Weekend - - Without You สังเกตุตัวเองมาหลายครั้งแล้ว คิดว่าเราคงเป็นโรคจิตนิดๆ ปกติการอัพ blog มันต้องเขียนตรงกะวันที่เกิดขึ้นใช่ปะ แต่เราไม่!! ฮ่าๆๆ ชอบมาเขียนวันรุ่งขึ้นทู๊กที เสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา ชีวิตข้าพเจ้าชิวมากๆถึงมากที่สุด เริ่มด้วยวันเสาร์ ตื่นนอนแต่เช้าตรู่ 8 โมงเช้า ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าตื่นมาเพื่ออะไร นี่ขนาดฝืนหลับแล้วนะ เพราะจริงๆตื่นตั้งแต่ 6 โมงได้อะ คงเป็นเพราะตื่นเช้าไปทำงานทุกวัน นาฬิกาในร่างกายมันเลยปลุกอัตโนมัติ ตื่นมากิจวัตรประจำวันหยุดก็คือ เปิดคอมเล่นเน็ต แอบตั้งความหวังว่าคงจะได้คุยกันหลังจากไม่ได้คุยกันนานๆมาหลายวัน วันนี้เราหยุดต้องใช้โอกาสให้เต็มที่ รอ ร๊อ รอ ...........รอไปเรื่อยๆ รอจนบ่ายโมงอะ ไม่โผล่!!! คือเห็นนะว่าชื่อ online แป็ปนึง เราก็ทักไป คุณเธอไม่ตอบ --- โมโหเลย ไม่คุยก็ไม่ต้องคุย คนเขาอุตส่าห์ตื่นมาไม่ทำไร รอคุยก็ไม่มาคุย จะส่ง sms ไปหาก็ส่งไม่ได้แล้ว เพราะบริษัทโทรศัพท์เฮงกะบ๊วยดันคิดตังค์เวลารับ sms บ้าชิบเป๋งเลยอะ แล้วก็คิดไว้ว่าเสาร์นี้จะไม่ออกไปไหน จะนอนอืดอยู่บ้าน เนื่องจากไม่อยากใช้เงิน ก็นอนๆกลิ้งๆ แถมด้วยการกินแบบ non stop ทั้งวัน กินจนรู้สึกอึดอัดและรู้สึกผิดที่กินไปเยอะ เลยเอาวะ!! ออกไป burn ซะหน่อย ก็เลยออกไปเล่นโยคะร้อน แล้วก็กิน KFC ก่อนกลับบ้าน (แล้วชั้นจะ burn หาอะไรกันเนี่ยะ? ฮ่าๆๆ) กลับมาบ้านก็ยังแอบหวังว่าอาจได้คุยตอนเย็นแทน ปรากฎว่าคุณเธอก็ไม่โผล่หัวมาอีก เลยไปนอนอย่างเซ็งๆ วันอาทิตย์ ทุกอย่างเหมือนวันเสาร์ แต่วันนี้กะจะออกไปเซ็นทรัล ไปภิญญ์ เอากระรอกที่ถักไว้ไปให้พี่เขาช่วยดู เพราะเราหมดปัญญาแล้วจริงๆ ทำต่อไม่ได้ ก็นั่งเล่นเน็ตรอไปอย่างไม่ค่อยมีความหวัง ดีนะที่ทั้งวันเสาร์และอาทิตย์ยังมีคุณเกือบกิ๊กมาคุยด้วยเป็นเพื่อน แต่ก็นะ อยากคุยกะอีกคนมากกว่านี่หน่า (เลวจริงๆเรา!!) ก็นั่งๆ นอนๆ รอไปเผื่อจะได้คุยซักนิดนึงก็ยังดีวะ ตอนสายๆ ผู้ชายหลายคน (ปจด.) บุก!!! ในที่สุดก็มาซะที นึกว่าจะท้องได้เองแบบไม่ต้องปฎิสนธิซะแล้ว อาบน้ำเตรียมออกไปเซ็นทรัล ดั๊นนนนติดดูทีวีรายการโน้นนี้มากมาย บวกกะปวดท้องมากกกกก เลยไม่ออกแล้ว นอนอยู่บ้านนี่แล่ะ โยค่ง โยคะไม่ต้องเล่น เซ็งชีวิตผู้หญิงจริงๆ ทำไมวะ..ทำไมต้องมาทรมานแบบนี้ ผู้ชายจะเคยรู้สึกไรแบบนี้บ้างมะ? ตอนเย็นพ่อชวนไปกินฟูจิ ไม่รู้ผีไรเข้าสิง บอกว่าวันนี้เอาให้เต็มที่เลยลูก...ลูกที่น่ารัก เชื่อฟังพ่อแม่อย่างเรา มีหรือจะขัดใจ สั่งแหลกค่ะ...สั่งอะไรที่มันแพงๆที่ปกติไม่ได้กินบ่อย แล้วก็สั่งเยอะมากกกก (ได้ข่าวว่าปวดท้องอยู่ เหอะๆ) กินๆๆๆ แล้วพ่อก็ใจดีให้เงินมานิดหน่อย กลบหนี้ค่าโทร.ได้สบายๆ แถมมีเหลือติดกระเป๋าด้วย หมดไปกะหนึ่งอาทิตย์ที่ชิวๆ บวกได้ลาภลอยมานิดหน่อย ปล. ชื่อหัวข้อไม่เข้ากะเรื่องเลยใช่ปะ? ฮ่าๆๆ ตั้งแบบให้ดูน่าสนใจไปงั้นแล่ะ ตั้งเหมือนกะว่าอาทิตย์อื่นๆจะได้อยู่กะเขางั้นแล่ะเนอะ....แต่อย่างน้อยถึงแม้อาทิตย์อื่นๆจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่มันก็ยังได้คุยกัน ไม่เหมือนอาทิตย์นี้ที่ไม่ได้แม้แต่จะคุย เฮ้อออ... เหนื่อย!! ------------------------------------------------------------ วันนี้ตอนแรกกะจะไม่ไปทำงานแล้วเพราะเมื่อวานปวดท้องมากๆ กะจะโทรลาป่วย คิดไปคิดมา ไปก็ได้วะ ก่อนออกจากบ้านพูดกะแม่ว่า เกลียดตัวเองที่เป็นคนดีและขยันเกิ๊น ฮ่าๆๆ ทำงานมา 4 เดือนไม่เคยหยุดซักวัน ดีไปเปล่าวะเรา? ไปทำงานแบบว่าเซ็งๆเพราะปวดท้องกะอยากหยุด บวกกะคิดว่าอาจจะต้องเจอผู้ร่วมงานคนใหม่ที่พูดถึงไปแล้วใน blog อันก่อน แต่ทั้งวันนี้เขาก็ยังไม่เข้ามายุ่งไรมากมาย คงเริ่มเข้ามาเต็มตัวจริงๆเดือนหน้าอะ เหอะๆ ไม่อยากจะคิดว่าจะเป็นไง ตอนพักเที่ยงก็ไปกินข้าวกะ Tim คนในโรงอาหารแบบว่ามองกันใหญ่ ไม่ได้มองเรานะ (มองตา Tim นั่นแล่ะ) ก็ไม่เข้าใจว่ามองทำไม เขาก็ไม่ได้หล่อไรมากมาย แถมการมีฝรั่งในที่ทำงานที่นี่ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่สำหรับคนที่นี่ด้วย ไปซื้อข้าว ตานี่พูดไทยได้เยอะแยะมากมาย คุยกะแม่ค้าเป็นภาษาไทย แม่ค้าชอบใหญ่ บอกว่าน่ารักนะเนี่ยะ งู้นงี้ ตักให้ซะเยอะเลย แต่ของเรานี่ติ๊วนึง กรรมของกู!!! แม่ค้าช่างไม่ยุติธรรมเอาซะเล้ยย.... พอกินข้าวเสร็จเดินไปซื้อข้าวเหนียวสังขยา (ของโปรดอันใหม่ของเขาที่เราแนะนำให้กิน) ฝนลงเม็ด Tim ก็กางร่มให้ เดินไปเรื่อยๆ คนก็มองตลอดทางอะ เราบอกคนมองเธอตลอดเลยอะ เขาก็บอก เออทำไมอะ เราบอกเธอหล่อมั๊ง Tim ชอบใจ ยิ้มใหญ่ เขาจะภูมิใจมากเวลาคนชมว่าหล่อ แถมเชื่อด้วยนะว่าทุกคนพูดจริงๆ ฮ่าๆๆ (ขอโทษสำหรับคำหยาบนะคะ ดูขำๆนะคะ อย่าซีเรียสๆ) พอเลิกงานวันนี้เขาดันเลิกเร็วกว่าปกติ เราเลยชวนขึ้นรถเมล์ไปด้วยกัน จะได้ไม่ต้องไปขึ้น bts ให้เปลืองเงิน นึกภาพฝรั่งขึ้นรถเมล์ดิ คนก็มองกันเยอะแยะอีกแล้ว นี่ถ้าเขาขึ้นแค่คนเดียว คนคงมองเขามากกว่านี้อะ แต่นี่ขึ้นกะคนไทยแบบเราเลยดูไม่แปลกมากเท่าไหร่ คนเขาคงคิดอะว่าเราเป็นแฟนเขา แต่ไม่ใช่ไง (ถ้าได้เป็นจริงก็ดีดิ ) มานั่งคิดๆดูนะ ฝรั่งที่พูดไทยได้ กินง่าย น่ารักๆแบบตานี่อะนะ ไปที่ไหนใครก็รัก ก็ชอบหมดอะ แค่เรื่องง่ายๆอย่างซื้อของแล้วพูดไทยได้ แม่ค้าก็เทใจให้แล้ว แลกบัตรเข้าตึกแค่พูดขอบคุณครับกะพี่ยาม พี่ยามก็ยิ้มใหญ่ (ทีเราพูดทุกวันไม่เห็นจะยิ้ม ) คนไทยนี่ใจง่ายนะเนี่ยะ ฮ่าๆๆ ปล.ที่ 2 คุยและอยู่กะ Tim บ่อยๆแล้วทำให้นึกถึงคนที่อยู่ไกลโพ้น 2 คน - คนแรกคือ Glupi เพราะ Tim เป็นสุภาพบุรุษระดับนึงอะ เดินเข้าออกประตู เขาจะเปิดประตูให้ผู้หญิงตลอด แล้วก็รอให้ผู้หญิงเดินไปก่อน วันนี้เราเลยถามว่าแล้วเวลาขึ้น-ลงรถอะ เปิดประตูให้เปล่า เขาบอกแน่นอน!! เรานี่แบบนึกถึง Glupi ทันใด เพราะ Glupi เปิดประตูให้เราทุกครั้งเหมือนกัน (เป็นเรื่องเดียวที่มันทำสม่ำเสมอกะเรามั๊งเนียะ เหอะๆ) - คนที่ 2 คือคนที่เคยเรียกว่าที่รัก คิดแค่ว่าถ้าเปลี่ยนจาก Tim เป็นเขาคนนั้นก็คงดีเนอะ ได้อยู่ใกล้ๆ คุยกันไปเรื่อยๆ สอนภาษาไทยไปขำๆ นั่งมองตาแบบทะลุเห็นสมองกันไปข้างนึงเลย เฮ้อ...ยิ่งคิดก็ยิ่งเศร้า Create Date : 23 กรกฎาคม 2550 Last Update : 23 กรกฎาคม 2550 22:27:59 น. 0 comments Counter : 664 Pageviews. Share to Facebook Tweet ชื่อ : Comment :   *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก