นักเดินทาง...ก็ต้องเดินทาง...เหนื่อยแต่เดี๋ยวก็หายเหนื่อย
Group Blog
 
<<
มกราคม 2552
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
24 มกราคม 2552
 
All Blogs
 
ลาออกแล้วคร้าบบบบบบบบบ

สุดท้าย ก็ตัดสินใจแน่วแน่เดินไปยื่นใบลาออก...เมื่อวันจันทร์
หัวหน้าบอกว่าให้กลับไปคิดใหม่ ไม่ยอมเซ็นอนุมัติให้ ให้มาคุยกันอีกทีวันศุกร์

วันปกติแกจะยุ่งจนแทบไม่ค่อยได้คุยงาน แต่วันนี้แกคุยกับเราชั่วโมงครึ่ง ถามเหตุผลที่ตัดสินใจลาออก แล้วก็บอกเหตุผลเรื่องความก้าวหน้าและสถานการณ์ของบริษัทให้ฟัง (ปกติไม่เคยเลย)

วันนี้หลายๆอย่างที่เราไม่เคยรู้ ก็ได้รู้

หลายๆอย่างที่เราไม่ได้พูด ก็ได้พูด

ที่ใหม่ก็โทร.มาอีก เขาเองก็คิดว่า เราจะไม่ไป เพราะเงียบๆ สักพักก็ส่ง สัญญาจ้างงานมาให้ ให้เซ็นและให้ส่งกลับไปให้เขา

เราก็เลยแอบดีใจเล็กๆ ปนความสับสน บวกคิดเข้าข้างตัวเองนิดๆว่า เราคงยังมีค่าอยู่บ้าง..เขาทั้ง 2 ที่จึงอยากให้ไปทำงานด้วย(เข้าข้างตัวเองแต่ก็มีความสุขนิดนึง เหมือนเข้าข้างตัวเองว่าเขาคนนั้นคงชอบเราอยู่เหมือนกัน...(เอ..อย่างหลังเกี่ยวกันไหมเนี่ย))

วันศุกร์เราก็เดินไปหาหัวหน้า เพื่อไปแจ้งผลการกลับมาทบทวนการลาออก ซึ่งแน่นอน เราตัดสินใจแล้ว และเป็นจุดที่ถอยไม่ได้แล้ว...

ยังบอกหัวหน้าว่า ถ้าเราคุยกันก่อน เราคงไม่ได้ไปไกลอย่างนี้

สรุปประเด็น จากสิ่งที่เราพบ จากการตัดสินใจลาออกจากงาน ดังนี้

A) การสื่อสาร
เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ในสถานการณ์เศรษฐกิจเช่นนี้ พนักงานที่ไม่มีโอกาสได้รับรู้ ไม่มีโอกาสได้เห็นสถานการณ์ต่างๆ และขั้นตอนของบริษัทในส่วนที่ีควรจะได้รับรู้ ว่าถ้าบริษัทจะต้องดำเนินการเพื่อความอยู่รอด ขั้นตอนควรจะเป็นอย่างไร 1) ลดต้นทุน 2) ลดคน 3) ลดวันทำงาน 4) ลดคนรอบต่อไป แล้วคนกลุ่มไหนเป็นกลุ่มเป้าหมาย
หรืออะไรก็แล้วแต่ ที่ทำให้พนักงานได้รู้ว่า ตนเอง อยู่ในสถานะไหน ควรจะต้องทำอย่างไร ไม่ใช่ไม่รู้อะไรเลย อยู่ๆวันดีคืนดี เพื่อนร่วมงานที่นั่งอยู่ข้างๆ เก็บโต๊ะกลับบ้าน..

เราเองก็เป็นหนึ่งในพนักงานที่ไม่เคยรับรู้สถานการณ์บริษัทคนนั้น เราจะเหมือนกับการเดินอยู่ในทางเดินที่มืดมน เมื่อมีแสงไฟ แม้เพียงน้อยนิดเป็นแค่แสงเทียน ก็อาจจะตัดสินใจอะไรบางอย่างได้ทันที

เพราะฉนั้น บริษัทควรจะสื่อสารให้พนักงานทราบบ้าง ให้กำลังใจพนักงานบ้าง ไม่ใช่ให้อยู่อย่างหวาดระแวง ว่าตัวเองจะเป็นรายต่อไปหรือเปล่า
กว่าจะรู้ ว่าเราเนี่ย เป็นคนท้ายๆที่บริษัทเลือกให้ออก และก็มีความสำคัญกับบริษัท มันก็อาจจะสายเกินไปแล้ว

เราเชื่อว่า มีเพื่อนๆ ของเราอีกหลายคน ก็กำลังหวาดระแวง กับสถานะของตนเองอยู่เหมือนกัน

B) ไม่ต้องมา แปลว่าไม่จำเป็น
ต่อเนื่องจากข้อแรก เมื่อพนักงานคนไหน โดนลดวันทำงาน สิ่งที่เป็นความคิด มี 2 อย่าง 1) เอาเปรียบคนอื่นหรือเปล่า เราหยุดในขณะที่คนอื่นทำงาน 2) เราหยุดทำงานได้ แสดงว่า ตำแหน่งเรา ไม่จำเป็น ไม่มีก็ได้


C) ในองค์กร มีพนักงานหลายๆแบบ
พนักงานบางคนอยู่เพื่อรอวันตาย รอการจ้างออก รอเงินชดเชย รอ..และรอ... อีกแบบ ไม่รอ ไม่อยากตาย และไม่ต้องการเงินชดเชย แบบสุดท้ายคือ บริษัทเห็นคุณค่ามาก ไม่มา ไม่มี ไม่ได้เลย
สำหรับเราคงเป็นประเภทที่ 2 และเราก็ไม่ได้อยากได้เงินชดเชย เพราะคงไม่น่าภูมิใจนักหรือเราผิดปกติ ที่คิดไม่เหมือนคนอื่น ส่วนเรื่องคุณค่า เราดันเป็นประเภทไม่จำเป็น ไม่มี ไม่มาก็ได้...

D) เราควรจะมีสิทธิ์เลือกทางเดินชีวิตของเราเอง ไม่ใช่เป็นผู้ถูกเลือก
ให้อยู่หรือให้ไป

E) ปลาตายเท่านั้น ที่ว่ายตามน้ำ

F) ข้าวเปลือก ตกที่ไหนก็งอกได้ ข้าวสารอยู่ที่ไหนก็หุงได้ ข้าวสวยมีแต่ใครๆ ก็อยากกิน อย่าเป็นข้าว...บูด ที่ไม่มีใครต้องการ


ก็ว่ากันไป

อีกสิ่งหนึ่งที่ได้จากเหตุการณ์ครั้งนี้คือ การเดินไปข้างหน้า อย่ากังวลกับข้างหลัง เพราะเราได้ตัดสินใจไปแล้ว....มองในสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต และทำให้ดีที่สุด

มีสิ่งดีๆ รอเราอยู่ข้างหน้า...เชื่อสิ



Create Date : 24 มกราคม 2552
Last Update : 25 มกราคม 2552 21:21:02 น. 9 comments
Counter : 156 Pageviews.

 
สวัสดีค่ะ

ถ้าคิดว่าทำแล้วสบายใจก็น่า
...จะเป็นทางออกที่ดีที่สุดนะคะ


โดย: t_karnya วันที่: 24 มกราคม 2552 เวลา:15:57:49 น.  

 
เราเองก็ไม่อยากทำงานที่ทำอยู่เหมือนกัน แต่ตอนนี้ต้องอยู่ไปก่อน


โดย: บุปผามาลา วันที่: 24 มกราคม 2552 เวลา:16:02:51 น.  

 
เวอะมาทักทายค่ะ


โดย: CrackyDong วันที่: 24 มกราคม 2552 เวลา:16:03:25 น.  

 
ทักทายครับ


ไม่ว่า โลกจะโหดร้ายแค่ไหน
แต่พวกเราก็โชคดี

ที่ ยังตื่นมาแล้วยังมี ลม หายใจนะครับ


โดย: avpy33pc IP: 222.123.4.14 วันที่: 24 มกราคม 2552 เวลา:16:23:54 น.  

 
อือ ชอบข้อคิด มุมมองของ จขบ.


โดย: p_tham วันที่: 24 มกราคม 2552 เวลา:19:13:49 น.  

 
เป็นกำลังใจให้น่ะคิดจะเดินหน้าก็อย่าถอยหลังน่ะ สู้ๆมีที่ดีๆอีกมากน่ะ ขอแค่ว่าคุณมีความรู้ความสามารถพอหรือเปล่า


โดย: ni (ชีวิตจริง ) วันที่: 24 มกราคม 2552 เวลา:20:24:48 น.  

 
เพิ่งรู้ว่ามีคนอ่าน Blog เราเหมือนกัน ขอบคุณสำหรับ ทุกความเห็นค่ะ


โดย: จขบ (Nice_CD ) วันที่: 24 มกราคม 2552 เวลา:22:43:03 น.  

 
อยากเปลี่ยนงานเหมือนกันค่ะ

กำลังหาอยู่ แต่หายากจัง กับที่เก่า ก็พยายามจะอยู่ให้มีความสุข ก่อนที่จะได้งานใหม่






โดย: ต้นข้าว_ต้นนั้น วันที่: 24 มกราคม 2552 เวลา:23:46:49 น.  

 
โดนสุดๆ


โดย: ัyo IP: 124.120.136.11 วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:14:37:45 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Nice_CD
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






แจกโค้ดเพลงลงHi5
Friends' blogs
[Add Nice_CD's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.