เมษายน 2554

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
15
16
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
ประสบการณ์ไป work&travel . Life Guard,Wisconsin.
นที่สุดวันที่ 8 มีนาก็มาถึง เดินทางซักที ออกจากหอพักตั้งแต่ตีสี่ครึ่ง นั่งรถ 20 นาทีจากหัวหมากไปสุวรรณภูมิ เช็คอิน ถ่ายรูปกับครอบครัวกับเพื่อน วันที่นัทเดินทาง
พี่ๆเอเจนซี่เขาก็มาด้วยเพราะรอบนัทคนเยอะ ก็ถ่ายรูป เช็คชื่อว่ากันไปตามประเพณี
ถึงแล้วนาริตะ นัทแวะเปลี่ยนเครื่องที่นี่ ใช่เวลาประมาณ 6 ชั่วโมงจาก กทม. ก็เดิน duty free ไปเรื่อยๆ ถึงเวลาก็เดินเข้าเกท ปล*อย่าซื้อของเหลวขึ้นเครื่องเดี๋ยวโดนทิ้ง
ถึงอีกที่คือ Chicago แวะเปลี่ยนเคื่อง ก่อนเครื่องลงรู้สึกได้ว่านี่เมืองใหญ่มากๆแต่ก็แน่นอนไม่ได้ออกจากสนามบิน ก็รีบเดินไปขึ้นรถไฟฟ้าเพื่อต่อไป terminal ภายในประเทศ ก็ง่ายๆ เดินตามป้าย ไม่รุ้ก็ถามพนักงานเอา
ตอนต่อเครื่องส่วน International flight ไป domestic flight คนส่วนมากที่เพิ่งเคยเดินทางมาอเมามักจะตกเครื่อง เพราะมัวแต่ "เอ่อ...ทางไหนวะ? " "กระเป๋ากุจะได้ที่ไหนวะ?" bla bla bla กระเป๋าอ่ะจะรุ้ว่ารับที่สนามบินไหนต้องถามแต่แรกตอนเราจองตั๋วเครื่องบินจากที่ไทยแล้วน่ะ
ตอนเปลี่ยนเครื่องที่ชิคาโก้ เพื่อนๆนัทที่มาเวิร์คด้วยกันเขาไป WI เลย แต่นัทฝากไปแต่กระเป๋า(จองไป WI ด้วยแต่ไม่ไป) นัทบินไป TX หาโฮสต่อเลย
(flight ของนัท BKK>JA>chicago>WI & WI>chicaho>TXขามา TX>chicago>WI ขากลับ) เพื่อไม่ให้นัทบินวนไง เลยข้ามไปไฟลต์นึง


ก็อยู่กับโฮสไปเที่ยวกันดีมีฟามสุข อยู่ไป 7 วันตามที่วางแผนไว้ ก็ได้กำหนดการบินกลับ WI ไปเชคอินแต่เช้าาาาาาาาามืดดดดดด (คืนนั้นร้องห่มร้องไห้ซึ่งบุญคุณโฮส ทั้งค่าเครื่องที่ออกให้ ค่าอาหาร ค่าเที่ยว อยู่ฟรีกินฟรี ทุกอย่างฟรี) เช็คอินที่สนามบินปุ๊ป....อีเอี้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยไฟลต์canceled คะะะ
พนักงาน American Airline ให้เหตุผลว่า คุณไม่บินไฟลต์แรกของเราคือ WI>chicago ตั๋วเลยตัดอัตโนมัต นัทก็ถามว่าถ้างั้นแล้วทำไมนัทมาได้จาก Chicago>TX มันบอกตอนนั้นคอมมันอัพเดทไม่ทัน =_='! อิเวร!!!

เขาก็บอกด้วยว่า คนส่วนมากจองไฟลต์แบบนัทก็เพื่อให้ได้ราคาที่ถุกกว่า(round trip) (ก็แหงหล่ะ เราต้องบริโภคอะไรที่ถูกกว่าแล้วคุณภาพเหมือนกันเสะ) เขาเลยมีระบบแบบนี้เพื่อประโยชน์ของเขาเอง (มันก็เอาเปรียบผู้บริโภคละว้า) แต่เขาก็บอกว่าถ้าจะไม่ไห้ไฟลต์แคนเซ่ลก็ทำได้ แค่แจ้งเขาล่วงหน้า
ก็เลยได้ความรุ้ใหม่ว่าถ้าจะจองแบบแกมโกงแบบนัทต้องแจ้งมันล่วงหน้าว่าจะไม่บินไฟลต์ไหน มันจะได้ไม่ตัดตั๋วเรา แต่ถ้าเพื่อนๆเจอเหตุการณ์แบบนัทละก็ ขอเบอร์เมเนเจอร์มัน จากนั้น ด่ามันเลยค่ะะะะะะะะะะะะ!!!!!! แล้วก็กลับบ้านอย่างเซงๆ คืนนั้นแด๊ดดี๊ผู้มีพระคุณอย่างสูง ก็จัดการคุยกับเมเนเจอร์ไห้คนรีตั๋วได้ วันถัดมา เปนวันเกิดโฮสยาย
ก็ไปกินอะไรตามระเบียบ เช้ามืดต่อมาก็บินอีก เวลาเดิม ไฟลต์เดิม เกทเดิม แต่เจอหนักงานคนละคน ^^ ค่อยยังชั่วหน่อย ถ่ายรูป ร่ำลากันไป ก็ขึ้นเครื่อง
พอถึง chicago ก็โทรสับให้Taxi ที่wisconsin dells มารับ บอกมันว่าเราถึงกี่โมงๆ จริงๆtaxiแพงมากเปนร้อยกว่า อีคนที่นัทโทรหาค่ะ เขาไม่ใช่taxiโดยตรงหรอกแต่แบบโคกับเอเจนซี่มานานแล้วไงเลยโทรให้มันมารับได้ มันชื่อ Jeremy ค่ะะะ ที่ใช้สรรพนามว่ามันก็มีเหตุผล ต๊ะเอาไว้ก่อนจะเล่าให้ฟังตอนหลัง
ในที่สุดก็ถึง Wisconsin Dells ,Wisconsin เมืองนี้เป็นเมืองเล็กๆ แต่เป็นเมืองท่องเที่ยวเพราะมีชื่อเสียงเรื่องสวนน้ำมากมาย และมีสวนน้ำที่ใหญ่สุดในอเมริกาอยู่ที่นี่ แต่คนอาศัยนั้นไม่ค่อยมีกันหรอก มีแต่แรงงานอาศัยกัน สิ่งแรกที่คิดเมื่อมาถึงคือ อยากเจอเพื่อนๆมากๆคิดถึงๆๆๆๆ แล้วก็เดินลงไปแถวประตูขาออก มองหาคนที่ลักษณะตามที่เอเจนซี่บอกว่าจะมารับเรา ก็ยังไม่เหน เราก็ไปนั่งรอที่เลาจ์พลางๆ โทรหาโฮส ว่าถึงแล้ว โฮสมัมพุดมากชิหายเลย เปลืองค่าโทรสับ - -'
และแล้วเจเรอมี่ก็มาถึง ราคาที่เอเจนซี่ตกลงกันไว้คือ 55 ดอล ไปถึงที่พักปุ๊ป!!! เก็บกุ 60 ดอล อีห่าาาาาาาาาา!!!!! พอบอกว่าไหนบอก 55 ไง มันบอก your agency misunderstood พอจะไม่ให้ก็พูดเสียงดังอีก >.<' แล้วตลอดทางที่นั่งกันมามันก็โม๊เรื่องธุรกิจ เรื่องที่บ้าน เรื่องหาตัง
ทุกอย่าง ทุกคำพูดที่ออกจากปากมันคือ เงินๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆหน้าเลือด หน้าเงิน เงินๆๆๆๆ business โอ๊ย!! ปวดหัว แต่ถ้าตามหลักจิตวิทยาของthe top secret คิดสิ่งใดมากๆๆๆก็จะได้สิ่งนั้น มันก็ดีอะน่ะ แต่มากไปก็ไม่ไหวน่ะเว้ยเห้ย
ระหว่างทางก็ต้องคุยกับอีเจ่อ(เจเรอมี่ คนไทยเรียกมันอีเจ่อบ้างอีเจ๋อบ้าง) แล้วก็ดูวิวอันแสนทุระกันดาร รกร้างว่างเปล่า แถวบ้านนอกแห่งหนึ่งของอเมริกา ที่แห้งแร้งและเต็มไปด้วยหิมะ ผู้คน บ้านคนก็ไม่มีให้เห็น Y^Y เอาแล้วววววกุมาบ้านนอกเวอร์มากๆ
ถึงบ้านซักที เจอเพื่อนฟ้าสุดที่รักมาช่วยแบกกระเป๋าเข้าบ้าน แล้วก็พรรณนาโวหารถึงงานที่ทำมาแล้วประมาณสามสี่วัน (ฟ้าเปน house keeper) ว่าหนักมาก โดนใช้เยี่ยงทาส ไม่ไหวๆๆ โดนพวกเม็กซิกันเอาเปรียบ(ไว้จะเล่าต่อ)
ตกเย็นๆอีเจ้าของบ้านก็มาค่ะชื่อนังRenee (นังเรเน่!!) ทีแรกนัทก็ดีกะเค้าน่ะ อยู่ไปก็เกลียดกันซะงั้น=_=' มันก็ตูดสั่นดิ๊กๆๆๆเข้ามาทวงตัง ก็จ่ายไป 70 ดอลต่ออาทิด อาทิดสองอาทิดแรกเด็กไทยทุกคนจะพยายามหา จักรยาน มาปั่นไปที่ทำงานถ้าซื้อวอลมาร์ทก็ 70-80 ดอลอัพค่ะแต่ถ้าซื้อ
ของคุณเจเรอมี่ ที่เอเจนซี่จัดให้ได้รู้จักจะได้ในราคา 25 ดอลเป็นอย่างต่ำ และเขาจะซื้อคืนตอนเรากลับในครึ่งราคา อยู่ไปอยู่มา 35 ดอลอย่างต่ำ ไปๆมาๆ 45 ดอลค่ะะะ ขายคืนได้ 10 ดอลคะะะะะะะ สภาพห่วยค่ะ เน่าค่ะ แต่ละครั้งที่อันเชิญคุณเจเรอมี่มา กว่ามันจะมานี่แหม่...เล่นลิ้นชิบหายคะ บางทีบอกจยยไม่มี ต้องไปเอา จากนุ่นนี่นั่น
บางทีบ้านนี้จอง จยย คันนี้ๆๆราคานี้ๆๆไว้ เจเรอมี่ก้บอกโอเคได้ๆ ถัดมาวันสองวัน อ้าว จยย ที่จองไว้จอดอยู่หน้าบ้านอีกคนแล้วค่ะะะะะ เหี้ยมากอ่ะเจเรอมี่บรรยายไม่ถูก ที่สำคัญคือ จยย ที่มันเอามาขายเรา เอามาจากร้าน จยย ระแวกบ้านที่อาศัยอยู่นี่แหละค่ะ แต่เปนเพราะช่วงที่เรามากันหิมะตกหนัก หนา หนาว ทำให้เราไม่ได้ไปเดินรอบๆที่อาศัยอยู่ว่ามีไรบ้าง
สรุปว่าคนไทยที่นี่ก็โดนหลอก เอาเปรียบ ถูกตอแหล หลอกลวง ทำร้ายน้ำใจ และอีกมากมาย =_=' สรุปค่ะ มันเลวววววววววว!!
ถึงเวลาไปเช็คอินที่ทำงาน จากนั้นวันสองวันก็เทรนงานค่ะ เทรนได้สามวัน วันที่สามคือวันปฐมนิเทศและสอบ ปล ก่อนมาค่ะ คุณเอเจนซี่บอกว่า มาที่อเมกาสอบว่ายน้ำ 300 เมตร ดำน้ำเก็บอิฐลึก 3 เมตร แล้วก็สอบข้อเขียน ซึ่งเอเจนซี่ก็ส่งแนวข้อสอบให้ประมาณสองอาทิดก่อนเดินทางล๊อตแรก
แต่เนื่องจากช่วงนั้นเป็นช่วงสอบของเด็กมหาลัย บางคนจึงไม่เช็คอีเมล์ และไม่รุ้ว่ามีแนวข้อสอบ life guard ส่งมา ก็คือ ไม่ได้อ่านนั่นเอง เอาหล่ะเล่าต่อ เทรนไปเทรนมา ระหว่างช่วงเทรน พวกพี่ๆที่เขามาก่อนที่เทรนกันไปเส็จแล้วที่สอบผ่านกันแล้ว เนื่องด้วยเด็กไทยเก่งและฉลาด จำข้อสอบได้ค่ะ จึงทำโพยขึ้นมา
โดยข้อสอบแบ่งเป็นสามชุด A B C แต่ละชุดคำถามเมหือนๆและคล้ายๆกันไปมีต่างกันบ้างในเรื่องของเหตุการณ์สมมติ มีทั้งหมด 50 ข้อ ช้อยหมดเลย เด็กมีโอกาสสอบได้สามครั้ง ถ้าตกทั้งสามครั้งต้องรอเทรนใหม่รอบหน้า
ได้โพยมาทั้งแบบจำข้อสอบ แบบช้อยเป๊ะๆๆ แบบถ่ายรูปกระดาษคำตอบมาเลยก็มีค่ะ จัดการส่งไฟล์และก๊อบกันตามระเบียบ เด็กเทรนรอบนัทค่ะ ปุ๊ปปั๊ป ผ่านหมดตั้งแต่รอบแรก ซึ่งตามค่าเฉลี่ยของทุกๆปี เด็กไทยที่สอบแต่ละรอบต้องตกกัน 5-7 คน หรือแม้แต่พวกที่ผ่านก็ต้องผ่านแบบเฉียดฉิวและไปผ่านเอารอบที่สาม แต่นี่ทุกคนผ่านค่ะ! คะแนนสูงลิ่วค่ะ! ถูกก็ถูกข้อเมหือนๆกันค่ะ
ผิดก้ผิดข้อเดียวกันค่ะ สิ่งเหล่านี้เกิดจากความไม่เตี๊ยมกันมาก่อนค่ะ ต่างคนต่างอยากที่จะผ่าน สุดท้าย โดนสอบใหม่หมดเลยค่ะ ทั้งรอบเทรนนัทและรอบพี่ๆที่ผ่านกันมาหมดแล้ว ปล ออกตัวก่อนว่าสอบรอบแรกนัทได้ 48 เต็ม50ค่ะ ไม่ลอกโพยด้วยน่ะ เพราะพี่ที่นั่งข้างหน้าเขาไม่มีโพยนัทเลยสงสารให้โพยไป อิอิ ส่วนรอบสองค่ะ เขาเอาชุด เอบีซีปนๆๆกันไป นัทก็ทำผ่านแต่เขาไม่บอกคะแนนว่าได้เท่าไหร่
และสอบรอบสองนี้ no dictionary ค่ะ เพราะคงรุ้แระว่าโพยพิมในท๊อกกิ้งดิก แต่ก็หลายอย่างอ่ะสารพัดวิธี พวกมีความสามารถจริงไม่ลอกโพยก็ผ่าน พวกมีวิธีดีๆลอกโพยเก่งก็ผ่าน ลอกไม่เก่งก็ตกไป สรุปวันนั้นมีห้าคนไม่ผ่านแล้วเขาก็ไม่รับแล้วด้วย เท่านั้นยังไม่พอ เขาให้คนไทยที่ผ่าน กันแรกๆหมดแวอ่ะสอบใหม่หมดเลย แบบไม่ทันตั้งตัวเลยด้วย ใครตกก็คือไม่รับค่ะ
และแล้ววันหนึ่ง AAGซึ่งเปนเอเจนซี่ที่อเมกาส่งเมล์มาไห้คนที่ไม่ผ่านว่าไห้หางานอื่นทำ มีงานนี้ๆๆๆให้แต่ไปรัฐอื่นกับหางานเอาเองแต่ต้องภายใน 14 วัน ณ จุดนี้ทำให้เกิดที่มาของ 2nd จ๊อบของพวกที่ผ่านสอบหมดแล้ว พอไปสมัครตรงwilderness ที่ใกล้บ้านมากกว่าปุ๊ป นัดวันorientationปุ๊ป คืนวันนั้น AAG ส่เมล์มาบอกออีกว่าทุกคนที่ไม่ผ่านห้ามย้ายงานไปไหนทั้งนั้น เพราะผิดสัญญากับทางkalahari
ทำมห้ทุรกิตเขาเสัยหายไม่มีคนทำงาน งานไม่เดิน บลาๆ ทุกคนที่ไปสมัครานสองจึงต้องยกเลิกกันไป กลับไปที่เดิม บ้างก็กลับ บ้างก็ไม่สนใจเอเอจีแระ ปัญหาเยอะอยู่ แต่ทุกคคนก็ผผ่านมันไปได้ด้วยดีค่ะ ปล ชีวิตคนเราอัตติอัตโนนาโถน่ะค่ะ อย่าหวังว่าเอเจนซี่จะช่วยเราได้มากมายอะไร เขาช่วยก็เหมือนช่วยหรือไม่ช่วย same same คิดเอาเอง ปล2นึกเรื่องเจ๊เรเน่ออก ใครทำกุญแจบ้านหายปรับ 50 ดอล ห้องน้ำหรือบ้านสกปรก
อย่างแรงปรับ 25 ดอล แต่เจ๊แกจริง ๆแล้วก็ดีกับเราน่ะ เพียงแต่จุกจิกไปหน่อย ถ้าถามเรื่องเที่ยว จองตั๋ว ไปไหนๆแกเจ็มใจช่วยหาน่ะ
เริ่มงานวันแรก!!!!!!!!!!!!!!!!!>>>>>>>>>>>>>>>> ปั่นจักรยานไปท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บ -10 องศา หิมะหยุดตกแต่ก็มีเกลื่อนให้เห็นตามขอบถนน เสียงนกร้อง และลมหนาวผ่านใบหู และหน้า เย็นชาจนแทบไม่รู้สึกอะไร จากบ้านที่พักอยู่ทั้งขึ้นเนิน ลงเนิน สามสี่ครั้ง ปวดน่องไปหมด รวมเวลาวันนั้น 30 นาทีกว่าจะไปถึง หาที่จอด จยย กันพักใหญ่ๆ สุดท้ายก็เจออยู่ด้านหลังข้างๆทางเข้าพนักงานนี่แหละ เปิดประตูเข้าไปร่างกายอุ่นขึ้นสักหน่อย
แล้วก็เดินไปทางพนักงานเดิน มันคือชั้นใต้ดินดีๆนี่เอง ตรงนี้จะได้กลิ่นน้ำยาทำความสะอาดทั้งหลายอย่างรุนแรง มีแรงงานทั้งเมกซิกัน ไทย อเมกา ปะปนกันไป เดินรีบๆๆกันอยู่ในนั้น จากนั้นถึงประตูcขึ้นด้านบน เดินเข้าสวนน้ำ สิ่งแรกที่สัมผัสได้คือกลิ่น กลิ่นคลอรีนที่แรงจนแสบจมูก ปล
เปลี่ยนชุด เช็คชื่อ เริ่มงาน งานก็ไม่มีไรมากง่ายนิดเดียว ยืนๆ เดินๆ ได้ตัง อาทิดละ ห้าพันบาท ยืนๆเดินๆนั่งนิดหน่อย36 ชั่วโมง กับเงินประมานห้าพันต่ออาทิด ก็คุ้มน่ะ ไม่ได้ไปแบกหามอะไรหนักๆมากมายเหมือนแรงงานไทย บรรยากาศที่ทำงานก็ดีเลยทีเดียว มีฝรั่งนุ่งน้อยห่มน้อย ทั้งอ้วยทั้งกล้ามทั้งผอม ทั้งปัญญาอ่อน ปนกันไป วันๆก็ดูคนใส่ชุดว่ายน้ำ แล้วก็มีคุยกับแขกกับเพื่อนร่วมงานบ้าง หลายคนฟุ้งว่านคิดเรื่อยเปื่อย แต่นัทไม่ค่ะ!! นัทซ้ายย่างหนอขวาย่างหนอ คิดหนอ เห็นหนอ ได้กลิ่นหนอ รู้หนอ
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ดีน่ะฝึกสมาธิมา ไม่งั้นเบื่อตาย หรือบางคนทำสมาธิแล้วอาจจะเบื่อก็ได้ แล้วแต่คน ทำงานวันนั้นประมานแปดชั่วโมง สามชั่วโมงครึ่งแรกก็ได้พักเบรก เบรกครึ่งชั่วโมง ก็กินๆให้อิ่ม
ถามว่ารู้ได้ไงว่าเบรกตอนไหน - -' ทำงานไปเดียวรู้เองน่ะจ๊ะ บอกหมดก้ไม่มันส์กันพอดี ในห้องเบรก มีตู้เย็น ลอกเกอร์ ทีวี ไมโครเวฟ โต๊ะเก้าอี้ ช้อนซ่อม มีดพลาสติก แต่น่าแปลกคนไทยกลัวฝรั่งค่ะ หรือมันกลัวเราก็ไม่รุ้ สรุปว่าไทยกับฝรั่งไม่คุยกันเท่าไหร่ จะคุยก็มีฝรั่งที่เฟรนลี่มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆถึงจะคุยกับคนไทยตลอดเลย แต่ว่าคนไทยก็กลัวไม่กล้าคุยอยู่ดี จะคุยแต่คนไทยด้วยกันเองซะมากกว่า =_='
ถึงเวลาออกไปแล้ว เราก็ดูเวลาตอนเราเข้ามาหรือไม่ก็เดียวเขาจะเรียกเราเองว่าถึงเวลาเรากลับเข้าสวนน้ำแล้ว เราก็ไปก็ดูว่าได้ฐานอะไรก็เดินไป แล้วก็เดินๆๆยืนๆ ~~~~เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก ทำงานมาแล้วสองอาทิด ได้เงินแล้วเย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ นัทได้ประมาณหมื่นนึง มีพี่ที่เขาขยัน ทำOT ทำทั้งวัทั้งคืน นอนหกชั่วโมง ไม่รวมทำอาหาร กิน เข้าห้องน้ำน่ะ แกได้ประมาณสี่หมื่นกว่าค่ะะะะะะะะะะะะะ ถอนค่าเครื่อองบินได้หมดเลย เพราะฉนั้นถ้าอึด ถึก ทน ก็รวยได้ค่ะ
แต่นัทไม่เอาด้วยคนอะค่ะ รวยแล้วค่ะ พอใจแระแค่นี้
หลังจากทำงานได้สามวัน แช่น้ำคลอรีนสามวัน วันละมากกว่าห้าชั่วโมง แพ้คลอรีนค่ะะะะะะะ ขาคุณนัทแดงพุพองทั่วไปหมด คันยิกๆๆๆๆๆๆๆๆ ดีน่ะพี่ๆทที่บ้านมีทั้งยาแก้แพ้แบบครีม และแบบกิน ไม่งั้น Y^Y ร้องตายเลย ร่างกายนัทไม่เคยเจ็บ ไม่เคยแพ้ ไม่เคยเลือดออกมาหลายปีแระ (ยกเว้น ปจด นะเว้ยยยยอันนั้นทุกเดิอน >.<')

หลายวันต่อมา ได้แล้วจักรยานเจเรอมี่ อิห'านี่เล่นลิ้นอยู่หลายวันกว่าจะส่งจยยมาให้ สรุปจ่ายมัน 45 ดอล มันบอกเดียวซื้อกลับ 10 ดอลตอนเรากลับ แมร่งจยยกากมากแต่ก็ไม่มีทางเลือกที่ดีกไปกว่านี้ แถมมันไปซื้อที่อื่นมากดราคาเราอีกตาหาก ก็น่ะ ถูกเอาเปรียบ ทำใจ ปรากดว่าใช้ๆไปค่ะะะะะะะ บ้างก็โซ่แข็ง บ้างก็ล้อเสื่อม ล้อรั่ว เกียร์มาเสียตอนหลัง สารพักปัญหากับจยยเพราะใช้งานมันคุ้มเหลือเกิน
ทำงานก็จยย วอลมาร์ทก็จยย ชอปปิ่งก็ จยย ออกกกำลังกายก็ จยย แน่นอมันต้องเสื่อมไปตามสภาพ สุดท้ายซ่อมค่ะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ!!!!เสียอีกหลายตั้งค่ะะะะะะะะะะะะะะะะ แนะนำน่ะค่ะ วอลมาร์ทแต่แรกเลยค่ะซื้อของกีไปเลยจะได้ไม่มีปัญหา แต่ก็ติดต่อหาคนซื้อต่อให้ได้ด้วยค่ะ ลองลองค์กับเอเจนซี่ดูว่าให้รุ่นต่อไปมาซื้อของเราไรงี้ ไปคิดเอาเองจะจัดการไง แนะนำไว้ให้เพราะรุ่นนัทเขาไม่ได้ทำกัน อารมประมานว่าควรมีหลักฐานว่า จยย คันนี้ๆๆๆๆถ่ายรูปไว้ลงเว็บไว้เก็บประวัติไว้บลาๆ
อ่อถามว่า จยย ซ่อมที่ไหน ลุงแดนค่ะ คุณลุงข้างบ้านนี่เอง ไม่ก็ร้านซ่อมจยยข้างpost officeค่ะ

รวมๆบรรยากาศและประสบการคร่าวๆก็มีประมาณนี้อะค่ะ หวังว่าคงช่วยให้ใครหลายๆคนมีกำลังใจ มีความรุ้ มีแนวคิด ต่อไปได้ว่าจะมาเวิร์คแอนด์ทราเว่ลหรือเปล่า ถ้าถามความเห็นนัทก็ ข้อดีคือ มาแล้วเราจะแข็งแกร่งขึ้น ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น หากเรายังไม่ตายที่นี่ ทุกอย่างที่เกิดมันคือประการณ์ที่สอนให้เราเป็นผู้ใหญ่และช่วยตัวเองได้ ข้อเสียคือ เสียดายเวลา อยากเรียนซัมเมอร์เก็บหน่วยกิตที่มหาลัยจะได้จบเร็วๆ แต่ความคิดคนอื่นอาจคิดว่า ข้อดี ได้มาเมกาแระ เห็นหิมะแระ เที่ยวแระ ข้อเสีย
เหนื่อย งานหนัก ปรับตัวไม่ได้ เอเจนไม่ช่วยห'าเหวไรเลย(แต่เขาก็ช่วยอะแหละ แต่พอคนเราอคติก็มักคิดเข้าข้างตัวเอง เอ๊ะ หรือเขาไม่ช่วยน๊ะ) ฝรั่งเห็นแก่ตัว ไม่มีน้ำใจ อาหารไม่อร่อย อ้วน อยู่บ้านนอก ไม่มีรถ ไปไหนไม่ได้ อากาศก็หนาว เลือกผิดรัฐ ไม่น่ามาเล้ย ขาดทุน บลาๆๆๆ สารพัดเข้าข้างตัวเอง

ตอนนี้นึกไม่ออก หมดอารมพร่ามต่อละ ขอบคุณที่ทนอ่านจนจบหรือย่างน้อยก็อุส่าอ่านมาถึงตรงนี้ สุดท้ายนี้ขอให้คนที่กำลังจะไปเวิร์คคิดกันดีๆ ประเมินตัวเองดีๆ และจงโชคดีแคล้วคลาดผ่านอุปสรรคทั้งปวง...........- -' สาธุ๊ดีมั้ยเนี่ย ปล ไว้ว่างๆๆๆๆๆแล้วจะมาลงรูปน่ะ



Create Date : 17 เมษายน 2554
Last Update : 17 เมษายน 2554 9:38:32 น.
Counter : 6680 Pageviews.

12 comments
  
อยากถามว่าทำที่ไหนสนุกกว่า ได้เงินเยอะกว่ากันระหว่างwilderness กับ kalahari เราจะไปปีนี้อะ ช่วยตอบหน่อยนะ :)
โดย: ชมพู่ IP: 101.108.149.10 วันที่: 27 สิงหาคม 2554 เวลา:18:41:29 น.
  
เราว่า kalahari อ่ะเงินได้มากกว่าคือ น้ำตื้น $8/hr น้ำลึก 8.25/hr OT 12/hr ซึ่ง kalahari มีหลายช่วงมากที่เขาขอOT โดยเฉพาะช่วงแรกๆกับช่วงก่อนกลับ(ซัมเมอร์อเมกา) เพราะเขาจะเปิดสระข้างนอก อยากบอกว่าร้อนเหรี้ยๆ

ส่วน wilderness งานเบากว่าพักมากกว่า แรงงานเยอะกว่า งานสบายๆ (สไลด์แอสสิทแทนซ์) ค่าแรงก็ 7.25/hr ส่วนเป็น life guard ที่นี่ไม่รู้อ่า น่าจะ 8/hr ละมั้ง ไม่แน่ใจ เพราะไม่ได้เป็นจ้า

ส่วนตัวแล้วคาราฮาริสนุกกว่า เพราะมันวุ่นวาย งานหนัก ทะเลาะกับเจ้านาย ทะเลาะฝรั่ง ทะเลาะกันแล้วก็ดีกัน สนุกดี^^ชอบ ส่วนวิวเดอเนสงานมันสบาย แบบง่วงนอนอ่ะ เลยไม่มีไรให้ทำมากมาย แต่ถ้าคิดว่ามานั่งง่ายๆเอาเงินก็วิวเดอเนสตำแหน้งสไลด์นี่แหละค่ะสบายสุดๆ
โดย: นัท (Nattie Kay ) วันที่: 28 สิงหาคม 2554 เวลา:13:30:51 น.
  
เราก้อจะไปที่นี้ปีนี้แหละ ขอบคุณนัทมากนะที่ให้ข้อมูล มีประโยชน์กับเรามากเลยจ้ะ แต่เราภาษาอังกฤษห่วยขั้นเทพ หวั่นใจจัง T^T
โดย: nii IP: 113.53.30.202 วันที่: 8 ธันวาคม 2554 เวลา:9:57:33 น.
  
เดินทางไปที่วิสคอนซินใช้เวลากี่วันคะ ถ้าอยู่ที่นั่น จะต้องไปขึ้นเครื่องบินที่เมืองอะไร จึงจะมาไทยได้ ขอบคุณคะ
โดย: สุ IP: 118.172.38.140 วันที่: 31 ธันวาคม 2554 เวลา:17:22:51 น.
  
26 hrs โดยประมาณจากไทย อยู่ Wisconsin Dell ลงเครื่องที่ Madison คะ
โดย: นัท (Nattie Kay ) วันที่: 25 มกราคม 2555 เวลา:18:31:24 น.
  
เธญเธขเธฒเธเธฃเธนเน‰เธชเธ เธฒเธžเธญเธฒเธเธฒเธจเธ—เธตเนˆ เน€เธกเธ”เธดเธชเธฑเธ™ เธ™เธฐเธ„เนˆเธฐ เธŠเนˆเธงเธ‡ เธเธฑเธ™เธขเธฒ-เธกเธเธฃเธฒ เธกเธฑเธ™เธซเธ™เธฒเธงเธกเธฒเธเน„เธซเธก? เนเธฅเน‰เธงเธกเธฑเธ™เธกเธตเธญเธฐเน„เธฃเธ”เธต เน„เธกเนˆเธ”เธตเธšเน‰เธฒเธ‡ เธญเธขเธฒเธเน„เธ›เน€เธฃเธตเธขเธ™เธ เธฒเธฉเธฒเธ—เธตเนˆเธ™เธฑเนˆเธ™เธ™เธฐเธ„เนˆเธฐ เธ‚เธญเธšเธ„เธธเธ“เธ™เธฐเธ„เนˆเธฐ

เธ›เธฅ. เธ”เธนเธˆเธฒเธเธเธฒเธฃเธšเธฃเธฃเธขเธฒเธขเนเธฅเน‰เธงเธกเธฑเธ™เน„เธกเนˆเธ™เนˆเธฒเน„เธ›เน€เธฅเธขเธ™เธฐเธ„เนˆเธฐ TT
โดย: Teddy_316 IP: 125.25.39.81 วันที่: 1 มิถุนายน 2555 เวลา:16:21:06 น.
  
อยากรู้สภาพอากาศที่ เมดิสัน นะค่ะ ช่วง กันยา-มกรา มันหนาวมากไหม? แล้วมันมีอะไรดี ไม่ดีบ้าง อยากไปเรียนภาษาที่นั่นนะค่ะ ขอบคุณนะค่ะ

ปล. ดูจากการบรรยายแล้วมันไม่น่าไปเลยนะค่ะ TT
โดย: Teddy_316 IP: 125.25.39.81 วันที่: 1 มิถุนายน 2555 เวลา:16:33:05 น.
  
นัทไปช่วงมีนา เมษา พค ต้นมีนาหิมะเพิ่งเริ่มจะหมดปลายๆก็ละลาย เพราะงั้น กันยาถึงมกรา หนาวชัวร์ค่ะ หนาวมากค่ะะะะ นัทอยู่วิสคอนซิ่ลเดลค่ะ ไปเมดินสันนี่คือไปเที่ยว เมืองสะอาดโล่งๆเดินเอาได้ มีสเตตสตรีทเปนแหล่งวัยรุ่น เมืองน่าอยู่น่ะค่ะนัทว่าสงบดี แต่หนาวค่ะ หนาวๆๆๆ เมืองสวยดีค่ะ เรียบๆไม่มีอะไรมาก ส่วนเรื่องเรียนภาษามะทราบค่ะ โทษน่ะคะรู้ไม่เยอะเกี่ยวกับเมดิสัน
โดย: นัท (Nattie Kay ) วันที่: 6 ตุลาคม 2555 เวลา:21:30:48 น.
  
หางานสองได้ไหมค่ะ
โดย: มี่มี่ IP: 124.122.22.38 วันที่: 19 ตุลาคม 2555 เวลา:10:18:48 น.
  
ตอนนี้เราอยู่ที่ wisconsin dell ค่ะ รอทำงานกับ kalahari ค่ะ ใครมีประสบการณ์ ช่วยแชร์ให้ฟังหน่อยได้มั้ยค่ะ
โดย: Dewy IP: 24.240.81.126 วันที่: 8 พฤศจิกายน 2555 เวลา:16:34:36 น.
  
เราไปWorkที่ kalahari WI เหมือนกัน แต่เป็นแม่บ้านนะ เพราะว่ายน้ำไม่เป็น สำหรับเราเราชอบมากเลยนะ อากาศหนาว แต่ก็ทนได้ บ้านเมืองสงบ ผู้คนน่ารัก ใกล้Outlet -อยู่ตรงข้ามKalahari- ถามว่าขาดทุนมั้ย ก็ขาดทุนเพราะเราซื้อของเยอะ แล้วก็อย่างที่ว่าไม่มีรถเมล์ ใช้เหมารถแท๊กซี่ 10$ต่อครั้ง - ซึ่งถือว่าถูกสำหรับเมกานะ แต่เอาจริงๆก็หารกับเพื่อน แล้วก็ไม่ค่อยได้ไปหรอก ถ้าจะเที่ยวก็มีนิดหน่อย ให้ดีไปเที่ยวเมืองข้างๆดีกว่า - Chicagoไรงี้- ทำงานสนุกนะ แต่หลังๆมีworkชาติอื่นมา เค้าก็จะพักงานเราเยอะ-บางคนชอบ ได้พัก แต่บางคนก็โวยนะ -เราไง 5555
เรื่องงานที่ 2 เลิกหวังเลย แต่ก็มีคนหาได้นะ แต่ไม่ค่อยดี ได้งานล้างจาน - มันบอกหนักมาก กับ งานล้างกระจก เหมือนจะรับแต่ผู้ชาย เพราะงานหนัก
สรุป ชอบมาก คนในเมืองเป็นมิตรมากกกกกกกกกกกกกก สวนน้ำสนุกมากกกกกกกกกกกก (ได้เล่นถูกมาก - เหมือนVISA F1 จะได้ราคาเหมา บอกตรงคุ้มมาก) แถมเราทำงานในKalahari แว้บเล่นฟรี + จิ้กคุ้กกี้ฟรีบางวัน ฟินมาก 55555

ปล.คุ้กกี้ไว้แจกแขกที่เป็นเด็ก แต่เราเด็กไทย ไม่หวั่น จิ้กมา 2 ชิ้น ต่อคน 5555 ฟินอ่ะ
โดย: NONI IP: 58.137.142.196 วันที่: 19 มิถุนายน 2556 เวลา:17:53:35 น.
  
แถม เผื่อใครจะไปอยากได้ข้อมูล เมลล์มาถามได้ blue_n_rose@hotmail.com
โดย: NONI IP: 58.137.142.196 วันที่: 19 มิถุนายน 2556 เวลา:17:54:27 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Nattie Kay
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



ไงๆๆ เฮงๆรวยๆเป็นสุขๆกันทุกคนเน้อะ