|
|
| | 1 | 2 | 3 |
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
12.ค่ายอนามัย @ ต.โพธิ์ทะเล สิงห์บุรี
ในเทอม 2 ของปีหนึ่งนี้ ประสบการณ์ที่โหด มัน และ ฮา มากที่สุดของเราก็คงต้องยกให้กับค่ายอนามัยชุมชนแหละ ค่ายอนามัยคือค่ายที่ 5 คณะทางการแพทย์ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจัดขึ้น ซึ่ง 5 คณะนี้ก้มีคณะแพทย์ ทันตแพทย์ สัตวแพทย์ สหเวช และ พยาบาล ปีนี้ค่ายเราจัดขึ้นที่ตำบลโพธิ์ทะเล อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี ค่ายนี้มีจุดประสงค์เพื่อให้บริการทางด้านสาธารณสุขแก่ชาวบ้านในชนบท ในส่วนของคณะแพทย์นั้น หากใครต้องการสมัครเข้าค่ายก็ต้องเขียนใบสมัครอย่างละเอียดยิบ พร้อมทั้งบรรยายอีก 1 หน้ากระดาษเกี่ยวกับเหตุผลที่อยากไปค่ายและรูปแบบของค่ายในอุดมคติ อีกทั้งยังต้องส่งใบสมัครให้ตรงเวลาอีกด้วย ( อารมณ์เหมือนสมัครเข้าเรียนที่ไหนสักที่ไม่ใช่สมัครเข้าค่ายอ่ะ ) วัน meeting พี่ๆนัดให้ทุกคนมาประชุมเพื่อเตรียมงานและทำความรู้จักกันไว้ก่อน คณะของเรานั้นมีปี 1 ไปทั้งหมด 8 คน เรามีเพื่อนสนิทไปด้วยคนนึง ชื่อ ปอนด์ ปอนด์เป็นคนตัวเล็กๆ เล็กมากกก ความสูงไม่ถึง 150 cm ผอมด้วย ( เราก้อเริงร่าเพราะเราก้สูงเกิน 150 มาไม่มากนัก แต่ไม่ผอม อ่ะ ) วันนี้พวกเราได้ช่วยกันจัดบอร์ดเผยแพร่ความรู้ทางด้านสาธารณสุข เราเองนั้นได้จัดบอร์ดเรื่องโรคเกาต์ นอกจากจัดบอร์ดแล้วยังได้หัดวัดความดัน ซึ่งมันก้คือพวกเราต้องผลัดกันเป็นคนวัด และ เป็นคนถูกวัดนั่นแหละ เครื่องวัดความดันที่พวกเราใช้กันนั้นก้เป็นเครื่องวัดแบบธรรมด๊า ธรรมดา

ไอ้ที่แบบพันแขน กดปุ่ม ขึ้นตัวเลขให้นี่ไม่ได้แตะ ใครที่เคยถูกวัดคงพอจะรู้ว่าเวลาบีบลมจนผ้าพันแขนมันพองๆนี่ก้อเจ็บแขนอยู่เหมือนกัน เราเองนั้นพึ่งรู้สึกว่าตัวเองหูไม่ดีก็วันนี้ คือฟังเสียงชีพจรไม่ค่อยได้ยินเลยอ่ะ พี่บอกว่าเสียง ตุบ ครั้งแรกคือความดัน systolic เสียงตุบสุดท้ายคือความดัน diastolic ไอ้ตุ้บ แรกเนี่ยสิที่มีปัญหา มันไม่เห็นจาได้ยินเลยอ่ะ คือครั้งแรกที่เราวัดเนี่ย ไม่ได้ยินอะไรเลย หัดมาอีกทีอ้าววว ระดับปรอทลดลงมาเกือบจะศูนย์ซะแล้วว อืมมม เอาใหม่ เราลองวัดอยู่ประมาณ 3 ครั้งได้ ก้อยังคงไม่ได้เรื่อง แล้วพึ่งรู้สึกแปลกๆ ถามปอนด์ว่าแกเจ็บแขนมั้ย พร้อมๆกับดึงผ้าพันแขนออก เห็นแขนปอนด์มีรอยแดงๆ เจ้าตัวบอกว่าเจ็บนิดนึง แต่ดูจากรอยที่แขนแล้วเราว่า she คงเจ็บเหมือนกัน ขอโทษนะ ม่ายทันดู หลังจากวัดความดันปอนด์ไม่สำเร็จ เราก้อหาเหยื่อรายใหม่ต่อไป 555 คือพี่เอส พี่ปี 3 ซึ่งเป็น เฮดหลักของวันนี้นั่นแล ด้วยสปิริตของรุ่นพี่ ทำให้พี่เอสต้องบอกว่าได้น้องง วัดพี่ก้อได้ หุๆๆ เราก้อเริ่มปฏิบัติการ แต่คราวนี้เราฟังได้ยินเสียงชัดเลยนะ ทั้งตุ้บแรก ตุ้บสุดท้าย วัดความดันออกมาได้ประมาณ 130/90 ถือว่าอยู่ในระดับที่มนุษย์ควรจะเป็น เฮ้ออ โล่งใจ นึกว่าตัวเองหูตึงซะแร้น วันนี้เลยได้ความรู้เพิ่ม ว่าถ้าวัดความดันผู้ชาย เสียงชีพจรเต้นจะดังกว่าเสียงชีพจรผู้หญิงอ่ะ หลังจากนั้นเพื่อนๆผู้ชาย( คือมีแค่สองคน ) ก็โดนเราบังคับให้ยื่นแขนออกมาให้เราวัดแต่โดยดี หุๆ วันนี้ถือว่าได้ความรู้และได้ความสนุกสนานไปไม่น้อยเลยสำหรับ meeting ค่ายอนามัยของคณะแพทย์ เสียดายว่าเราไม่ได้ไปงาน meeting รวมของทุกคณะ เพราะเราไปงานราชพฤกษ์กับที่บ้าน ไม่งั้นคงหนุกกว่านี้อ่ะ วันที่ 17 พฤศจิกา พวกเรานัดรวมพลขึ้นรถกันที่คณะสัตวแพทย์ ประมาณ 1 ทุ่ม พวกเราทั้ง 5 คณะก็ออกเดินทางไปยังจังหวัดสิงห์บุรี ระหว่างทางก้ออร้องรำทำเพลงไปเรื่อยๆ เป็นเพลงฮิตทั่วๆไปบ้าง สลับกับเพลงสำหรับค่ายอาสาบ้างเพื่อนให้ได้บรรยากาศออกค่าย ( แต่เป็นรถแอร์อ่ะ เลยไม่ค่อยได้บรรยากาศฉิ่งฉับทัวร์ ) ประมาณเกือบๆสี่ทุ่ม พวกเราก้มาถึงโรงเรียนซึ่งจาเป็นสถานที่สิงสถิตและออกหน่วยของพวกเราอีก 2 วัน 2 คืน ที่ประทับใจคือนายอำเภอและผู้ใหญ่บ้านมาร่วมในพิธีเปิดของพวกเราตอนสี่ทุ่มกว่าๆเนี่ยดิ อบอุ่นมากๆ พอทำพิธีเปิด แบ่งกลุ่มเสร็จ เราก้อได้เวลานอน พวกเรานอนกันในห้องเรียนของเด็กนักเรียนอ่ะแหละ ที่สำคัญคือไม่มีแอร์ และ ต้องกางมุ้งนอนน !! มียุงและแมลงอะไรก้อไม่รู้ เยอะมากกกก พี่ๆ newtract (คือจบปริญญาตรีก่อนแล้วค่อยมาเรียนหมอ) เป็นคนกางมุ้งให้อ่ะ คือถ้าพี่เค้าไม่กางให้ สงสัยกว่าพวกเราจะกางมุ้งกันเสร็จ คงเกือบๆเช้า หน้าที่เราคือนอนอย่างเดียว แต่ ยุงเยอะมากและร้อน นอนไม่หลับ แถมยังมีพี่ปีสามคนนึงนอนมุ้งเดียวกะเราแล้วดันเป็นคนตื่นง่ายเหมือนเรา พูดง่ายๆคือพอเราพลิก พี่เค้าจะตื่น พอพี่เค้าพลิก เราก็จะตื่น สรุปว่าเป็นเช่นนี้เกือบทั้งคืน ได้นอนไปไม่ถึงสองชั่วโมงงง
วันที่ 18 ตื่นเช้ามากินข้าวเช้า ซึ่งเป็นฝีมือคนในค่ายทำน่ะแหละ
 รูปนี้เป็นครัวของค่ายอนามัย ผู้ชายใส่เสื้อสีชมพูข้างหลัง 2 คนอ่ะค่ะ เป็นพี่ปีสอง กะ ปีห้าคณะเราเอง ทำให้เราตกใจพอควรที่รู้ว่าจะได้กินอาหารฝีมือทั้งสองคนนี้ทำ
ค่ายนี้เรากินโปรตีนเกษตรกันเป็นหลักค่ะ เมนูเกือบทุกมื้อคือโปรตีนเกษตรผัดพริกแกง ( กลับมาชอบกินเรยนะเนี่ย) กับข้าวไม่ค่อยจะพอซะด้วยสิ เราเองนั้นแอบดีใจกลับมาจากค่ายน้ำหนักลดไปประมาณ ครึ่งกิโล ไม่ใช่พี่เค้าทำอาหารไม่อร่อยนะ เราแย่งเค้ากินไม่ค่อยจะทันตะหากกกกก
กิจกรรมวันนี้คือทาสีสนามเด็กเล่นให้น้องๆใหม่ ซึ่งก้อเลอะเทอะกันไปตามๆกัน ต่อนเย็นๆมีออกสพช . ย่อมาจากอะไรเราก้อมิอาจทราบได้ ถ้าให้เราเป็นคนนิยาม สพช.คือการเดินไปตามบ้านคนแถวๆนั้น เพื่อให้ความรู้และประชาสัมพันธ์ถึงการออกหน่วยของพวกเราในวันพรุ่งนี้
 ภาพบรรยากาศการออกสพช. ไม่ใช่กลุ่มเรานะ เราหารูปกลุ่มเราไม่เจออ่ะ เอาเป็นว่ากลุ่มเรานั้นมี 5 คน มีพี่พยาบาล ปี 3 สหเวช ปี 2 ทันตะปี 4 และ ปี 2 แล้วก้อเรา น้องสุดท้องของกลุ่ม ความรู้ในหัวน้อยมาก เมื่อถึงเวลาไปให้ความรู้จริงๆ ส่วนใหญ่ก้อเป็นพี่ผึ้ง(พี่พยาบาลใจดี) ให้ความรู้ได้อย่างเยอะ ซักประวัติเก่งอีกต่างหาก เรียกว่าเป็น playmaker ของกลุ่มเรยก้อว่าได้ เราเองนั้นทำหน้าที่เป็นผู้สังเกตการณ์อย่างเดียว พี่ผึ้งบอกว่าพยาบาลขึ้น ward ตั้งแต่ปี 2 คือพี่เค้าถือว่ามีประสบการณ์มากกว่าคนอื่นๆในกลุ่มแร้นแหละ หลังจากออกสพช.เสร็จตอนกลางคืนก้อมีการจัดหน่วย จัดโต๊ะ จัดเก้าอีก เตรียมไว้สำหรับเช้าวันพรุ่งนี้ คืนนี้ยุงก็ยังคงเยอะเหมือนเดิม กว่าจะได้นอนก็ตีสองเข้าไปแระ แต่เราก้อหลับมากกว่าเมื่อวานนี้ เพราะเพลียมากๆ เช้าวันที่ 19 มีพี่ๆปี 4-6 รวมทั้งอาจารย์ มาสมบทอีก 1 คันรถ เพื่อมาช่วยตรวจคนไข้ เราเองมีหน้าที่สองอย่าง คือตอนเช้าๆ 8 โมงถึง 10 โมง เราเป็นคนซักประวัติและวัดความดันคนไข้( หุๆ จาวัดได้มั้ยเนี่ยยย ) แต่โดยรวมๆแล้วก้อถือว่าฟังพอได้ยินนะ เจอลุงคนนึงเป็นโรคความดันสูง ตอนแรกที่เราวัดลุงเค้าได้ 160/100 คือตกใจ นึกว่าตัวเองวัดผิด เลยวัดใหม่อีกรอบ แต่ก้ได้ประมาณเดิม พอถึงตอนซักประวัติ ถามว่าคุณลุงมีโรคประจำตัวอะไรมั้ยคะ คุณลุงเค้าบอกเค้าเป็นโรคความดันสูงเราเลยโล่งไป ( ยิ่งเสียวๆอยู่ว่าถ้าเค้าปกติดีจะทำไงดีหว่า ) ช่วง 10 โมงถึง 12 โมง เราได้ถือ walky talky ตื่นเต้นๆ หน้าที่เราคือยืนอยู่หน้าห้องตรวจ คอยบอกว่า " คนไข้หมดแล้ว ส่งมาอีกได้เลยพี่ " คล้ายๆกระเป๋ารถเมล์มั้ย 555 ก็คือยังตรวจใครเค้าไม่ได้ใช่มะ ทำหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่หน้าห้องไปก่อนนนน สนุกดีไปอีกแบบ เหนื่อยใช้ได้ เสียงแหบ ตอนบ่ายๆของวันนั้นมีการถ่ายรูปรวมแล้วก้อยกพลพรรคกลับ กทม.
 อันนี้รูปรวมทั้ง 5 คณะเรยยย ณ สนามหญ้าหน้าโรงเรียน
เราเองนั้นกลับมาถึงแล้วค่อนข้างจะเข็ดๆค่ายอาสาไปพอควรเพราะเจ็บตัวได้แผลกลับมานิดหน่อย ( เราตกบ่อโคลนอ่ะ ซึ่งจริงๆเป็นบ่อโคลนที่เกิดจากน้ำแปรงฟันของพวกเราเองอ่ะแหละ ถือว่าเป็นการพอกตัวเรยไม่ต้องเสียเงิน ) อดนอน และทั้งสามวันสองคืนที่ไปได้อาบน้ำเพียงรอบเดียวเท่านั้น !!! เหนียวตัวมากมาย เราว่าสิงห์บุรีไม่ขาดแคลนน้ำนะ แต่ทำไมก้อไม่รู้อ่ะ เหอๆ ไอ้เจ้าปอนด์เพื่อนเรานั้นตรงข้ามกับเราเลยอ่ะ มันประทับใจอยู่ ถึงกับกลับมาตั้งชื่อ msn ว่า ขอบคุณค่ายอนามัย อดทนเพื่อคนที่เค้ารออยู่ สู้ๆนะเพื่อนๆ อืมมมมม ถ้าประเทศไทยมีหมอแบบนี้เยอะๆคงจะดีเนอะ อนุโมทนาสาธุ กับไอ้ปอนด์ไปเรียบร้อย พยายามจะทำตัวให้ได้แบบมันอยู่ แต่คิดว่าต้องปรับตัวอีกเยอะเลยแหละ (ตอนนี้จะสอบทีก้อออ หนาวๆร้อนๆ ) ผ่านไปยังไม่นานเท่าไร หลังจากโดนพี่เอสหลอกล่อ ( จิงๆจาถูกลากไปค่ายปลายปีด้วยอ่า แต่พระมารดามิอนุญาต เพราะว่าค่ายปลายปีนี่ สองอาทิตย์เรย ) และเห็นเพื่อนอยากไป เราก้อตกลงปลงใจ ปีหน้าเราจะไปอีกอ่ะ ( สองคนกะไอ้ปอนด์รวมหัวกันหลอกล่อพาคนอื่นไปด้วย ) คราวนี้คงจะเปลี่ยนที่ ขออย่างเดียว ช่วยพ่นยาฆ่าแมลงให้ก่อนสักสองวันจาได้มั้ยอ่ะ แหะๆ
| Create Date : 30 มีนาคม 2550 |
| Last Update : 18 สิงหาคม 2552 23:55:47 น. |
|
12 comments
|
| Counter : 1441 Pageviews. |
 |
|
|
โดย: MiNiMaRu (MiNiMaRu ) วันที่: 31 มีนาคม 2550 เวลา:11:19:43 น. |
|
|
|
โดย: อุ้มสี วันที่: 1 เมษายน 2550 เวลา:16:12:29 น. |
|
|
|
| โดย: ยัยนู๋โบว์ IP: 58.9.126.171 วันที่: 1 เมษายน 2550 เวลา:19:13:08 น. |
|
|
|
| โดย: ยัยนู๋โบว์ IP: 58.9.126.171 วันที่: 1 เมษายน 2550 เวลา:19:13:44 น. |
|
|
|
โดย: ฟ้าสางที่นานกิง (ฟ้าสางที่นานกิง ) วันที่: 1 เมษายน 2550 เวลา:21:26:12 น. |
|
|
|
| โดย: ช้านเอง...ที่ถูกกล่าวถึง IP: 58.8.174.251 วันที่: 2 เมษายน 2550 เวลา:0:14:36 น. |
|
|
|
| โดย: N3K IP: 161.200.255.162 วันที่: 4 เมษายน 2550 เวลา:1:23:20 น. |
|
|
|
| โดย: invisible_TJ IP: 58.9.20.185 วันที่: 4 เมษายน 2550 เวลา:22:53:06 น. |
|
|
|
โดย: coming soon (The Yearling ) วันที่: 16 เมษายน 2550 เวลา:9:48:09 น. |
|
|
|
| โดย: Conch IP: 124.121.127.120 วันที่: 17 พฤศจิกายน 2550 เวลา:21:37:05 น. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Location :
กรุงเทพฯ Thailand
[ดู Profile ทั้งหมด]
|
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

|
blog นี้ดูจะเกิดขึ้นมาได้เนื่องด้วยเจ้าของบล็อกเกิดอยากจะเขียน แล้วอยากให้คนอื่นๆอ่านเรื่องที่ตัวเองเขียนด้วย การมีบล็อกเป็นของตัวเองก็เลยดูจะลงตัวดี และแม้ว่าช่วงนี้ถึงชีวิตการเรียนที่เป็นอยู่ไม่ค่อยเอื้อให้เรามานั่งเขียนบล็อกสักเท่าไร แต่การที่ได้พักจากชีวิตที่วุ่นวายมาทำอะไรที่ชอบสักพัก ก็เป็นเรื่องที่ดีเหมือนกัน
บางเรื่องที่เราเขียนก็ดูจะบ้าๆบอๆไร้สาระไปหน่อย จนเหมือนยึดเป็นที่ระบายอารมณ์ในบางครั้ง อย่างไรก็ตาม เราต้องขอขอบคุณทุกคนมากๆนะคะที่เข้ามาอ่าน
ปล . เราใช้ชื่อ N3K เป็นชื่อ blog เนื่องจากชื่อนี้เป็นชื่อกลุ่มเราสมัย ม.ต้น แล้วเราสมัครพันธุ์ทิพย์ช่วงมอต้นพอดี ก็เลยใช้ login เป็นชื่อนี้แล (( ง่ายดีมั้ย ))
((( ปล จริงๆแร้ว )))
ตอนนี้เรากำลังจิตตกกับการเข้าสู่แผนกทำคลอดเป็นวันแรก
แอบกลัวอยู่อ่ะ เราไม่อยากทำคลอดเรย
ทำไงดีอ่ะ??
|
|
|
|
|
|
|
|
|
เยอะมั่กๆๆๆ
อ่านแล้วมินิ เริ่มตาลาย
แต่ก็อ่านต่อไป
มินิ แวะมาทักทาย
ฮิ้ววววววววววววววววว
แล้วคุยกันนะ