Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2553
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
8 กรกฏาคม 2553
 
All Blogs
 
สองพี่น้อง






น้องชายส่งเรื่องนี้มาให้ อ่านแล้วมีความหมายมากมาย

แอบน้ำตาซึมเล็กน้อยถึงปานกลาง เลยอยากจะบอกต่อค่ะ




ฉันเกิดในหมู่บ้านบนภูเขาที่ห่างไกลผู้คน

แต่ละวันพ่อแม่ของฉันต้องพรวนดินในไร่ท่ามกลางแดดที่ร้อนระอุ

ฉันมีน้องชายอยู่หนึ่งคน อายุน้อยกว่าฉัน 3 ปี

วันหนึ่งฉันขโมยเงินของพ่อเพื่อไปซื้อผ้าเช็ดหน้าที่เพื่อนๆของฉันมีกัน

จากนั้นพ่อก็รู้เรื่อง พ่อให้ฉันกับน้องคุกเข่าหันหน้าเข้าหากำแพง

โดยที่ในมือพ่อมีก้านไม้ไผ่อยู่หนึ่งก้าน

"ใครขโมยเงินไป" พ่อตวาด

ฉันกลัวมาก ไม่กล้าพูดอะไรออกไป น้องชายฉันก็เช่นกัน

พ่อจึงเอ่ยขึ้นว่า

"ก็ได้ ในเมื่อไม่มีคนรับสารภาพก็ต้องโดนลงโทษทั้งคู่นั่นล่ะ"

พ่อชูก้านไม้ไผ่ในมือขึ้น

ทันใดนั้น น้องชายของฉันก็ลุกขึ้นคว้าข้อมือของพ่อไว้....แล้วพูดว่า

"ผมขโมยเองครับ"

ก้านไม้ไผ่ก้านนั้นได้กระหน่ำลงบนหลังของน้องของฉันอย่างต่อเนื่อง

พ่อโกรธมาก พ่อตีน้องของฉันไม่หยุด

จนพ่อหอบด้วยความเหนื่อย

พ่อนั่งลงบนเก้าอี้และด่าว่าน้องชายของฉัน

"ของคนในบ้านแกเอง แกยังขโมยได้ต่อไปแกจะทำชั่วอะไรอีก

แกน่าจะโดนตีให้ตาย ไอ้หัวขโมย"

คืนนั้น ฉันกับแม่กอดน้องชายของฉันไว้

หลังของน้องมีแผลเต็มไปหมด แต่เขาไม่ได้ร้องไห้แม้แต่น้อย

กลางดึกคืนนั้น ฉันนอนร้องไห้เสียงดัง และนานมาก

น้องเอามือเล็กๆ ของเขามาปิดปากฉันไว้ แล้วพูดว่า

" พี่ครับ ไม่ต้องร้องไห้นะมันผ่านไปแล้ว"

ยังไงฉันก็อดที่จะเกลียดตัวเองไม่ได้

ที่ไม่มีความกล้าจะบอกความจริงกับพ่อ


หลายปีผ่านไป

แต่เหมือนกับว่าเหตุการณ์มันเพิ่งเกิดเมื่อวานนี้เอง

ฉันไม่อาจลืมคำพูดของน้องชายตอนที่เขาปกป้องฉันได้เลย

ตอนนั้นน้องของฉันอายุ 8ปี ส่วนฉันอายุ 11ปี...

เมื่อตอนที่น้องชายของฉันใกล้จบ ม.ต้น

เขาได้รับการตอบรับจากโรงเรียนม.ปลาย ว่าเขาสอบได้

ในขณะที่ฉันซึ่งใกล้จบ ม.ปลายก็ได้รับการตอบรับ

จากมหาวิทยาลัยของจังหวัดเช่นกัน

คืนนั้น พ่อได้นั่งสูบบุหรี่อยู่ที่สวนหลังบ้าน

ฉันแอบได้ยินพ่อพูดว่า

"ลูกเราทั้งคู่เรียนดีเรียนดีมากนะ"

แม่ซึ่งนั่งเช็ดน้ำตาอยู่ข้างๆ พ่อ ได้พูดว่า

"แล้วเราจะส่งเสียลูกทั้งคู่ได้อย่างไรในเมื่อเราก็ไม่ค่อยมีเงิน"

ทันใดนั้น น้องชายของฉันได้เดินเข้าไปหาพ่อ แล้วพูดว่า

"ผมไม่ต้องการเรียนต่อผมอ่านหนังสือมามากพอแล้ว"

พ่อเหวี่ยงมือตบลงที่แก้มของน้องของฉันฉาดใหญ่

"ทำไมถึงคิดโง่ๆ อย่างนี้ ต่อให้พ่อต้องไปเป็นขอทานข้างถนน

พ่อก็จะส่งแกทั้งคู่เรียนจนจบให้ได้"

คืนนั้นทั้งคืน พ่อได้เดินไปตามบ้านต่างๆ

ทั่วทั้งหมู่บ้าน....เพื่อขอยืมเงิน

ฉันค่อยๆ เอามือประคบแก้มบวมๆของน้องชายเบาๆ และคิดว่า

"ต้องให้น้องได้เรียนต่อ ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่อาจหลุดพ้นชีวิตลำบากเช่นนี้ไปได้"

แต่ในขณะเดียวกัน

ฉันก็ไม่อาจล้มเลิกความคิดอยากจะเรียนต่อไปได้

ใครจะรู้ได้ .......


วันต่อมาในตอนเช้ามืด

น้องชายของฉันได้ออกจากบ้านไปพร้อมทั้งเสื้อผ้าติดตัวเพียงไม่กี่ชิ้น

และถั่วเพียงเล็กน้อยเพื่อประทังความหิว

ก่อนไปเขาได้ทิ้งข้อความไว้ใต้หมอนของฉัน

ขณะฉันกำลังหลับ

"พี่ครับ การจะเข้ามหาวิทยาลัยได้ ไม่ใช่ง่ายๆ นะ ....

ผมจะไปหางานทำ...แล้วจะส่งเงินมาให้พี่"

ฉันนั่งอยู่บนเตียง

อ่านข้อความของน้องชายด้วยน้ำตานองหน้า .......

ฉันร้องไห้จนเสียงแหบแห้งไป

ตอนนั้นน้องของฉันอายุ 17ปี ส่วนฉันอายุ 20ปี .....

ด้วยเงินที่พ่อยืมมาจากคนในหมู่บ้าน

รวมกับเงินที่น้องชายของฉันได้รับเป็นค่าจ้าง

มาจากการทำงานเป็นกรรมกรแบกหามที่ไซท์ก่อสร้างท่าเรือ .......

ฉันจึงสามารถเข้าเรียนมหาวิทยาลัยได้จนถึงปี 3

วันหนึ่งขณะที่ฉันกำลังอ่านหนังสืออยู่ในห้องพัก

เพื่อนร่วมห้องของฉันได้เข้ามาบอกว่า

"มีชาวบ้านมาหาเธอ...อยู่ข้างนอกแน่ะ"

ทำไมชาวบ้านถึงมาหาฉันล่ะ ???

ฉันเดินออกไปแล้วมองเห็นน้องชายของฉันยืนอยู่

ตัวของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่นปูนและทรายจากงานก่อสร้าง...

ฉันถามเขาว่า

"ทำไมไม่บอกเพื่อนพี่ไปว่าเป็นน้องชายพี่ล่ะ"

น้องชายของฉันตอบยิ้มๆ ว่า

"ก็ดูผมสิสกปรกมอมแมมออกอย่างนี้...ขืนบอกว่าเป็นน้องพี่

เพื่อนๆก้อได้หัวเราะเยาะพี่กันพอดี"

ฉันค่อยๆ เอื้อมมืออันสั่นเทาไปปัดฝุ่นให้น้อง

และพยายามพูดด้วยเสียงเครือๆในลำคอ

" พี่ไม่สนใจว่าใครจะพูดยังไง เธอเป็นน้องของพี่

ไม่ว่าเธอจะดูเป็นอย่างไรก็ตาม"

จากนั้น น้องของฉันได้ล้วงบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกง

เป็นกิ๊บหนีบผมรูปผีเสื้อ

เขาติดกิ๊บให้ฉัน แล้วพูดว่า

"ผมเห็นสาวๆ ในเมืองเค้าติดกัน ผมเลยอยากให้พี่ติดบ้าง"

ฉันหมดเรี่ยวแรงลงในทันใด

ดึงน้องชายเข้ามาสวมกอดและร้องไห้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเป็นเวลานาน

ตอนนั้นน้องของฉันอายุ 20 ปี ส่วนฉันอายุ 23 ปี

วันที่ฉันพาแฟนหนุ่มของฉันมาที่บ้านเป็นครั้งแรก

ฉันสังเกตเห็นว่า

หน้าต่างบ้านที่เคยแตกไป ได้ถูกซ่อมเรียบร้อยแล้ว

เมื่อเข้าไปในบ้านก็เห็นว่าบ้านสะอาดขึ้นมาก

หลังจากที่แฟนของฉันกลับไป ฉันพูดกับแม่ว่า

"แม่ไม่ต้องเสียเงินเพื่อทำความสะอาดบ้านกับซ่อมกระจก

เพียงเพราะหนูจะพาแฟนมาที่บ้านหรอกนะคะ"

แม่ยิ้ม แล้วพูดว่า

"แม่ไม่ได้จ้างหรอก...น้องชายลูกต่างหาก

วันนี้เค้าขอเลิกงานเร็วเพื่อกลับมาทำความสะอาดบ้าน

ลูกยังไม่เห็นมือน้องหรอกเหรอ

น้องโดนกระจกบาดตอนกำลังเปลี่ยนกระจกบานใหม่น่ะ"

ฉันรีบเข้าไปหาน้องที่ห้องนอนของเขา

ฉันรู้สึกเหมือนถูกเข็มนับร้อยเล่มทิ่มลงกลางใจเมื่อได้เห็นบาดแผลบนมือ

ฉันจับมือน้องเอาไว้อย่างเบามือที่สุด "เจ็บมากไหม"

ฉันถาม

"ไม่เจ็บสักหน่อย พี่ก็รู้นี่ผมทำงานก่อสร้างนะ

วันๆมีหินตกมาใส่เท้าผมเต็มไปหมด

แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ผมคิดเลิกทำงานหรอกนะ และ..."

น้องชายของฉันยังพูดไม่จบประโยค แต่ก็ต้องหยุดพูด

เพราะฉันหันหน้าหนีเขา

น้ำตาไหลอาบหน้าของฉันอีกครั้ง

"เพราะพี่เป็นพี่สาวของผมนี่ครับ"

ตอนนั้นน้องของฉันอายุ 23 ปี ส่วนฉันอายุ 26 ปี...

หลังจากนั้น ฉันก็ได้แต่งงานและย้ายเข้าไปอยู่ในเมือง

หลายครั้งที่สามีของฉันชักชวนให้พ่อแม่ของฉันย้ายเข้ามาอยู่ในเมืองด้วยกัน...

แต่ท่านทั้งสองก็ปฏิเสธ

ท่านบอกว่า ท่านเคยย้ายออกจากหมู่บ้านครั้งหนึ่ง

แต่เมื่อออกไปแล้ว ท่านไม่รู้จะทำอะไรดี

จึงได้ย้ายกลับเข้ามาใช้ชีวิตในหมู่บ้านตามเดิม

น้องชายของฉันก็ไม่เห็นด้วยกับการที่จะให้เขาและพ่อแม่ย้ายออกไป ...

เขาบอกกับฉันว่า

"พี่คอยอยู่ดูแลพ่อและแม่ของสามีพี่ทางนั้นเถอะ

ผมจะดูแลพ่อและแม่ทางนี้เอง"


สามีฉันได้ขึ้นเป็นประธานของบริษัทของครอบครัว

เราทั้งคู่อยากให้น้องชายของฉันเข้ามารับตำแหน่งผู้จัดการบริษัท

แต่น้องชายของฉันก็ไม่รับตำแหน่งนี้

เขาขอเข้าทำงานในตำแหน่งพนักงานธรรมดา

วันหนึ่ง น้องชายของฉันต้องปีนบันไดขึ้นไปซ่อมสายเคเบิล

และตกลงมาเพราะโดนไฟดูด

เขาถูกรีบหามส่งโรงพยาบาล

ฉันและสามีรีบไปเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาล

น้องชายของฉันขาหักต้องเข้าเฝือกที่ขา

... ฉันโกรธมาก จึงตวาดน้องไปว่า

" ทำไมถึงไม่ยอมรับตำแหน่งผู้จัดการ หา!!!

ถ้าเป็นผู้จัดการก็จะได้ไม่ต้องมาทำงานเสี่ยงๆอย่างนี้

ดูตัวเองซิ...เจ็บเจียนตายอยู่แล้ว ทำไมถึงไม่ยอมฟังพี่บ้าง"

คำตอบจากปากน้องของฉันรวมถึงสีหน้าเคร่งเครียด

ยังยืนยันความคิดเดิมของเขา

"พี่ลองคิดถึงพี่เขยสิครับ พี่เขยเพิ่งจะได้เป็นประธาน

ส่วนผมมันการศึกษาต่ำถ้าผมได้เป็นผู้จัดการ

คงจะมีเสียงนินทาว่าร้ายเต็มไปหมด"

น้ำตาปริ่มดวงตาของฉันรวมทั้งสามีของฉันด้วย .....

ฉันบอกกับน้องว่า

"แต่ที่เธอไม่ได้เรียนต่อก็เพราะพี่..."

"ทำไมต้องพูดถึงเรื่องที่ผ่านไปแล้วด้วยล่ะครับ"

น้องชายของฉันจับมือฉันไว้

ตอนนั้นน้องของฉันอายุ 26 ปี ส่วนฉันอายุ 29 ปี...



เมื่อน้องชายของฉันอายุได้ 30 ปี

เขาได้แต่งงานกับผู้หญิงในที่ทำงานที่เดียวกัน

ในงานแต่งงาน ประธานในงานได้ถามน้องชายของฉันว่า

" ใครคือคนที่คุณรักที่สุดในชีวิตนี้"

น้องชายของฉันตอบอย่างไม่ลังเล "พี่สาวของผมครับ" .....

และเขาก็เล่าเรื่องราวที่แม้แต่ฉันยังจำไม่ได้

"ตอนผมอยู่โรงเรียนประถม โรงเรียนอยู่อีกหมู่บ้านหนึ่ง

เราสองคนพี่น้องต้องใช้เวลาถึง 2 ชม.

เพื่อเดินไปเรียน...และเดินกลับบ้าน

วันหนึ่งในวันที่หิมะตกหนักผมทำถุงมือหายไปข้างหนึ่ง

พี่สาวผมจึงได้ให้ถุงมือของเธอข้างหนึ่ง

และเธอก็ใส่ถุงมือเพียงข้างเดียวเดินเป็นระยะทางไกล

เมื่อเรากลับถึงบ้านมือเธอบวมแดงเพราะอากาศหนาว

เธอไม่สามารถจับช้อนทานข้าวได้ด้วยซ้ำ .......

นับจากวันนั้นผมสาบานกับตัวเอง

ว่าตลอดชีวิตของผม ผมจะดูแลพี่สาวของผมให้ดี

และจะทำดีกับเธอ"

เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่ว

สายตาทุกคู่ของแขกเหรื่อหันมาจับจ้องที่ฉัน

คำพูดจากปากฉันออกมาอย่างยากลำบาก .......

"ในโลกใบนี้คนเดียวที่ฉันรู้สึกขอบคุณที่สุด คือน้องชายของฉันค่ะ"

ในวาระที่มีความสุขที่สุดเช่นนี้

น้ำตาได้รินไหลออกมาจากสองตาของฉันอีกครั้ง...

จงรัก และห่วงใยคนที่คุณรักในทุกๆ

วันในชีวิตของคุณและเขา

คุณอาจจะคิดว่าสิ่งที่คุณทำให้ใครสักคนเป็นเพียงสิ่งเล็กๆน้อยๆ

แต่สำหรับคนคนนั้นอาจจะมีความหมายมากอย่างคาดไม่ถึง

.. ไม่ว่าเขาคนนั้นจะคือ

พ่อ แม่ พี่ น้อง ญาติ คนรัก เพื่อน

หรือแม้คนที่คุณไม่รู้จัก ก็ตาม


จบบริบูรณ์....


ปล.ปัจจุบันผู้เป็นพี่สาวอายุ 86 ปี

ดำรงตำแหน่งเป็นผู้บริหารใหญ่บริษัทฮุนไดและในเครือกว่า 20 บริษัท

น้องชายอายุ 83 ปีเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทเล็กๆ

ที่มีชื่อเป็นภาษาเกาหลีว่า "ซัมซุง"








Create Date : 08 กรกฎาคม 2553
Last Update : 8 กรกฎาคม 2553 20:55:05 น. 71 comments
Counter : 499 Pageviews.

 
สุดยอด
มิน่าล่ะ... คนที่สุดยอดในโลกถึงมีไม่กี่คน
เพราะใจเด็ดเดี่ยวนี่เอง


ขอบคุณที่หยิบมาแบ่งปันครับ ผมชอบมากๆเลย


อรุณสวัสดิ์ครับแม่ปุ้ม ^^


โดย: พระจันทร์ของคุณ (Great_opal ) วันที่: 9 กรกฎาคม 2553 เวลา:5:54:02 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่ปุ้ม

เคยได้อ่านในหนังสือครับ
เป็นเรื่องราวที่ลึกซึ้งมกาครับ

ปล.จากเม้นท์ของพี่ที่บล้อกผม
ผมก็เคยคิดว่าทำยังไงถึงจะให้ตัวเราเป็นส่วนหนึ่งกับธรรมชาติ
ตอนนี้ผมรู้แล้วล่ะครับว่าเราไม่ต้องพยายามเป็นเลย
เราเป็นอยู่แล้ว
เพียงแต่เราไม่ค่อยรู้ว่าเรา"เป็น" น่ะครับ









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 กรกฎาคม 2553 เวลา:6:06:27 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ปุ้ม
สบายดีนะคะ จินสบายดีค่า
ทักทายทางการไปหน่อย ฮี่ๆๆๆ

จินเคยได้รับ forward mail ประมาณ 2 ครั้ง
และอ่านทุกครั้ง และชอบมาก
แล้วก็เสียน้ำตาไปแล้วด้วย 5555

มาอ่านในบล็อกพี่ปุ้มเป็นครั้งที่ 3
อ่านจนจบ แต่ครั้งนี้เกือบเสียน้ำตา
เพราะเตรียมใจ สกัดกั้นไว้แล้ว อิอิ

คนที่เป็นใหญ่เป็นโต
และประสบความสำเร็จใจชีวิต
เวลาที่เค้ามาแชร์ประสบการณ์
หรือเล่าอะไรให้ฟัง ถึงมีคนจองตีตรา
จองตั๋วให้แน่นขนัดไปซะทุกครั้ง
เพราะแต่ละคน "ไม่ธรรมดา" เลย

คิดถึงค่ะพี่ปุ้ม


โดย: JinnyTent วันที่: 9 กรกฎาคม 2553 เวลา:11:19:01 น.  

 
สวัสดีค่ะ..พี่ปุ้ม

แวะมาเยี่ยมบ้านหลังจากที่หายไป เพราะช่วงนี้ไม่ค่อย
ได้เข้า net เลยค่ะ

ขอบคุณสำหรับข้อมูลดีๆ นะคะ...ติกเป็นคนกลัวเรื่องเศร้าค่ะ..


โดย: nootikky วันที่: 9 กรกฎาคม 2553 เวลา:22:01:12 น.  

 
สวัสดีจ้าแม่ปุ้ม...ช่วงนี้มีภารกิจสำคัญที่ต้องรีบทำให้เสร็จภายใน ๑ เดือน...ก็เลยไม่ค่อยมีเวลา...แต่คิดถึงนะคะ...

แม่ปุ้มสบายดีนะคะ...คิดถึงค่ะ


โดย: ratana_sri วันที่: 9 กรกฎาคม 2553 เวลา:23:23:48 น.  

 
มาส่งกำลังใจเวลาเลี้ยงเด็กๆครับ....อิอิ



อรุณสวัสดิ์นะครับแม่ปุ้ม ^^


โดย: พระจันทร์ของคุณ (Great_opal ) วันที่: 10 กรกฎาคม 2553 เวลา:5:33:55 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 กรกฎาคม 2553 เวลา:7:12:22 น.  

 
หนักและไม่หนักปนๆกันครับพี่ปุ้ม
การ์ตูนสามเรื่องที่ผมอ่าน
ก็สนุกสนานดีมากเลยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 กรกฎาคม 2553 เวลา:13:39:34 น.  

 
..อ่านแย้วซึ้งจังค่ะ..พี่ปุ้ม..ชอบบทสรุปท่อนหลังค่ะ..

"จงรักและห่วงใยคนที่คุณรัก..ในทุกๆวันในชีวิตของคุณและเขา.. คุณอาจจะคิดว่าสิ่งที่คุณทำให้ใครสักคนเป็นเพียงสิ่งเล็กๆน้อยๆ..แต่สำหรับบางคนนั้นอาจจะมีความหมายอย่างคาดไม่ถึง..ไม่ว่าเขาคนนั้นจะคือ..พ่อ แม่ พี่ น้อง ญาติ คนรัก เพื่อน หรือแม้แต่คนที่คุณไม่รู้จัก .."

..ขอบคุณสำหรับบทความดี ดี ค่ะ ..

..อ้อ!! ..คืนนี้อย่าลืมช่วยเชียร์เยอรมันด้วยนะคะ..อิ อิ ..Photobucket


โดย: อ๋อซ่าส์ วันที่: 10 กรกฎาคม 2553 เวลา:16:42:52 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่ปุ้ม..
ตั้งใจอ่านทุกตัวอักษร พร้อมกับยกมือปาดน้ำตาไปหลายรอบแล้วค่ะ
มันเป็นสายใยอันอบอุ่นในครอบครัว ที่ทำให้เศร้าและซึ้งมากมาย
ในชีวิตถ้ามีใครรักเรามากๆแบบนี้ก็คงจะดี แต่ต้องเริ่มจากการที่เรารักตัวเองก่อน
ปกติมีแต่พี่เสียสละให้น้อง แต่อันนี้น้องชายเสียสละให้พี่ แต่ยังไงก็ซึ้งค่ะ

ถ้าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง แปลว่า 2 คนพี่น้องนี้ก็ต้องเป็นชาวเกาหลีแน่ๆ
ดูจากชื่อบริษัท และเรื่องเล่าถึงหมู่บ้าน และก็วันหิมะตก

ถ้าปอนด์เป็นเจ้าสาวอาจอึ้งไปนิด แทนที่ฝ่ายชายจะบอกรักเรา อิอิ

คิดถึงพี่ปุ้มค่ะ กะจะมาหาอยู่ แต่่ยังไปไม่ถึงซักที พี่ปุ้มเป็นไงบ้างค่ะ
แล้วน้องหล่ะคะ ปรับตัวได้รึยัง ปอนด์ขอตัวไปทำเค้กก่อนค่ะ แล้วคุยกันน๊า


โดย: Pound_sterling วันที่: 10 กรกฎาคม 2553 เวลา:17:06:21 น.  

 
หวัดดีค่ะพี่ปุ้ม อ่านเรื่องนี้กี่ครั้งๆก็ยังซึ้งนํ้าตาไหลได้ตลอด ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีดีค่ะพี่ปุ้ม

ช่วงนี้เค้าเปิดสวนสตรอเบอร์รี่ให้ไปเก็บได้น่ะค่ะคิดว่า2-3อาทิตย์ก็คงจะไม่มีให้เก็บแล้วนอกจากซื้อกินจากร้านค้าที่เค้าเอามาจากเรือนเพาะชำมาขายซึ่งนกว่าไม่อร่อยเท่าเก็บจากไร่กว้างๆน่ะค่ะ

คิดถึงเสมอนะคะพีุ่้ปุ้ม


โดย: LoveParadise วันที่: 10 กรกฎาคม 2553 เวลา:18:04:16 น.  

 
อ่านแล้วซึ้งใจจริงๆด้วยครับ
อย่างนี้ต้องช่วยสนับสนุนสินค้าซัมซุงมากๆแล้ว


โดย: ลุงแอ๊ด วันที่: 10 กรกฎาคม 2553 เวลา:21:23:18 น.  

 
แม่ปุ้มขาว่างๆ ไปดูคอมเมนต์ที่ 55 ที่บ้านหนูนะสงสัยชีมาเองแต่ไม่แรงเหมือนแต่ก่อนหรือไม่ก็มีคนหมั่นตับหนูแล้วโต้ตอบแบบซอฟต์ๆ มาน่ะ อิอิ แม่ปุ้มว่าเค้าว่าหนูป่ะ แต่หนูว่าเค้าไปแระ กร๊ากก


โดย: Thairabian วันที่: 10 กรกฎาคม 2553 เวลา:22:34:08 น.  

 
เชียร์เยอรมันค่ะ พี่ปุ้ม ...ช่วยกันเชียร์นะคะ
ขอที่ 3 ก็ยังดีค่ะ


โดย: nootikky วันที่: 10 กรกฎาคม 2553 เวลา:23:18:14 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ปุ้ม

อ่านแล้วต้องอมยิ้มออกมาเลย

น่ารักมาก....ประทับใจจัง

ลูกๆของพี่ปุ้มต้องรักกันมากอย่างนี้แน่เลยค่ะ


โดย: harry_potty วันที่: 11 กรกฎาคม 2553 เวลา:0:09:18 น.  

 
555+

ผมขอถ่ายทอดพลังลมปราณทั้งหมดให้แม่ปุ้มเลย 555+


สู้ๆนะครับ... ^^

วันนี้ขอให้เด็กๆน่ารักๆ ไม่ดื้อไม่ซนเนอะ



อรุณสวัสดิ์ครับแม่ปุ้ม ^^


โดย: พระจันทร์ของคุณ (Great_opal ) วันที่: 11 กรกฎาคม 2553 เวลา:6:24:49 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่ปุ้ม









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 กรกฎาคม 2553 เวลา:7:28:56 น.  

 
อ่านแล้วโดนใจค่ะ

หลายครั้งค่ะที่คนบางคนหยิบยื่นบางสิ่งบางอย่างเล็กๆน้อยๆให้เรา แต่สำหรับเรามันรู้สึกมหาศาล ซึ่งคนหยิบยื่นให้แทบจะไม่ได้คิดอะไรเลย ซึ่งความรู้สึกแบบนี้มันเกิดขึ้นกับมลบ่อยมาก จนเราต้องรำพึงรำพันว่า เออ...ทำไมเค้าดีกับเราจริงนะ และก็จะรำลึกอยู่เสมอ และคิดอยู่เสมอว่าสักวันหนึ่งฉันต้องตอบแทนเค้าให้ได้

ขอบคุณค่ะที่นำเรื่องดีๆๆมาฝากกัน


โดย: เดินทางรอบโลก วันที่: 11 กรกฎาคม 2553 เวลา:8:19:21 น.  

 
กลับมาอ่านจนจบแล้วก็น้ำตาซึม ตอนที่มาครั้งแรกมัวแต่ห่วงเรื่องตัวเองค่ะ กร๊ากกก หนูขอโต้ดดด

หนูชอบเรื่องนี้มากเลยค่ะแม่ปุ้ม มันให้อะไรหลายๆ อย่างและทำให้เราได้มองเห็นค่าคนในครอบครัวที่รักเรามากขึ้น จุ๊บๆ ค่ะ


โดย: Thairabian วันที่: 11 กรกฎาคม 2553 เวลา:11:39:17 น.  

 
น่ารักจังเลยครับ

อ่านแล้วอบอุ่นใจ

^______________^


โดย: กลิ่นดอย วันที่: 11 กรกฎาคม 2553 เวลา:16:18:13 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ปุ้ม นู๋แจนมาเยี่ยมค่ะ
หลังจากที่ห่างหายจากบล็อกไปนานหลายเดือน
ยังจำกันอยู่มั๊ยนะ
พี่ปุ้มสบายดีนะคะ คิดถึงพี่ปุ้มอยู่เสมอค่ะ
แล้วจะมาเยี่ยมอีกนะคะ


โดย: นู๋แจน (JJ&TheGang ) วันที่: 11 กรกฎาคม 2553 เวลา:17:52:16 น.  

 
ไปแอบว่าอะไรผมที่บ้านติกครับคุณปุ้ม เห็นนะ

เดี๋ยวว่าจะนอนเร็วหน่อยตั้งใจว่าจะดูบอลให้ได้


โดย: ลุงแอ๊ด วันที่: 11 กรกฎาคม 2553 เวลา:21:50:35 น.  

 


แม่ปุ้ม...
วันนี้ที่บ้านทำโกโก้ร้อน แต่แอบใส่น้ำแข็งมาฝากค่ะ..



ปล. รีบดื่มนะค่ะ... เดียวน้ำแข็งละลาย....

-----------

อ่านแล้วคิดถึงอิตาเช้ง.... มันกวนประสาทมาก
ถ้าน่ารัก ๆ เหมือนน้องชายคนนี้ก็ดีนะค่ะ อิอิ

แต่น้องของโบก็น่ารัก..ค่ะ แบบกวน ๆ อิอิ

ขอบคุณแม่ปุ้มที่นำเรื่องดี ๆ มาให้อ่านกัน
อ่านแล้วรักคนในครอบครัวมากขึ้นเยอะเลย...



โดย: arlendil วันที่: 11 กรกฎาคม 2553 เวลา:22:03:46 น.  

 
พี่ปุ้มจ๋า..ติกแกล้งทำเก่งเหมือนอยู่เชียร์ไปงั้นแหละ..ไม่เคยอยู่สักคืนเลยค่ะ..แอบลุ้นผลเอาตอนเช้า..อิอิ

คืนนี้ไม่รู้จะเชียร์ใครดีค่ะ..ระหว่าง ลุงแอ๊ด กับเจ้าพอล..


โดย: nootikky วันที่: 11 กรกฎาคม 2553 เวลา:22:07:33 น.  

 
เรื่องนี้ตอนได้อ่านครั้งแรก หมดทิชชู่ไปหลายแผ่นค่ะ ครั้งต่อๆมาก็ยังซึ้งแบบน้ำตาซึมอยู่ อ่านกี่ครั้งก็ยังรู้สึกดีค่ะแม่ปุ้ม

บ้านนี้เชียร์ทีมไหนคะ มาชวนไปเชียร์บอลด้วยกันค่ะ

Photobucket


โดย: pinkyrose วันที่: 11 กรกฎาคม 2553 เวลา:23:05:13 น.  

 
เคยอ่านแล้วแต่หนนี้ก็ยังอ่านอีกจนจบ เคยเอาเรื่องนี้ พูด ยกตัวอย่าง สอนลูกด้วยซ้ำตอนพวกทะเลาะกัน พวกก็เงียบไปแป๊บเดียว ทะเลาะกันต่อ

พี่ปุ้มสบายดีนะค่ะ แม่นกก็สบายดี กำลังเชียร์บอล เล่นสเปนกันทั้งบ้าน อิอิอิ ความจริงชอบเพื่อนบ้านฮอลแลนด์แหล่ะ แต่เชียร์เป็นเพื่อนลูก


โดย: Nokske วันที่: 12 กรกฎาคม 2553 เวลา:2:47:15 น.  

 
เลี้ยงเด็กๆ เสร็จวันนี้ลุยงานต่อ
สู้ๆนะครับแม่ปุ้ม... ^^




อรุณสวัสดิ์ครับ ^^


โดย: พระจันทร์ของคุณ (Great_opal ) วันที่: 12 กรกฎาคม 2553 เวลา:6:07:36 น.  

 
--- อรุณสวัสดิ์คร่ะ แม่ปุ้ม

--- อากาศยามเช้าเปงไงบ้างค๊ะ

--- อากาศที่สระบุรีดีมากคร่ะ

--- สำหรับอากาศยามเช้านะค๊ะ

--- แต่เวลาอื่นๆนั้น .. No comment คร่ะ


โดย: ll:ll-- ลูกหมูเปิ้ล --ll:ll (luckiezgalz ) วันที่: 12 กรกฎาคม 2553 เวลา:6:19:25 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 12 กรกฎาคม 2553 เวลา:7:53:05 น.  

 
อ่านแล้วน้ำตาซึมเหมือนกันนะค่า แม่ปุ้ม

แม่ปุ้ม สบายดีนะค่า

รักษาสุขภาพนะค่า


โดย: เค็ง (ลงสะพาน...เลี้ยวขวา ) วันที่: 12 กรกฎาคม 2553 เวลา:10:01:24 น.  

 
ใช่แล้วค่ะแม่ปุ้มเห็นด้วยอย่างแรงนะนั่น ช่วงนี้ยุ่งเหรอคะ จุ๊บๆ


โดย: Thairabian วันที่: 12 กรกฎาคม 2553 เวลา:14:56:55 น.  

 
อ่านแล้วน้ำตาวึมเลย แม่ปุ้มจ๋า


โดย: erbhern วันที่: 12 กรกฎาคม 2553 เวลา:20:34:43 น.  

 
เออเนอะแม่ปุ้มแล้วเราจะใส่ทำไมละเนอะ คริๆ หากหนูแวะไปไทยหนูจะโทรหานะคะ จุ๊บๆ


โดย: Thairabian วันที่: 12 กรกฎาคม 2553 เวลา:20:36:28 น.  

 
สวัสดียามเย็นครับพี่

วันนี้ทำงานเหนื่อยหรือเปล่าครับผม
^___________^


โดย: กลิ่นดอย วันที่: 12 กรกฎาคม 2553 เวลา:21:18:37 น.  

 
เข้ามาเยี่ยมเยียน ค่ะ...

ไม่ค่อยได้มา..ยุ่งๆเตรียมกีฬาสีกับ นร.อยู่แล้วก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี..

สีแดง...ได้เห็น น้องนัฏ นั่งเชียร์ อย่างเต็มที่..แต่ไม่ค่อยทานขนม ที่แจกให้เลย

สีแดงได้รางวัลพาเหรด...เย้เย้...พี่ๆๆ ม.5 ดีใจ มากมาย..กับความพยายามทุ่มเทพลังกันเต็มที่

เสียดาย ว่ากับข้าว ไม่อร่อย....เด็ก ๆ คงไม่ถกปาก.. ((อย่างว่าแหระ ของฟรี))

อาทิตย์นี้มีวิ่งของ คณะพยาบาล .....ไปกันรึป่าวคะ

เทอมหน้า ถ้าผู้ปกครองไปวิ่งด้วย จะมีการนับรอบให้ นร.ด้วยค่ะ

ใกล้ สอบ miterm แล้ว..นับถอยหลัง....เอาใจช่วย ลุกนกบ้านนี้นะคะ


โดย: ปรัชญวนี วันที่: 13 กรกฎาคม 2553 เวลา:3:23:44 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 13 กรกฎาคม 2553 เวลา:7:39:51 น.  

 
มาชวนเด็กๆไปทานข้าวครับแม่ปุ้ม



สวัสดียามเที่ยงๆครับ ^^


โดย: พระจันทร์ของคุณ (Great_opal ) วันที่: 13 กรกฎาคม 2553 เวลา:12:44:00 น.  

 
สวัสดียามเที่ยงครับพี่

วันนี้อากาศที่ระยองสดใสมากเลยครับ

ชักอยากนอน อิอิ

ถ้าเป็นเด็กๆ ผมคงนอนตรงโต๊ะทำงานแล้ว
แต่พอเป็นตอนนี้ต้องนั่งทำตัวไม่ง่วงอย่างเดียวเลยครับพี่

^__________________^


โดย: กลิ่นดอย วันที่: 13 กรกฎาคม 2553 เวลา:12:55:43 น.  

 
มาทักทายามเช้าครับ



อรุณสวัสดิ์ครับแม่ปุ้ม ^^


โดย: พระจันทร์ของคุณ (Great_opal ) วันที่: 14 กรกฎาคม 2553 เวลา:6:02:16 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่ปุ้ม








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 14 กรกฎาคม 2553 เวลา:7:02:25 น.  

 
คลิกที่รูป เพื่อเอาโค้ดรูปนี้ไปแปะ


โดย: panwat วันที่: 14 กรกฎาคม 2553 เวลา:9:45:34 น.  

 
สวัสดียามเที่ยงครับพี่


ที่ระยองอากาศวันนี้น่านอนมากเลยครับ
ฝนไม่ตกเมฆเยอะ ลมเย็นๆ

น้องที่ชงชา น่ารักมากครับพี่
ผมเห็นเข้ายิ้มตลอดเลยเวลาชงชา
เลยอดใจไม่ได้ขอถ่ายรูปกลับมาซะหน่อย

จตุจักรมีอะไรให้น่าถ่ายรูปเยอะเลยครับ
วันใหนว่างๆ จะไปถ่ายมาฝากอีกครับผม


โดย: กลิ่นดอย วันที่: 14 กรกฎาคม 2553 เวลา:13:04:10 น.  

 
ยู้ฮู พี่ปุ้ม อะโหลๆๆ
อยู่มั้ยคะเนี่ย
เห็นเงียบๆๆ ไปอ่ะ

ว่าง ๆ ไปเที่ยวญี่ปุ่นกับจินนะคะพี่ปุ้ม
มีเรื่องเล่ามากมายเลยค่า
รอเม้นส์ติดดาวจากพี่สาวอยู่นะคะ



โดย: JinnyTent วันที่: 14 กรกฎาคม 2553 เวลา:14:31:07 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณแม่ปุ้ม..
เคยอ่านForward mailนี้แล้วค่ะ
นานมาแล้ว ยังลึกซึ้งอยู่นะค่ะ..

ขอแทรกอีกblogหนึ่งนะค่ะ
ปีละ 1 ครั้งที่มีผลิตภัณฑ์ของผู้ป่วยจิตเวช
นำมาจำหน่ายในงานวันเกิดของรพ.ช่วงเดือนพ.ค.
อ้อมแอ้มจะอุดหนุนผลิตภัณฑ์เหล่านี้ทุกครั้ง
มีทั้งพัด( ทำจากLotteryเก่าๆ )
กล่องนมและกระดาษสมุดโทรศัพทฺ์
ทำเป็นตะกร้าใส่ของ
เลยอยากจะบอกบุญเพื่อนๆ
ช่วยหาLotteryเก่าๆที่ไม่ถูกรางวัล
หรือกล่องนมโฟรโมสต์ที่จะทิ้ง

ขอรับบริจาคเพื่อให้ผู้ป่วยฝึกทำ
และเป็นรายได้เสริมพิเศษเป็นค่ารักษาพยาบาล
รวบรวมไว้ก่อนนะค่ะ ส่วนจะบริจาคให้ที่ไหน
ขออ้อมแอ้มไปปรึกษาจนท.ที่สอนผู้ป่วยก่อน
แล้วจะมาบอกเล่าให้ฟังนะค่ะ



โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 14 กรกฎาคม 2553 เวลา:17:13:28 น.  

 

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

เลิกงานแล้วค่ะ แจนก็เลยชะแว๊บแอบมาทักทายก่อน
แล้วเดี๋ยวจะรีบกลับค่ะ เพราะฝนกำลังจะตกอีกแล้ว
อากาศคืนนี้ต้องเย็นสบายแน่ๆ เลยค่ะ
คืนนี้คงไม่ได้เข้ามาทักทายแน่
ไง..ส่งเข้านอนตั้งแต่หัวค่ำเลยนะคะ
คืนนี้นอนหลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ค่ะ



โดย: นู๋แจน (JJ&TheGang ) วันที่: 14 กรกฎาคม 2553 เวลา:17:52:40 น.  

 
สวัสดีค่ะ..พี่ปุ้ม

แวะมาหาด้วยความคิดถึงค่ะ...สบายดีมั๊ยค่ะ


โดย: nootikky วันที่: 14 กรกฎาคม 2553 เวลา:22:49:57 น.  

 
นอนหลับฝันดี...

คลิกที่รูป เพื่อเอาโค้ดรูปนี้ไปแปะ

ราตรีสวัสดิ์ครับ


โดย: panwat วันที่: 15 กรกฎาคม 2553 เวลา:0:07:04 น.  

 
ช่วงนี้แม่ปุ้มคงยุ่งมากมาย
สู้ๆนะครับ



อรุณสวัสดิ์ครับ ^^


โดย: พระจันทร์ของคุณ (Great_opal ) วันที่: 15 กรกฎาคม 2553 เวลา:6:11:56 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่ปุ้ม








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 15 กรกฎาคม 2553 เวลา:7:35:27 น.  

 
ขนาดได้เคยอ่านมาแล้ว มาอ่านทีก็ซึ้งน้ำตาคลอเลยพี่ปุ้ม

มาพาพี่ปุ้มเที่ยวแบบยังซึ้งๆในอารมณ์อยู่ค่ะ


โดย: Maekapomkha วันที่: 15 กรกฎาคม 2553 เวลา:17:15:55 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ปุ้ม
ขนาดงานเกษตร ม.ช.
ไม่ไกลจากบ้านเท่าไหร่
ยังไม่มีเวลาไปเล้ย
ผลหมาก รากไม้ น่ารักมาก
มีพืชผักแปลก ๆ ที่ไม่เคยเห็น
เยอะแยะไปหมด น่าไปถ่ายรูปจริง ๆ

ที่ ม.แม่โจ้ ห่างจากบ้าน
ประมาณ 30 นาที ก็ไม่ได้ไปเลยค่ะ
และก็ 22-29 นี้ น้องชายพี่ปุ้ม
แบคแพคไปโฮจิมินท์ ดาลัด
เวียดนามใต้ ค่ะ
จินเฝ้าร้าน เลี้ยงลูก เหมือนเดิม
กระซิกๆๆๆๆ
อิอิ ฟ้องพี่ปุ้มซะเลย


โดย: JinnyTent วันที่: 15 กรกฎาคม 2553 เวลา:20:49:04 น.  

 
เอาความคิดถึงมาส่งค่ะ


โดย: ratana_sri วันที่: 15 กรกฎาคม 2553 เวลา:21:24:41 น.  

 
ขอบคุณมากๆ...สำหรับความรักความห่วงใยที่มีให้มาโดยตลอด โจจัง


โดย: พลังชีวิต วันที่: 15 กรกฎาคม 2553 เวลา:21:33:48 น.  

 
สวัสดีครับคุณแม่ปุ้มปุ้ย
..........................
ผมเดินทางจากบ้านน้องชายที่สงขลา
ข้ามสะพานเปรม ตามเส้นทางสงขลา - นครศรีธรรมราช
ได้แวะไปไหว้หลวงปู่ทวดวัดพะโคะ...แล้วก็เดินทางต่อไป
นครฯครับ...แวะไปไหว้พระธาตุแป้บนึง แล้วก็เดินทางไป
ตามถนนสายนคร-สุราษฎร์ ผ่าน ม.วลัยลักษณ์เหมือกันอะ
ครับ...เห็นเขาขึ้นป้ายงานวันเกษตรแห่งชาติเหมือนกันนะครับ
.........................................................................................
ขับรถเที่ยวเพลินเลยผม....ถึงสมุทรสาครแล้วละครับคุณแม่ฯ
แล้วก็เก็บภาพมาฝากด้วยครับ
.........................................................................................



โดย: panwat วันที่: 15 กรกฎาคม 2553 เวลา:22:05:12 น.  

 
ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะคุณโจ

ไปที่ไหนก็ไม่อบอุ่นเท่าบ้านเราเนอะ555+


โดย: พลังชีวิต วันที่: 15 กรกฎาคม 2553 เวลา:22:15:39 น.  

 
5555+
รู้ได้ยังไงครับว่าผมจุดธูปเรียก 555+


ช่วงนี้งานยุ่งเหรอครับแม้ปุ้ม
สู้ๆนะครับ


อรุณสวัสดิ์ครับ ^^


โดย: พระจันทร์ของคุณ (Great_opal ) วันที่: 16 กรกฎาคม 2553 เวลา:6:06:20 น.  

 
สวัสดีตอนเช้า....ครับ


โดย: panwat วันที่: 16 กรกฎาคม 2553 เวลา:9:49:29 น.  

 
สุขสันต์วันเกิดครับ ขอให้มีสุขภาพร่างกายที่เเข็งเเรง
คิดสิ่งใดก็ขอให้สมปรารถนา ร่ำรวยเงินทอง
เเละมีความสุขยิ่งๆขึ้นไปทุกวันครับ


โดย: Don't try this at home. วันที่: 17 กรกฎาคม 2553 เวลา:0:08:18 น.  

 
HBD ขอให้มีความสุข สุภาพแข็งแรง ร่ำรวยๆๆนะคะ


โดย: KhunPa_Pui วันที่: 17 กรกฎาคม 2553 เวลา:0:12:12 น.  

 
พรุ่งนี้เพื่อนๆ สมัยมหาลัยผมมาเที่ยวพัทยาครับ
ผมก็เลยไปพัทยาเสาร์ อาทิตย์เลย

แล้วจะเอารูป (แม้จะไม่สวย) มาฝากนะครับ


โดย: กลิ่นดอย วันที่: 17 กรกฎาคม 2553 เวลา:0:20:35 น.  

 


โดย: veerar วันที่: 17 กรกฎาคม 2553 เวลา:0:25:04 น.  

 
อ่านแล้วน้ำตาซึม TT^TT


โดย: ซูชิกับเปาน้อย วันที่: 17 กรกฎาคม 2553 เวลา:0:46:11 น.  

 
คลิกที่รูป เพื่อเอาโค้ดรูปนี้ไปแปะ

[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]

ขอให้คุณแม่ป้ม มีสุขภาพที่แข็งแรงนะค่า
คุณแม่ปุ้ม ไปช้านะค่า ไข่ตุ๋นหมดแว้วววว
ไว้เค็งทำใหม่จะมาเชิญไปทานนะค่า



โดย: เค็ง (ลงสะพาน...เลี้ยวขวา ) วันที่: 17 กรกฎาคม 2553 เวลา:2:32:17 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

แวะมาอีกครั้งค่า

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: เค็ง (ลงสะพาน...เลี้ยวขวา ) วันที่: 17 กรกฎาคม 2553 เวลา:2:34:33 น.  

 
สุขสันต์วันเกิดค่ะ....พี่ปุ้ม

ขอให้พี่ปุ้มมีความสุขมากๆ รวมทั้งทุกคนในครอบครัวด้วยนะคะ




ปล.วันนี้ตรงกับวันหยุดไปฉลองกันที่ไหนคะ คงได้ร่วมฉลองกันพร้อมหน้า...คุณพ่อ..คุณแม่..และคุณลูกทั้งสอง...อิจฉาจัง!


โดย: nootikky วันที่: 17 กรกฎาคม 2553 เวลา:5:40:35 น.  

 


โดย: จีนี่ในกระจกแก้ว วันที่: 17 กรกฎาคม 2553 เวลา:6:30:03 น.  

 






รบกวนลบอันบนให้ ปอด้วยจ้า ...ขอให้มีความสุขมาก ๆ นะจ้ะ


โดย: ไหมพรมสีสวย วันที่: 17 กรกฎาคม 2553 เวลา:7:49:12 น.  

 
สุขสันต์วันเกิดครับพี่ปุ้ม

ขอให้พี่มีความสุขมาก
สุขภาพแข็งแรงนะครับ








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 กรกฎาคม 2553 เวลา:7:59:14 น.  

 


โดย: Tree Rose วันที่: 17 กรกฎาคม 2553 เวลา:9:43:57 น.  

 
5555555+

แม่ปุ้มแอบเล่นบล็อกในส้วมเหรอครับ ต้องยกคอมเข้าไปด้วย อิอิ



อรุณสวัสดิ์ครับ ^^


โดย: พระจันทร์ของคุณ (Great_opal ) วันที่: 17 กรกฎาคม 2553 เวลา:10:27:06 น.  

 
หมื่นตาตอนนี้รับรองอยู่ในเล่ม สองแน่นอนครับพี่




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 กรกฎาคม 2553 เวลา:10:47:30 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

แม่ปุ้มปุ้ย
Location :
นครศรีธรรมราช Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




อดีตนางบาน แรกเริ่มเดิมทีก็แปลงร่างจากเด็กหญิงที่ไม่เคยคิดจะบาน แล้วเผลอคิดผิดแบบไม่มีใครสะกิดเตือนให้มาเป็นนางสาวพยาบาล เคยหลวมตัวทำงานใน ICU ทารกแรกเกิดในรพ.ใหญ่แห่งนึงของภาคใต้อยู่ 3 ปีเศษ พอมีคนมาเขี่ยตกจากคานเลยได้อัพเป็นนางบาลเต็มขั้น

หลักแหล่งปัจจุบัน ลงหลักปักเสาเข็มที่ด้ามขวานทอง ตั้งแต่เกิดมา ไม่เคยทำงานที่ไหนนานเท่านี้มาก่อนในตำแหน่งสุดเท่ห์ "เจเนอรัลเบ๊" ของห้องปฏิบัติการพยาบาล ก็คงทำไปจนกว่าจะคลานขึ้นห้องทำงานไม่ไหว
บ้านแม่ปุ้มปุ้ย...ยินดีต้อนรับ Daisypath Anniversary tickers Lilypie Kids Birthday tickers Lilypie Kids Birthday tickers
Friends' blogs
[Add แม่ปุ้มปุ้ย's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.