พฤศจิกายน 2551

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
25
27
28
29
30
 
 
All Blog
ตกเตียงซะงั้น
อ่านเรื่องคนอื่นมาก็เยอะ เด๋วคนนั้นตกเตียง เด๋วคนนี้ตกฟูก เอ๊ะ...คนโน้นตกโซฟา เอ...แล้วเมื่อไหร่จะถึงคิวลูกแม่น๊า ลูกเรารึก็ซนอย่างกะอะไรดี เกือบๆมาก็หลายรอบแระ ชักหวั่นๆ

คืนนี้ 2 คนแม่ลูกก็เข้านอนตามปกติ ก่อนนอนคุณแม่ก็ตรวจความเรียบร้อยของหนู หลับแล้วน๊า อยู่ข้างๆแม่น๊า ห่มผ้าเรียบร้อยน๊า นมพร้อม น้ำพร้อม โอเค...แม่หลับได้

กลางดึกคุณแม่ก็ตื่นมาดูความเรียบร้อยของหนูเช่นเคย น้องเอินเอินยังคงอยู่ข้างๆคุณแม่ ผ้าห่มกระจัดกระจายเล็กน้อย แม่ก็จัดให้ใหม่ เด๋วหนูจะหนาว จากนั้น...หลับต่อ

05.00 น. ในขณะที่คุณแม่กำลังเตรียมของไปเนอร์เซอรี่ ก็มีเสียงดัง "ตุ๊บ" ตามด้วยเสียงร้องของน้องเอินเอิน คุณแม่ทะลึ่งวิ่งพรวดเดียวถึงหนูอย่างรวดเร็ว
แม่อุ้มหนูมาปลอบสักพักก็ให้กินนม หนูก็หลับต่อโดยไม่งอแง คราวนี้แม่ให้หนูนอนบนอกเลย กลัวหนูกลิ้งไปไหนอีก แต่ก็นะ หนูขยับไปขยับมา แม่กลัวหนูอึดอัด เลยวางหนูลงนอนข้างๆ แม่กอดไว้ ลูกแม่ก็ยังไม่เข็ด กลิ้งจะไปตกลงอีก เฮ้อ...ลูกแม่ อะไรจะดิ้นได้ใจขนาดนี้

นับแต่คืนนั้นเป็นต้นมา จากที่เคยจิตตก จิตหลอน นอนข้างล่างเลย กลัวจะตกอีกรอบ เดี๋ยวโดนยายว่าเอา

***ถึงหนูจะเพิ่งตกที่นอนมาหมาดๆ แต่น้องเอินเอินคนเก่งของคุณแม่ก็ยังยิ้มได้***



Create Date : 26 พฤศจิกายน 2551
Last Update : 26 พฤศจิกายน 2551 10:04:14 น.
Counter : 119 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Love_NooEarnEarn
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



Home คือ เราและเรา