ไม่ว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร ...ขอให้ฟ้าเป็นใจกับเราด้วย
Group Blog
 
 
พฤษภาคม 2556
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
8 พฤษภาคม 2556
 
All Blogs
 
บ้านเรา: เลย เถิดจนถึง เชียงคาน / ตอนที่สอง

ตอนที่ สอง

ปฏิบัติการหาที่ซุกหัวนอน

เลย เถิดจนถึง เชียงคาน


พี่ครับ!!...คิดเงินด้วยครับผม 

ผมเรียกพี่ชายเจ้าของร้าน

"ทั้งหมด 60 บาทครับ" พี่ชายเจ้าของ ร้านน้องดาว 

ที่ผมฝากท้องและใช้เป็นสถานที่เติมพลังในการการเดินทาง 

บอกค่าเสียหายที่ผมได้ทำเอาไว้อย่างไม่เหลือซากเพราะด้วยความอร่อย พร้อมกับยิงคำถามมาด้วยความมีมิตรไมตรีว่า "วันนี้..น้องจะนอนที่ไหนหรอ?"


ผมคิดในใจ...ทำท่าเอียงคอเล็กน้อย...เอานิ้วชี้จิ้มไปที่แก้ม เหมือนสาวน้อยในภาพยนตร์เกาหลี ที่มาพร้อมกับคำว่า "อึ้ง" ในสมองอันน้อยนิดของผม แล้วผมก็ตอบกลับไปว่า “ยังไม่รู้เลยครับน้า...เอ้ย...พี่ ว่าคืนนี้จะนอนที่ไหนดี” 


พี่ชายเจ้าของร้านทำหน้างงๆ...เพราะคงสับสนอยู่ละว่า ตกลงผมจะให้เขาเป็นญาติฐานะไหน กันแน่ เดี๋ยวก็ "พี่" เดี๋ยว "น้า" แต่ไม่ว่าผมจะเรียกพี่เค้าว่าอะไร พี่เขาก็ตอบกลับมาด้วยสีหน้าและท่าทางยิ้มแย้มแจ่มใสว่า “ถ้าน้องยังไม่รู้ว่าจะไปพักที่ไหน ก็พักที่บ้านพักของอุทยานฯ ก่อนก็ได้นะ เพราะช่วงนี้ทางอุทยานฯ เค้าลดให้ 10% มันก็จะเหลือคืนละไม่กี่ร้อยบาทต่อหลังเอง


ตาวาวเลยซิครับพี่น้อง...เมื่อโดนยื่นข้อเสนอที่ดีพร้อมความมีมิตรไมตรีที่มีให้ แต่ผมก็คงต้องบอกปฏิเสธตัดใจจนกลายเป็นนักท่องเที่ยวที่ใจร้ายกับข้อเสนอดีๆ แบบนี้ เพราะผมเองก็ยังคงมุ่งมั่นตามคอนเซปที่ว่า "เป้าหมายมีไว้พุ่งชน" แล้วเป้าหมายของผมในคืนนี้ก็คือ ภูทับเบิก ผมจึงตอบกลับพี่เค้าไปว่า คืนนี้คงจะไปนอนที่ภูทับเบิกนะครับพี่


ผมอยากไปดูดาวบนดินที่นั่น พูดจาร่ำลาบอกกล่าว (คล้องพวงมาลัยดวงเรือง) กับพี่ชายเจ้าของร้านผู้ใจดีเสร็จสิ้นเป็นที่เรียบร้อย ผมขึ้นรถยนต์พร้อมกับขับเร่งเครื่องยนต์พุ่งออกไปตามถนนที่ตัดผ่านป่าทึบ คดเคี้ยวไปมาในเขตอุทยานฯ แต่ก็ยังอยู่ในความเร็วที่สามารถควบคุมได้ หากมี สิงห์สาราสัตว์ หรือ อะไรบางอย่างตัดหน้า


หมายเหตุ ไม่กล้าระบุเฉพาะเจาะจงว่าเป็นอะไร เพราะจะบอกว่าตอนนั้นกลัว จุดจุดจุด มากมาย คงไม่ต้องบอกนะครับว่ามันคืออะไร


เวลา 20.35 น. ภูทับเบิก...ผมมาถึงภูทับเบิกแล้ว 

เย้...จะได้นอนแล้วเว้ยเฮ้ย หลังจากที่ขับรถยนต์มาตั้งแต่บ่ายจนค่ำ แต่ชีวิตของคนเรามันมักจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเสมอไป บางสิ่งบางอย่างมันต้องมีอุปสรรคในชีวิตให้ต้องต่อสู้บ้างซิน่า ยิ่งกับชีวิตของคนที่ไม่ได้วางแผนการเที่ยวอย่างผมในทริปเลยเถิดอันนี้ด้วยแล้วละก็ ไม่อยากจะนึกภาพเลยว่า ขวากหนามมันจะมากและลำบากขนาดไหน


“45” นี่ไม่ใช่การให้เลขมงคลหรือเลขเด็ดอะไร

แต่มันคือตัวเลขของเวลาที่มีหน่วยเป็นาที ที่ผมใช้ในการหาที่พักหรือที่ซุกหัวนอนของผมในค่ำคืนนี้ กว่าผมจะหาที่หลับที่นอนได้ ก็เล่นเอาเสียผมเหงื่อตกไปไม่ใช่น้อยในยามที่อากาศเย็นและลมแรงบนยอดภูเช่นนี้ได้เหมือนกัน เพราะคำตอบที่ผมได้จากที่พักเกือบทุกที่ ที่ผมไปถามคือ "เต็ม" ไม่มีห้องว่างเหลือเลย กับ "ไม่มี" พนักงานออกมาต้อนรับแขกที่ไม่รู้จักเวล่ำเวลามาหาห้องพักในเวลามืดค่ำ อย่างผม แต่สุดท้าย ท้ายสุด ผมก็มาลงเอยที่ บ้านชมดาวรีสอร์ท ผมอยากจะบอกเลยว่า บ้านพักที่นี่มีการทำความสะอาดใช้ได้เลยที่เดียว แถมพี่เจ้าของรีสอร์ทชื่อสั้นๆ น่ารักและขนาดเล็กๆ แห่งนี้ก็ใจดีเอามากๆ เพราะเวลาล่วงเลยมาจนป่านนี้ แต่พี่ท่านก็ยังออกมาต้อนรับด้วยสีหน้ายิ้มแย้มเหมือนกับจะบอกว่าผมไม่ได้มาขัดจังหวะเวลาพักผ่อนหรือการนอนของพี่เค้าเลย ด้วยต้องบอกว่าที่นี่เป็นรีสอร์ทขนาดเล็กจริงๆ เพราะพี่เค้ามีบ้านพักรับรองตั้ง 2 หลัง ย้ำ 2 หลัง ครับพี่น้อง

แต่ก็ช่างเถอะครับ จะเล็กหรือจะใหญ่ขนาดไหนผมไม่สนแล้วละ ณ วินาทีนี้ ผมขอแค่ความปลอดภัยและสามารถซุกหัวนอนได้ก็เป็นพอ ผมจัดแจงเข้าห้องพัก สำรวจความเรียบร้อยของห้องและเอาสิ่งของเข้าที่ ผมก็รีบพุ่งออกจากที่พักพร้อมหยิบกล้องตัวโปรดออกไปเก็บบรรยากาศที่เค้าว่ากันว่ามันคือ ดาวบนดินเสียหน่อย 


แต่ด้วยความหนาวเย็นบนยอดภูและลมแรงถึงแม้นว่าจะเป็นช่วงปลายฤดูหนาวก็ตามที จึงทำให้เป็นอุปสรรคอันใหญ่หลวงเลยทีเดียวในการถ่ายภาพตอนกลางคืนมาก โดยเฉพาะช่วงเวลาที่ผมลืมเอาขาตั้งกล้องมาด้วยแบบนี้ จึงทำให้ความสามารถในการถ่ายภาพลดลงทันที เพราะมัน “สั่น” ครับ ด้วยเหตุนี้ผมจำเป็นที่จะต้องใช้ทฤษฎี “100 หยิบ 1” ในการถ่ายภาพในค่ำคืนนี้เลยทำให้ได้ไม่กี่ภาพ 


แต่กระนั่นก็ตาม...ถึงแม้นว่าภาพดาวบนดินที่ถ่ายออกมามันจะใช้ได้แค่ไม่กี่ภาพ แต่ความรู้สึกและภาพความประทับใจของดาวบนดินของที่นี่...ก็ได้ถูกเก็บเป็นประสบการณ์และความทรงจำของผมเป็นเรียบร้อยแล้ว ฝันดีนะ...ดาวน้อยบนหอยสังข์บนดินของพี่นมชมพู





นมชมพู



Create Date : 08 พฤษภาคม 2556
Last Update : 8 พฤษภาคม 2556 1:10:03 น. 1 comments
Counter : 212 Pageviews.

 
ได้ใช้อยู่บ่อยๆ เหมือนกันค่ะ เวลาถ่ายรูปกลางคืน แสงน้อย ไม่มีขาตั้ง "100 หยิบ 1"


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 10 พฤษภาคม 2556 เวลา:6:55:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

siib hok
Location :
เชียงราย Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Look to see a new experience
Like to take a photo
And
Love to remember.
Friends' blogs
[Add siib hok's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.