ร อ ย ยิ้ ม ร ะ ห ว่ า ง ท า ง



เคยมาพัทยากันไหมคะ หลายคนอาจจะเห็นว่าพัทยาเป็นเมืองที่เหมาะแก่การพักผ่อนระยะเวลาสั้นๆ ไปเช้าเย็นกลับจากเมืองกรุงฯ ได้สบายๆ ฝรั่งเต็มเมือง สาวๆ แบบนั้นเต็มไปหมด แถมไปด้วยธุรกิจกลางคืนอีกสารพัด

แต่สำหรับคนที่อยู่กับพัทยาแบบฉัน กลับมองมันอีกอย่าง พัทยาเป็นสวรรค์ของชาวต่างชาติจริงๆ เลยค่ะ หลายต่อหลายอย่างที่สร้างที่มีเพื่อรองรับชาวต่างชาติ ไม่ว่าจะเป็นความบันเทิง ธุรกิจ โรงแรม เกสต์เฮาส์ อสังหาริมทรัพย์หรือจะเป็นผู้หญิง จริงๆ ถ้าอยู่ที่พัทยา นานๆ เข้าจะเห็นได้ว่า ชาวต่างชาติที่มาอยู่ที่นี่ หรือมาเที่ยวที่พัทยานานๆ จะแทบไม่มีผู้หญิงเลย เว้นแต่จะมาพร้อมกับประดาสามีหรือแฟนของเจ้าหล่อน นอกนั้นก็มีแต่ชายหนุ่มล้วนๆ แหละค่ะ สาวๆ แถวนี้ถึงขายดีกันไงคะ อย่างว่าแหละพัทยาไม่เหมาะกับผู้หญิงเท่าไหร่หรอกค่ะ


อย่างไรก็ดี ใช่ว่าจะมีแต่คนหนุ่มๆหรอกนะคะ ที่จะชอบอยู่ที่พัทยา คนแก่ๆ ที่เกษียณจากการทำงานที่บ้านเกิดเมืองนอนของตัวเองแล้วก็ชอบที่จะมาอยู่ที่พัทยาเช่นกัน คาดว่าน่าจะเป็นเพราะค่าครองชีพ ที่ทำให้ชาวต่างชาติทั้งหัวหงอกหัวแดงหัวทองนิยมย้ายนิวาสถานมาอยู่พัทยากันเป็นล่ำเป็นสัน ชนิดที่ว่าธุรกิจอสังหาริมทรัพย์แถวนี้เฟื่องฟูกันเป็นแถวนั่นแหละค่ะ ส่วนหนึ่งเพราะค่าครองชีพเป็นปัจจัยหลัก ที่ทำให้ประชากรของพัทยาเพิ่มขึ้นได้ทุกปี ค่ากินอยู่ไม่ได้แพงอะไรมากมายเมื่อเทียบกับประเทศที่ตนอยู่ (อย่าเอาไปเทียบกับมาตรฐานการครองชีพอื่นๆ ของไทยล่ะ ถ้าเทียบแบบนั้นถือว่าพัทยาค่าครองชีพสูงพอตัวทีเดียว) ส่วนหนึ่งเป็นเพราะอากาศด้วย อากาศที่เมืองไทย ถือว่าดีสำหรับชาวต่างชาติ เพราะจากที่เขาต้องทรมานกับความหนาว ก็ต้องมาผจญนรกเพราะความร้อน เอ้ยไม่ใช่ อิอิ ถึงจะร้อนที่นี่ก็ไม่ได้ร้อนมากมายอะไร เพราะมีลมทะเลคอยพัดมา ไหนจะเรื่องสาวๆ ที่จะจ้างให้มาปรนนิบัติพัดวี ก็หาง่ายพอๆ กับหาร้านสะดวกซื้อแถวนี้เสียด้วยสิ คนแก่ๆ ที่อยู่กันระยะยาวแถวนี้เลยมากกว่าหนุ่มๆ


อีกอย่างหนึ่งคงเพราะนิสัยคนไทยละมัง เพราะจะอย่างไร ความเอื้อเฟื้อก็เป็นนิสัยของคนไทยอยู่แล้ว วันนี้ฉันได้มีโอกาสเห็นสิ่งที่ไม่คิดว่าจะได้เห็น จะว่าไปคนไทยเราก็น่ารักนะ น้ำจิตน้ำใจมีให้เห็นเสมอ ถึงแถวนี้จะหายากสักหน่อยสำหรับคนไทยด้วยกันก็ตามเถอะ

บ่ายแก่ๆ วันนี้ฉันลงจากรถสองแถวหลังจากไปหาหมอมา เวลากลับจากหาหมอ ฉันต้องนั่งรถสองแถวมาลงเส้นชายหาดเพื่อเดินตัดขึ้นมาอีกหน่อยเพื่อจะมาถึงบ้าน แล้วซอยที่ฉันต้องเดินผ่านเนี่ย จะอุดมไปด้วยอพาร์ทเมนต์ และโรงแรมอยู่ทั้งสองทาง มีบาร์ไม่มาก ถือว่าเป็นซอยที่มีบรรยากาศดีทีเดียวแหละ (เว้นตอนฝนตกหนักๆไว้สักหน่อยแล้วกัน) ขณะที่ฉันกำลังเดินเรื่อยเจื้อย ตาก็มองเห็นว่า ด้านหน้าของฉันมีชายพิการคนหนึ่งกำลังเข็นรถเข็นของเขาไปตามทาง แล้วเขาก็ไปหยุดอยู่ตรงทางลาดที่เขามีไว้สำหรับให้รถขึ้นไปในอพาร์ทเมนต์แห่งหนึ่งอย่างครุ่นคิดว่าจะหาทางส่งตัวเองพร้อมรถเข็นขึ้นไปได้อย่างไรดี สำหรับคนพิการแล้ว การขึ้นที่ลาดแบบนี้ยากนะ แล้วสิ่งที่ฉันได้เห็นพร้อมกับรอยยิ้มที่ตามมาก็คือภาพของ ชายคนหนึ่งที่ขับรถมอเตอร์ไซต์มาจอดอยู่ตรงชายคนนั้น เขาเข็นรถเข็นของชายพิการคนนั้นขึ้นไปให้โดยที่เขาไม่ได้ร้องขอความช่วยเหลือเลยสักนิด แล้วพี่คนนั้นก็กลับไปขึ้นรถตัวเอง พร้อมขับจากไป ฉันเดินมาเรื่อยๆ ทันเห็นรอยยิ้มของชาวต่างชาติคนนั้น พร้อมกับเสียง ”ขอบคุณครับ” เป็นภาษาไทยชัดเจน มันเป็นภาพที่ฉันไม่ได้เห็นทุกวัน จริงๆ มันอาจจะเป็นเรื่องเล็กน้อยมากสำหรับหลายๆ คน แต่สำหรับฉันแล้วมันคือความอิ่มใจอย่างหนึ่งในเมืองนี้ อย่างน้อยมันก็ทำให้ฉันยิ้มได้ที่รู้ว่าคำว่าน้ำใจยังไม่หายไปจากคนไทยเสียหมด....




Create Date : 27 มิถุนายน 2549
Last Update : 28 มิถุนายน 2549 0:00:21 น. 12 comments
Counter : 367 Pageviews.

 


ความดีไม่มีขาย
อยากได้ต้องทำเอง


ปล.สีตัวหนังสืออ่านยากสำหรับป้านะเคอะ


โดย: หลักสี่ -พัทยา ราคาเท่าไหร่ IP: 161.200.255.161 วันที่: 27 มิถุนายน 2549 เวลา:23:25:43 น.  

 
ปีที่แล้วไปเยือนพัทยาหลายคร้งค่ะ เพราะมีเพื่อนๆ ( ห่างๆ ) อยู่ที่นั่น แต่หนึ่งปีผ่านไปแทบไม่น่าเชื่อว่าไม่เหลือคนรู้จักที่นั่นอีกแล้ว เสียชีวิตเนื่องจากกินเหล้ามากไปหนึ่งคน แต่งงานกับผู้หญิงแถวนั้นเสียหนึ่งคน ตอนนี้ไม่ทราบชะตากรรมว่าไปตกระกรรมลำบากอยู่ไหน กลับประเทศไปสองคน

คิดแล้วช่วงเวลาแค่ปีเดียว ไม่น่าเชื่อว่าจะได้เจอ รู้จัก พลัดพรากกับผู้คนได้มากขนาดนี้ รู้สึกแปลกๆ ดี แต่ก็ไม่ได้รู้สึกเสียใจอะไร


ปล. ยังไม่ตื่นค่ะ ขี้เกียจอัพบล็อก


โดย: Chapter 1-17 IP: 125.25.129.185 วันที่: 28 มิถุนายน 2549 เวลา:0:03:17 น.  

 
น่าประทับใจมากเลยครับ ... คนไทยก็ดีอย่างงี้อ่ะเนอะ ...


โดย: K-Birch วันที่: 28 มิถุนายน 2549 เวลา:1:14:23 น.  

 
ความมีน้ำใจ ไม่เคยจางหายหรอกค่ะ หนู มันปรากฏออกมาเองเมื่อถึงเวลา
ชายคนนั้นน่ารัก หนูเองโชคดีที่ได้เห็นภาพซึ้งๆประทับใจแบบนี้ค่ะ


โดย: นางกอแบกเป้ วันที่: 28 มิถุนายน 2549 เวลา:2:53:41 น.  

 
คนไทยมีน้ำใจ...

คนไทยน่ารัก...

แต่ขอบอก ฮาร์ดร็อค พัทยา มันส์สุดๆ โย้ววววววววว

อิอิ เกี่ยวกันเปล่านั่น


โดย: Ta Pling วันที่: 28 มิถุนายน 2549 เวลา:9:18:01 น.  

 
น้ำใจยังไม่หายไปจากคนไทยจริงๆน๊า


โดย: lonely sea (seenil ) วันที่: 28 มิถุนายน 2549 เวลา:9:53:43 น.  

 
พี่คนนั้นคงจะเป็น คล้าก เค้นท์ เดอะซุปเปอร์แมนรีเทิร์น ชัวร์ป๊าดดด ครับ..

ถ้าคนเรามีน้ำใจกันแบบนี้ไปหมดทุกคนโลกนี้คงน่าอยู่กว่านี้เยอะ...ว่ามะ?


โดย: นู๊นู IP: 61.7.140.172 วันที่: 28 มิถุนายน 2549 เวลา:12:56:08 น.  

 
น่ารักมากเลยค่ะ

ถ้าแกะอยู่ก็คงวิ่งไปเข็นแถมส่งถึงห้องด้วย

..... อาจจะไม่ใช่ เพราะน้ำใจงาม แต่เพราะ 1. เปอร์ 2. แจ๋น หริอ 3. ทุกข้อรวมกัน

กิกิ

happiness is to help the world spinning sweeter and gentler :D :D

ปล. กำลังจะตามจิกอันเก่า ๆ
รบกวนไปชมดูด้วยนะคะ :D :D


โดย: หมาเลี้ยงแกะ วันที่: 29 มิถุนายน 2549 เวลา:1:13:48 น.  

 
อรุณสวัสดิค่ะ หนูแจง
พักนี้บล๊อกเข้ายากจริงๆนะคะ


โดย: นางกอแบกเป้ วันที่: 29 มิถุนายน 2549 เวลา:7:57:17 น.  

 
พี่สาว
- เปลี่ยนสีตัวหนังสือแล้วนะเคอะ

Chapter1-17
- วังวนของคนอยู่พัทยาค่ะ เขาถึงมีเสื้อที่พิมพ์ขายว่า 'good men go to heaven, bad men go to Pattaya" ไงคะ

K-Birch
- เห็นแล้วก็อดประทับใจจนเอามาเขียนไม่ได้นี่แหละค่ะ ^^

นางกอแบกเป้
- เจ๊ขา หนูก็ไม่คิดว่าจะได้เห็นอะไรแบบนี้เลยค่ะ มันเลยรู้สึกอิ่มๆ ใจที่ได้เห็น

Ta Pling
- คุณตะปลิงขา จุ๊บแจงอยู่พัทยามานาน ยังไม่เคยไปเย้วๆ ที่ฮาร์ดร็อกเลยค่ะ ^^""

นู๊นู
- เห็นด้วยกับพี่นูค่ะ ถ้าคนเรามีน้ำใจกันแบบนี้มากกว่านี้ โลกเราคงจะน่าอยู่ขึ้นเยอะเลย

มลก ที่รัก
- พี่ว่าถ้าเป็นหนู นี่พี่โหวตให้ข้อเปอร์ค่ะ อิอิ

นางกอแบกเป้
- เจ๊ขา สวัสดีค่ะ น่าเบื่อมากจริงๆ เลยค่ะบล็อกแกงก์พักนี้ เข้าใจว่าเพราะรองรับการขยายตัวไม่ทันเลยเป็นฉะนี้ เฮ้อ ทำใจค่ะทำใจ



โดย: jengly วันที่: 29 มิถุนายน 2549 เวลา:20:42:10 น.  

 
ไม่ได้ไปเยือนพัทยานานมากๆครับ นานจนลืมกลิ่นไปหมดแล้ว
เรื่องน้ำใจของคนไทย วันนี้ผมก็เพิ่งประสบมาเหมือนกัน เป็นพนักงานร้านรองเท้าที่มาบุญครองซึ่งทำท่าตกใจมากเมื่อพบว่าลูกค้าเดินออกจากร้านไปทั้งที่ยังไม่ได้รับเงินทอน 405 บาท แล้วเธอก็รีบวิ่งตามลูกค้าคนนั้นเพื่อเอาเงินทอนไปให้ - ภาพสีหน้าตกใจของเธอตอนรู้ว่าลูกค้าลืมรอรับเงินทอนประทับใจผมมากเลยครับ ช่างมีน้ำใจ+ใส่ใจเหลือเกิน (เหตุเกิดที่ร้าน sport dome ชั้น 2 มาบุญครอง)


โดย: lomocat วันที่: 29 มิถุนายน 2549 เวลา:22:25:28 น.  

 


lomocat
- เห็นอะไรดีๆ แบบนี้แล้วชื่นใจเนอะ



โดย: เจ็งลี่ IP: 203.156.44.86 วันที่: 1 กรกฎาคม 2549 เวลา:17:58:45 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

jengly
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




มาๆ หายๆ ตามความวุ่นวายของชีวิต :D
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2549
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
27 มิถุนายน 2549
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add jengly's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.