาเอาลงไปเอาขึ้นมาอีก ถ้าเราซักทุกวัน วันละนิดก็ไม่ได้หนักอะไร แถมเราเอาเสื้อผ้ามาน้อย ซักทุกวันได้มีพอใส่ ถ้ารวมใส่เครื่องซักผ้าเราคงไม่พอใส่ทั้งสัปดาห์

ย่าก็อามดมารับตั้งแต่วันที่ออกจากบ้านย่าแล้ว ไปอยู่คอนโดอาเจนแฟนอามด เพราะคอนโดอามดที่บางกรวยก็น้ำท่วมเหมือนกัน

น้องนูพ่อเลี้ยงก็ไม่ดื้อกับพ่อเท่าไหร่ ยกเว้นตอนแม่มาก็จะอ้อนมาก พ่อไม่ต้องทำงานเพราะโรงงานน้ำท่วม บ้านปาป้าที่เลี้ยงน้องนูก็น้ำท่วม ทุกทีที่เกี่ยวกับเราดูเหมือนจะท่วมไปหมด ยกเว้นที่ทำงานแม่ แต่แล้ววันที่ 1 พ.ย. ก็เริ่มอินเทรนกับเขาบ้าง มีน้ำผุดจากท่อ จนวันที่ 5 พ.ย. 2011 ถึงได้อพยพพนักงานออกจากโรงงานตอนเที่ยงกระทันหันเพราะกลัวน้ำสูงจะออกกันไม่ได้ รวมทั้งคอนโดอ้านก็น้ำท่วมวันที่ 6 พ.ย. เริ่มสูงจนเราสี่คนตัดสินใจไปตั้งหลักที่พัทยาคืนนึง เพื่อดูว่าน้ำจะหยุดใหม่ พอวันที่ 7 พ.ย. เราก็กลับมาอยู่คอนโดกัน ก็อยู่ได้แต่ห้ามใช้ลิฟท์ เพราะน้ำเข้าลิฟท์ การเดินขึ้นลง 7 ชั้นทำให้เราต้องเตรียมตัวให้พร้อมห้ามลืมอะไรและพยายามขึ้นลงไม่เกินวันละหนึ่งรอบ

แม่กับอ้านก็ทำงานที่บ้านได้ติดต่อซัพฯ เมืองนอก พนักงานแผนกอื่นก็ไปสแตนบายด์ท่าเรือบ้าง กลับบ้านต่างจังหวัดบ้าง แต่ก็ยังออนไลน์ทำงานกันตลอด ยกเว้นบางคนบ้านใกล้บริษัทก็เดินลุยน้ำมา หรือไม่ก็ขึ้นรถที่บ.จัดให้ไปรับส่งปากซ.โชคชัย4

พอวันที่ 14 พ.ย. บ.ก็เรียกพนักงานทุกคนกลับไปทำงานได้แล้ว เพราะน้ำเริ่มลดแล้ว แม่ก็พาน้องนูไปฝากเลี้ยงบ้านปาป้าเหมือนเดิม เพราะพ่อก็ต้องเริ่มกลับไปทำงานแล้วเหมือนกัน บ้านปาป้าน้ำเริ่มลดแล้ว แต่บ้านเรายังเลย แม่ไปดูวันที่ 10/11 น้ำยังสูงเลยอิฐบล็อกสี่ก้อน พออีกวีควันที่ 13/11 ก็ลดลงมาอีกก้อนนึง เรียกว่าลดวีคล่ะก้อน ถ้าอย่างงั้นแม่เดาว่าน้ำคงจะหมดราวๆ 10/12 และต้องเก็บล้างทำความสะอาดบ้าน กว่าน้องนูจะได้กลับบ้านคงจะเกือบปีใหม่พอดี

วันที่ 18/12 เรามีนัดมีทติ้งกับเพื่อนๆธ.ค.52 กันที่สวนรถไฟ ถึงช่วงนั้นจะเป็นช่วงเวลาเก็บกวาดล้างบ้าน แม่ก็จะขออนุญาตพ่อพาลูกไปล่ะนะ วันเกิดลูกทั้งที นานปีมีครั้ง คงจะให้อ้านพาไป เพราะพ่อคงจะคุมการล้างบ้านอยู่

พัฒนาการน้องนู
ชอบดูหนังบู๊ เสาร์ห้า ชอบยิงปืนเด็กเล่น กระโดดๆ ร้องเพลงภาษาตัวเอง ชอบเต้น เรียกชื่อคนสัตว์สิ่งของได้ แต่ไม่สร้างรูปประโยค พยายามพูดตามบ้างแล้วแต่อารมณ์ แต่น้อยเหลือเกิน แล้วพูดไม่ค่อยเหมือน เวลาให้พูดตาม แต่ถ้าพูดเองจะเหมือนกว่า แม่ไม่ค่อยได้สอนอะไรเป็นเรื่องเป็นราวเลย เพราะอยู่ในภาวะคับขัน บางทีเราก็นอนคนละบ้าน น้องนูสแตนบายด์บ้านปาป้า เพราะแม่หมูมาเลี้ยงให้ที่นั่น แม่ก็พยายามไปหาสัปดาห์ละ 3-4 วันแต่บางครั้งก็ต้องมาดูพ่อที่คอนโดบ้าง แถมตัวแม่เองก็ต้องไปดูบ้านเป็นเพื่อนพ่อบ้าง แถมต้องพาน้องนูไปหายายอีก ชีวิตค่อยข้างสับสน เพราะวิถีชีวิตเราไม่เหมือนเดิม แต่พยายามให้ทุกอย่างเหมือนเดิม













Create Date : 26 พฤศจิกายน 2554
Last Update : 26 พฤศจิกายน 2554 16:46:45 น. 2 comments
Counter : 345 Pageviews.

 
หล่อมากเลยคิดถึงจังอะคะ

ขอให้น้ำลดและคืนกลับสูสภาพเดิมเร็ว ๆ นะคะ


โดย: ปันฝัน วันที่: 26 พฤศจิกายน 2554 เวลา:20:19:19 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ 2555 ครับน้องนู..
มีความสุข และโชคดีๆ ตลอดปีเลยนะคะ



จาก แม่ส้มและพี่จ๋ำจ๋ำค่ะ


โดย: ~ sweettemper ~ วันที่: 1 มกราคม 2555 เวลา:8:04:38 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

NongNuDaddy
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add NongNuDaddy's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.