คนเราสามารถมีชีวิตอยู่ได้.... ไม่ว่าอยู่ที่ไหน nobuta power enter !! :))
Group Blog
 
<<
เมษายน 2555
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
23 เมษายน 2555
 
All Blogs
 
Dear Father (Haikei ChiChiue-sama…..พ่อครับ.. )

Dear Father





มีหลายเสียงบอกว่านี่เป็นซีรีย์ที่อบอุ่นและประทับใจ
แต่บ้างก็บอกว่ามันเป็นซีรีย์ที่ดูแล้วเศร้าต่างหาก
และแม้ว่าเพิ่งจะได้มีโอกาสดูซีรีย์เรื่องนี้เมื่อไม่นานมานี้ก็ตาม...

"ก็หลงรักซีรีย์เรื่องนี้เข้าแล้วล่ะค่ะ"

(แม้จะหลงรักผู้ชายหน้าตาบ้านๆแสนจะธรรมดาในเรื่องนี้ช้ากว่าคนอื่นอยู่มากเลยก็ตาม : )เป็นการรีรันตามเก็บซีรีย์ในลิสต์ที่อยากดูน่ะค่ะ : )



"Haikei ChiChiue-sama...พ่อครับ"


เราจะได้ยินประโยคนี้ด้วยเสียงของนิโนะมิยะขึ้นต้นมาแทบทั้งเรื่อง เหมือนๆกับเราจะสามารถรับรู้ได้ถึงความคิด ความรู้สึก ของพระเอกของเรื่องคนนี้ได้ตลอดเวลา ทั้งความโหยหาภาพของพ่อในจินตนาการ ความรู้สึกรัก ควารู้สึกอึดอัด ความสนุก ความเศร้า และความคิดของอิปเปคุงที่มีต่อชีวิตและความฝันของเค้าตลอดจนความรู้สึกต่อคนรอบตัวในย่าน คากุระซากะ


Tawara Ippei เป็นผู้ชายที่แสนจะธรรมด๊าธรรมดาคนหนึ่ง(แต่เราก็หลงรักผู้ชายหน้าตาธรรมด๊าธรรมดาแบบนี้เข้าแล้วนะคะ: ) จริงๆแล้วเป็นลูกชายของยูคิโนะ (อดีตเกอิชาในย่านคากุระซากะ โดยที่อิปเปคุงนั้นไม่เคยได้รู้เลยว่าพ่อแท้ๆของเค้านั้นคือใคร ....
นั่นจึงเป็นที่มาของการขึ้นต้นในแต่ละตอนด้วยประโยคของอิปเปคุงที่ว่า

" Haike ChiChiue-Sama " พ่อครับ...


ไม่รู้เพราะอะไร
เรา ถึงได้รู้สึก "รัก" ซีรีย์เรื่องนี้


หนึ่งคงเป็นเพราะด้วยเรื่องราว ความคิด ของคนธรรมดาๆคนหนึ่ง ที่เล่าเรื่องผ่านตัวเอกอย่างอิปเปคุง เป็นวิถีชีวิตของคนแสนธรรมดาๆเดินดินทั่วไปคนหนึ่งที่เราสามารถเดินพบเจอได้ตามท้องถนน ซึ่งนั่นน่าจะทำให้เราเข้าถึงความคิดของตัวเอกในซีรีย์เรื่องนี้ได้มากที่สุด


สองคือ เรารู้สึกชอบในโทนเรื่อง และเพลงประกอบของซีรีย์เรื่องนี้
เรารู้สึก(ไปเอง)ว่า โทนเรื่องนี้เป็นสีส้ม โทนเรื่อง ฉาก มุมกล้อง มันดูคล้ายกับช่วงเวลาที่เรานั่งดูซีรีย์เรื่อง Sunshine Foever ตะวันไม่ลับฟ้า ที่ทั๊กกี๊เคยแสดงเอาไว้เมื่อหลายสิบปีก่อน และสิ่งนั้น ทำให้รู้สึกดีค่ะที่ได้กลับไปมีความรู้สึก "อิ่ม" กับการนั่งดูซีรีย์ในแบบนี้อีกครั้ง : )
ภาพประกอบซีเปียสีขาว-ดำ ที่ขึ้นมาพร้อมกับเพลงประกอบซีรีย์เพราะๆนั้น มันทำให้ตัวละครดูมีชีวิต ขึ้นมากเลยล่ะค่ะ


สามคือ เรื่องนี้ทำให้คิดถึงเรื่อง Jiro Dream of sushi ที่เคยประทับใจมาแล้ว การทำงานของพ่อครัวในร้านอาหารญี่ปุ่นนี่ มันสุดยอดจริงๆเลยนะคะ

แถมมาด้วย ความฮา ในแบบของนิโนะคุงอีกด้วย
ฉากตลกๆของเราส่วนมาก มักจะตลกและเผลอขำออกมาในฉากตอนที่โนะทำหน้าตลกแบบเปิ่นๆ หน้าเอ๋อ ทำหน้าสะดุ้ง(ยิ่งตอนที่เกือบจะโดนเพื่อนร่วมงานที่เป็นคุณป้าคนนั้นจับให้นอนด้วยน่ะค่ะ ฮามาก)
เป็นผู้ชายที่ดูซื่อ(บื้อ)มาก แต่ในขณะเดียวกันก็ดูเป็นพี่ชายที่แสนดี และเป็นผู้ชายที่ดูอบอุ่นไปด้วยในคราวเดียวกันค่ะ

อ่านในหลายๆรีวิว ก็บอกเอาไว้ด้วยว่านิโนะมิยะนั้นได้รางวัลนักแสดงยอดเยี่ยมไปจากเรื่องนี้ด้วย (ขอปรบมือให้นะคะ แม้ไม่ถึงกับแอคติ้งดราม่ามากมาย แต่การแสดงที่เป็นธรรมชาติของโนะนั้นก็ผ่านมากๆเลย)


สรุปแล้วก็เป็นอีกหนึ่งซีรีย์ที่รัก แล้วล่ะค่ะ
แล้วโนะก็เข้ามาอยู่ในกรุของดาราฝ่ายชายที่ชื่นชมอย่างเต็มตัวด้วยอีกคน











Create Date : 23 เมษายน 2555
Last Update : 24 เมษายน 2555 1:44:12 น. 4 comments
Counter : 860 Pageviews.

 

อะไรจะคิดเหมือนกันปานนั้นว่านิโนะ
เป็นพระเอกที่ดูหน้าตาบ้านๆ มาก

แต่ต่างกันอย่างมากคือชอบใจความเป็นธรรมชาติ
(รวมถึงหน้าตาบ้านๆ เป็นธรรมชาติ) ตั้งแต่แรกเห็น
ในชุดผ้ากันเปื้อนสีแดงในเรื่อง Ryusei no kizuna
เรื่องนี้ชอบ โอ๊สสส ของโทคิโอะด้วย

ชอบเรื่องนี้ในความเรียบๆ แต่ละเมียดละไม แต่น้อยกว่า Yasahii Jikan ที่นิโนะดูหน้าตาบ้านๆ กว่าเรื่องนี้อีก




โดย: prysang วันที่: 25 เมษายน 2555 เวลา:18:53:30 น.  

 
ไม่ค่อยได้ดูซีรี่เลยครับ แวะมาทักทายครับ


โดย: คนขับช้า วันที่: 26 เมษายน 2555 เวลา:9:43:58 น.  

 
โอ้ว
อ่านจบ
เป็นอีกเรื่องนึงในลิสแล้วล่ะ
จริง ๆ เราเป็นคนชอบซีรี่ย์ที่ตัวละครพูดกับตัวเองล่ะ
แต่ส่วนใหญ่จะเป็นผู้หญิงซะมากกว่า
เช่น
Oh Dal Ja's spring
The Woman Who Still Wants To Marry
หรือแม้กระทั่ง Love letter

แต่เรื่องเป็นลองเปลี่ยนเป็นผู้ชายมั่งก็คงได้อีกอารมณ์นึง
ไว้ซื้อมาดูแล้วจะมาเล่าให้ฟังนะ


โดย: หนูลีลี วันที่: 28 เมษายน 2555 เวลา:12:27:17 น.  

 
เรื่องนี้ต้องบอกว่านิโนะแสดงได้น่ารักมากค่ะ
ดูแล้วนึกถึงผู้ชายทีแสนดี ซื่อๆ ไม่เป็นพิษเป็นภัยกับใคร
แม้จะหน้าตาธรรมดา แต่ก็มีจิตใตที่สวยงาม
เป็นผู้ชายที่อ่อนโยน และดูเหมือนว่าจะโกรธใครไม่เป็น
ชอบมากตอนที่นิโนะตกใจแล้วเป็นลม
แล้วถูกมองว่าเป็นเหมือนตัวทานุกิที่จะเป็นลมเวลาตกใจ 555
และชอบตอนที่นิโนะชอบฝันกลางวัน น่าร๊ากกกค่ะ
เหมาะสมแล้วล่ะค่ะที่นิโนะได้รางวัล เพราะแสดงได้ลื่นไหลมาก
แล้วก็ชอบนายหญิงของร้านซาคาชิตะด้วยค่ะ
เพราะดูเป็นคุณยายที่ใจดี อบอุ่น นุ่มนวล
คุณยายมีรอยยิ้มประดับริมฝีปากอยู่เป็นนิจ
และถึงแม้จะสูงวัย แต่คุณยายก็ยังคงความสวยให้เห็นอยู่
ชอบที่คุณยายมีนิสัยเหมือนเด็กๆ อย่างการที่เป็นสาวกกาโม
และมีการนัดเจอกลุ่มเพื่อนวัยเดียวกันที่เป็นสาวกกาโมเหมือนกัน
เห็นคุณยายกระดี๊กระด๊าแล้ว เข้าใจเลยค่ะว่าคำว่ามีชีวิตชีวานี้เป็นอย่างไร
ส่วนที่ผิดคาดคือชื่อเรื่อง เพราะนึกว่าเป็นเรื่องแนวพ่อๆลูกๆ
ที่ไหนได้กลายเป็นเรื่องของการอยู่รอดของร้านแบบold prestigious ryotei
ที่นับวันจะมีแต่ลูกค้าเก่าๆ ไม่มีลูกค้าใหม่เพิ่ม
ทำให้ร้านเลี้ยงตัวเองได้ลำบากเต็มไปด้วยหนี้สิน
จึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้ร้านอยู่รอด
ดูเรื่องนี้แล้ว นึกถึงเรื่องOsen เลยค่ะ
เพราะปัญหาที่ร้านซาคาชิตะเผชิญอยู่ ดูไปแล้วช่างคล้ายคลึงกับ
ปัญหาที่ร้านอิชโชอังในเรื่อง Osen เผชิญอยู่เลยค่ะ


โดย: มะนาวเพคะ IP: 101.109.199.30 วันที่: 1 พฤษภาคม 2555 เวลา:23:05:13 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

nobuta wo produce
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 26 คน [?]




ปาฎิหาริย์คืออะไร เคยได้ยินประโยคนี้กันไหมคะ ?

"เมื่อประตูบานหนึ่งปิดลง จะมีประตูอีกบานเปิดเสมอ"
ประตูบานที่สองนั่นล่ะ คือปาฎิหาริย์
หน้าที่ของทั้งคนที่เชื่อและไม่เชื่อในปาฎิหาริย์ก็คือ
"หาประตูบานนั้นให้เจอ"


Cr. ประภาส ชลศรานนท์


หวังว่า มิตรภาพดีดี จะเกิดขึ้น ใน blog นี้นะคะ

New Comments
Friends' blogs
[Add nobuta wo produce's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.